52 Χρόνια από την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο.

  

52 Χρόνια από την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο.

Πενήντα δύο χρόνια συμπληρώνονται από την τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974, μια από τις πιο τραγικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού. Η κατοχή μεγάλου μέρους της Κύπρου συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ενώ οι πληγές του πολέμου, των αγνοουμένων και του ξεριζωμού παραμένουν ανοικτές.

Η κυπριακή τραγωδία δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο από την τουρκική εισβολή. Προηγήθηκε μια αλυσίδα γεγονότων και λανθασμένων επιλογών που οδήγησαν στον Αττίλα. Η σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας του Ιωαννίδη κορυφώθηκε πριν από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Ο Μακάριος είχε ζητήσει την αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών από την Εθνική Φρουρά και, μετά την ανατροπή του, προσέφυγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ζητώντας διεθνή παρέμβαση και επικαλούμενος τις ευθύνες των εγγυητριών δυνάμεων. Με αυτό τον τρόπο άνοιξε τον δρόμο για την νομιμοποίηση της εισβολής από την Τουρκία που επικαλέστηκε τις διεθνείς συνθήκες ως νομική βάση για την επέμβασή της.

Βαρύτατες υπήρξαν και οι ευθύνες της χούντας του Δημήτρη Ιωαννίδη. Το πραξικόπημα έδωσε στην Άγκυρα την αφορμή που αναζητούσε, ενώ οι χειρισμοί των ημερών που ακολούθησαν ήσαν προδοτικοί. Διότι ενώ είχε πέντε ολόκληρες ημέρες για να καταστήσει την μεγαλόνησο "αστακό"  δεν το έπραξε και δεν κατόρθωσε να αποτρέψει την απόβαση ούτε να προστατεύσει αποτελεσματικά την Κύπρο, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η κατοχή μεγάλου μέρους του νησιού.

Με την μεταπολίτευση στις 24 Ιουλίου 1974, η νέα κυβέρνηση του Καραμανλη στην κυριολεξία παράτησε τους αδελφούς Κυπρίους αλλά και τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στο έλεος της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής που οδήγησε στα μέχρι σήμερα κατεχόμενα εδάφη. 

Η προδοσία της Κύπρου για εμάς έχει ονόματα που έχουν γραφτεί με μελανά γράμματα στην ιστορία και που δεν δικάστηκαν ποτέ: 

Ιωαννίδης, Μακάριος, Καραμανλής και η στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδος των 

Στρατηγός Γκιζίκης - πρόεδρος Δημοκρατίας, 

Στρατηγός Μπονάνος - Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων

Αντιναύαρχος Αραπάκης - αρχηγός ΓΕΝ , Αντιστράτηγος Γαλατσάνος - αρχηγός ΓΕΣ, Αντιπτέραρχος Παπανικολάου - αρχηγός ΓΕΑ.

Η τραγωδία της Κύπρου υπενθυμίζει ότι ο εχθρός πολλές φορές δεν βρίσκεται μόνο απέναντι μας αλλά κυρίως δίπλα μας με ολέθριες συνέπειες. Η μνήμη των Ηρώων, των πεσόντων, των αγνοουμένων και των προσφύγων, επιβάλλει ιστορική γνώση, αυτοκριτική και κυρίως εθνική στρατηγική για την μοναδική βιώσιμη λύση για το Κυπριακό, που δεν είναι άλλη από την Ένωση μετά της Μητρός Ελλάδος!

Αιωνία η μνήμη των Ηρώων και το αιώνιο ανάθεμα στους προδότες!

ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ 

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Δύο χώρες, Μία Πατρίδα ένα Έθνος!

 

Είναι στιγμές που ακόμα και μέσα από την κατάντια του διεθνιστικού αθλητισμού η ψυχή των αθλητών μαρτυρούν την λαχτάρα που κρύβεται στα εσώψυχα τους. Συγχαρητήρια στις γυναικείες ομάδες πόλο και καλαθοσφαίρισης, Ελλάδος και Κύπρου αντίστοιχα.

Δείτε τα δύο συγκινητικά βίντεο :

Δύο χώρες, μία Πατρίδα ένα Έθνος.

Ζούμε ενωμένες να σας δούμε.

 Αφιερώνουμε στις Ελληνίδες μας το ποίημα 

“Στην Ελληνική Σημαία ". 

Εσένα που σε φίλησε της Λευτεριάς η αύρα

περήφανη πρώτη φορά πάνω στην Άγια Λαύρα

Εσέ που χέρι σ' ύψωσε τρισάγιο και βροντήσαν

όχι φωνές, µα ντουφεκιές όταν σε χαιρετήσαν,

οι ντουφεκιές παλληκαριών που εµπρός σου αντρειωµένα

γονάτισαν κι ορκίστηκαν να πέσουνε για σένα.

Εσένα που σε κοίταξαν µάνες, που στό 'να χέρι

βαστούσαν βυζανιάρικα και στ' άλλο το µαχαίρι.

Εσέ, που όταν σ' αντίκρυσαν οι γέροι ξανανιώσαν

και µ' άρµατα την µέση τους την κουρασµένη εζώσαν.

Εσέ, ποια ανθρώπινη φωνή µπορεί να ιστορήση

την ξακουσµένη δόξα σου και να την τραγουδήσει;

Εσύ δεν είσαι από πανιού λωρίδα καµωµένη

Εσύ 'σαι από αίµα, από καπνούς κι από φωτιά βγαλµένη.

Εσύ πετούσες σαν αητός πάνω από ηρώων κεφάλια,

κυµάτισες ανίκητη σε πέλαγα κι ακρογιάλια.

Σ' άγριες µάχες άπαρτο το φλάµπουρο σου εστήθη

και πάντα δρόµους σ' άνοιγαν µέσ' των εχθρών τα πλήθη.

Τα χέρια που σε βάσταγαν, τ' αντρειωµένα χέρια,

για να σε στήσουν σε κορφές, σ' απάτητα ληµέρια,

για να σε δουν πολύ ψηλά, ψηλά απ' της γης το χώµα,

τόσο ψηλά, που τ' ουρανού επήρες πια το χρώµα.

Γ. Σηµιριώτης

Το ποίηµα αυτό απηγγέλθη διά πρώτη φορά από τις µαθήτριες του Κεντρικού Παρθεναγωγείου ΣΜΥΡΝΗΣ, κατά την κατάληψη (και απελευθέρωση) αυτής υπό του Ελληνικού Στρατού στις 02 Μαΐου 1919.

Πληροφορίες για τον Γ. Σημηριώτη Εδώ

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος 

Κύπρος Ελεύθερη Ελληνική. 50 χρόνια αδράνειας και προδοτικής συναίνεσης.

 

Πενήντα ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον μαύρο Ιούλιο του 1974 και την τουρκική εισβολή στην μαρτυρική Κύπρος μας.

Όλα αυτά τα χρόνια, δυστυχώς καμία κυβέρνηση δεν έκανε τα αυτονόητα για να μην  παγιωθεί η τουρκική εισβολή. 

Τουναντίον συχνά πυκνά βλέπουμε τους ελληνόφωνους πολιτικούς (είτε της Κύπρου είτε της Ελλάδας) να χαριετίζονται με τους Τούρκους ομολόγους τους!

Στην λήθη που θέλουν να μας επιβάλλουν αλλά και στα βρώμικα σχέδια τους θα μας βρίσκουν συνέχεια απέναντι τους. 

