Ανακοίνωση

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το τραγικό εργατικό δυστύχημα που σημειώθηκε στα Τρίκαλα μάς γεμίζει οργή και βαθιά θλίψη. Άνθρωποι της δουλειάς, εργαζόμενες της νυχτερινής βάρδιας, δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Πήγαν για το μεροκάματο και χάθηκαν την ώρα της εργασίας τους.

Χωρίς να προκαταλαμβάνουμε τα αίτια και χωρίς να αποδίδουμε ευθύνες πριν μιλήσουν οι αρμόδιες έρευνες, το γεγονός παραμένει αμείλικτο: άλλη μια εργατική τραγωδία προστίθεται σε μια μακριά λίστα θυμάτων της καθημερινής βιοπάλης. Μανάδες που περίμεναν να γυρίσουν στα παιδιά τους και δεν γύρισαν ποτέ...

Σε μια κοινωνία που μιλά για "ανάπτυξη" και πρόοδο, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να πληρώνουν με τη ζωή τους. Και πίσω από τους αριθμούς μένουν παιδιά χωρίς γονείς, οικογένειες διαλυμένες, πόνος που δεν χωρά σε δελτία ειδήσεων.

Εκφράζουμε τα βαθιά συλλυπητήρια μας σε όλους τους οικείους των θυμάτων. 

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Πολλά τα μέτωπα, ένα το σύστημα υποταγής!

 

Πολλά τα μέτωπα, ένα το σύστημα υποταγής!


Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα παρουσιάζονται αποσπασματικά.
Άλλο η ενέργεια, άλλο τα προγράμματα επιδότησης, άλλο οι αναπλάσεις στους δήμους, άλλο οι εμπορικές συμφωνίες.
Έτσι θέλουν να τα βλέπουμε, ως κομμένα κομμάτια, για να μη φαίνεται η εικόνα.
Όμως η αλήθεια είναι διαφορετική.
Όλα αυτά συνδέονται.
Και αν δεν τα δούμε ως σύνολο, θα συνεχίσουμε να συζητάμε τα συμπτώματα και όχι την αιτία.
Τα τελευταία χρόνια ακούμε συνεχώς για προγράμματα «ανάπτυξης».
Ελλάδα 2.0, ενεργειακή αναβάθμιση, εξοικονομώ, πράσινη μετάβαση κλπ.
Κανείς λογικός άνθρωπος δεν είναι απέναντι στη βελτίωση του σπιτιού του ή στη μείωση του κόστους ενέργειας.
Το ερώτημα όμως δεν είναι τι υπόσχονται αυτά τα προγράμματα,
αλλά τι χτίζουν από πίσω.
Το τυράκι υπάρχει αλλά η φάκα έρχεται μετά.Οι επιδοτήσεις σήμερα δεν δίνονται χωρίς όρους.Δίνονται με δεσμεύσεις, με κανόνες, με συνεχή εξάρτηση.
Ο πολίτης μαθαίνει,
να περιμένει πρόγραμμα για να κινηθεί,
να προσαρμόζει τη ζωή και την ιδιοκτησία του σε οδηγίες τρίτων,
να αποδέχεται περιορισμούς που βαφτίζονται ως πρόοδος.
Και όλα αυτά χρηματοδοτούνται, ξανά και ξανά, με δανεισμό που φορτώνονται στο μέλλον.
Το ίδιο μοτίβο το βλέπουμε και στους δήμους.
Αναπλάσεις που υποτίθεται βελτιώνουν την ποιότητα ζωής, αλλά
καταργούν τους χώρους στάθμευσης,
νεκρώνουν την τοπική αγορά,
τσιμεντοποιούν αντί να πρασινίζουν πάρκα και ούτω καθεξής.
Λεφτά υπάρχουν και πάνε σε έργα βιτρίνας, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών.
Και κάπου εδώ μπαίνει η MERCOSUR.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, έρχεται ξανά στο προσκήνιο η συμφωνία ΕΕ–MERCOSUR.
Όχι τυχαία, ούτε απομονωμένα.
Μας την παρουσιάζουν ως τεχνικό, οικονομικό ζήτημα.
Στην πραγματικότητα, είναι πολιτική επιλογή πρώτης γραμμής.
Η MERCOSUR δεν αφορά απλώς φθηνότερα προϊόντα. Απέκτησε στρατηγικό ρόλο. Συνδέθηκε με την Ευρωπαϊκή Ένωση και σήμερα επιδιώκει να αλλάξει ισορροπίες σε χώρες σαν την Ελλάδα. Δεν είναι απλώς συμφωνία για φθηνό κρέας ή ζάχαρη, αλλά είναι εργαλείο εξάρτησης, που επιτρέπει ξένες αγορές να καθορίζουν τι τρώει και τι παράγει ο λαός μας.
Αφορά τη διατροφή μας, την επιβίωση των Ελλήνων αγροτών και κτηνοτρόφων,
την ικανότητα της χώρας να θρέψει τον ελληνικό λαό.
Όμως βλέπουμε ότι δεν συμφωνούν όλα τα κράτη με τη MERCOSUR.
Υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Χώρες που καταλαβαίνουν ότι η εγχώρια παραγωγή τους απειλείται,
τα χαμηλότερα στάνταρ θα διαλύσουν τους μικρούς παραγωγούς και η εξάρτηση από εισαγωγές είναι εθνικό ρίσκο.
Αν η συμφωνία ήταν τόσο ωφέλιμη, δεν θα προσπαθούσαν να την περάσουν από την πίσω πόρτα, με στόχο το 2026.


