Κοπή Βασιλόπιτας 2026

  

Κοπή Βασιλόπιτας 2026

Την Κυριακή 15.2 στα γραφεία του Κινήματός μας στη Θεσσαλονίκη, πραγματοποιήθηκε η κοπή της βασιλόπιτας για το νέο έτος, μέσα σε κλίμα συναγωνιστικής ενότητας και πίστης στον κοινό μας σκοπό. Η παρουσία των μελών και φίλων του Κινήματος έστειλε ένα καθαρό μήνυμα: ότι ο αγώνας συνεχίζεται, με σοβαρότητα, πειθαρχία και αίσθημα ευθύνης απέναντι στο Έθνος.

Ιδιαίτερη τιμή αποτέλεσε για εμάς η παρουσία της 4Ε – Εθνική Εργατοϋπαλληλική Ένωση Ελλάδος, καθώς και του υπευθύνου από το Άρμα, κ. Στεφάνου Γκέκας, ο οποίος μας τίμησε με την παρουσία του και απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό. Η συμμετοχή Συναγωνιστών από συγγενείς ιδεολογικούς χώρους ενισχύει την πεποίθησή μας ότι ο εθνικός και κοινωνικός αγώνας απαιτεί συνεργασία, καθαρές θέσεις και κοινό βηματισμό.

Στην ομιλία του, ο Αρχηγός του Ιερού Λόχου κ.Ανδρέας Γενιάς τόνισε την αναγκαιότητα της ακλόνητης πίστης στον αγώνα για τη σωτηρία του Έθνους. Αναφέρθηκε στα σύγχρονα προβλήματα που δοκιμάζουν την κοινωνία μας – την οικονομική ανασφάλεια, την υποβάθμιση της εργασίας, την αλλοίωση της ταυτότητας – και υπογράμμισε ότι η απάντηση δεν βρίσκεται στην παραίτηση, αλλά στην οργάνωση, στη συλλογική δράση και στην πνευματική ανόρθωση.

Η νέα χρονιά μάς καλεί σε περισσότερη προσφορά, περισσότερη συνέπεια και περισσότερη αυτοθυσία. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι παρευρέθηκαν, όσους στηρίζουν έμπρακτα το Κίνημα και όσους, από κοντά ή από μακριά, στέκονται δίπλα μας.

Με ενότητα, πίστη και αποφασιστικότητα, συνεχίζουμε.

Δείτε το βίντεο της εκδήλωσης στο YOU TUBE ή στο VK

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

17 Φεβρουαρίου 1914 – Η Φλόγα της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.

  

17 Φεβρουαρίου 1914 – Η Φλόγα της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.

Σαν σήμερα, 17 Φεβρουαρίου 1914, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου δεν υπάκουσαν, δεν λύγισαν και δεν δέχθηκαν να "σκεφτούν λογικά" και να γίνουν αριθμοί σε χάρτες που χάραζαν οι Μεγάλες Δυνάμεις στα σαλόνια της Ευρώπης. 

Μετά το άδικο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, που παραχωρούσε την Βόρειο Ήπειρο στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος, οι Βορειοηπειρώτες ύψωσαν το αντρίκιο Ηπειρώτικο ανάστημα τους και κήρυξαν την έναρξη του Αυτονομιακού Αγώνα!

Δίπλα τους στάθηκαν Έλληνες εθελοντές από κάθε γωνιά της πατρίδας. Κρήτες, Μανιάτες, Μακεδόνες, νησιώτες. Άνδρες που είχαν πολεμήσει στους Βαλκανικούς Πολέμους και δεν άντεχαν να δουν Ελληνική Γη να εγκαταλείπεται. Κόντρα όχι μόνο στον αλβανικό στρατό και τους συμμάχους του, αλλά και στις επιλογές της ίδιας της ελληνικής κυβέρνησης του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Και όμως, οι λίγοι έγιναν πολλοί. Οι αδύναμοι έγιναν θηρία! Με μπροστάρηδες αγωνιστές και πολιτικούς ηγέτες της Αυτονομίας, με κορυφαία μορφή τον Γεώργιος Χριστάκης-Ζωγράφος, συγκρότησαν Προσωρινή Κυβέρνηση και απέδειξαν στο πεδίο της μάχης πως η Ελληνική Ψυχή υπερτερεί των συμφωνιών. Νίκησαν σε συγκρούσεις, διέλυσαν τακτικά και άτακτα σώματα, και τέλος ανάγκασαν τους αντιπάλους να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Έτσι φθάσαμε στο Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που αναγνώρισε καθεστώς Αυτονομίας για τη Βόρειο Ήπειρο στις 17 Μαΐου 1914. Ήταν μια δικαίωση του Αίματος και της επιμονής. Ήταν η απόδειξη ότι όταν ο Ελληνικός Λαός αποφασίζει να υπερασπιστεί την τιμή και την ταυτότητά του, μπορεί να ανατρέψει τις επιταγές των ισχυρών.