Παραμονή της 20ης Ιουλίου η Θεσσαλονίκη γέμισε με χιλιάδες τρικάκια από την Αγίου Δημητρίου πέριξ του Τουρκικού Προξενείου μέχρι και την Αγιά Σοφίας που ρίχτηκαν από ακτιβιστές του Κινήματος μας. 

Για τους Έλληνες δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος εκτός από τον δρόμο του αγώνα όπου η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα δεν θα είναι απλά ένα σύνθημα, αλλά πραγματικότητα! 

ΚΥΠΡΟΣ ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ 

ΕΘΝΙΚΌ ΠΟΛΙΤΙΚΌ ΚΊΝΗΜΑ ΙΕΡΌΣ ΛΟΧΟΣ 

Ήταν 1η του Απρίλη...

 

Ο Διγενής στην Αθήνα με την ολοκλήρωση του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ το Μάρτιο του 1959! 

Ήταν 1η του Απρίλη όταν η μεγαλόνησος Κύπρος σείστηκε από τα συγχρονισμένα χτυπήματα των Ελλήνων ανταρτών της ΕΟΚΑ στις εγκαταστάσεις των Άγγλων αποικιοκρατών. 

Ήταν 1η του Απρίλη όταν η Ιστορία και η Δόξα είχαν ξανά ραντεβού με το Γένος των Ελλήνων Πολεμιστών. 

Ήταν 1η του Απρίλη όταν τα αμούστακα παιδιά έγιναν Ήρωες και ο Διγενής ο Αιώνιος Αντάρτης. 

Κύπρος 1955 - 1959. Η εποποιία του αγώνα της ΕΟΚΑ που κατάφερε να λυγίσει μία ολόκληρη αποικιοκρατία και υπερδύναμη όπως η Αγγλία. Με αυτοθυσίες και με ηρωισμούς, κόντρα στα βασανιστήρια και στις κρεμάλες των αποικιοκρατών, νικητής η Ελληνική ψυχή των Κυπρίων Αδελφών μας. 

Αρχηγός και εμπνευστής ο Ταγματάρχης τότε του Ελληνικού Στρατού , ο Γεώργιος Γρίβας που επιτυχώς είχε το ψευδώνυμο "Διγενής". 

Τέσσερα χρόνια κράτησε ο αγώνας της ΕΟΚΑ για απελευθέρωση και Ένωση μετά της μητρός Ελλάδος. 

Όμως η προδοσία που δυστυχώς πάντα ελλοχεύει χτύπησε και τον Αγώνα της ΕΟΚΑ, με τις συμφωνίες Λονδίνου-Ζυρίχης το 1960 που έθεσαν ζήτημα Τουρκικής κυριαρχίας στην μαρτυρική μεγαλόνησο την στιγμή που η Τουρκία δεν είχε κανένα δικαίωμα από το 1878 όπου είχε παραχωρήσει την Κύπρο στην Αγγλία με την συμφωνία της Κωνσταντινούπολης. 

Ο Ήρωας Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής καθώς και ο αγώνας της ΕΟΚΑ για τους περισσότερους Έλληνες παραμένει ένας άγνωστος αγώνας που δυστυχώς δεν διδάσκεται σε κανένα σχολείο. 

Τουναντίον όλα τα Ελληνόπουλα ξέρουν για το πολυτεχνείο που έφερε τον Ιωαννίδη στην εξουσία που μαζί με τους ψευτοεθνάρχες Μακάριο και Κ. Καραμανλή φέρουν την αποκλειστική ευθύνη του Αττίλα. 

Περισσότερες πληροφορίες για την ΕΟΚΑ πατήστε ΕΔΩ

Ανδρέας Γενιάς 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος 

48 χρόνια μετά ...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ιερού Λόχου 2012

 με αφορμή την Επέτειο Τουρκικής Εισβολής στην Κύπρο

 (20 Ιουλίου 1974)

48 χρόνια μετά ...

Γυρνάμε το ρολόι πίσω για μια συνοπτική ανασκόπηση των γεγονότων

Το 1974 η Ελλάδα διέθετε υπεροπλία έναντι της Τουρκίας, 

απόρροια των αγορών όπλων που είχε κάνει το καθεστώς Παπαδόπουλου (που ανατράπηκε από τον Ιωαννίδη τον Νοέμβριο του 1973), όμως τα όπλα αυτά ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν για να υπερασπιστούν την μεγαλόνησο μας, 

Ένα σημαντικό μάθημα για το σήμερα, είναι ότι δεν φτάνει να υπάρχει στρατιωτική υπεροπλία. 

Πρέπει να υπάρχει και η πολιτική βούληση για να προασπιστεί κάθε εκατοστό πατρίου Ελληνικού εδάφους. 

Όπως έγινε και στα Ίμια που και πάλι δεν υπήρξε πολιτική βούληση.

Την τουρκική εισβολή και  το πραξικόπημα προκάλεσε ο ίδιος ο Μακάριος :

1ον: με την αψυχολόγητη διαταγή του να εγκαταλείψουν το νησί της Κύπρου οι Ελλαδίτες αξιωματικοί και

2ον: Με την ομιλία του στον ΟΗΕ στην οποία καλούσε τις εγγυήτριες δυνάμεις να αποκαταστήσουν την τάξη στην Κύπρο (εγγυήτριες δυνάμεις θυμίζουμε ότι ήταν η Τουρκία, η Αγγλία και η Ελλάδα). Έτσι έδωσε  το πράσινο φως στην Τουρκία για να εισβάλει.

Απώλεια Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα-Διγενή

Δυστυχώς υπήρξε η ατυχής συγκυρία να έχει πεθάνει λίγους μήνες πριν ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, η απουσία του οποίου ήταν καθοριστική για τις εξελίξεις που ακολούθησαν μετά τον θάνατό του.

Η Κύπρος θυσιάστηκε για να έρθουν οι «πολιτικοί» 

και δει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στην εξουσία (24 Ιουλίου)

με την αποχώρηση του Ιωαννίδη που ήταν πιόνι των Αμερικάνων.

48 χρόνια μετά, 

η ίδια πουλημένη και πάντα προδοτική πολιτική ηγεσία όλων σχεδόν των πολιτικών κομμάτων συνεχίζουν να μιλάνε για τη δημιουργία ενός κράτους "συνομοσπονδίας" ΕλληνοΚύπριων και Τουρκοκύπριων! 

Ξεχάστηκαν τα δεκάδες ψηφίσματα του ΟΗΕ που απατούσαν την άμεση αποχώρηση του Τουρκικού στρατού από την Κύπρο

για την επιστροφή των προσφύγων στις εστίες τους

για την εξακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων της Τουρκικής εισβολής αλλά και για την παραδειγματική τιμωρία των δημίων τους, ως εγκληματίες πολέμου.

Οι προδότες θα συνεχίσουν να επικαλούνται φράσεις αντίστοιχες του Καραμανλή «η Κύπρος κείται μακράν» αντί να αντιδράσουν έμπρακτα στην 2η φάση της Τουρκικής Εισβολής (14 Αυγούστου 1974)

https://youtu.be/hoVpNkoEEfk

48 χρόνια μετά εμείς 

θα συνεχίζουμε να φωνάζουμε δυνατά:

Απελευθέρωση η ΜΟΝΗ λύση

ΕΞΩ οι Τούρκοι από την Κύπρο

Αλήτες προδότες πολιτικοί, η Κύπρος είναι Ελληνική!