Το επιχείρημα είναι πάντα το ίδιο, "ο καταναλωτής θα κερδίσει".
Αυτό που είναι φθηνό σήμερα, γίνεται εξάρτηση αύριο.
Τα νούμερα δεν λένε ψέματα.
Περισσότερο από το 40%+ του κρέατος που καταναλώνεται στην Ελλάδα προέρχεται από εισαγωγές.
Οι μικρομεσαίες εκτροφές έχουν μειωθεί κατά περίπου 30% τα τελευταία δέκα χρόνια.
Κάθε ευρώ που δαπανάται για εισαγωγές φεύγει εκτός χώρας.
Τι γίνεται όμως όταν κλείνουν οι ελληνικές εκτροφές και ερημώνουν τα χωριά;
Τότε δεν θα μιλάμε για φθηνό προϊόν.
Θα μιλάμε για μονοπώλιο και εξάρτηση.
Και σε μια κρίση ή πόλεμο, ή σε ένα ενεργειακό σοκ, μία παγκόσμια αναταραχή,
μια χώρα που δεν παράγει τρόφιμα, δεν θα είναι ποτέ ασφαλής.
Αυτό δεν είναι πρόοδος αλλά ρίσκο για την ίδια την εθνική κυριαρχία.


Είπαμε πολλά τα μέτωπα, αλλά το σύστημα ένα.
Δεν είναι άσχετα μεταξύ τους.
Δεν είναι μεμονωμένες πολιτικές, είναι κομμάτια του ίδιου συστήματος, που θέλει
τους πολίτες εξαρτημένους, τα
κράτη χωρίς αυτάρκεια και τις κοινωνίες εύκολα διαχειρίσιμες.
Αυτό που διεθνώς ονομάζεται Agenda 21 / 2030, στην πράξη σημαίνει λιγότερη ελευθερία και περισσότερος έλεγχος.
Ο Ιερός Λόχος μιλά ξεκάθαρα για εθνικό κράτος. Στον Ιερό Λόχο δεν κρυβόμαστε για να είμαστε αρεστοί.
Λέμε τα πράγματα όπως είναι.
Πιστεύουμε στο εθνικό κράτος και όχι στην Ελλάδα - παγκόσμια αγορά.
Γι’ αυτό προτείνουμε ξεκάθαρα:
Εθνική διατροφική αυτάρκεια ως ζήτημα ασφάλειας.
Προστασία της εγχώριας παραγωγής από συμφωνίες όπως η MERCOSUR.
Στήριξη της εργασίας, Εθνικό έλεγχο σε τρόφιμα, ενέργεια, γη και υποδομές.


Όταν απειλείται η παραγωγή και η αυτάρκεια, η απάντηση δεν είναι διαπραγμάτευση. Η απάντηση είναι η εθνική στρατηγική.
Και ο Ιερός Λόχος διαλέγει ξεκάθαρα τη πλευρά της Ελλάδας και του Ελληνικού λαού.


Μαρία Δήμου για το Ε.Π.Κ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026

Ιερολοχίτης. Το περιοδικό της Νεολαίας του Ελληνικού Εθνικού Κοινωνισμού!

