Οι Βούλγαροι έστησαν πλάκα για τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ στις Καρυές Σερρών. Η πλάκα μπήκε. Η πλάκα έφυγε.

  

Οι Βούλγαροι έστησαν πλάκα για τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ στις Καρυές Σερρών. Η πλάκα μπήκε. Η πλάκα έφυγε. 

Η χαρά τους κράτησε λιγότερο από μία μέρα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, Βούλγαροι εθνικιστές τοποθέτησαν αυθαίρετα μαρμάρινη αναθηματική πλάκα στο μισοερειπωμένο κωδωνοστάσιο του εγκαταλελειμμένου χωριού Καρυές (παλαιότερα Μπάνιτσα) ανατολικά της Ορεινής Σερρών. Η πλάκα απεικόνιζε τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ και έγραφε: «Γκότσε Ντέλτσεφ. Σε αυτό το μέρος στις 4 Μαΐου 1903 έπεσε (1872–1903). Βούλγαρος επαναστάτης και βοεβόδας, απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής της Σόφιας. Έζησε και αγωνίστηκε για την ελευθερία των Βουλγάρων στη Μακεδονία και την Αδριανούπολη. Αιώνια η μνήμη του!».

Ποιος ήταν ο Γκότσε Ντέλτσεφ;

Ο Γκεόργκι Νικόλοφ Ντέλτσεφ (Γκότσε Ντέλτσεφ) γεννήθηκε το 1872 στο Κιλκίς και σκοτώθηκε το 1903 στη Μπάνιτσα κατά τη διάρκεια συμπλοκής με οθωμανικές δυνάμεις. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΕΟ / VMRO), μιας βουλγαρικής παραστρατιωτικής οργάνωσης κομιτατζήδων που δρούσε στην Οθωμανική Μακεδονία και Θράκη. Οι κομιτατζήδες, με εγκληματικές ενέργειες, επιδίωκαν τη βουλγαροποίηση της περιοχής, σε βάρος του ελληνικού στοιχείου. Στη βουλγαρική ιστοριογραφία θεωρείται εθνικός ήρωας, ενώ τα Σκόπια τον διεκδικούν επίσης ως «Μακεδόνα» επαναστάτη. Η δράση του εντάσσεται στο πλαίσιο του Μακεδονικού Αγώνα, όπου ελληνικές δυνάμεις αντιστάθηκαν σε βουλγαρικούς αλυτρωτισμούς.

Μετά τα δημοσιεύματα, κλιμάκιο του Εθνικού Πολιτικού Κινήματος Ιερός Λόχος επισκέφθηκε άμεσα την περιοχή. Εκεί η πλάκα που παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ δεν υπάρχει πλέον. Οι Βούλγαροι θεώρησαν ότι μπορούσαν να εισέλθουν σε ελληνικό έδαφος, να στήσουν τα δικά τους σύμβολα και να επιβάλουν τις δικές τους ιστορικές αφηγήσεις, χωρίς καμία αντίδραση. Λάθος. Η πλάκα μπήκε – η πλάκα έφυγε. Η χαρά τους κράτησε λιγότερο από 24 ώρες.

Αυτή η ενέργεια δεν ήταν τυχαία. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στη Μακεδονία. Οι γείτονές μας, εμπνεόμενοι από αλυτρωτικές φαντασιώσεις, προσπαθούν να «σημαδέψουν» ελληνικό έδαφος, να ξαναγράψουν την ιστορία και να δημιουργήσουν τετελεσμένα. Δεν θα το επιτρέψουμε. Η Μακεδονία είναι ελληνική. Δεν είναι χώρος για φαντάσματα του παρελθόντος και εθνικές φαντασιώσεις με ιστορικούς αλυτρωτισμούς. Η Ελλάδα φυλάσσεται. Δεν παραχωρείται. Αντίθετα, διεκδικούμε ό,τι εθνικό δίκαιο έχει αφεθεί από τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.

Ο Ελληνισμός στα Σκόπια και στη Βουλγαρία.