Ιερός Λόχος 2012

Έφεδροι & Φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων

Για τους Αλησμόνητους Εθνομάρτυρες μας!

Στα πέτρινα χρόνια της απαξίωσης των Ελληνορθοδόξων Ιδανικών του Έθνους μας, 

υπάρχουν κάποιοι Έλληνες να μας θυμίζουν ότι αυτή η ευλογημένη γη δεν θα πάψει ποτέ να γεννάει Ήρωες.

 

Ο Αύγουστος δυστυχώς μας φέρνει θλιβερές αναμνήσεις.

Την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.
Την θυσία των Τάσου Ισαάκ (11 Αυγούστου 1996) και 3 μέρες αργότερα του ξαδέρφου του Σολωμού Σολωμού (14 Αυγούστου 1996) στο οδόφραγμα της Δερύνειας, στην Κύπρο.

Την άνανδρη δολοφονία του βορειοηπειρώτη Αριστοτέλη Γκούμα στις 12 Αυγούστου 2010, στην πάντα αδούλωτη και ηρωική Χιμάρα της Β.Ηπείρου, επειδή αρνήθηκε να μιλήσει αλβανικά στην σκλαβωμένη πατρογονική του γη.

25 χρόνια μετά την δολοφονία των δύο μαχητών της μεγαλονήσου μας,
11 χρόνια μετά την δολοφονία του αετού της Χιμάρας,

ΔΕΝ ξεχνούμε την θυσία τους.
ΔΕΝ ξεχνούμε τους δολοφόνους τους.

 

 

Ορκιζόμαστε ότι δεν θα πάψουμε

να ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΟΥΜΕ με όλη μας την ψυχή ΔΥΝΑΤΑ:

ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ ΜΑΣ.

και να ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ για την απελευθέρωση κάθε σκλαβωμένης γωνιάς της πατρίδας μας

Μέλη του Ιερού Λόχου στη Θεσσαλονίκη:

σήκωσαν πανό στην Εγνατία Οδό στην είσοδο της πόλης, ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο και φωνάζοντας συνθήματα. Δείτε το βίντεο εδώ :

https://youtu.be/SCwbpx8cjOQ

 https://www.facebook.com/ierosloxos2012/videos/4260268287389834/

https://vk.com/public182707251?z=video-182707251_456239201%2Fpl_wall_-182707251 

 

Παράλληλα γράφηκαν  συνθήματα

ενώ  θα τελεστεί τρισάγιο για την ανάπαυση των ψυχών των αδικοχαμένων παλικαριών μας. 

Τέλος, σε εξέλιξη βρίσκεται και η εθελοντική αιμοδοσία του Συλλόγου μας, εις μνήμην των 3 εθνομαρτύρων μας (δείτε εδώ)

Ιερός Λόχος 2012

1η Απριλίου 1955. ΕΟΚΑ. 66 χρόνια μετά βροντοφωνάζουμε : ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ!

Κύπρος 1 Απριλίου 1955.

Σαν σήμερα, κάποια αμούστακα παιδιά, νέοι, 

η συντριπτική πλειοψηφία τους από τα Κατηχητικά σχολεία, 

ορκίστηκαν και πήραν τα όπλα.

Με άξιο αρχηγό και καθοδηγητή 

τον Γεώγιο Γρίβα (με το ψευδώνυμο «Διγενής»).

Μικρά ελληνόπουλα της Κύπρου, 

διέκοψαν τα μαθήματά τους πετούσαν πέτρες στους Εγγλέζους και διαδήλωναν στους δρόμους υψώνοντας την γαλανόλευκη και φωνάζοντας «Ελλάς Κύπρος ΕΝΩΣΙΣ», την ώρα που οι ένοπλοι αγωνιστές της ΕΟΚΑ πολεμούσαν στα βουνά ή αιφνιδίαζαν τον εχθρό με χτυπήματα απίστευτης πρωτοτυπίας.

https://youtu.be/C0GH-Fn4yZ4

Οι Εγγλέζοι τρόμαξαν.
Οι ανακρίσεις και τα βασανιστήρια, 

οι αγχόνες (δηλ οι κρεμάλες), 

το θάψιμο των νεκρών αγωνιστών μέσα στο προαύλιο της αυλής (φυλακισμένα μνήματα), 

οι προδοσίες των κομμουνιστών 

(στις 26 Απριλίου 1955, 25 ημέρες μετά την έναρξη του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ, ο τότε Γ.Γ. του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα», κατέδωσε δημοσίως στους Εγγλέζους ποιος ήταν ο «Διγενής». Μία ακόμη προδοσία των κομμουνιστών στην πατρίδα), 

όλα αυτά όχι μόνον δεν κατέστειλαν το φρόνημα των αγωνιστών, αλλά αντιθέτως το χαλίβδωσαν.

https://youtu.be/W4_DWZ4ttWc

4 χρόνια αργότερα, 

μία ακόμη φορά, οι πολιτικοί (Μακάριος, ο τότε πρωθυπουργός Κ.Καραμανλής κλπ) υπέγραψαν τις προδοτικές συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου και έληξε ο αγώνας ... 

Η Κύπρος, ανεξάρτητο κράτος πλέον και όχι ενωμένο με την μητέρα Ελλάδα, ευάλωτο στην τουρκική επεκτατικότητα, λίγο αργότερα βίωσε το αιώνιο δόγμα των ισχυρών της γης : το «διαίρει και βασίλευε».

66 χρόνια μετά, 

οι καρδιές μας χτυπούν δυνατά.

66 χρόνια μετά 

ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΖΟΥΜΕ:

 

ΓΡΙΒΑ ΖΕΙΣ, ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ!

ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ!

https://youtu.be/DDJnOiN_XUA

Ιερός Λόχος 2012 - Έφεδροι & Φίλοι των Ειδικών Δυνάμεων

Πως φτάσαμε στην προδοσία.Κύπρος 1974.Ομιλία στα γραφεία του συλλόγου μας.

Με αφορμή την επέτειο της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου του 1974, πραγματοποιήθηκε απόψε (20 Ιουλίου 2020) ομιλία με θέμα «Πως φτάσαμε στην προδοσία», στα γραφεία του Ιερού Λόχου στη Θεσσαλονίκη.

Ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Θυμίζουμε ότι ενημερωτική δράση πραγματοποιήθηκε την σήμερα  και από τον Ιερό Λόχο Γερμανίας έξω από το Τουρκικό Προξενείο του Αμβούργου (δείτε εδώ).

Παραθέτουμε το επίσημο κείμενο της αποψινής ομιλίας :

46 χρόνια μετά ...

Αγαπητοί συναγωνιστές σήμερα θα μιλήσουμε για το πως φτάσαμε στην προδοσία της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974.
Παρότι έχουν περάσει 46 χρόνια η ιστορική αλήθεια δεν έχει λάμψει και δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες.Τουναντίον αθώοι λοιδωρήθηκαν και διώχθηκαν και προδότες ανακηρύχθηκαν σε “εθνάρχες”. Ήρωες αφέθηκαν να πολεμήσουν μόνοι τους τον βάρβαρο εχθρό την ίδια ώρα που δειλοί διαπραγματεύονταν ποια οφέλη θα αποκομίσουν από την μεταπολίτευση.
Η σημερινή λοιπόν ομιλία μας θα προσπαθήσει να αποδώσει ευθύνες και να καταδείξει ποιοι πραγματικά είναι οι ένοχοι για την προδοσία της μεγαλονήσου μας.