  

Ο ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗΣ δεν είναι άλλο ένα περιοδικό. Είναι στάση ζωής.

Μνήμη. Φυλή. Δύναμη.

Τρεις λέξεις που δεν μπήκαν τυχαία στο εξώφυλλο. 

Μνήμη για να ξέρεις από πού έρχεσαι. 

Φυλή για να μη χαθείς στο τίποτα της εποχής. Δύναμη για να σταθείς όρθιος σε έναν κόσμο που σε θέλει σκυφτό.

Ο ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗΣ μιλάει στη Νεολαία που δεν βολεύεται, που ψάχνει νόημα και αλήθεια. Ιστορία χωρίς φίλτρα, πολιτισμός με ταυτότητα, λόγος καθαρός και εθνικός. 

Όχι για να σου πει τι να σκεφτείς, αλλά για να σου θυμίσει ποιος είσαι.

Αν νιώθεις ότι κάτι μέσα σου δεν συμβιβάζεται,

αν ψάχνεις Συναγωνιστές και όχι πλήθος,

αν πιστεύεις πως το μέλλον χτίζεται μόνο πάνω σε γερά θεμέλια,

τότε αυτό το περιοδικό είναι για σένα.

ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΗΣ 

Για την Νεολαία με ευθύνη και θέληση να ξανασταθεί όρθια.

Πληροφορίες για αποστολή στο Ierosloxos12@gmail.com

Τεύχος 16ο Περίοδος Β

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος 

Ο Αλβανός Έντι Ράμα ξαναχτυπά με φαντασιώσεις.

  

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: Ο Αλβανός Έντι Ράμα ξαναχτυπά με φαντασιώσεις.

Όταν ένας πρωθυπουργός προσπαθεί να ξαναγράψει την Ιστορία, δεν το κάνει από δύναμη. Το κάνει από φόβο. Φόβο για όσα δεν μπορεί να σβήσει, όσα δεν μπορεί να ελέγξει, όσα του θυμίζουν την πραγματική καταγωγή του.

Ο κ. Ράμα μίλησε, χλεύασε, υπαινίχθηκε και χαρακτήρισε νομίζοντας ότι η ειρωνεία αντικαθιστά τα γεγονότα κατατάσσοντας τα,  σε  πολιτική.

Όσο ο κ. Ράμα επιλέγει να προκαλεί, να παραποιεί και να μιλά αφ’ υψηλού, τόσο “αποκαλύπτεται” με τις φαντασιώσεις του.

Οπότε θα πρέπει να μάθει ο κ. Ράμα ότι η ιστορία των Ελλήνων παραμένει ανεπηρέαστη από τις φαντασιώσεις του  και τις αλαζονικές δηλώσεις του.

Τίποτα όμως από αυτά δεν είναι τυχαίο. Είναι το φυσικό αποτέλεσμα της πολιτικής ανοχής της Νέας Δημοκρατίας. Όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιτρέπει στον Έντι Ράμα να κάνει προεκλογικό σόου μέσα στην Ελλάδα, να μιλά επί ελληνικού εδάφους και να αμφισβητεί τη Βόρειο Ήπειρο χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση, τότε η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο εκείνον που προκαλεί. Βαραίνει και εκείνον που σιωπά. Ένας πρωθυπουργός που ανέχεται τέτοιες δηλώσεις, που μετατρέπει την πολιτική σε φιέστα και αποφεύγει να θέσει ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές, δεν εκπέμπει ισχύ. Εκπέμπει αδυναμία. Και αυτή η αδυναμία εκθέτει τη χώρα και υπονομεύει την εθνική μας αξιοπρέπεια.

Μέσα από το πλαίσιο που απορρέει από το αδιαπραγμάτευτο ιστορικό εθνικό δίκαιο μας, απαιτούμε επιτέλους από το ελληνικό κράτος συγκεκριμένες και ξεκάθαρες πολιτικές, που δεν επιδέχονται άλλες υπεκφυγές. 

Πρώτον, να ισχύσει επιτέλους το Πρωτόκολλο της Κερκύρας, το οποίο έχει υπογράψει η ίδια η Αλβανία, και να διεκδικηθεί ουσιαστικά η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου, μαζί με την πλήρη προστασία των δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών, των περιουσιών και της ιστορικής τους παρουσίας. 