Η ιστορία του Ελληνισμού πέρα από τα σημερινά σύνορα είναι πλούσια, τραγική και ηρωική. Στη Σκόπια, οι Έλληνες αποτελούν μια μικρή αλλά ιστορική μειονότητα, κυρίως απόγονοι Μακεδονομάχων, προσφύγων του Συμμοριτοπολέμου και ντόπιων ελληνικών κοινοτήτων. Επίσημες απογραφές καταγράφουν μερικές χιλιάδες, αλλά ανεπίσημες εκτιμήσεις φτάνουν πολύ υψηλότερα, ιδίως σε περιοχές όπως η Γευγελή το Κρούσεβο και το Μοναστήρι. Πολλοί κρύβουν την ταυτότητά τους λόγω πίεσης, ενώ η χώρα τους χρησιμοποιεί συστηματικά το «μακεδονικό» αφήγημα για να αλλοιώσει την ελληνική κληρονομιά. Οι Έλληνες εκεί αγωνίστηκαν για αιώνες, από την αρχαιότητα μέχρι τον Μακεδονικό Αγώνα, υπερασπιζόμενοι την ελληνικότητα της Μακεδονίας ενάντια σε βουλγαρικές και άλλες επιβουλές. Σήμερα, η ελληνική παρουσία παραμένει ζωντανή μέσα από πολιτιστικούς συλλόγους, εκκλησίες και την ιστορική μνήμη, παρά τις προσπάθειες αφανισμού. Δυστυχώς το ελληνικό κράτους ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά για την τύχη αυτών των Ελλήνων. Αυτό θα αλλάξει ριζικά όταν θα έχουμε την πολιτική δύναμη ως κόμμα. 

Στη Βουλγαρία, ο Ελληνισμός είχε ισχυρή παρουσία. Ελληνικές κοινότητες άνθισαν σε πόλεις όπως η Σόφια, η Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ), η Βάρνα και η Αδριανούπολη. Έλληνες έμποροι, διανοούμενοι και εκκλησιαστικοί άνδρες διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην οικονομική και πολιτιστική ζωή της περιοχής κατά την Οθωμανική περίοδο. Ωστόσο, από τα μέσα του 19ου αιώνα και κυρίως μετά την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας (1870) και την ανεξαρτησία της Βουλγαρίας, ξεκίνησε συστηματική πίεση, βία και εκκαθάριση. Το 1906, βουλγαρικός όχλος κατέλαβε βίαια ελληνικά σχολεία και εκκλησίες. Οι ανταλλαγές πληθυσμών με τη Συνθήκη του Νεϊγύ (1919) και άλλες συμφωνίες οδήγησαν σε μαζικές μετακινήσεις. Σήμερα, η επίσημη απογραφή καταγράφει λίγες χιλιάδες Έλληνες (περίπου 3.900 το 2011, συμπεριλαμβανομένων Σαρακατσάνων), αλλά ο πραγματικός αριθμός και η πολιτιστική κληρονομιά είναι πολύ μεγαλύτερα. Ιστορικά κτίρια, εκκλησίες και μνήμες μαρτυρούν έναν Ελληνισμό που διώχθηκε αλλά δεν εξαφανίστηκε.

Ο Ελληνισμός της διασποράς στα Βαλκάνια δεν είναι «παρελθόν». Είναι ζωντανή απόδειξη της ελληνικής συνέχειας, της ανθεκτικότητας και του δικαιώματος στην εθνική ταυτότητα. Οι απόγονοι αυτών των κοινοτήτων, μαζί με όλους τους Έλληνες, υπενθυμίζουν ότι η Μακεδονία, η Θράκη και τα γύρω εδάφη έχουν ελληνική ψυχή αιώνων. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να την αμφισβητήσει.

Τέλος το μήνυμά μας είναι σαφές: Όσοι σκέφτονται να επαναλάβουν παρόμοιες προκλήσεις, ας καταλάβουν ότι η Ελλάδα δεν είναι αδύναμη. Ο Ιερός Λόχος θα βρίσκεται εκεί για να υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία, την ιστορική αλήθεια και την Μακεδονία. Δεν παραχωρούμε ούτε σπιθαμή γης. Δεν αφήνουμε τις αφηγήσεις των άλλων να σβήσουν τη δική μας ιστορία. Διεκδικούμε κάθε μέτρο Ελληνικής Γης που είναι σκλαβωμένο!

