Πέντε Εθνικοκοινωνικοί νόμοι για να ανασάνει η κοινωνία.

  

ΠΕΝΤΕ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΣΑΝΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

Η Ελλάδα δεν είναι αποικία τραπεζών. Ούτε είναι αγορά κυκλωμάτων και πεδίο ατιμωρησίας.

Αν η πολιτεία δεν μπορεί να προστατεύσει τον νοικοκύρη, τον εργαζόμενο και την οικογένεια, τότε οφείλει να αλλάξει.

Όχι με ευχολόγια αλλά με εθνοκεντρικούς νόμους!

1️⃣ Ο Νόμος της Ιερής Εστίας.

Το Σύνταγμα της Ελλάδας κατοχυρώνει το άσυλο της κατοικίας. Εμείς απαιτούμε να το κατοχυρωθεί και στη πράξη. Τεκμήριο νόμιμης άμυνας σε περίπτωση βίαιης εισβολής. Νομική προστασία του πολίτη που υπερασπίζεται τη ζωή του. Καμία επιείκεια σε οργανωμένες διαρρήξεις και επιθέσεις. Το σπίτι είναι ιερός χώρος. Δεν είναι δικαίωμα του εισβολέα, είναι οχυρό της οικογένειας.

2️⃣ Ιδιώνυμο για τα Κυκλώματα Ναρκωτικών.

Όχι άλλη υποκρισία. Η διακίνηση ναρκωτικών είναι οργανωμένη οικονομική δραστηριότητα με κέρδος πάνω ανθρώπινο πόνο και στην καταστροφή του Έθνους. Ιδιώνυμο αδίκημα για κάθε έμπορο ναρκωτικών. Υποχρεωτική δήμευση περιουσίας.Οικονομική εξάρθρωση μέσω ελέγχου ροών χρήματος. Όποιος δηλητηριάζει γειτονιές και ανθρώπους, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται και αναλόγως.

3️⃣ Καθεστώς Μηδενικής Ανοχής στην Εισβολή.

Η εισβολή αφροασιατών  είναι η πιο κυνική μορφή διάλυσης της Φυλής. Βαρύτατες ποινές χωρίς παραθυράκια. Διεθνής συνεργασία για διάλυση δικτύων, απέλαση ΜΚΟ, δασμούς στις εισαγωγές στα προϊόντα που εισάγουμε από χώρες που διακινούν ανθρώπους και κλείσιμό συνόρων. Προστασία του Ελληνικού Λαού και συντριβή της εισβολής.

4️⃣ Ρήξη με τη Δουλεία του Τόκου – Θεσμικός Έλεγχος των Τραπεζών.

Οι τράπεζες διασώθηκαν με δημόσιο χρήμα του Ελληνικού Λαού. Ο Λαός διασώθηκε με υποσχέσεις και "θα". Το τραπεζικό σύστημα εποπτεύεται από την Τράπεζα της Ελλάδος.        Η κοινωνία απαιτεί πολιτική βούληση. Απόλυτη προστασία πρώτης κατοικίας. Ανώτατα όρια επιτοκίων σε βασικά δάνεια. Έλεγχο στις πρακτικές μεταβίβασης δανείων σε funds. Δημόσια παρέμβαση όπου η κερδοσκοπία απειλεί την κοινωνική σταθερότητα. Συντριβή της δουλείας του τόκου και απελευθέρωση από τη χρηματοπιστωτική ασυδοσία.

Η οικονομία πρέπει να υπηρετεί το Ελληνικό Έθνος. Όχι το αντίθετο!

5️⃣ Νόμος Εθνικής Εργασίας και Παραγωγικής Κυριαρχίας.

Χώρα χωρίς παραγωγή είναι χώρα εξαρτημένη. Κοινωνία χωρίς εργασία είναι κοινωνία εύθραυστη. Προτεραιότητα στην εγχώρια παραγωγή. Στήριξη μικρομεσαίων και βιοτεχνίας. Μέτρα επαναπατρισμού των ελληνικών εταιριών που έδιωξαν οι μνημονιακοί "σωτήρες" μας. Αυστηρός έλεγχος αδήλωτης εργασίας. Ποινές σε εργοδοτική αυθαιρεσία και κοινωνικό dumping.  Η εργασία δεν είναι κόστος. Είναι δύναμη Εθνικής και Κοινωνικής αυτονομίας.

Αυτές είναι ενδεικτικά μόνο 5 νόμοι που πρέπει να αλλάξουμε. 