Όμως, η Ένωση δεν ήρθε ποτέ.

Η Βόρειος Ήπειρος που γνώρισε τρεις φορές την απελευθέρωση από τον Ελληνικό Στρατό, γεύτηκε και τρεις φορές την πικρία της εγκατάλειψης. Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου πέρασαν διώξεις, φυλακίσεις, εκτελέσεις και εξορίες. Στα κολαστήρια του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα, η ελληνική ταυτότητα έγινε αδίκημα. 

Κι όμως, δεν λύγισε ο Ελληνισμός!

Από τον Βασίλειο Σαχίνη της ΜΑΒΗ μέχρι και τους νεώτερους Εθνομάρτυρες Αριστοτέλη Γκούμα και τον Κωνσταντίνο Κατσίφα η Ιστορία γράφει:

Ετούτη η Γη είναι Ελληνική και Απροσκύνητη!

Μαζί τους, χιλιάδες ανώνυμοι και επώνυμοι Έλληνες που άντεξαν τα στρατόπεδα, τις δολοφονίες, την τρομοκρατία. 

Σήμερα, δεν τιμούμε απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμούμε μια στάση ζωής. Τη στάση εκείνων που αρνήθηκαν να αποδεχθούν την αδικία ως ρεαλισμό. Που προτίμησαν τον Αγώνα από την φρονιμάδα.Που απέδειξαν πως η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από κυβερνήσεις και διπλωμάτες, αλλά από Λαούς με μνήμη, πίστη και αποφασιστικότητα. 

Η έναρξη του Αυτονομιακού Αγώνα της 17ης Φεβρουαρίου 1914 δεν είναι παρελθόν. Είναι παρακαταθήκη. Είναι υπενθύμιση ότι η Βόρειος Ήπειρος δεν είναι απλώς ένας γεωγραφικός όρος, αλλά κομμάτι ζωντανό του Ελληνισμού.

Αιωνία η μνήμη των ηρώων.

Η φλόγα δεν έσβησε. Και δεν θα σβήσει.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Κατάθεση αίτησης για τη διασφάλιση της νομιμότητας σχετικά με την απομάκρυνση του αγάλματος του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη από τον δήμο της Τρίπολης.

 

Κατάθεση αίτησης για τη διασφάλιση της νομιμότητας σχετικά με την απομάκρυνση του αγάλματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από τον δήμο της Τρίπολης. 

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος ενημερώνει τους Έλληνες πολίτες ότι κατέθεσε σήμερα επίσημη αίτηση πρόσβασης σε δημόσια έγγραφα προς τον Δήμο Τρίπολης, σχετικά με την απομάκρυνση και τη συντήρηση του αγάλματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από την Πλατεία Άρεως.

Η αίτηση υποβλήθηκε βάσει του άρθρου 5 του Ν. 2690/1999 (Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας), το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε πολίτη και φορέα να λαμβάνει αντίγραφα διοικητικών εγγράφων.

Ζητήσαμε επισήμως:

• Την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με αριθμό και ημερομηνία.

• Το πλήρες πρακτικό της συνεδρίασης.

• Την τεχνική μελέτη που τεκμηριώνει την ανάγκη συντήρησης.

• Τη σύμβαση ή απόφαση ανάθεσης των εργασιών.

• Το εγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης και επανατοποθέτησης του μνημείου.