Η Ελλάδα φυλάσσεται.

Η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική.

Ο Ελληνισμός ζει και διεκδικεί.

Γραφείο Τύπου του πολιτικού φορέα 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

  

Θερινό Ηλιοστάσιο: Μια Κοινή Ευρωπαϊκή Κληρονομιά!

Η 21η Ιουνίου, η ημέρα του θερινού ηλιοστασίου, αποτελεί εδώ και χιλιετίες ένα από τα σημαντικότερα σημεία του ετήσιου κύκλου για τους λαούς της Ευρώπης. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου, όταν ο ήλιος φτάνει στο υψηλότερο σημείο του στον ουρανό και το φως κυριαρχεί περισσότερο από κάθε άλλη ημέρα.

Πολύ πριν από τη δημιουργία των σύγχρονων κρατών, οι ευρωπαϊκοί λαοί παρατηρούσαν τις εποχές, τον κύκλο της φύσης και τις μεταβολές του ουρανού. Το θερινό ηλιοστάσιο δεν ήταν απλώς ένα αστρονομικό γεγονός. Ήταν ένα ορόσημο που συνδεόταν με τη γη, τη γεωργία, την κοινότητα και τη συνέχεια της ζωής.

Στην Ιρλανδία, οι αρχαίοι Κέλτες τιμούσαν τις μεταβολές των εποχών με εορτασμούς που συνδέονταν με τη γονιμότητα της γης και την ευημερία της κοινότητας. Αν και πολλά έθιμα μεταβλήθηκαν μέσα στους αιώνες, η σημασία των εποχικών σταθμών παρέμεινε ζωντανή στη λαϊκή παράδοση του νησιού.

Στη Σκανδιναβία, το θερινό ηλιοστάσιο εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις σημαντικότερες παραδοσιακές γιορτές. Στη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία, οικογένειες και κοινότητες συγκεντρώνονται στην ύπαιθρο, ανάβουν φωτιές, τραγουδούν, χορεύουν και γιορτάζουν τη δύναμη του φωτός κατά τη διάρκεια των λευκών νυχτών του βορρά. Πρόκειται για ένα έθιμο που διατηρήθηκε επί αιώνες και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής τους ταυτότητας.

Στη Γερμανία και σε άλλες γερμανικές περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης, οι φωτιές του θερινού ηλιοστασίου αποτελούσαν παραδοσιακά σύμβολο κάθαρσης, ενότητας και εορτασμού της φύσης. Τα χωριά συγκεντρώνονταν γύρω από μεγάλες φωτιές στις κορυφές λόφων και βουνών, δημιουργώντας εικόνες που επιβιώνουν μέχρι σήμερα σε πολλές περιοχές.

Στις βαλτικές χώρες, όπως η Λετονία και η Λιθουανία, οι εορτασμοί του ηλιοστασίου παραμένουν από τις σημαντικότερες λαϊκές εκδηλώσεις του έτους. Τραγούδια, παραδοσιακές φορεσιές, στεφάνια από λουλούδια και ολονύχτιες γιορτές αποτελούν στοιχεία μιας πολιτιστικής συνέχειας που φτάνει βαθιά στο παρελθόν.

Παρά τις διαφορετικές γλώσσες, τις διαφορετικές ιστορικές διαδρομές και τις ιδιαίτερες παραδόσεις κάθε τόπου, οι ευρωπαϊκοί λαοί μοιράζονται ένα κοινό στοιχείο: τη διαχρονική σχέση τους με τον κύκλο της φύσης. Το θερινό ηλιοστάσιο αποτελεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές εκφράσεις αυτής της κοινής ευρωπαϊκής κληρονομιάς.

Και η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση.