ΕΜΕΙΣ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ρήξη με την αδράνεια, τη διαπλοκή και την οικονομική υποδούλωση. Η κοινωνία δεν ασφυκτιά από ελευθερία. Ασφυκτιά από την αδυναμία του κράτους να προστατεύσει τον Ελληνικό Λαό. Τίποτα δεν αλλάζει όμως από το καναπέ του σπιτιού μας. Εάν θέλεις ένα καλύτερο μέλλον, 

ΔΙΕΚΔΙΚΙΣΕ ΤΟ!

ΕΝΕ -Εθνικοκοινωνική Νεολαία Ελλάδος & 

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Πλούσιο υπέδαφος, πλούσιες επενδύσεις αλλά ο Λαός θα παραμείνει φτωχός.

  

Πλούσιο υπέδαφος, πλούσιες επενδύσεις αλλά ο Λαός θα παραμείνει φτωχός. 

Για δεκαετίες ο Ελληνικός Λαός άκουγε από τους επαγγελματίες της δημοκρατίας ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πετρέλαιο, ότι όλα αυτά ήταν μύθοι, υπερβολές ή προπαγάνδα μιας άλλης εποχής. Χλεύαζαν όσους μιλούσαν για πλούσιο υπέδαφος και για ενεργειακή αυτάρκεια. Κι όμως, σήμερα οι ίδιοι πολιτικοί χώροι υπογράφουν συμφωνίες με τις καπιταλιστικές αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες για έρευνες και εξορύξεις νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου. Ξαφνικά, εκεί που δεν υπήρχε τίποτα, εμφανίστηκαν φυσικό αέριο, κοιτάσματα και γεωστρατηγική αξία. Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν υδρογονάνθρακες. Το ερώτημα είναι ποιος θα τους διαχειριστεί και ποιος θα ωφεληθεί.

Όπως αναφέρεται στον οικονομικό Τύπο και συγκεκριμένα σε ρεπορτάζ της Καθημερινής των τελευταίων ημερών, η Ελλάδα προχωρά σε συμφωνίες με αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς για έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές υψηλού ενδιαφέροντος. Αντίστοιχα δημοσιεύματα κάνουν λόγο για επέκταση της παρουσίας εταιρειών όπως η Chevron και η ExxonMobil στην ελληνική ΑΟΖ. Παρουσιάζεται ως επιτυχία ότι μεγάλοι διεθνείς "παίκτες"  εμπιστεύονται τη χώρα. Όμως πίσω από τα επικοινωνιακά χαμόγελα κρύβεται η ένοχη σιωπή. Ποιο θα είναι το καθαρό όφελος για τον Ελληνικό Λαό; Ποιο ποσοστό των κερδών θα παραμείνει στη χώρα; Ποιος θα έχει τον στρατηγικό έλεγχο;

Μέχρι στιγμής, δεν έχει παρουσιαστεί με διαφάνεια ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το πώς τα έσοδα θα μετατραπούν σε κοινωνικό πλούτο. Θα μειωθεί το κόστος ενέργειας για τα ελληνικά νοικοκυριά; Θα ενισχυθεί η ελληνική βιομηχανία; Θα δημιουργηθεί εθνικό ταμείο πλούτου, όπως έκαναν άλλες χώρες, ώστε οι επόμενες γενιές να έχουν μερίδιο; Ή θα αρκεστούμε σε κάποια δικαιώματα εκμετάλλευσης και φορολογικά έσοδα, ενώ ο κύριος όγκος των κερδών θα φεύγει στο εξωτερικό;

Εύλογα ερωτήματα για όσους τολμούν ακόμα να σκέφτονται φωναχτά. 

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της δικής μας εθνικής θέσης. Δεν είμαστε αντίθετοι στην αξιοποίηση του εθνικού πλούτου. Το αντίθετο. Πιστεύουμε ότι μια χώρα χωρίς ενεργειακή αυτάρκεια είναι χώρα εξαρτημένη. Όμως άλλο πράγμα η εθνική αξιοποίηση και άλλο πράγμα η παραχώρηση στρατηγικών πόρων σε πολυεθνικά μονοπώλια. Όταν ο έλεγχος, η τεχνογνωσία, η εμπορική εκμετάλλευση και η τελική διάθεση του προϊόντος βρίσκονται σε ξένα χέρια, τότε δεν μιλάμε για εθνική ανάπτυξη αλλά για ξεπούλημα της ελπίδας ανάκαμψης της Πατρίδος σε ένα ακόμα μοντέλο εξάρτησης.