Πριν ξεκινήσουμε να αναλύουμε τα γεγονότα των νεότερων χρόνων θα κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή.

Ιστορική αναδρομή

Η Κύπρος είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της μεσογείου. 

Από την προϊστορία ήταν Ελλάδα αφού εκεί κατά την μυθολογία γεννήθηκε και η θεά Αφροδίτη, η θεά του έρωτα κατά το δωδεκάθεο.

Η γεωγραφική της θέση είναι η ευχή και η κατάρα της.Ανάμεσα σε 3 ηπείρους Ευρώπη,Ασία και Αφρική, η θέση της αυτή την καθιστά ως άκρως στρατηγική και εμπορική βάση για όποιον την κατέχει.

Από το 1191 από το ελληνικό βυζάντιο περνάει διαδοχικά στους Φράγκους, Βενετούς και στους Τούρκους οι οποίοι την εκμίσθωσαν στους Άγγλους το 1878.

Το 1923 με την συνθήκη της Λωζάνης η Τουρκία παραχώρησε κάθε κυριαρχικό δικαίωμα που είχε στο νησί και το 1925 η Αγγλία ανακήρυξε την Κύπρο Αποικία του Στέμματος.
Το τονίζω αυτό γιατί είναι πολύ σημαντικό γεγονός το οποίο στην συνέχεια θα αναλύσουμε.

Η μοίρα της Κύπρου μπορεί να αντιπαραβληθεί με εκείνην της Κρήτης, η οποία είχε τεθεί υπό την προστασία των Δυνάμεων το 1897, για να ενσωματωθεί στην Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Με δεδομένες τις περιπτώσεις των Ιονίων Νήσων και της Κρήτης, δεν προξενεί ιδιαίτερη έκπληξη ότι υπήρξε κίνημα για ένωση με την Ελλάδα, καθώς επίσης και αναβρασμός.
Οι πρώτες προσπάθειες των Ελλήνων αδελφών μας για Ένωση με την Ελλάδα ξεκινούν το 1931 όταν με πρόσχημα τα φορολογικά μέτρα ξέσπασαν ταραχές που έφτασαν μέχρι το κάψιμο το αγγλικού Κυβερνείου.
Τα επόμενα χρόνια δυστυχώς δεν θα ευνοήσουν την πολυπόθητη Ένωση. Παρότι η Ελλάδα πολεμάει στο πλευρό της Αγγλίας στο Β παγκόσμιο πόλεμο, εκείνη με το τυχοδιωκτικό χαρακτήρα που την διακρίνει εμπλέκεται στην πολιτική ζωή της Πατρίδος μας.
Οι λίρες που προσφέρονται στο ΕΑΜ ΕΛΑΣ του ΚΚΕ κατά την Κατοχή έχουν ως αποτέλεσμα την στιγμή που όλη η Ευρώπη επουλώνει τις πληγές της από τον παγκόσμιο πόλεμο, η Ελλάς να συνεχίζει να πολεμά τους συμμορίτες του ΚΚΕ και τους λοιπούς εχθρούς του Έθνους.
Αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής αστάθειας είναι να αδυνατούμε να διεκδικήσουμε την Βόρειο Ήπειρο και την Κύπρο μετά την λήξη του Β΄ππ

Δημοψήφισμα για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα

Ο πόθος όμως για Ένωση δεν είχε σβήσει στις καρδιές των Ελλήνων της Κύπρου.
Στις 15 Ιανουαρίου του 1950, η Εκκλησία της Κύπρου διοργάνωσε δημοψήφισμα για την Ένωση.

Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό υπέρ της Ενώσεως με 96% να ψηφίζουν υπέρ.

Η κυβέρνηση όμως του Πλαστήρα δεν ήταν έτοιμη να συγκρουστεί με το Λονδίνο. Για αυτό και όταν η κυπριακή πρεσβεία ζήτησε συνάντηση με τον πρωθυπουργό, η στάση της κυβέρνησης ήταν επιφυλακτική.

Ο δε γέρος της δημοκρατίας Γεώργιος Παπανδρέου δήλωσε :

”Η Ελλάς αναπνέει σήμερον με δύο πνεύμονας, τον μεν αγγλικόν, τον δε αμερικανικόν. Δεν ημπορεί, λόγω του Κυπριακού, να διακινδυνεύσει από ασφυξίαν”. Και ας μην μας ξενίζει αυτή η δήλωση, γιατί είναι ίδιον των "δημοκρατών" να προτιμούν να είναι αρεστοί πρώτα στα αφεντικά τους και μετά στο Έθνος τους.

Όμως η αντίδραση του Ελληνικού Λαού ήταν εντελώς διαφορετική με πλήθος κόσμου να ξεχύνεται στους αθηναϊκούς δρόμους και να υποδέχεται την Κυπριακή αντιπροσωπεία στην στις 20 Μαϊου του ίδιου χρόνου.
Τα αποτελέσματα αυτού του δημοψηφίσματος ήταν πολύ σημαντικά γιατί αφενός νομιμοποίησε στην συνείδηση όλων την καθολική θέληση του Κυπριακού Λαού για Ένωση με την Ελλάδα και αφετέρου διεθνοποίησε το θέμα σε παγκόσμιο επίπεδο!

Έναρξη ένοπλου αγώνα ΕΟΚΑ (1955-1959)

Όμως το πιο σημαντικό ήταν ότι το δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου, αποτέλεσε την προσταγή για την έναρξη του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ που ακολούθησε πέντε χρόνια αργότερα.
Το 1955 ξεσπά ο ένοπλος αγώνας για Ένωση μετά της μητρός Ελλάδος της ΕΟΚΑ, υπό την καθοδήγηση του Γεωργίου Γρίβα Διγενή.Το πολιτικό σκέλος του αγώνα το ανέλαβε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο Γ.
Το 1957 οι Άγγλοι μην μπορώντας να ελέγξουν την ΕΟΚΑ δημιουργούν σε συνεργασία με τους Τούρκους την παραστρατιωτική τουρκική οργάνωση ΒΟΛΚΑΝ.
Η στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στο νησί ήταν πλέον γεγονός αφού η ΒΟΛΚΑΝ στελεχώθηκε από εν ενεργεία αξιωματικούς του Τουρκικού στρατού με σαφείς εντολές από την Άγκυρα.
Η αδυναμία αυτή όμως των Άγγλων -δηλαδή να νικήσουν στρατιωτικά την ΕΟΚΑ οδηγούσε το θέμα στον ΟΗΕ κάτι που δεν σύμφερε τους αποικιοκράτες εγγλέζους. Η στρατιωτική ήττα των άγγλων από την ΕΟΚΑ δεν επέφερε όμως και την πολυπόθητη Ένωση.

Η προδοσία Καραμανλή -Μακαρίου : Συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου (1959) 

Το 1959 η Αγγλία απειλώντας για εφαρμογή του σχεδίου τριπλής συγκυριαρχίας (σχέδιο Μακ Μίλαν), καλεί σε τριμερής συνομιλίες στην Ζυρίχη την Ελλάδα ως άμεσα ενδιαφερόμενη αλλά και την Τουρκία παρότι δεν είχε κανένα δικαίωμα επί της Κύπρου.
Δυστυχώς ο πρωθυπουργός Καραμανλής και ο υπουργός εξωτερικών Αβέρωφ δέχονται την πρόσκληση και υπογράφουν μαζί με τους αντίστοιχους τούρκους ομολόγους τους, Μεντερές και Ζορλού την προδοτική συμφωνία Ζυρίχης που οδήγησε στην τελική υπογραφή της συμφωνίας του Λονδίνου και από τον Μακάριο τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους.

