Θερινό Ηλιοστάσιο: Μια Κοινή Ευρωπαϊκή Κληρονομιά!

Η 21η Ιουνίου, η ημέρα του θερινού ηλιοστασίου, αποτελεί εδώ και χιλιετίες ένα από τα σημαντικότερα σημεία του ετήσιου κύκλου για τους λαούς της Ευρώπης. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου, όταν ο ήλιος φτάνει στο υψηλότερο σημείο του στον ουρανό και το φως κυριαρχεί περισσότερο από κάθε άλλη ημέρα.

Πολύ πριν από τη δημιουργία των σύγχρονων κρατών, οι ευρωπαϊκοί λαοί παρατηρούσαν τις εποχές, τον κύκλο της φύσης και τις μεταβολές του ουρανού. Το θερινό ηλιοστάσιο δεν ήταν απλώς ένα αστρονομικό γεγονός. Ήταν ένα ορόσημο που συνδεόταν με τη γη, τη γεωργία, την κοινότητα και τη συνέχεια της ζωής.

Στην Ιρλανδία, οι αρχαίοι Κέλτες τιμούσαν τις μεταβολές των εποχών με εορτασμούς που συνδέονταν με τη γονιμότητα της γης και την ευημερία της κοινότητας. Αν και πολλά έθιμα μεταβλήθηκαν μέσα στους αιώνες, η σημασία των εποχικών σταθμών παρέμεινε ζωντανή στη λαϊκή παράδοση του νησιού.

Στη Σκανδιναβία, το θερινό ηλιοστάσιο εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες παραδοσιακές γιορτές. Στη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία, οικογένειες και κοινότητες συγκεντρώνονται στην ύπαιθρο, ανάβουν φωτιές, τραγουδούν, χορεύουν και γιορτάζουν τη δύναμη του φωτός κατά τη διάρκεια των λευκών νυχτών του βορρά. Πρόκειται για ένα έθιμο που διατηρήθηκε επί αιώνες και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής τους ταυτότητας.

Στη Γερμανία και σε άλλες γερμανικές περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης, οι φωτιές του θερινού ηλιοστασίου αποτελούσαν παραδοσιακά σύμβολο κάθαρσης, ενότητας και εορτασμού της φύσης. Τα χωριά συγκεντρώνονταν γύρω από μεγάλες φωτιές στις κορυφές λόφων και βουνών, δημιουργώντας εικόνες που επιβιώνουν μέχρι σήμερα σε πολλές περιοχές.

Στις βαλτικές χώρες, όπως η Λετονία και η Λιθουανία, οι εορτασμοί του ηλιοστασίου παραμένουν από τις σημαντικότερες λαϊκές εκδηλώσεις του έτους. Τραγούδια, παραδοσιακές φορεσιές, στεφάνια από λουλούδια και ολονύχτιες γιορτές αποτελούν στοιχεία μιας πολιτιστικής συνέχειας που φτάνει βαθιά στο παρελθόν.

Παρά τις διαφορετικές γλώσσες, τις διαφορετικές ιστορικές διαδρομές και τις ιδιαίτερες παραδόσεις κάθε τόπου, οι ευρωπαϊκοί λαοί μοιράζονται ένα κοινό στοιχείο: τη διαχρονική σχέση τους με τον κύκλο της φύσης. Το θερινό ηλιοστάσιο αποτελεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές εκφράσεις αυτής της κοινής ευρωπαϊκής κληρονομιάς.

Και η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση.

Στον ελληνικό χώρο, η περίοδος του θερινού ηλιοστασίου συνδέθηκε διαχρονικά με λαϊκά έθιμα που διατηρήθηκαν έως τις μέρες μας. Ο Κλήδονας, οι φωτιές του Αϊ-Γιάννη, το κάψιμο των μαγιάτικων στεφανιών και τα πηδήματα πάνω από τις φλόγες αποτελούν έθιμα γνωστά σε ολόκληρη σχεδόν τη χώρα. Μέσα από αυτά διακρίνεται η συνέχεια μιας παράδοσης που συνδέει τον άνθρωπο με την κοινότητα, τη φύση και τον ετήσιο κύκλο του χρόνου.