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών απέδειξαν ότι αντιμετωπίζουν τη χώρα ως οικόπεδο προς ενοικίαση. Λιμάνια σε ξένα funds, αεροδρόμια σε γερμανικές εταιρείες, ενέργεια σε πολυεθνικά σχήματα. Τώρα και το υπέδαφος. Κάθε φορά ακούμε την ίδια δικαιολογία. Δεν έχουμε κεφάλαια. Δεν έχουμε τεχνογνωσία. Δεν μπορούμε μόνοι μας. Δεν, δεν και πάλι δεν.

Αυτή η λογική της μόνιμης ανικανότητας είναι πολιτική επιλογή και όχι αντικειμενική αδυναμία. Όταν μια χώρα επενδύει δεκαετίες στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή, όταν διαλύει τη βιομηχανική της βάση και διώχνει τους επιστήμονές της στο εξωτερικό, τότε πράγματι καταλήγει να εξαρτάται από άλλους.

Το ενεργειακό ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά γεωπολιτικό. Όταν οι έρευνες και οι εξορύξεις συνδέονται με τα στρατηγικά συμφέροντα υπερδυνάμεων, τότε η χώρα εντάσσεται ακόμη πιο βαθιά σε σφαίρες επιρροής. Η ενεργειακή συνεργασία μετατρέπεται σε δουλικότητα. Και σε μια περιοχή όπως η Ανατολική Μεσόγειος, όπου συγκρούονται συμφέροντα μεγάλων δυνάμεων, αυτό δεν πρέπει να είναι αμελητέο. Η εθνική κυριαρχία δεν διασφαλίζεται με υπογραφές που παραχωρούν στρατηγικά δικαιώματα χωρίς μακροπρόθεσμο εθνικό σχέδιο.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν έχει προηγηθεί ουσιαστικός δημόσιος διάλογος. Δεν γνωρίζουμε τους ακριβείς όρους των συμβάσεων. Δεν γνωρίζουμε τα ποσοστά συμμετοχής του ελληνικού δημοσίου. Δεν γνωρίζουμε ποια ρήτρα προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα σε περίπτωση γεωπολιτικής κρίσης. Ο Ελληνικός Λαός πληροφορείται μέσα από αποσπασματικά δημοσιεύματα ότι έρχονται επενδύσεις δισεκατομμυρίων. Επενδύσεις για ποιον όμως; 

Για τα λαϊκά στρώματα που πληρώνουν πανάκριβο ρεύμα και καύσιμα ή για τους μετόχους πολυεθνικών εταιρειών και τα golden boys;

Η δική μας πρόταση είναι σαφής και Εθνικοκοινωνική. Πρώτον, ίδρυση ισχυρού δημόσιου φορέα υδρογονανθράκων με ουσιαστική πλειοψηφική συμμετοχή του ελληνικού κράτους σε κάθε εκμετάλλευση. Δεύτερον, υποχρεωτική μεταφορά τεχνογνωσίας και συμμετοχή ελληνικών πανεπιστημίων και τεχνικών εταιρειών σε όλα τα στάδια. Τρίτον, δημιουργία εθνικού ταμείου ενεργειακού πλούτου, ώστε τα έσοδα να κατευθύνονται σε μείωση της φορολογίας, ενίσχυση της παραγωγής και στήριξη της ελληνικής οικογένειας. Τέταρτον, στρατηγικός σχεδιασμός για ενεργειακή αυτάρκεια και όχι απλώς για εξαγωγές πρώτης ύλης.

Δεν θέλουμε τα πετρέλαια να μείνουν στο βυθό από ιδεοληψία όπως υποστηρίζουν οι αριστεροί. Θέλουμε να βγουν με όρους εθνικής αξιοπρέπειας. Να αποτελέσουν μοχλό ανασυγκρότησης και όχι άλλο ένα κεφάλαιο στην ιστορία της εκποίησης. Αν επί χρόνια μας έλεγαν ότι δεν υπάρχει πλούτος, σήμερα οφείλουν να εξηγήσουν γιατί αυτός ο πλούτος αξιοποιείται με τέτοιο τρόπο. Αν πράγματι πιστεύουν στην ανάπτυξη, ας απαντήσουν καθαρά τι θα κερδίσει ο Έλληνας εργαζόμενος, ο αγρότης, ο μικρομεσαίος.