Στον ελληνικό χώρο, η περίοδος του θερινού ηλιοστασίου συνδέθηκε διαχρονικά με λαϊκά έθιμα που διατηρήθηκαν έως τις μέρες μας. Ο Κλήδονας, οι φωτιές του Αϊ-Γιάννη, το κάψιμο των μαγιάτικων στεφανιών και τα πηδήματα πάνω από τις φλόγες αποτελούν έθιμα γνωστά σε ολόκληρη σχεδόν τη χώρα. Μέσα από αυτά διακρίνεται η συνέχεια μιας παράδοσης που συνδέει τον άνθρωπο με την κοινότητα, τη φύση και τον ετήσιο κύκλο του χρόνου.

Το θερινό ηλιοστάσιο δεν ανήκει σε κάποια σύγχρονη ιδεολογία ούτε αποτελεί αποκλειστικό κτήμα οποιασδήποτε θρησκευτικής αντίληψης. Είναι μέρος της ιστορικής μνήμης των ευρωπαϊκών λαών. Μια υπενθύμιση ότι οι πρόγονοί μας, από τις ακτές της Ιρλανδίας μέχρι τα βουνά της Ελλάδας και από τα δάση της Σκανδιναβίας μέχρι τις πεδιάδες της Κεντρικής Ευρώπης, ζούσαν σε αρμονία με τον ρυθμό της φύσης και τιμούσαν τα μεγάλα ορόσημα του χρόνου.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της πολιτιστικής ομοιομορφίας, η γνώση και η διατήρηση αυτών των παραδόσεων δεν αποτελεί επιστροφή στο παρελθόν, αλλά πράξη ιστορικής μνήμης. Είναι η αναγνώριση ότι οι λαοί της Ευρώπης διαθέτουν βαθιές πολιτιστικές ρίζες, οι οποίες διαμορφώθηκαν μέσα από αιώνες κοινών εμπειριών, παραδόσεων και δεσμών με τη γη τους.

Ανακοίνωση για τα ελληνοτουρκικά.

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ για τα ελληνοτουρκικά.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά και η προώθηση από την Άγκυρα της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» επιβεβαιώνουν ότι η Τουρκία ακολουθεί μια μακροχρόνια και συστηματική στρατηγική αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η συζήτηση περί θεσμοθέτησης των τουρκικών διεκδικήσεων δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού δημιουργίας τετελεσμένων εις βάρος της Πατρίδας μας.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ θεωρεί ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να περιορίζεται σε ρόλο παρατηρητή των εξελίξεων. Απαιτείται εθνική στρατηγική με συνέχεια, αποφασιστικότητα και σαφείς κόκκινες γραμμές. Η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, των νησιών μας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι κάθε πολιτική κατευνασμού απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό οδηγεί σε νέες απαιτήσεις και νέες προκλήσεις. Η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει κάθε διπλωματικό, πολιτικό και αμυντικό μέσο που διαθέτει, εντός των διεθνών οργανισμών και των συμμαχιών της, ώστε να αποτρέψει τη δημιουργία νέων τετελεσμένων στο Αιγαίο.

Παράλληλα απαιτείται αρχικά, να διασφαλιστεί η εσωτερική ασφάλεια της χώρας όπου έχει πληγεί από την ανεξέλεγκτη εισβολή αλλοδαπών. Χρειάζεται η ενίσχυση της εθνικής άμυνας, η στήριξη των ακριτικών περιοχών όπως προτείνουμε στο ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΠΑΝΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ και  κυρίως η καλλιέργεια εθνικής συνείδησης στις νεότερες γενιές. Η ισχύς ενός έθνους δεν μετριέται μόνο από τα οπλικά του συστήματα, αλλά και από την εθνική ενότητα, την αυτοπεποίθηση και την πίστη του στο δίκαιο των θέσεών του.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ καλεί κάθε Έλληνα να παραμείνει σε εγρήγορση. Το Αιγαίο είναι η καρδιά του Ελληνισμού και δεν πρόκειται να παραχωρηθεί σε κανέναν αναθεωρητισμό, σε καμία «Γαλάζια Πατρίδα» και σε καμία πολιτική που υπονομεύει τα εθνικά μας δίκαια.