Το θερινό ηλιοστάσιο δεν ανήκει σε κάποια σύγχρονη ιδεολογία ούτε αποτελεί αποκλειστικό κτήμα οποιασδήποτε θρησκευτικής αντίληψης. Είναι μέρος της ιστορικής μνήμης των ευρωπαϊκών λαών. Μια υπενθύμιση ότι οι πρόγονοί μας, από τις ακτές της Ιρλανδίας μέχρι τα βουνά της Ελλάδας και από τα δάση της Σκανδιναβίας μέχρι τις πεδιάδες της Κεντρικής Ευρώπης, ζούσαν σε αρμονία με τον ρυθμό της φύσης και τιμούσαν τα μεγάλα ορόσημα του χρόνου.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της πολιτιστικής ομοιομορφίας, η γνώση και η διατήρηση αυτών των παραδόσεων δεν αποτελεί επιστροφή στο παρελθόν, αλλά πράξη ιστορικής μνήμης. Είναι η αναγνώριση ότι οι λαοί της Ευρώπης διαθέτουν βαθιές πολιτιστικές ρίζες, οι οποίες διαμορφώθηκαν μέσα από αιώνες κοινών εμπειριών, παραδόσεων και δεσμών με τη γη τους.

Ανακοίνωση για τα ελληνοτουρκικά.

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ για τα ελληνοτουρκικά.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και η προώθηση από την Άγκυρα της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» επιβεβαιώνουν ότι η Τουρκία ακολουθεί μια μακροχρόνια και συστηματική στρατηγική αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η συζήτηση περί θεσμοθέτησης των τουρκικών διεκδικήσεων δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού δημιουργίας τετελεσμένων εις βάρος της Πατρίδας μας.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ θεωρεί ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να περιορίζεται σε ρόλο παρατηρητή των εξελίξεων. Απαιτείται εθνική στρατηγική με συνέχεια, αποφασιστικότητα και σαφείς κόκκινες γραμμές. Η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, των νησιών μας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι κάθε πολιτική κατευνασμού απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό οδηγεί σε νέες απαιτήσεις και νέες προκλήσεις. Η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει κάθε διπλωματικό, πολιτικό και αμυντικό μέσο που διαθέτει, εντός των διεθνών οργανισμών και των συμμαχιών της, ώστε να αποτρέψει τη δημιουργία νέων τετελεσμένων στο Αιγαίο.

Παράλληλα απαιτείται αρχικά, να διασφαλιστεί η εσωτερική ασφάλεια της χώρας όπου έχει πληγεί από την ανεξέλεγκτη εισβολή αλλοδαπών. Χρειάζεται η ενίσχυση της εθνικής άμυνας, η στήριξη των ακριτικών περιοχών όπως προτείνουμε στο ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΠΑΝΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ και  κυρίως η καλλιέργεια εθνικής συνείδησης στις νεότερες γενιές. Η ισχύς ενός έθνους δεν μετριέται μόνο από τα οπλικά του συστήματα, αλλά και από την εθνική ενότητα, την αυτοπεποίθηση και την πίστη του στο δίκαιο των θέσεών του.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ καλεί κάθε Έλληνα να παραμείνει σε εγρήγορση. Το Αιγαίο είναι η καρδιά του Ελληνισμού και δεν πρόκειται να παραχωρηθεί σε κανέναν αναθεωρητισμό, σε καμία «Γαλάζια Πατρίδα» και σε καμία πολιτική που υπονομεύει τα εθνικά μας δίκαια.