Η συμφωνία Ζυρίχης-Λονδίνου στο τελικό σύνολο της παραχωρούσε στους Τούρκους της Κύπρου μεγαλύτερη επιρροή (για παράδειγμα, 30 τοις εκατό των θέσεων στη δημόσια υπηρεσία) απ’ όσο αναλογούσε στον αριθμό τους, την ύπαρξη στρατιωτικής δύναμης καθώς και το γεγονός ότι θα διέθεταν δικαίωμα ένστασης σε θέματα εξωτερικών σχέσεων, άμυνας, ασφάλειας και επιβολής φορολογίας.
Ενώ λοιπόν η συμφωνία σήμαινε την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας,συνάμα έβαζε ταφόπλακα στην πολυπόθητη Ένωση και νομιμοποιούσε την εμπλοκή της Τουρκίας στην Κύπρο.

Δεν έλειψαν οι αντιδράσεις τόσο στην Κύπρο από τον ηγέτη της ΕΟΚΑ Γεώργιο Γρίβα Διγενή ο οποίος δεν συμφωνούσε με την συμφωνία όσο και στην Ελληνική Βουλή.
Μάλιστα ο Σοφοκλής Βενιζέλος της Ένωσης Κέντρου ήταν κατηγορηματικός:
"Δεν θέλω να είμαι μάντης κακών. Προβλέπω όμως ότι αι υπογραφείσαι συμφωνίαι θα αποδειχθή, εν τη εφαρμογή των, ότι δεν είναι βιώσιμοι και πρέπει να ανατραπούν. Άλλως, πολύ φοβούμαι, ότι θα θρηνήσωμεν νέας εθνικάς συμφοράς".

Αντιθέτως ο Γεώργιος Παπανδρέου από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης στήριξε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή λέγοντας στην Ελληνική Βουλή:
"Αι συμφωνίαι, αι οποίαι υπεγράφησαν από την ηγεσίαν του κυπριακού λαού και ήρχισαν εφαρμοζόμεναι, δεν είναι δυνατόν, δεν είναι εθνικώς συμφέρον, να ακυρωθούν".

1963 -1973 : ΟΗΕ -Βομβαρδισμοί Τουρκίας - ΝΑΤΟ-Σοβιετική Ένωση - Ελληνική μεραρχία - Μακάριος -Γεώργιος Γρίβας

Όπως ήταν φυσικό η συμφωνία του Λονδίνου δεν μπορούσε να εφαρμοστεί επί της πράξεως και κατέρρευσε το 1963 όταν ο Μακάριος επιχείρησε να τροποποιήσει το σύνταγμα της Κυπριακής δημοκρατίας.

Οι τροποποιήσεις που προτάθηκαν απορρίφθηκαν αρχικά από την Τουρκία και στη συνέχεια από την τουρκοκυπριακή ηγεσία, η οποία ευθυγραμμίστηκε με την πολιτική της Άγκυρας για διχοτόμηση του νησιού. Ο Τουρκοκύπριος αντιπρόεδρος της Κύπρου διακήρυξε ότι το σύνταγμα ήταν νεκρό, υποστηρίζοντας ότι οι δύο κοινότητες δεν μπορούσαν να συνυπάρξουν. Η ατμόσφαιρα στο νησί κατέστη εμπόλεμη με ένοπλες συγκρούσεις .

Με την Τουρκία να απειλεί με εισβολή, ο Πρόεδρος Μακάριος παρέπεμψε το πρόβλημα στα Ηνωμένα Έθνη. Ο ΟΗΕ αποφάσισε στις 4 Μαρτίου 1964, με το Ψήφισμα 186 του Συμβουλίου Ασφαλείας, να αναπτυχθούν ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ (UNFICYP) στο νησί και να οριστεί μεσολαβητής του ΟΗΕ.

Τον Αύγουστο του 1964 αεροπορικές δυνάμεις της Τουρκίας βομβάρδισαν ελληνικά χωριά και άλλους μη στρατιωτικούς στόχους, χρησιμοποιώντας σε κάποιες περιπτώσεις βόμβες ναπάλμ.
Σημαντικές νικηφόρες μάχες δόθηκαν στην περιοχή της Τηλλυρίας όπου γράφτηκαν νέες σελίδες ελληνικού ηρωισμού με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Νικόλαο Ντερτιλή.

Έλληνες στρατιώτες επιδεικνύουν τα τουρκικά λάφυρα

Αν και οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί είχαν αρχικά συμφωνήσει να μην αποτρέψουν κάποια τουρκική εισβολή, φοβήθηκαν ότι ένας πόλεμος μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας θα έβλαπτε σοβαρά το ΝΑΤΟ, προς όφελος της Σοβιετικής Ένωσης.

Η Σοβιετική Ένωση είχε απειλήσει ότι θα υπερασπιστεί την Κύπρο σε περίπτωση εισβολής, όχι φυσικά γιατί αγαπούσε τους Κύπριους αλλά γιατί έβλεπε μια καλή ευκαιρία να δημιουργήσει πλήγμα στο ΝΑΤΟ. Κατόπιν τούτου οι ΗΠΑ προειδοποίησαν την Ελλάδα και την Τουρκία να μην προχωρήσουν σε πόλεμο.
Υπό τον φόβο της εμπλοκής της Σοβιετικής Ένωσης στην Κύπρο,τον ίδιο χρόνο οι ΗΠΑ προτάσουν το σχέδιο Άτσεσον που είτε λίγο είτε πολύ οδηγούσε σε διχοτόμηση της Κύπρου, με παραχώρηση της Καρπασίας στην Τουρκία.
Μακάριος και Γεώργιος Παπανδρέου που ήταν πρωθυπουργός στην Ελλάδα συμφώνησαν ότι η λύση δεν ήταν εθνικά συμφέρουσα.
Πλέον ήταν ηλίου φαεινότερο ότι η Κύπρος ανεξάρτητη δεν μπορούσε να υπάρξει.
Η Ένωση ήταν και θα είναι η μόνη βιώσιμη λύση για μια Κύπρο ελεύθερη και Ελληνική.

Το ίδιο έτος, δηλαδή το 1964 ο Γεώργιος Παπανδρέου, αποφάσισε την μυστική αποστολή μεραρχίας στο νησί με 8,500 χιλιάδες άνδρες.
Η μετάβαση της μεραρχίας ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. 

Παράλληλα, τόσο η ΕΛΔΥΚ όσο και η ΤΟΥΡΔΥΚ αύξησαν το προσωπικό τους πέρα από τα ανώτατα όρια που είχαν οριστεί από την συμφωνία του Λονδίνου.

Η μυστική κάθοδος της μεραρχίας, ωστόσο ήταν κοινό μυστικό σε όλους. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Βρετανία, ήθελαν την μεραρχία, για να δώσουν το μήνυμα ότι ελέγχουν τον Μακάριο, ο οποίος είχε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με την Ρωσία και φοβόντουσαν μήπως μετατραπεί σε “Φιντέλ Κάστρο της Μεσογείου” ενώ επιπλέον πίστευαν ότι θα απέτρεπε μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύρραξη.