Για μια Ελλάδα κυρίαρχη, ισχυρή και ελεύθερη. Για έναν Ελληνισμό που δεν υποχωρεί.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Ανακοίνωση

  

Κοιτάξτε το καλά αυτό το βίντεο. ( You Tube )

Δεν βλέπετε απλά σίδερα να κόβονται.Βλέπετε τον ιδρώτα γενεών να γίνονται παλιοσίδερα. Βλέπετε την δημόσια περιουσία να γίνεται παλιοσίδερα. Ο κάθε Έλληνας έχει δικαίωμα να ρωτήσει.Ακόμα κι αν αυτός ο εξοπλισμός έπρεπε να αποσυρθεί, γιατί αυτή η εικόνα καταστροφής; 

Γιατί τόση βιασύνη να εξαφανιστεί κάθε ίχνος μιας παραγωγικής Ελλάδας; Δεν μπορούσε να αξιοποιηθεί;Να διατηρηθεί ως στρατηγικό απόθεμα;Να παραμείνει διαθέσιμος εξοπλισμός σε περίπτωση που η Πατρίδα τον χρειαστεί ξανά;Να ανακυκλωθεί οργανωμένα;

Σήμερα πληρώνουμε πανάκριβο ρεύμα αφού στέλνουμε τον λυχνίτη μας στους Σκοπιανούς και τον αγοράζουμε ως ηλεκτρικό ρεύμα...Σήμερα η Ελλάδα εξαρτάται όλο και περισσότερο από εισαγωγές ρεύματος...Σήμερα ακούμε συνεχώς για ενεργειακή κρίση...Και την ίδια ώρα βλέπουμε να διαλύονται υποδομές που χτίστηκαν με τα χρήματα και τις αγωνίες του Ελληνικού Λαού.Γιατί;

Για χρόνια μας μιλούσαν για "πράσινη μετάβαση", για "προστασία του περιβάλλοντος" και για "βιώσιμη ανάπτυξη".Και σήμερα ο Ελληνικός Λαός βλέπει βουνά από μέταλλο να καταλήγουν στην καταστροφή και αναρωτιέται,

Πού είναι η περιβαλλοντική ευαισθησία;

Πού είναι η λογική της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης;

Πού είναι η διαφάνεια;

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ πλήρη ενημέρωση για το κόστος αυτών των εργασιών.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να δοθούν στη δημοσιότητα όλες οι αποφάσεις που οδήγησαν στην αποξήλωση αυτού του εξοπλισμού.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ απόλυτη διαφάνεια για το τι ανακυκλώθηκε, τι πουλήθηκε, τι καταστράφηκε και ποιος ωφελήθηκε οικονομικά από αυτή τη διαδικασία.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ έναν σοβαρό εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό που να υπηρετεί την Ελλάδα και όχι πρόσκαιρες πολιτικές σκοπιμότητες.

Γιατί όταν μια χώρα γκρεμίζει ό,τι παρήγαγε πλούτο, εργασίες και ενεργειακή ισχύ, τότε η εξουσία χρωστά εξηγήσεις στον Λαό.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Η Ευρώπη ξυπνά: Από τη Βόρεια Ιρλανδία και τη Βρετανία στην Αθήνα – Ώρα για ριζικές λύσεις κατά της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης.

  

Η Ευρώπη ξυπνά: Από τη Βόρεια Ιρλανδία και τη Βρετανία στην Αθήνα – Ώρα για ριζικές λύσεις κατά της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης.

Τις τελευταίες ημέρες, δύο σοκαριστικά περιστατικά βίας στην Ευρώπη αναδεικνύουν με τον πιο δραματικό τρόπο τις καταστροφικές συνέπειες της μαζικής, ανεξέλεγκτης μετανάστευσης και της πολιτικής της πολυπολιτισμικότητας που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Στη Βόρεια Ιρλανδία, ένας Σουδανός μετανάστης επιτέθηκε με μαχαίρι κουζίνας σε έναν Ιρλανδό πολίτη, προσπαθώντας να τον αποκεφαλίσει μπροστάστα μάτιατων περαστικών. 