Για μια Ελλάδα κυρίαρχη, ισχυρή και ελεύθερη. Για έναν Ελληνισμό που δεν υποχωρεί.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Ανακοίνωση

  

Κοιτάξτε το καλά αυτό το βίντεο. ( You Tube )

Δεν βλέπετε απλά σίδερα να κόβονται.Βλέπετε τον ιδρώτα γενεών να γίνονται παλιοσίδερα. Βλέπετε την δημόσια περιουσία να γίνεται παλιοσίδερα. Ο κάθε Έλληνας έχει δικαίωμα να ρωτήσει.Ακόμα κι αν αυτός ο εξοπλισμός έπρεπε να αποσυρθεί, γιατί αυτή η εικόνα καταστροφής; 

Γιατί τόση βιασύνη να εξαφανιστεί κάθε ίχνος μιας παραγωγικής Ελλάδας; Δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί;Να διατηρηθεί ως στρατηγικό απόθεμα;Να παραμείνει διαθέσιμος εξοπλισμός σε περίπτωση που η Πατρίδα τον χρειαστεί ξανά;Να ανακυκλωθεί οργανωμένα;

Σήμερα πληρώνουμε πανάκριβο ρεύμα αφού στέλνουμε τον λυχνίτη μας στους Σκοπιανούς και τον αγοράζουμε ως ηλεκτρικό ρεύμα...Σήμερα η Ελλάδα εξαρτάται όλο και περισσότερο από εισαγωγές ρεύματος...Σήμερα ακούμε συνεχώς για ενεργειακή κρίση...Και την ίδια ώρα βλέπουμε να διαλύονται υποδομές που χτίστηκαν με τα χρήματα και τις αγωνίες του Ελληνικού Λαού.Γιατί;

Για χρόνια μας μιλούσαν για "πράσινη μετάβαση", για "προστασία του περιβάλλοντος" και για "βιώσιμη ανάπτυξη".Και σήμερα ο Ελληνικός Λαός βλέπει βουνά από μέταλλο να καταλήγουν στην καταστροφή και αναρωτιέται,

Πού είναι η περιβαλλοντική ευαισθησία;

Πού είναι η λογική της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης;

Πού είναι η διαφάνεια;

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ πλήρη ενημέρωση για το κόστος αυτών των εργασιών.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να δοθούν στη δημοσιότητα όλες οι αποφάσεις που οδήγησαν στην αποξήλωση αυτού του εξοπλισμού.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ απόλυτη διαφάνεια για το τι ανακυκλώθηκε, τι πουλήθηκε, τι καταστράφηκε και ποιος ωφελήθηκε οικονομικά από αυτή τη διαδικασία.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ έναν σοβαρό εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό που να υπηρετεί την Ελλάδα και όχι πρόσκαιρες πολιτικές σκοπιμότητες.

Γιατί όταν μια χώρα γκρεμίζει ό,τι παρήγαγε πλούτο, εργασίες και ενεργειακή ισχύ, τότε η εξουσία χρωστά εξηγήσεις στον Λαό.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Η Ευρώπη ξυπνά: Από τη Βόρεια Ιρλανδία και τη Βρετανία στην Αθήνα – Ώρα για ριζικές λύσεις κατά της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης.

  

Η Ευρώπη ξυπνά: Από τη Βόρεια Ιρλανδία και τη Βρετανία στην Αθήνα – Ώρα για ριζικές λύσεις κατά της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης.

Τις τελευταίες ημέρες, δύο σοκαριστικά περιστατικά βίας στην Ευρώπη αναδεικνύουν με τον πιο δραματικό τρόπο τις καταστροφικές συνέπειες της μαζικής, ανεξέλεγκτης μετανάστευσης και της πολιτικής της πολυπολιτισμικότητας που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Στη Βόρεια Ιρλανδία, ένας Σουδανός μετανάστης επιτέθηκε με μαχαίρι κουζίνας σε έναν Ιρλανδό πολίτη, προσπαθώντας να τον αποκεφαλίσει μπροστάστα μάτιατων περαστικών. 