Δεύτερον, να εφαρμοστεί χωρίς εξαιρέσεις η νομοθεσία που προβλέπει την άμεση απέλαση αλλοδαπών που έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για σοβαρά εγκλήματα, μετά την έκτιση των ποινών τους, ιδίως όταν αυτά στρέφονται κατά της ασφάλειας και της κοινωνικής συνοχής στη χώρα. 

Γραφείο Τύπου 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα   Ιερός Λόχος

16 Ιανουαρίου 2026

Panx Americana...Ο διεθνής χωροφύλακας της Υφηλίου!

  

Panx Americana...Ο διεθνής χωροφύλακας της Υφηλίου!

Η Αμερική δεν πολεμά τη Βενεζουέλα γιατί αγαπά τη δημοκρατία. Τη χτυπά γιατί τόλμησε να σηκώσει κεφάλι. Γιατί είπε ότι ο εθνικός πλούτος ανήκει στον Λαό της και όχι στα κοράκια των πολυεθνικών. Γιατί αρνήθηκε να γίνει ένα ακόμη ενεργειακό πορνείο που πουλά το αίμα της γης του σε δολάρια με αμερικανική επιτήρηση και κυβερνήτες μαριονέτες. Το πραγματικό έγκλημα της Βενεζουέλας είναι η θέλησή της για εθνική ανεξαρτησία. 

Η Βενεζουέλα είναι ένα κράτος με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, με φυσικό αέριο, χρυσό και στρατηγικές πρώτες ύλες και αρνήθηκε να λειτουργήσει ως αποικία. Αυτό και μόνο αρκούσε για να ενεργοποιηθεί όλος ο μηχανισμός του διεθνή χωροφύλακα με ωμή στρατιωτική βία.

Είναι κοινό μυστικό ότι η Νότια Αμερική για τις ΗΠΑ δεν είναι ήπειρος αλλά ζωτικός χώρος-ιδιοκτησία. Από το δόγμα Μονρόε μέχρι σήμερα όποιος λαός προσπάθησε να πάρει στα χέρια του τη μοίρα του το πλήρωσε ακριβά. Όχι γιατί απέτυχαν αλλά γιατί τιμωρήθηκαν. 

Η εθνική κυριαρχία είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των κρατών και κανένας "παγκόσμιος χωροφύλακας" δεν νομιμοποιείται να την καταπατά στο όνομα δήθεν ηθικών προσχημάτων.

Ταυτόχρονα, δεν ωραιοποίω πρόσωπα και καθεστώτα. Ο Μαδούρο δεν υπήρξε το "καλύτερο παιδί" και υπήρξαν υπαρκτές σκιές, διαπλοκές και σχέσεις με κυκλώματα, που επιβάρυναν τον Λαό της χώρας. Αυτά όμως δεν δίνουν σε καμία υπερδύναμη το δικαίωμα να εισβάλλει, να εκβιάζει ή να επιβάλλει καθεστώτα διά της βίας.

Άλλωστε εάν πράγματι η αιτία ήταν η πάταξη του διεθνούς ναρκοεμπορίου, τότε γιατί η Ουάσιγκτον κλείνει τα μάτια σε άλλες εστίες που όλοι γνωρίζουν; Υπάρχουν χώρες και περιοχές –ακόμη και στη γειτονιά μας– όπου η παραγωγή και διακίνηση ναρκωτικών είναι κοινό μυστικό, χωρίς να "αγγίζονται" ποτέ. Το παράδειγμα χωριών-κέντρων διακίνησης, όπως το Λαζαράτι στην Αλβανία, δείχνει καθαρά την υποκρισία των επιλεκτικών ευαισθησιών.