Το γεγονός αυτό δεν είναι μεμονωμένο, αλλά η κορυφή του παγόβουνου μιας αυξανόμενης βίας που έχει πλημμυρίσει τις γειτονιές της Ευρώπης. Στη Βρετανία, η τραγική υπόθεση του 18χρονου Henry Nowak, ενός λευκού Βρετανού νέου, που μαχαιρώθηκε θανάσιμα, αποκάλυψε τις σκοτεινές πτυχές της δικαιοσύνης δύο ταχυτήτων (two-tier justice). Αντί να προστατευθεί το θύμα που αιμορραγούσε και φώναζε για βοήθεια, η αστυνομία τον αντιμετώπισε με καχυποψία, ενώ προστάτευε τον δράστη από που ανήκε σε μειονοτική ομάδα, φοβούμενη κατηγορίες για ρατσισμό.

Αυτά τα περιστατικά δεν είναι τυχαία. Αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου μοτίβου συστηματικής υποβάθμισης της ασφάλειας και των δικαιωμάτων των γηγενών ευρωπαϊκών πληθυσμών. Η ανεξέλεγκτη εισροή ανθρώπων από πολιτισμικά, θρησκευτικά και κοινωνικά ασύμβατα περιβάλλοντα έχει οδηγήσει σε εκρηκτική αύξηση της εγκληματικότητας σε πόλεις της Γαλλίας, της Σουηδίας, της Γερμανίας, του Βελγίου και αλλού. Οι γηγενείς λευκοί πολίτες, που πληρώνουν φόρους, υπηρετούν στα στρατεύματα και έχτισαν τις κοινωνίες αυτές, χαρακτηρίζονται ρατσιστές ή ξενοφοβικοί όταν τολμούν να διαμαρτυρηθούν για την αντικατάσταση τους, για την απώλεια της ασφάλειας στις γειτονιές τους και της πολιτισμικής τους ταυτότητας. 

Αυτή η πραγματικότητα περιγράφεται ως "θεσμικός αντιλευκισμός", μια ιδεολογία που έχει διαποτίσει κράτη, αστυνομία, δικαιοσύνη και ΜΜΕ, μετατρέποντας τους Ευρωπαίους σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας στα ίδια τους τα πατρογονικά εδάφη.

Στην Ελλάδα, παρόμοια τραγικά περιστατικά έχουν συγκλονίσει την κοινωνία εδώ και χρόνια, αποδεικνύοντας ότι το πρόβλημα είναι  πανευρωπαϊκό. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι η δολοφονία του Μανώλη Καντάρη τον Μάιο του 2011 στο κέντρο της Αθήνας, στη συμβολή των οδών Ηπείρου και Γ’ Σεπτεμβρίου (κοντά στην πλατεία Βικτωρίας). Ο 44χρονος τότε οικογενειάρχης, στέλεχος ιδιωτικής εταιρείας, κατέβηκε βιαστικά από το σπίτι του τα ξημερώματα της 10ης Μαΐου 2011. Η σύζυγός του ήταν έγκυος και έτοιμη να γεννήσει το δεύτερο τους παιδί. Ο Μανώλης κρατούσε μια βιντεοκάμερα, με την οποία ήθελε να απαθανατίσει τις πρώτες στιγμές του νεογέννητου. Ενώ πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητό του από κοντινό πάρκινγκ για να τη μεταφέρει στο μαιευτήριο, δέχθηκε άγρια επίθεση από τρεις δράστες – δύο Αφγανούς και έναν Πακιστανό. Τον μαχαίρωσαν επανειλημμένα για να του αρπάξουν την κάμερα, η οποία πουλήθηκε αργότερα για μόλις 120 ευρώ. Ο Μανώλης άφησε την τελευταία του πνοή λίγα μέτρα από το σπίτι του, αφήνοντας πίσω του μια χήρα και ορφανά παιδιά.Η υπόθεση οδήγησε σε καταδίκες ισοβίων για δύο από τους δράστες, ενώ ο τρίτος αναζητήθηκε για χρόνια. Αυτή η τραγωδία παραμένει σύμβολο της ανασφάλειας που έχει επιφέρει η μαζική παράνομη μετανάστευση σε γειτονιές όπως η πλατεία Βικτωρίας, η Ομόνοια και άλλες περιοχές του κέντρου της Αθήνας, όπου παράλληλες κοινωνίες έχουν δημιουργηθεί με υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας.

Παρόμοια περιστατικά έχουν καταγραφεί δεκάδες φορές στην Ελλάδα: μαχαιρώματα, ληστείες, βιασμοί και επιθέσεις σε γηγενείς πολίτες, συχνά με υποβάθμιση ή αποσιώπηση από ορισμένα ΜΜΕ και αρχές. Οι δράστες προέρχονται συχνά από χώρες με διαφορετικές πολιτισμικές και θρησκευτικές παραδόσεις, όπου η βία και η έλλειψη σεβασμού προς τον άλλο είναι συχνότερες. Αντί όμως για αυστηρή πολιτική, βλέπουμε την ίδια λογική του two-tier justice: οι αλλοδαποί δράστες προστατεύονται για να μην υπάρξει κοινωνική ένταση.

Συγκεκριμένες προτάσεις για μια ασφαλή Ευρώπη και Ελλάδα.

Η ώρα των ημιμετρων και των ευφημισμών έχει περάσει. Απαιτούνται κάθετες, ρεαλιστικές και αποφασιστικές πολιτικές που θέτουν σε απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια, την πολιτισμική συνέχεια και τα δικαιώματα των γηγενών λαών:

Αυστηρός έλεγχος συνόρων και τερματισμός της παράνομης εισροής: Ενίσχυση της συνοριοφύλαξης με πραγματικές αρμοδιότητες, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας άμεσης απώθησης στα σύνορα. Συνεργασία με χώρες προέλευσης για γρήγορες επιστροφές και κατάργηση μηχανισμών που λειτουργούν ως μαγνήτες, όπως ορισμένες ΜΚΟ που διευκολύνουν τη διακίνηση.

Μαζικές απελάσεις: Άμεση απέλαση όλων των παρανόμων που δεν πληρούν κριτήρια διεθνούς προστασίας, με προτεραιότητα σε όσους έχουν εμπλακεί σε εγκληματικές πράξεις. Δημιουργία ειδικών κέντρων κράτησης, ταχείες διαδικασίες και χρήση τεχνολογίας για αποτελεσματικό έλεγχο.

Προστασία της δημογραφικής και πολιτισμικής ταυτότητας: Ενεργές πολιτικές για αύξηση της γεννητικότητας των ευρωπαϊκών λαών (οικονομικά κίνητρα, στέγαση, οικογενειακή στήριξη). Εκπαίδευση βασισμένη στην εθνική ιστορία και απόρριψη της θεωρίας της «Μεγάλης Αντικατάστασης» ως επίσημη πολιτική. 

Εθνική προτεραιότητα στην πολιτική: Πολιτικοί που υπηρετούν πρωτίστως τους πολίτες τους και όχι διεθνείς οργανισμούς. Πρόσθετη φορολόγηση στις εταιρείες που επιδιώκουν φθηνό εργατικό δυναμικό από αλλοδαπούς παράνομους μετανάστες. Διαφάνεια στα ΜΜΕ και λογοδοσία για την κάλυψη τέτοιων περιστατικών.

Η ανοχή στην εισαγωγή βίας, στην αλλοίωση των κοινωνιών και στην υποβάθμιση των γηγενών δεν είναι ανθρωπισμός – είναι εθνική αυτοκτονία. Περιστατικά όπως αυτά στη Βόρεια Ιρλανδία, τη Βρετανία και την Αθήνα του Μανώλη Καντάρη λειτουργούν ως καμπανάκι συναγερμού. Οι λαοί της Ευρώπης έχουν το απόλυτο δικαίωμα στην ασφάλεια, στην πολιτισμική τους συνέχεια και στην φυλετική τους επιβίωσή τους. Η ώρα της αφύπνισης έχει φτάσει. Απαιτείται άμεση, αποφασιστική δράση πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Πρώτα οι δικοί μας λαοί, πρώτα η Πατρίδα, πρώτα η Ευρώπη των Ευρωπαίων.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026