Το γεγονός αυτό δεν είναι μεμονωμένο, αλλά η κορυφή του παγόβουνου μιας αυξανόμενης βίας που έχει πλημμυρίσει τις γειτονιές της Ευρώπης. Στη Βρετανία, η τραγική υπόθεση του 18χρονου Henry Nowak, ενός λευκού Βρετανού νέου, που μαχαιρώθηκε θανάσιμα, αποκάλυψε τις σκοτεινές πτυχές της δικαιοσύνης δύο ταχυτήτων (two-tier justice). Αντί να προστατευθεί το θύμα που αιμορραγούσε και φώναζε για βοήθεια, η αστυνομία τον αντιμετώπισε με καχυποψία, ενώ προστάτευε τον δράστη από που ανήκε σε μειονοτική ομάδα, φοβούμενη κατηγορίες για ρατσισμό.

Αυτά τα περιστατικά δεν είναι τυχαία. Αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου μοτίβου συστηματικής υποβάθμισης της ασφάλειας και των δικαιωμάτων των γηγενών ευρωπαϊκών πληθυσμών. Η ανεξέλεγκτη εισροή ανθρώπων από πολιτισμικά, θρησκευτικά και κοινωνικά ασύμβατα περιβάλλοντα έχει οδηγήσει σε εκρηκτική αύξηση της εγκληματικότητας σε πόλεις της Γαλλίας, της Σουηδίας, της Γερμανίας, του Βελγίου και αλλού. Οι γηγενείς λευκοί πολίτες, που πληρώνουν φόρους, υπηρετούν στα στρατεύματα και έχτισαν τις κοινωνίες αυτές, χαρακτηρίζονται ρατσιστές ή ξενοφοβικοί όταν τολμούν να διαμαρτυρηθούν για την αντικατάσταση τους, για την απώλεια της ασφάλειας στις γειτονιές τους και της πολιτισμικής τους ταυτότητας. 

Αυτή η πραγματικότητα περιγράφεται ως "θεσμικός αντιλευκισμός", μια ιδεολογία που έχει διαποτίσει κράτη, αστυνομία, δικαιοσύνη και ΜΜΕ, μετατρέποντας τους Ευρωπαίους σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας στα ίδια τους τα πατρογονικά εδάφη.

Στην Ελλάδα, παρόμοια τραγικά περιστατικά έχουν συγκλονίσει την κοινωνία εδώ και χρόνια, αποδεικνύοντας ότι το πρόβλημα είναι  πανευρωπαϊκό. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι η δολοφονία του Μανώλη Καντάρη τον Μάιο του 2011 στο κέντρο της Αθήνας, στη συμβολή των οδών Ηπείρου και Γ’ Σεπτεμβρίου (κοντά στην πλατεία Βικτωρίας). Ο 44χρονος τότε οικογενειάρχης, στέλεχος ιδιωτικής εταιρείας, κατέβηκε βιαστικά από το σπίτι του τα ξημερώματα της 10ης Μαΐου 2011. Η σύζυγός του ήταν έγκυος και έτοιμη να γεννήσει το δεύτερο τους παιδί. Ο Μανώλης κρατούσε μια βιντεοκάμερα, με την οποία ήθελε να απαθανατίσει τις πρώτες στιγμές του νεογέννητου. Ενώ πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητό του από κοντινό πάρκινγκ για να τη μεταφέρει στο μαιευτήριο, δέχθηκε άγρια επίθεση από τρεις δράστες – δύο Αφγανούς και έναν Πακιστανό. Τον μαχαίρωσαν επανειλημμένα για να του αρπάξουν την κάμερα, η οποία πουλήθηκε αργότερα για μόλις 120 ευρώ. Ο Μανώλης άφησε την τελευταία του πνοή λίγα μέτρα από το σπίτι του, αφήνοντας πίσω του μια χήρα και ορφανά παιδιά.Η υπόθεση οδήγησε σε καταδίκες ισοβίων για δύο από τους δράστες, ενώ ο τρίτος αναζητήθηκε για χρόνια. Αυτή η τραγωδία παραμένει σύμβολο της ανασφάλειας που έχει επιφέρει η μαζική παράνομη μετανάστευση σε γειτονιές όπως η πλατεία Βικτωρίας, η Ομόνοια και άλλες περιοχές του κέντρου της Αθήνας, όπου παράλληλες κοινωνίες έχουν δημιουργηθεί με υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας.