Η Ελλάδα δεν είναι αποικία ούτε προτεκτοράτο. Είναι ιστορικό Έθνος με δικαίωμα να ορίζει το μέλλον του. Ο υπόγειος πλούτος της Ελλάδος ανήκει στον Λαό της. Κάθε κυβέρνηση που διαπραγματεύεται στο όνομά του οφείλει να λογοδοτεί. Και κάθε συμφωνία που δεσμεύει γενιές πρέπει να κρίνεται με γνώμονα την εθνική κυριαρχία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό είναι το δικό μας μέτρο. Και με αυτό θα κρίνουμε τις υπογραφές που έρχονται.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

Κοπή Βασιλόπιτας 2026

  

Κοπή Βασιλόπιτας 2026

Την Κυριακή 15.2 στα γραφεία του Κινήματός μας στη Θεσσαλονίκη, πραγματοποιήθηκε η κοπή της βασιλόπιτας για το νέο έτος, μέσα σε κλίμα συναγωνιστικής ενότητας και πίστης στον κοινό μας σκοπό. Η παρουσία των μελών και φίλων του Κινήματος έστειλε ένα καθαρό μήνυμα: ότι ο αγώνας συνεχίζεται, με σοβαρότητα, πειθαρχία και αίσθημα ευθύνης απέναντι στο Έθνος.

Ιδιαίτερη τιμή αποτέλεσε για εμάς η παρουσία της 4Ε – Εθνική Εργατοϋπαλληλική Ένωση Ελλάδος, καθώς και του υπευθύνου από το Άρμα, κ. Στεφάνου Γκέκας, ο οποίος μας τίμησε με την παρουσία του και απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό. Η συμμετοχή Συναγωνιστών από συγγενείς ιδεολογικούς χώρους ενισχύει την πεποίθησή μας ότι ο εθνικός και κοινωνικός αγώνας απαιτεί συνεργασία, καθαρές θέσεις και κοινό βηματισμό.

Στην ομιλία του, ο Αρχηγός του Ιερού Λόχου κ.Ανδρέας Γενιάς τόνισε την αναγκαιότητα της ακλόνητης πίστης στον αγώνα για τη σωτηρία του Έθνους. Αναφέρθηκε στα σύγχρονα προβλήματα που δοκιμάζουν την κοινωνία μας – την οικονομική ανασφάλεια, την υποβάθμιση της εργασίας, την αλλοίωση της ταυτότητας – και υπογράμμισε ότι η απάντηση δεν βρίσκεται στην παραίτηση, αλλά στην οργάνωση, στη συλλογική δράση και στην πνευματική ανόρθωση.

Η νέα χρονιά μάς καλεί σε περισσότερη προσφορά, περισσότερη συνέπεια και περισσότερη αυτοθυσία. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι παρευρέθηκαν, όσους στηρίζουν έμπρακτα το Κίνημα και όσους, από κοντά ή από μακριά, στέκονται δίπλα μας.

Με ενότητα, πίστη και αποφασιστικότητα, συνεχίζουμε.

Δείτε το βίντεο της εκδήλωσης στο YOU TUBE ή στο VK

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

17 Φεβρουαρίου 1914 – Η Φλόγα της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.

  

17 Φεβρουαρίου 1914 – Η Φλόγα της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.

Σαν σήμερα, 17 Φεβρουαρίου 1914, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου δεν υπάκουσαν, δεν λύγισαν και δεν δέχθηκαν να "σκεφτούν λογικά" και να γίνουν αριθμοί σε χάρτες που χάραζαν οι Μεγάλες Δυνάμεις στα σαλόνια της Ευρώπης. 

Μετά το άδικο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, που παραχωρούσε την Βόρειο Ήπειρο στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος, οι Βορειοηπειρώτες ύψωσαν το αντρίκιο Ηπειρώτικο ανάστημα τους και κήρυξαν την έναρξη του Αυτονομιακού Αγώνα!

Δίπλα τους στάθηκαν Έλληνες εθελοντές από κάθε γωνιά της πατρίδας. Κρήτες, Μανιάτες, Μακεδόνες, νησιώτες. Άνδρες που είχαν πολεμήσει στους Βαλκανικούς Πολέμους και δεν άντεχαν να δουν Ελληνική Γη να εγκαταλείπεται. Κόντρα όχι μόνο στον αλβανικό στρατό και τους συμμάχους του, αλλά και στις επιλογές της ίδιας της ελληνικής κυβέρνησης του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Και όμως, οι λίγοι έγιναν πολλοί. Οι αδύναμοι έγιναν θηρία! Με μπροστάρηδες αγωνιστές και πολιτικούς ηγέτες της Αυτονομίας, με κορυφαία μορφή τον Γεώργιος Χριστάκης-Ζωγράφος, συγκρότησαν Προσωρινή Κυβέρνηση και απέδειξαν στο πεδίο της μάχης πως η Ελληνική Ψυχή υπερτερεί των συμφωνιών. Νίκησαν σε συγκρούσεις, διέλυσαν τακτικά και άτακτα σώματα, και τέλος ανάγκασαν τους αντιπάλους να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Έτσι φθάσαμε στο Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που αναγνώρισε καθεστώς Αυτονομίας για τη Βόρειο Ήπειρο στις 17 Μαΐου 1914. Ήταν μια δικαίωση του Αίματος και της επιμονής. Ήταν η απόδειξη ότι όταν ο Ελληνικός Λαός αποφασίζει να υπερασπιστεί την τιμή και την ταυτότητά του, μπορεί να ανατρέψει τις επιταγές των ισχυρών.