Τον Νοέμβριο του 1967 ξεσπούν ένοπλες συγκρούσεις στο χωριό Κοφίνου λίγα χιλιόμετρα νότια της Λευκωσίας.Οι τούρκοι της περιοχής συστηματικά δημιουργούσαν προβλήματα με κορύφωση την αιματηρή σύγκρουση με την Εθνική Φρουρά στις 15 Νοεμβρίου του 1967.

Προς αποκατάσταση της τάξης ο Μακάριος στέλνει τον Στρατηγό Γρίβα όπου στην μάχη που ακολουθεί σκοτώνονται 2 Έλληνες έναντι 24 τούρκων. 

Η Τουρκία εκμεταλλεύεται το γεγονός και απειλεί με άμεση εισβολή στο νησί.Οι ΗΠΑ στέλνουν τον υφυπουργό άμυνας Βανς όπου πιέζουν να αποσυρθεί η Ελληνική μεραρχία από την Κύπρο που βρισκόταν κατά παράβαση της συνθήκης του Λονδίνου.
Κάτω από τις πιέσεις του ΝΑΤΟ η Απριλιανή Επανάσταση που είχε αναλάβει μόλις λίγους μήνες υποχρεώνεται να αποσύρει την μεραρχία. 

Σε βιβλίο του ο Στυλιανός Παττακός αναφέρει ότι η Ελλάς δεν ήταν έτοιμη για πόλεμο με την Τουρκία αφού ότι όπλα είχαμε ήταν πεπαλαιωμένα και ως εκ τούτου έπρεπε να δεχτούν την αποχώρηση της μεραρχίας.
Ο γράφων συμφωνεί με αυτή την άποψη διότι είναι γνωστό ότι η Απριλιανή Επανάσταση εξόπλισε στη συνέχεια με άρματα, υποβρύχια και αεροπλάνα τις Ένοπλες Δυνάμεις καθιστώντας υπεροπλία αυτών έναντι των τούρκικων δυνάμεων για πρώτη φορά στην ιστορία μας!

Το 1968 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επανεξελέγη πρόεδρος με συντριπτική πλειοψηφία, συγκεντρώνοντας περισσότερο από 95 τοις εκατό των ψήφων, κερδίζοντας έτσι μία ισχυρή έγκριση για την πολιτική του,που φυσικά δεν ήταν πολιτική της Ένωσης αλλά της ανεξαρτησίας. 

Ανεξαρτησία όμως δεν ήταν εφικτό να υπάρξει γιατί ούτε η Αμερική δεν το ήθελε λόγω της Ρωσίας, αλλά ούτε και η Ελλάδα και Τουρκία, η καθεμία βέβαια για δικούς της λόγους.

Το 1971 επιστρέφει μυστικά ο Γρίβας από την Αθήνα στην Κύπρο όπου είχε ανακληθεί το 1967 μετά τα γεγονότα της Κοφίνου.
Ο 72 χρόνων πλέον Στρατηγός Γρίβας ιδρύει την εθνική και ενωτική οργάνωση Οργάνωση Γρίβας που οι εχθροί της ονόμασαν τελικώς ΕΟΚΑ Β'.
Η ΕΟΚΑ Β΄είχε ως αντικειμενικό σκοπό την άσκηση πιέσεων ώστε τελικά να εξαναγκαστεί η κυπριακή κυβέρνηση να επιστρέψει στο πάγιο αίτημα του Κυπριακού λαού για Ένωση.
Οι συγκρούσεις μεταξύ Μακαριακών και Γριβαϊκων δεν αργούν να ξεσπάσουν και οι πρώτοι νεκροί είναι γεγονός. 

Στις 27 Ιανουαρίου του 1974 ο Αρχηγός Διγενής περνάει στην αιωνιότητα. Η ΕΟΚΑ Β αναστέλλει την δράση της δια της έγγραφης διαταγής του νέου της αρχηγού Ταγματάρχη Καρούσου.
Ο Μακάριος όμως σίγουρος πλέον για την νίκη του, συνεχίζει τους επόμενους μήνες την απηνή δίωξη των ανδρών της ΕΟΚΑ Β.

Παπαδόπουλος -Ιωαννίδης - πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου 

Εν τω μεταξύ ο Παπαδόπουλος από τον Οκτώβριο του 1973 προανήγγειλε άνοιγμα στις πολιτικές δυνάμεις ορίζοντας πρωθυπουργό τον Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη και εκλογές τον Φεβρουάριο. Αυτό δεν άρεσε τόσο στα πολιτικά κόμματα που διέβλεπαν την επικράτηση του Παπαδόπουλου ούτε σε πολλούς στρατιωτικούς κύκλους που πιθανόν να επηρεάζονταν και από ξένες μυστικές υπηρεσίες. Ως εκ τούτου στις 25 Νοεμβρίου 1973 ο Ιωαννίδης ανατρέπει τον Παπαδόπουλο.

Ο Ιωαννίδης υπέρμαχος της Ένωσης της Κύπρου ήξερε ότι το πρόβλημα ήταν ο Μακάριος.
Όμως και ο Μακάριος γνωρίζοντας ότι απειλείται από τον Ιωαννίδη αλληλογραφεί με Καραμανλή και Βασιλιά Κωνσταντίνο για την ανατροπή του Ιωαννίδη και επιστροφή της δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Με μια αψυχολόγητη ενέργεια ο Μακάριος και ενώ οι τούρκοι καραδοκούν διατάσσει την 1η Ιουλίου την αποχώρηση των Ελλαδιτών αξιωματικών από την Κύπρο!

Στη δισέλιδη επιστολή του προς τον «Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας» Στρατηγό Φ. Γκιζίκη θα τον διατάξει εντός 20 ημερών να αποχωρήσουν όλοι οι Έλληνες Αξιωματικοί της Ε.Φ. (περ 600) και την άμεση μείωση της στρατιωτικής θητείας στην Κύπρο στους 14 μήνες. Παράλληλα επεξεργάζεται σχέδιο οριστικής διάλυσης της ΕΦ και αντικατάστασης της από την αστυνομία, το εφεδρικό και μιαν ομάδα 1000 ένοπλων ακελικών.

Ο Ιωαννίδης μαζί με τους Αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων αποφασίζει την διενέργεια πραξικοπήματος και την βίαιη ανατροπή του Μακαρίου. Η απάντηση στο τελεσίγραφο του Μακαρίου θα έρθει τελικά στις 15 Ιουλίου στις 8 και 20 το πρωί. Δυστυχώς ο Μακάριος διαφεύγει -όλως περιέργως εύκολα και ανενόχλητος και θα καταφύγει στην Πάφο και από εκεί θα διαφύγει στο εξωτερικό.

Ο Ιωαννίδης αφελώς νομίζει, ότι οι Τούρκοι δεν θα αντιδράσουν και δεν θα εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που τους έδωσε και πως οι Αμερικανοί θα τηρήσουν τις υποσχέσεις τους.
Αντί λοιπόν να κάνει το νησί “αστακό” με στρατεύματα από την Ελλάδα δεν κάνει απολύτως τίποτα.
Οι Τούρκοι όμως βλέποντας τα όσα συμβαίνουν δεν θα αφήνουν τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη. Ο πρωθυπουργός Ετσεβίτ αρχικά εξασφαλίζει την σιωπηρή ανοχή-ενοχή της Αγγλίας και μεταβαίνει στις ΗΠΑ. Η Αμερική και ο εβραίος Κίσσινγκερ που κινεί όλα τα νήματα δίνει στον Ετσεβίτ το πράσινο φως για εισβολή. 