Παρόμοια περιστατικά έχουν καταγραφεί δεκάδες φορές στην Ελλάδα: μαχαιρώματα, ληστείες, βιασμοί και επιθέσεις σε γηγενείς πολίτες, συχνά με υποβάθμιση ή αποσιώπηση από ορισμένα ΜΜΕ και αρχές. Οι δράστες προέρχονται συχνά από χώρες με διαφορετικές πολιτισμικές και θρησκευτικές παραδόσεις, όπου η βία και η έλλειψη σεβασμού προς τον άλλο είναι συχνότερες. Αντί όμως για αυστηρή πολιτική, βλέπουμε την ίδια λογική του two-tier justice: οι αλλοδαποί δράστες προστατεύονται για να μην υπάρξει κοινωνική ένταση.

Συγκεκριμένες προτάσεις για μια ασφαλή Ευρώπη και Ελλάδα.

Η ώρα των ημιμετρων και των ευφημισμών έχει περάσει. Απαιτούνται κάθετες, ρεαλιστικές και αποφασιστικές πολιτικές που θέτουν σε απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια, την πολιτισμική συνέχεια και τα δικαιώματα των γηγενών λαών:

Αυστηρός έλεγχος συνόρων και τερματισμός της παράνομης εισροής: Ενίσχυση της συνοριοφύλαξης με πραγματικές αρμοδιότητες, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας άμεσης απώθησης στα σύνορα. Συνεργασία με χώρες προέλευσης για γρήγορες επιστροφές και κατάργηση μηχανισμών που λειτουργούν ως μαγνήτες, όπως ορισμένες ΜΚΟ που διευκολύνουν τη διακίνηση.

Μαζικές απελάσεις: Άμεση απέλαση όλων των παρανόμων που δεν πληρούν κριτήρια διεθνούς προστασίας, με προτεραιότητα σε όσους έχουν εμπλακεί σε εγκληματικές πράξεις. Δημιουργία ειδικών κέντρων κράτησης, ταχείες διαδικασίες και χρήση τεχνολογίας για αποτελεσματικό έλεγχο.

Προστασία της δημογραφικής και πολιτισμικής ταυτότητας: Ενεργές πολιτικές για αύξηση της γεννητικότητας των ευρωπαϊκών λαών (οικονομικά κίνητρα, στέγαση, οικογενειακή στήριξη). Εκπαίδευση βασισμένη στην εθνική ιστορία και απόρριψη της θεωρίας της «Μεγάλης Αντικατάστασης» ως επίσημη πολιτική. 

Εθνική προτεραιότητα στην πολιτική: Πολιτικοί που υπηρετούν πρωτίστως τους πολίτες τους και όχι διεθνείς οργανισμούς. Πρόσθετη φορολόγηση στις εταιρείες που επιδιώκουν φθηνό εργατικό δυναμικό από αλλοδαπούς παράνομους μετανάστες. Διαφάνεια στα ΜΜΕ και λογοδοσία για την κάλυψη τέτοιων περιστατικών.

Η ανοχή στην εισαγωγή βίας, στην αλλοίωση των κοινωνιών και στην υποβάθμιση των γηγενών δεν είναι ανθρωπισμός – είναι εθνική αυτοκτονία. Περιστατικά όπως αυτά στη Βόρεια Ιρλανδία, τη Βρετανία και την Αθήνα του Μανώλη Καντάρη λειτουργούν ως καμπανάκι συναγερμού. Οι λαοί της Ευρώπης έχουν το απόλυτο δικαίωμα στην ασφάλεια, στην πολιτισμική τους συνέχεια και στην φυλετική τους επιβίωσή τους. Η ώρα της αφύπνισης έχει φτάσει. Απαιτείται άμεση, αποφασιστική δράση πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Πρώτα οι δικοί μας λαοί, πρώτα η Πατρίδα, πρώτα η Ευρώπη των Ευρωπαίων.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026

Ν. 4455/2017 – Τι πρέπει να γνωρίζουν οδηγοί και φορτοεκφορτωτές. Δικαιώματα, υποχρεώσεις και παγίδες που μπορεί να κοστίσουν ακριβά!