• Τυχόν εγκρίσεις αρμόδιων υπηρεσιών.

Σύμφωνα με τον νόμο, η Διοίκηση οφείλει να απαντήσει εντός είκοσι (20) ημερών από την κατάθεση της αίτησης.

Η πρωτοβουλία μας έχει χαρακτήρα διασφάλισης της διαφάνειας, της νομιμότητας και της ρητής δέσμευσης ότι ένα μνημείο ύψιστου ιστορικού συμβολισμού θα επιστρέψει στο φυσικό του χώρο.

Παρακολουθούμε θεσμικά το ζήτημα και θα ενημερώσουμε υπεύθυνα την κοινωνία για κάθε εξέλιξη.

Γραφείο Τύπου του πολιτικού φορέα

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Για τη συνεχιζόμενη αιμορραγία της Ελληνικής Εργατικής τάξης.Ο Έλληνας Εργαζόμενος ανάμεσα στους καπιταλιστές και αριστερούς συνδικαλιστές.

  

Για τη συνεχιζόμενη αιμορραγία της Ελληνικής Εργατικής τάξης.Ο Έλληνας Εργαζόμενος ανάμεσα στους καπιταλιστές και αριστερούς συνδικαλιστές. 

Προχθές, ακόμη ένας εργαζόμενος στην Θεσσαλονίκη κατέληξε στο νοσοκομείο αντί να γυρίσει στο σπίτι του. Ένα ακόμη εργατικό ατύχημα. Μια ακόμη υπενθύμιση ότι στους χώρους δουλειάς της Πατρίδας μας η ανθρώπινη ζωή παραμένει αναλώσιμη.

Το ίδιο μοτίβο κυριαρχεί παντού: εντατικοποίηση, εξάντληση, πίεση για παραγωγή χωρίς όρια, ελλιπείς έλεγχοι, διπλοβάρδιες εργαζομένων ακόμη και σε διαφορετικές εργασίες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Το πρόβλημα είναι διαρκές και δομικό.

Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Εθνικής Εργατοϋπαλληλικής Ένωσης Ελλάδος (4Ε), Γεώργιος Τζουβάρας:

«Τα εργατικά ατυχήματα δεν είναι κακή στιγμή. Είναι αποτέλεσμα ενός μοντέλου που μετρά την απόδοση σε αριθμούς και αγνοεί το ανθρώπινο κόστος. Όταν ο εργαζόμενος δουλεύει υπό διαρκή πίεση, με άγχος επιβίωσης και εξαντλητικά ωράρια, τότε το ατύχημα γίνεται αναπόφευκτο.»

Η λεγόμενη ανάπτυξη που μας παρουσιάζουν στηρίζεται σε εξουθενωμένους και τσακισμένους Έλληνες εργαζόμενους.

Η ανταγωνιστικότητα και το κέρδος χτίζεται πάνω στη συμπίεση μισθών και στην ανασφάλεια.

Και η σιωπή επιβάλλεται μέσα από τον φόβο της απόλυσης.

Το Εθνικό Κοινωνικό μας πρόσημο είναι ξεκάθαρο:

Η εργασία δεν είναι πεδίο θυσίας.

Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι κόστος παραγωγής.

Το κράτος και η εργοδοσία οφείλουν να λογοδοτήσουν για κάθε τραυματισμό που θα μπορούσε να είχε αποτραπεί.

Δεν θα δεχτούμε μια κοινωνία όπου ο Έλληνας εργαζόμενος επιστρέφει σπίτι σακατεμένος — ή δεν επιστρέφει καθόλου — για να διατηρηθούν τα περιθώρια κέρδους.

Δεν θα συζητάμε άλλο ψιθυριστά στους διαδρόμους των εργοστασίων!

Δεν θα μένουμε άλλο διασπασμένοι και φοβισμένοι!

Ήρθε η ώρα για οργάνωση στη βάση.

Για Εθνικά σωματεία πραγματικά ανεξάρτητα από εργοδοτικές επιρροές.

Για Εθνική Εργατική ενότητα με πυρήνα την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια.

Καμία ζωή στο βωμό του κέρδους.

Καμία ανοχή στην εργοδοτική και κρατική αυθαιρεσία.