1η τουρκική εισβολή : 20 Ιουλίου 1974. Η «νομιμοποίηση» της εισβολής από τον Μακάριο

Το έγκλημα νομιμοποιείται με την ομιλία του Μακαρίου στην σύνοδο του ΟΗΕ στις 19 Ιουλίου 1974 όπου ζητεί από τις εγγυήτριες δυνάμεις (Αγγλία-Τουρκία) να τον επαναφέρουν στην εξουσία.

Ο Μακάριος από το βήμα του ΟΗΕ (19/7/1074) ουσιαστικά καλεί την Τουρκία να επέμβει!

Στις 20 Ιουλίου οι Τούρκοι θα κάνουν την απόβαση τους στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας. 

Η Τουρκική Αεροπορία σφυροκοπεί ανελέητα από πριν το στρατόπεδα της ΕΛΔΥΚ και άλλα στρατηγικής σημασίας σημεία.
Τα παλικάρια της ΕΛΔΥΚ όπως και Κύπριοι στρατιώτες της ΕΦ προσπαθούν να αμυνθούν απέναντι σε ένα πανίσχυρο στρατό.

14 Αυγούστου 1914 (επί κυβερνήσεως Καραμανλή) : Η απόβαση των Τούρκων σχεδόν χωρίς καμία αντίσταση. Οι επιτελείς από την Αθήνα καθησύχαζαν ότι πρόκειται για νατοϊκή άσκηση!  

Είναι θλιβερό ότι με την εκδήλωση της τουρκικής εισβολής και ενώ μπορούσαν πράγματι έστω και μόνοι να αποσοβήσουν την επίθεση οι Κύπριοι αδελφοί μας, τα μέλη του Εφεδρικού, μικρές παραστρατιωτικές οργανώσεις πιστές προς τον Μακάριο και στον Λυσσαρίδη, διάφοροι αριστεροί-Ακελικοί αρνήθηκαν να πάρουν καν τα όπλα και να πολεμήσουν τον ξένο εισβολέα, πιστεύοντας ότι έτσι θα πέσει η “χούντα” και θα έρθει ο Μακάριος.
Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση της Ουρανίας Κοκκίνου που έβλεπε τα Τουρκικά Αεροπλάνα να πραγματοποιούν ρίξεις αλεξιπτωτιστών και να αγαλλιάζεται η καρδιά της όπως είχε δηλώσει η ίδια.
Αντιθέτως τα μέλη της ΕΟΚΑ Β΄ (που απελευθερώθηκαν με εντολή του Σαμψών πέντε μόλις μέρες προηγουμένως) θα λάβουν οι ίδιοι μέρος στην άμυνα του νησιού.
Στις 21 προς 22 Ιουλίου γίνεται η αποστολή αυτοκτονίας των Καταδρομέων της Α και Γ ΜΚ από την Κρήτη προς την Κύπρο.

Στις 22 Ιουλίου ο Σαμψών (που έχει αναλάβει Πρόεδρος μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου) θα παραιτηθεί υπέρ του Κληρίδη σαν προϋπόθεση να επιτευχθεί και να επισπευσθεί εκεχειρία.
Στις 24 Ιουλίου θα καταρρεύσει και ο Ιωαννίδης. 

Ο Γκιζίκης καλεί τον Καραμανλή να αναλάβει την εξουσία και η δημοκρατία αποκαθίσταται στην Ελλάδα.

2η τουρκική εισβολή: 14 Αυγούστου 1974. Ο προδοτικός ρόλος του Καραμανλή

Εν μέσω εκεχειρίας οι Τούρκοι θα συνεχίσουν να εξοπλίζονται και προωθούνται σε στρατηγικα σημεία. Μεταξύ άλλων καταλαμβάνουν και το χωριό Καραβά-Λάπηθο προετοιμάζοντας το δεύτερο μέρος του σχεδίου τους.

Με την επιστροφή Καραμανλή στις 24 Ιουλίου ξεκινά και επίσημα η περίοδος της μεταπολίτευσης. 

Οι Τούρκοι δεν έχουν καταφέρει σχεδόν τίποτα και εάν ενισχυόταν η άμυνα της Κύπρου από δυνάμεις σταλμένες από την Ελλάδα τότε όλα θα μπορούσαν να αλλάξουν.
Αντί αυτού ο πρωθυπουργός Καραμανλής δηλώνει στις 15/8/1974 στο δεύτερο διάγγελμα του:
"Η ένοπλος αντιμετώπισις των Τούρκων εις την Κύπρο καθίστατο αδύνατος και λόγω αποστάσεως και λόγω των γνωστών τετελεσμένων γεγονότων. Και δεν ήτο δυνατόν να επεχειρηθή χωρίς τον κίνδυνον εξασθενίσεως της άμυνας αυτής ταύτης της Ελλάδος."Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ δηλαδή.
Στις 14 Αυγούστου το πρωί μετά από μιαν σύντομη ανάπαυλα διαπραγματεύσεων και “υποτιθέμενης εκεχειρίας”, οι Τούρκοι θα επιτεθούν κατά της Λευκωσίας όπου η ΕΛΔΥΚ ηρωικά θα σταματήσει την διχοτόμηση στο 38% του νησιού.

1619 αγνοούμενοι (αιχμάλωτοι πολέμου). Τα οστά κάποιων από αυτούς βρίσκονται τα τελευταία χρόνια και αποδίδονται στους συγγενείς τους (μέσω εξέτασης DNA) σε Ελλάδα και Κύπρο. ΟΥΔΕΠΟΤΕ Ελληνική κυβέρνηση ζήτησε να καταδικαστεί η τουρκία για ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ αφού οι αιχμάλωτοι εκτελέστηκαν εν ψυχρώ!

Ποιος έφταιξε ;  

Η ανάμειξη των Άγγλων,ΟΗΕ και ΗΠΑ και του ίδιου του εβραιομασώνου Κίσσινγκερ είναι αδιάσειστο γεγονός. Εκείνοι όμως εξυπηρέτησαν τα δικά τους συμφέροντα.
Ο Καραμανλής, Αβέρωφ και Μακάριος όταν υπέγραψαν την συνθήκη Ζυρίχης Λονδίνου ποιου συμφέροντα εξυπηρετούσαν;
Ο Ιωαννίδης γιατί αφελώς εμπιστεύτηκε τους Αμερικάνους; και γιατί δεν αντέδρασε έστω και καθυστερημένα μετά την εισβολή;

Για το έγκλημα της Κύπρου ουδείς στην Ελλάδα δικάστηκε.
Ο φάκελος της Κύπρου παραμένει εδώ και τόσες δεκαετίες κλειστός, αφενός γιατί η δημοκρατία πούλησε την Κύπρο αφετέρου γιατί κρύβει πολύ προδοσία στα αποδεικτικά στοιχεία του.
Είναι εθνική ανάγκη να ανοίξει ο φάκελος της Κύπρου ώστε έστω και τώρα να αποδοθούν ευθύνες.
Η τραγωδία της Κύπρου δυστυχώς δεν είναι τόσο απλή όσο μπορεί να αποτυπωθεί σε μια ομιλία. 

Χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες σκοτώθηκαν,δολοφονήθηκαν ή βίωσαν την βαρβαρότητα των τουρκόχοιρων.
Αγνοούμενοι ακόμα υπάρχουν και αναζητούνται.
Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι απέγιναν οι φυλακισμένοι στα Άδανα.
Ούτε φυσικά μπορούμε να ξεχάσουμε την δολοφονία του Τάσου Ισαάκ και του Σολομού.

Σε αυτούς όλους τους γνωστούς και άγνωστους Ήρωες αφιερώνεται η σημερινή μας εκδήλωση.Σας ευχαριστώ,

ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Ιερός Λόχος 2012

Ελληνορθόδοξη Στρατιά

«Κύριε Ανάπαυσον ...» τους ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ Ήρωες.

Σήμερα, Σάββατο 6/6/2020, είναι ψυχοσάββατο. 

Η εκκλησία μας καλεί να προσευχηθούμε για την ανάπαυση των ψυχών των κεκοιμημένων μας.

Έχουμε κι εμείς τους δικούς μας ήρωες. 
Αληθινούς ήρωες όμως.
Που θυσιάστηκαν γενναία για την πατρίδα 

και δεν πέθαναν όπως κάποιος τραβεστί στην Αθήνα κατά τη διάρκεια ληστείας σε κοσμηματοπωλείο, ή πρόσφατα κάποιος μαύρος, ο George Floyd στην Αμερική κατά τη διάρκεια της σύλληψης του για πλαστογραφία.

Κύριε Ανάπαυσον ...   :

Τον Κωνσταντίνο (Κατσίφα)

που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από δεκάδες αλβανούς αστυνομικούς, όντας περικυκλωμένος,
γιατί επέμενε με κάθε κόστος, να σηκώνει ψηλά την μεγάλη Ελληνική σημαία στο χωριό του,
εκεί όπου βρίσκεται το Ελληνικό στρατιωτικό κοιμητήριο,
στους Βουλιαράτες Αργυροκάστρου της Βορείου Ηπείρου, 
την 28η Οκτωβρίου 2018.
(η πορεία του Ιερού Λόχου 2012, λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του ήρωα, εδώ, ετήσιο μνημόσυνό του στη Θεσσαλονίκη εδώ και η παρουσία μας στο μνημόσυνο μέσα στη Β.Ήπειρο εδώ)







τον Αριστοτέλη (Γκούμα)

που δολοφονήθηκε (λιντζαρίστηκε αφού το αυτοκίνητο τους πέρασε πολλές φορές πάνω από το σώμα του) από ομάδα Αλβανών,
επειδή επέμενε να μιλάει Ελληνικά μέσα στο καφενείο του,
στο πάντα απόρθητο κάστρο του Ελληνισμού, την Χειμάρα της Βορείου Ηπείρου, 
στις 12 Αυγούστου 2010.








τον Αναστάσιο (Ισαάκ)

που δολοφονήθηκε βάναυσα από Γκρίζους Λύκους και αστυνομικούς του ψευδοκράτους
κατά τη διάρκεια ειρηνικής πορείας μοτοσικλετιστών από το Βερολίνο μέχρι την (κατεχόμενη κατά το ήμισυ) Λευκωσία,
στην Κύπρο, στη Δερύνεια,
11 Αυγούστου 1996.











τον Σολωμό (Σολωμού)
που πυροβολήθηκε καθώς ανέβαινε στον ιστό για να κατεβάσει την Τουρκική σημαία από την κατεχόμενη πατρίδα του,
τρεις μέρες μετά την δολοφονία και μετά την κηδεία του ξαδέρφου του Αναστασίου(Τάσου) Ισαάκ,
στην Κύπρο,
στο οδόφραγμα της Δερύνειας,
14 Αυγούστου 1996.







τον Αντσυνταγματάρχη Καταδρομών Γεώργιο (Κατσάνη)

και τους ήρωες που έπεσαν στην Κύπρο το 1974,
πολεμώντας ενάντια στην Τουρκική εισβολή.
(σχετικό αφιέρωμα μας στον ήρωα Γεώργιο Κατσάνη που ενταφιάστηκε μόλις φέτος, εδώ και εδώ και παλαιότερο αφιέρωμά μας στην τουρκική εισβολή εδώ)







τον 7χρονο ήρωα Δημήτριο (Δημητράκη) Δημητριάδη
που πυροβολήθηκε ενώ πετούσε πέτρες (σχετική αναφορά μας εδώ)

και τους αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. 
που θυσιάστηκαν
άλλοι στον Αγώνα (1955-1959)
και άλλοι απαγχονίστηκαν (κρεμάστηκαν) από τους Εγγλέζους
αγωνιζόμενοι για την απελευθέρωση από τον Αγγλικό ζυγό
και την Ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα.







τους χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικούς
που έπεσαν στον κομμουνιστοσυμμοριτοπόλεμο

τους 8500 αξιωματικούς και οπλίτες
που είπαν τα ΟΧΙ και έγραψαν παγκόσμια ιστορία
στα χιονισμένα βουνά της Β.Ηπείρου
και στα οχυρά της γραμμής Μεταξά







τον Παύλο (Μελά)

και τους Μακεδονομάχους που πολέμησαν εθελοντικά από διάφορα μέρη της Ελλάδος για να ελευθερώσουν την Μακεδονία μας (1904-1908)
και στη συνέχεια στους Βαλκανικούς πολέμους.







την Αικατερίνη (Χατζηγεωργίου)
και τις ηρωικές δασκάλες του Μακεδονικού αγώνα 
που κράτησαν όρθια την Ελληνική γλώσσα
και αδούλωτη την Ελληνορθόδοξη ψυχή των υποδούλων.







τον Άγιο Κοσμά (τον Αιτωλό)

που χάρη στις περιοδείες του και τις προφητείες του,
δεν έχασαν την ορθόδοξη πίστη τους και την ελληνική τους γλώσσα οι υπόδουλοι Έλληνες.
Κρεμάστηκε από τους Τούρκους στις 24 Αυγούστου 1779 στη Βόρειο Ήπειρο, μετά από πιέσεις Εβραίων επειδή πιέζοντας τους χριστιανούς να τηρούν την αργία της Κυριακής, μετέφερε τα παζάρια από την Κυριακή στο Σάββατο.



τον επίσκοπο Λαρίσης-Τρίκης(Τρικάλων) Διονύσιο Φιλόσοφο

που μετά την αποτυχημένη επανάσταση στα Ιωάννινα,
έγδαραν ζωντανό οι Τούρκοι το 1611,












τους υπερασπιστές της Πόλης τον Μάιο του 1453
(επειδή η ιστορία δεν διδάσκει, γι αυτό και επαναλαμβάνεται,
ας μην ξεχνάμε ότι προηγήθηκε η Άλωσή της από τους Φράγκους το 1204
και η προδοσία της Ορθόδοξης πίστεως με τα συλλείτουργα με τους παπικούς τον Δεκέμβριο του 1452)





Κωνσταντίνος, 
Αριστοτέλης, 
Αναστάσιος, 
Σολωμός, 
Γεώργιος
Δημήτριος
Παύλος
Αικατερίνη
Άγιος Κοσμάς
επίσκοπος Διονύσιος

και τόσους και τόσους ακόμη γενναίους υπερασπιστές της πατρίδας.
Κύριε, ανάπαυσε τις ψυχές τους.

Ιερός Λόχος 2012

Ελληνορθόδοξη Στρατιά