 

Ν. 4455/2017 – Τι πρέπει να γνωρίζουν οδηγοί και φορτοεκφορτωτές.
Δικαιώματα, υποχρεώσεις και παγίδες που μπορεί να κοστίσουν ακριβά!


Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μεγάλη σύγχυση γύρω από τον Ν. 4455/2017, το Εθνικό Μητρώο Φορτοεκφορτωτών και το ποιος τελικά είναι υπεύθυνος για τη φόρτωση και την εκφόρτωση των εμπορευμάτων.
Σε αποθήκες, κέντρα logistics, μεταφορικές εταιρείες, βιομηχανίες και αλυσίδες σούπερ μάρκετ ακούγονται καθημερινά διαφορετικές ερμηνείες:
«Ο οδηγός απαγορεύεται να αγγίξει το φορτίο.»
«Ο οδηγός είναι υποχρεωμένος να ξεφορτώνει.»
«Αν δεν είσαι στο Μητρώο Φορτοεκφορτωτών δεν μπορείς να κατεβάσεις ούτε μία παλέτα.»
«Όποιος οδηγός αρνηθεί να ξεφορτώσει μπορεί να απολυθεί.»
Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Και ακριβώς επειδή η κατάσταση παραμένει θολή σε πολλές επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που κινδυνεύουν να βρεθούν εκτεθειμένοι όταν συμβεί ένα ατύχημα ή μια ζημιά.
Το βασικό ερώτημα που πρέπει να απασχολεί κάθε εργαζόμενο δεν είναι μόνο τι προβλέπει ο νόμος. Είναι ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν κάτι πάει στραβά!


Πριν ακόμη εξετάσουμε τι προβλέπει ο Ν. 4455/2017, υπάρχει ένα θεμελιώδες ζήτημα που αφορά όλους τους οδηγούς, είτε ΔΧΦ είτε ΙΧΦ.
Όσοι εργάζονται μόνιμα ή σχεδόν μόνιμα για συγκεκριμένες εταιρείες, μεταφορικές, βιομηχανίες, αποθήκες ή αλυσίδες σούπερ μάρκετ, πρέπει να γνωρίζουν ακριβώς ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους.
Και αυτό δεν πρέπει να γίνεται προφορικά.
Πρέπει να γίνεται γραπτώς.
Στην καθημερινότητα οι περισσότερες εντολές δίνονται προφορικά:
«Ξεφόρτωσε τις παλέτες.»
«Βοήθησε λίγο μέσα στην αποθήκη.»
«Πάρε το παλετοφόρο και προχώρησε.»
«Κατέβασε το φορτίο μέχρι το σημείο παραλαβής.»
Όταν όμως συμβεί ένα ατύχημα, ένας τραυματισμός ή μια ζημιά σε εμπόρευμα, οι ίδιες αυτές εντολές συχνά εξαφανίζονται.
Τότε μπορεί να ακουστούν φράσεις όπως:
«Δεν είχαμε δώσει τέτοια εντολή.»
«Ο οδηγός ενήργησε με δική του πρωτοβουλία.»
«Δεν ήταν στις αρμοδιότητές του.»
«Δεν ακολούθησε τις οδηγίες ασφαλείας.»
Γι' αυτό κάθε εργαζόμενος πρέπει να απαιτεί σαφείς γραπτές διαδικασίες.
Δεν είναι πράξη αντιπαράθεσης.
Είναι πράξη αυτοπροστασίας.
Για αυτό καλό είναι ο οδηγός να ζητάει από την επιχείρηση τα εξής:
1. Γραπτή περιγραφή καθηκόντων
Να αναφέρει ξεκάθαρα αν ο οδηγός εκτελεί αποκλειστικά μεταφορά ή συμμετέχει και σε φορτοεκφορτώσεις.
2. Κανονισμό φόρτωσης και εκφόρτωσης
Να καθορίζει ποιος εκτελεί κάθε εργασία και ποιος φέρει την ευθύνη.
3. Οδηγίες ασφάλειας
Να περιγράφουν τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται κατά τη φόρτωση και την εκφόρτωση.
4. Εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου
Ο εργαζόμενος πρέπει να γνωρίζει τους κινδύνους που συνδέονται με τη θέση εργασίας του.
5. Βεβαίωση εκπαίδευσης
Για οποιαδήποτε εργασία απαιτεί ειδική γνώση ή χρήση εξοπλισμού.
6. Διαδικασία αναφοράς ατυχήματος
Να είναι γνωστό από πριν τι γίνεται σε περίπτωση συμβάντος.
7. Διαδικασία παράδοσης και παραλαβής φορτίου.
Να ορίζεται πού ξεκινά και πού τελειώνει η ευθύνη του οδηγού.