Οργάνωση – Αντίσταση – Αξιοπρέπεια.

ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Ποιοι κρύβονται πίσω από τον Ρουβίκωνα;

  

Ποιοι κρύβονται πίσω από τον Ρουβίκωνα;

Εδώ και πάνω από μια δεκαετία, η αναρχοσυστημική ομάδα Ρουβίκωνας αποτελεί σταθερό στοιχείο της πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας.  Παρεμβάσεις, τραμπουκισμοί, εισβολές, βανδαλισμοί, τρικάκια, μπογιές, πανό. Παράνομες ενέργειες που από τα ΜΜΕ χαρακτηρίζονται τις περισσότερες φορές ως συμβολικές. Κι όμως, ένα ερώτημα επανέρχεται διαρκώς: πώς γίνεται όλη αυτή η δράση να μοιάζει σχεδόν κανονικοποιημένη; Πόσες φορές συνελήφθησαν και πόσες φορές τιμωρήθηκαν;

Είναι γνωστό ότι μέλη του Ρουβίκωνα έχουν προσαχθεί και συλληφθεί δεκάδες φορές. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι συλλήψεις ήταν μαζικές: σε υπουργεία, στο Σύνταγμα, σε δημόσιους οργανισμούς, ακόμη και γύρω από τη Βουλή. Κι όμως, πόσες από αυτές τις συλλήψεις κατέληξαν σε πραγματικές ποινές φυλάκισης; Είναι τυχαίο ότι, παρά τον όγκο των ενεργειών, οι τελικές καταδίκες είναι ελάχιστες και ήπιες;Ή μήπως πρόκειται απλώς για νομικές συμπτώσεις; 

Πώς εξηγείται η ελευθερία κινήσεων; Ο Ρουβίκωνας έχει πραγματοποιήσει παρεμβάσεις σε υπουργεία, σε πρεσβείες, σε μεγάλες εταιρείες, σε δημόσιους οργανισμούς, ακόμη και σε χώρους υψηλής ασφάλειας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι δράσεις ήταν δημόσια ανακοινωμένες, με βίντεο, φωτογραφίες και αναλήψεις ευθύνης. Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι πώς είναι δυνατόν μια ομάδα που δηλώνει ανοιχτά τις ενέργειές της να συνεχίζει να δρα ανενόχλητη; Γιατί δεν αντιμετωπίζεται όπως άλλες πολιτικές ή κοινωνικές ομάδες που διώκονται πολύ αυστηρότερα για σαφώς ηπιότερες πράξεις;

Είναι επίσης γνωστό ότι ο Ρουβίκωνας διατηρεί χώρο στα Εξάρχεια, σε περιοχή όπου εδώ και χρόνια εφαρμόζεται μια ιδιότυπη «ειδική μεταχείριση». Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτός ο χώρος εξακολουθεί να υπάρχει;

Επίσης χρήματα, χρόνος και οργάνωση: από πού προκύπτουν; Οι δράσεις απαιτούν μετακινήσεις, υλικά, χρόνο και κυρίως τεράστια έξοδα σε νομική υποστήριξη. Πολλοί από τους συμμετέχοντες δηλώνουν ότι δεν εργάζονται, όπως είναι λογικό για τους τεμπέληδες του αναρχικού χώρου. Άρα γεννάται εύλογα το ερώτημα. Πώς χρηματοδοτείται όλο αυτό; Υπάρχουν δωρεές; Υπάρχουν αλληλέγγυα δίκτυα και πηγές που απλώς δεν φαίνονται;

Πολλοί από το πόπολο θαυμάζουν τον Ρουβίκωνα χωρίς να μπορούν καν να σκεφτούν ποιος υπάρχει πίσω από αυτούς και τους συντηρεί. Για εμάς είναι εύκολη η απάντηση και στο ποιος κρύβεται και γιατί το κάνει. 

Για απάντηση θα πούμε μόνο ότι το κράτος και το σύστημα πάντα δείχνει το χειρότερο του πρόσωπο προς τους Εθνικιστές. Γιατί μόνο αυτούς φοβάται. Τα υπόλοιπα εννοούνται.

 Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