Η αλήθεια είναι ωμή: η Βενεζουέλα διαθέτει τεράστιο ορυκτό πλούτο και πετρέλαια. Εκεί εδράζονται τα αμερικανικά συμφέροντα, όχι στην "δημοκρατία" ούτε στην "κάθαρση". Η Βενεζουέλα δεν απειλεί στρατιωτικά κανέναν. Απειλεί όμως το διεθνές σύστημα. Απειλεί το δολάριο. Απειλεί την κανονικότητα ότι οι Λαοί είναι καταδικασμένοι να ζουν με δανεικά, με χρέος στους διεθνείς τραπεζίτες και με κυβερνήσεις υπαλλήλους. Απειλεί το ψέμα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Και εδώ πρέπει να κοιτάξει ο Έλληνας την αλήθεια κατάματα.Ποια θα ήταν η αντίδραση των συμμάχων μας εάν αύριο μια πραγματικά εθνική  κυβέρνηση έλεγε ότι τα πετρέλαια είναι ελληνικά, ότι η ενέργεια είναι εθνικό όπλο, ότι το νόμισμα και η οικονομική πολιτική δεν υπαγορεύονται απ’ έξω;Η απάντηση είναι απλή. Ό,τι έγινε στη Βενεζουέλα, ό,τι έγινε παντού.

Η Ελλάδα άλλωστε το έζησε ήδη. Όταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος επιχείρησε να χαράξει στοιχειώδη ανεξάρτητη πολιτική, όταν τέθηκε σοβαρά το ζήτημα αξιοποίησης των ελληνικών ενεργειακών πόρων με εθνικούς όρους και όχι με το δολάριο του αφέντη, η αντίδραση ήρθε άμεσα. Η "χούντα" έπρεπε να πέσει. Όχι για τη δημοκρατία αλλά γιατί ξέφυγε από τη γραμμή. Αυτός είναι ο φόβος της Αμερικής. Όχι τα καθεστώτα αλλά τα παραδείγματα. Όχι οι στρατοί αλλά η ιδέα της εθνικής κυριαρχίας. Αν ένας Λαός σταθεί όρθιος και αντέξει τότε ανοίγει ο δρόμος και για άλλους. Γι’ αυτό πολεμούν την Βενεζουέλα και την κάθε Βενεζουέλα. Για να μείνει ο κόσμος μια απέραντη φυλακή χρεωμένων λαών.

Ιδιαίτερα όμως ανησυχητικές είναι και οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη που έσπευσε να δικαιολογήσει τις αμερικανικές επεμβάσεις. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα τέτοιες τοποθετήσεις δεν είναι απλώς δουλικές αλλά επικίνδυνες. Όταν αποδέχεσαι τον νόμο της ζούγκλας και το δίκαιο του ισχυρού, ανοίγεις τον δρόμο να εφαρμοστεί αύριο και πάνω σου. Όποιος χειροκροτεί τις επεμβάσεις των ισχυρών σήμερα δεν έχει κανένα ηθικό ή πολιτικό έρεισμα να διαμαρτυρηθεί όταν η πατρίδα του βρεθεί στο στόχαστρο.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη πιο εμετικό από την ωμή αμερικανική επιθετικότητα. Είναι τα δήθεν πατριωτικά και εθνικιστικά κόμματα που γονατίζουν μπροστά στην πρεσβεία, που γλείφουν τις ΗΠΑ και χειροκροτούν τον Τραμπ σαν να είναι σωτήρας των εθνών. Πατριώτες με ξένο αφεντικό, εθνικιστές με εισαγόμενη γραμμή, αντισυστημικοί που τρέμουν μη δυσαρεστήσουν την Ουάσιγκτον.

Σε αυτό το ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και το επικίνδυνο παραμύθι ότι μακάρι η Ελλάδα να είχε έναν Τραμπ. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται έναν καπιταλιστή επιχειρηματία που υπηρετεί τα συμφέροντα των πολυεθνικών και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου με εθνικιστική ρητορική βιτρίνας. 

Η Ελλάδα χρειάζεται κοινωνικό μεταρρυθμιστή, έναν ηγέτη που να βλέπει το κράτος ως εργαλείο κοινωνικής συνοχής και εθνικής ολοκλήρωσης. Χρειάζεται μια μορφή πιο κοντά στον Ιωάννη Μεταξά, με έμφαση στην εργασία, στην κοινωνική προστασία, στην εθνική παραγωγή και στην αξιοπρέπεια του Λαού και όχι έναν ακόμη μάνατζερ της αυτοκρατορίας με ελληνική σημαία στο πέτο.

Γιατί ο πατριωτισμός δεν μετριέται με σημαίες και συνθήματα αλλά με το αν τολμάς να πεις όχι στον αφέντη. 

Και αυτό δυστυχώς πολλοί που παριστάνουν τους πατριώτες δεν τολμούν ούτε να σκεφτούν κάτι τέτοιο.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026