Τι προβλέπει ο Ν. 4455/2017.


Ο νόμος δημιούργησε το Εθνικό Μητρώο Φορτοεκφορτωτών και επιχείρησε να οργανώσει το επάγγελμα του φορτοεκφορτωτή μέσω πιστοποιήσεων και κανόνων λειτουργίας.
Η βασική του φιλοσοφία είναι ότι οι εργασίες φορτοεκφόρτωσης πρέπει να εκτελούνται από πρόσωπα που διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες ώστε να περιορίζονται τα εργατικά ατυχήματα.
Στην πράξη όμως, ο νόμος δεν έλυσε όλες τις γκρίζες ζώνες που υπάρχουν μεταξύ:
οδηγού, φορτοεκφορτωτή, αποθηκάριου και χειριστή μηχανημάτων.
Και ακριβώς εκεί γεννιούνται τα περισσότερα προβλήματα.
Ο οδηγός δεν είναι εργαζόμενος για όλες τις δουλειές. Σήμερα χιλιάδες οδηγοί προσλαμβάνονται για να εκτελούν μεταφορικό έργο.
Στην πράξη όμως καλούνται καθημερινά να λειτουργούν ταυτόχρονα ως:
οδηγός,
φορτοεκφορτωτής,
αποθηκάριος,
διανομέας,
χειριστής παλετοφόρου,
εργάτης αποθήκης.
Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνονται οι ευθύνες του εργαζόμενου χωρίς να αυξάνεται αντίστοιχα η αμοιβή ή η προστασία του.
Η μεγάλη παγίδα λέγεται «ευθύνη»
Οι περισσότεροι εργαζόμενοι ανησυχούν για το αν επιτρέπεται ή όχι να κάνουν μια εργασία.
Το πραγματικό πρόβλημα όμως είναι τι συμβαίνει όταν προκύψει ατύχημα.
Αν κατά την εκφόρτωση:
τραυματιστεί τρίτο πρόσωπο,
πέσει εμπόρευμα,
προκληθεί ζημιά,
τραυματιστεί ο ίδιος ο οδηγός,
τότε θα εξεταστεί:
ποιος εκτελούσε την εργασία,
αν είχε εκπαίδευση,
αν υπήρχε σχετική εντολή,
αν τηρήθηκαν οι διαδικασίες ασφαλείας.
Και εκεί πολλές φορές ο εργαζόμενος βρίσκεται μόνος απέναντι στις συνέπειες.


Τι πρέπει να προσέχουν οι οδηγοί.


Να μην χειρίζονται εξοπλισμό χωρίς εκπαίδευση
Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να χειρίζεται ανυψωτικά μηχανήματα ή άλλο εξειδικευμένο εξοπλισμό χωρίς τις απαιτούμενες γνώσεις και πιστοποιήσεις.


Να ζητούν γραπτές οδηγίες.
Οι προφορικές εντολές δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική προστασία όταν προκύψει πρόβλημα.


Να χρησιμοποιούν πάντα μέσα ατομικής προστασίας
Κράνος, γάντια, υποδήματα ασφαλείας και κάθε προβλεπόμενος εξοπλισμός είναι δικαίωμα και όχι προσωπική επιλογή.
Να καταγράφουν περιστατικά
Κάθε περίπτωση ανάθεσης καθηκόντων εκτός της συμφωνημένης εργασίας πρέπει να καταγράφεται.


Τι πρέπει να προσέχουν οι φορτοεκφορτωτές.
Οι φορτοεκφορτωτές βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με σοβαρούς επαγγελματικούς κινδύνους.
Πρέπει να αρνούνται:
τη χρήση ελαττωματικού εξοπλισμού,
τη μεταφορά φορτίων πέρα από τα προβλεπόμενα όρια,
την εργασία σε μη ασφαλείς χώρους,
τη χρήση μηχανημάτων χωρίς εκπαίδευση.
Καμία προθεσμία παράδοσης δεν αξίζει περισσότερο από την ανθρώπινη ζωή.


Η απλήρωτη εργασία παραμένει πρόβλημα.


Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα του κλάδου είναι ότι πολλοί οδηγοί αμείβονται μόνο για τη μεταφορά.
Οι ώρες που αφιερώνουν σε φορτώσεις, εκφορτώσεις, αναμονές και εργασίες αποθήκης συχνά θεωρούνται «μέρος της δουλειάς» χωρίς πρόσθετη αμοιβή.
Αυτό είναι λάθος.
Ο χρόνος εργασίας είναι χρόνος εργασίας.
Δεν μετατρέπεται σε δωρεάν εργασία επειδή βρίσκεται μέσα σε αποθήκη αντί μέσα στην καμπίνα του φορτηγού.
Η εμπειρία δείχνει ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν προστατεύονται από μόνα τους.
Απαιτείται ενημέρωση, οργάνωση και συλλογική διεκδίκηση.
Οι εργαζόμενοι στις μεταφορές, στα logistics και στις φορτοεκφορτώσεις έχουν κάθε λόγο να διεκδικούν:
σαφείς γραπτές διαδικασίες,
ασφαλείς συνθήκες εργασίας,
ξεκάθαρο διαχωρισμό αρμοδιοτήτων,
κατάλληλη εκπαίδευση,
δίκαιη αμοιβή για κάθε εργασία που εκτελούν.


Ο Ν. 4455/2017 δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένας νόμος που απλώς επιβάλλει υποχρεώσεις.
Πρέπει να αποτελεί εργαλείο προστασίας του εργαζόμενου.
Κανένας οδηγός δεν πρέπει να μετατρέπεται σε φθηνό πολυεργαλείο για κάθε ανάγκη της επιχείρησης.
Κανένας φορτοεκφορτωτής δεν πρέπει να θυσιάζει την ασφάλειά του για να βγει γρηγορότερα η δουλειά.
Και κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να αναλαμβάνει ευθύνες που δεν έχουν καθοριστεί γραπτώς.
Γιατί όταν συμβεί το ατύχημα, αυτό που θα εξεταστεί δεν είναι τι συνηθιζόταν να γίνεται, αλλά τι προβλεπόταν, ποιος ήταν υπεύθυνος και αν τηρήθηκαν οι διαδικασίες.
Η γνώση των δικαιωμάτων, η απαίτηση γραπτών κανόνων και η συλλογική διεκδίκηση παραμένουν τα ισχυρότερα μέσα προστασίας για κάθε εργαζόμενο στις μεταφορές και τις φορτοεκφορτώσεις.


Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 7.6.26