Όμως, η Ένωση δεν ήρθε ποτέ.

Η Βόρειος Ήπειρος που γνώρισε τρεις φορές την απελευθέρωση από τον Ελληνικό Στρατό, γεύτηκε και τρεις φορές την πικρία της εγκατάλειψης. Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου πέρασαν διώξεις, φυλακίσεις, εκτελέσεις και εξορίες. Στα κολαστήρια του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα, η ελληνική ταυτότητα έγινε αδίκημα. 

Κι όμως, δεν λύγισε ο Ελληνισμός!

Από τον Βασίλειο Σαχίνη της ΜΑΒΗ μέχρι και τους νεώτερους Εθνομάρτυρες Αριστοτέλη Γκούμα και τον Κωνσταντίνο Κατσίφα η Ιστορία γράφει:

Ετούτη η Γη είναι Ελληνική και Απροσκύνητη!

Μαζί τους, χιλιάδες ανώνυμοι και επώνυμοι Έλληνες που άντεξαν τα στρατόπεδα, τις δολοφονίες, την τρομοκρατία. 

Σήμερα, δεν τιμούμε απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμούμε μια στάση ζωής. Τη στάση εκείνων που αρνήθηκαν να αποδεχθούν την αδικία ως ρεαλισμό. Που προτίμησαν τον Αγώνα από την φρονιμάδα.Που απέδειξαν πως η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από κυβερνήσεις και διπλωμάτες, αλλά από Λαούς με μνήμη, πίστη και αποφασιστικότητα. 

Η έναρξη του Αυτονομιακού Αγώνα της 17ης Φεβρουαρίου 1914 δεν είναι παρελθόν. Είναι παρακαταθήκη. Είναι υπενθύμιση ότι η Βόρειος Ήπειρος δεν είναι απλώς ένας γεωγραφικός όρος, αλλά κομμάτι ζωντανό του Ελληνισμού.

Αιωνία η μνήμη των ηρώων.

Η φλόγα δεν έσβησε. Και δεν θα σβήσει.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Κατάθεση αίτησης για τη διασφάλιση της νομιμότητας σχετικά με την απομάκρυνση του αγάλματος του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη από τον δήμο της Τρίπολης.

 

Κατάθεση αίτησης για τη διασφάλιση της νομιμότητας σχετικά με την απομάκρυνση του αγάλματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από τον δήμο της Τρίπολης. 

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος ενημερώνει τους Έλληνες πολίτες ότι κατέθεσε σήμερα επίσημη αίτηση πρόσβασης σε δημόσια έγγραφα προς τον Δήμο Τρίπολης, σχετικά με την απομάκρυνση και τη συντήρηση του αγάλματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από την Πλατεία Άρεως.

Η αίτηση υποβλήθηκε βάσει του άρθρου 5 του Ν. 2690/1999 (Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας), το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε πολίτη και φορέα να λαμβάνει αντίγραφα διοικητικών εγγράφων.

Ζητήσαμε επισήμως:

• Την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με αριθμό και ημερομηνία.

• Το πλήρες πρακτικό της συνεδρίασης.

• Την τεχνική μελέτη που τεκμηριώνει την ανάγκη συντήρησης.

• Τη σύμβαση ή απόφαση ανάθεσης των εργασιών.

• Το εγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης και επανατοποθέτησης του μνημείου.

• Τυχόν εγκρίσεις αρμόδιων υπηρεσιών.

Σύμφωνα με τον νόμο, η Διοίκηση οφείλει να απαντήσει εντός είκοσι (20) ημερών από την κατάθεση της αίτησης.

Η πρωτοβουλία μας έχει χαρακτήρα διασφάλισης της διαφάνειας, της νομιμότητας και της ρητής δέσμευσης ότι ένα μνημείο ύψιστου ιστορικού συμβολισμού θα επιστρέψει στο φυσικό του χώρο.

Παρακολουθούμε θεσμικά το ζήτημα και θα ενημερώσουμε υπεύθυνα την κοινωνία για κάθε εξέλιξη.

Γραφείο Τύπου του πολιτικού φορέα

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος