Πως ο δήμαρχος Εδέσσης Ιωάννης Τσεπκεντζής στοχοποιεί ανθρώπους!

  

Πως ο δήμαρχος Εδέσσης στοχοποιεί ανθρώπους!

Ανακοίνωση-Καταγγελία για τον αποκλεισμό του Κινήματος μας από τον Δήμο Έδεσσας. 

Με αφορμή την απαράδεκτη και αυταρχική συμπεριφορά του Δημάρχου Εδέσσης κ.Ιωάννη Τσεπκεντζής κατά τις εκδηλώσεις τιμής προς τους Μακεδονομάχους Τέλλο Άγρα και Αντώνη Μίγκα,  καταγγέλλουμε τα εξής:

Από τις 21 Μαΐου είχαμε εγγράφως ενημερώσει τον Δήμο Εδέσσης για την επιθυμία μας να συμμετάσχουμε στις εκδηλώσεις, να καταθέσουμε στεφάνι και να τιμήσουμε τη μνήμη των ηρώων του Μακεδονικού Αγώνα. Παρότι ακολούθησαν τηλεφωνικές επικοινωνίες με δημοτικούς υπαλλήλους, ο Δήμος δεν μας έδωσε καμία επίσημη απάντηση ως όφειλε.

Μόλις την Παρασκευή το μεσημέρι (δύο η ώρα), λίγες ώρες πριν την κύρια εκδήλωση, μας ενημέρωσαν προφορικά ότι ο Δήμαρχος δεν επιθυμεί τη συμμετοχή μας, προφασιζόμενος ότι δήθεν «δεν είμαστε νόμιμος φορέας». Αμέσως στείλαμε τα πλήρη διαπιστευτήριά μας, αποδεικνύοντας την πλήρη νομιμότητα του Κινήματός μας. Δεν λάβαμε καμία απάντηση.

Ημερομηνία αποστολής 21.5
Ουδέποτε μας απάντησαν εγγράφως. 

Δεύτερο e mail
Παρασκευή 5.6

Τουναντίον την Κυριακή, κατά την προσέλευσή μας στην εκδήλωση, ο Δήμαρχος Εδέσσης επέδειξε μια συμπεριφορά που δεν αρμόζει σε αιρετό άρχοντα. Με δεσποτικό, αφθάδη και προσβλητικό τρόπο μας απέκλεισε από την κατάθεση στεφανιού, φτάνοντας στο σημείο να ισχυριστεί ότι «μολύνουμε τον χώρο». Είχε μάλιστα το θράσος να μας πει «αν θέλετε, να μου κάνετε μήνυση».

Η πραγματική αιτία, όπως ο ίδιος ο Δήμαρχος παραδέχθηκε, είναι ότι τον Μάρτιο του 2026 πραγματοποιήθηκε στην Έδεσσα εκδήλωση στην οποία παρέστησαν πρόσωπα που προωθούν την αλυτρωτική προπαγάνδα των Σκοπίων. Τότε ως  Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος ήμασταν παρόντες και αντιδράσαμε στην παρουσία και τη δράση τους. Αυτό «χάλασε» προφανώς το «πανηγύρι» που είχε στηθεί, γι’ αυτό και ο Δήμαρχος στεναχωρήθηκε και μας "τιμώρησε" αποκλείοντάς μας από την τιμή προς τους Μακεδονομάχους.

Μας δημιουργούνται εύλογα λοιπόν ερωτηματικά για το αν τελικά ο Δήμαρχος Εδέσσης λειτουργεί ακέραια ή υπό την επιρροή συγκεκριμένων κύκλων που ανέχονται ή ακόμα και προωθούν στην πόλη αλυτρωτικές και ανθελληνικές απόψεις. 

Η απαξίωση προς φορείς που υπερασπίζονται την ελληνική ιστορική αλήθεια είναι ενδεικτική μιας επικίνδυνης στάσης.

Δεν πρόκειται να σιωπήσουμε. Θα συνεχίσουμε την εθνική δράση μας ακόμα πιο εντατικά γιατί διαπιστώνουμε ότι αυτό ενοχλεί. Όσο και αν προσπαθούν να μας παρουσιάσουν ως περιθωριάκα στοιχεία και να μας αποκλείσουν από την κοινωνική ζωή εμείς θα είμαστε παρόντες παντού, στιβαροί και πειθαρχημένοι.

Τέλος θα εξετάσουμε όλα τα νόμιμα μέσα (διοικητικά, πολιτικά και δικαστικά) για την υπεράσπιση του δικαιώματός μας να τιμάμε τους ήρωές μας χωρίς εμπόδια και προσβολές από την τοπική αυτοδιοίκηση.

Η μνήμη του Άγρα, του Μίγκα και όλων των Μακεδονομάχων είναι ιερή και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν αιρετό να την εργαλειοποιεί ή να την υπονομεύει για να εξυπηρετεί συγκεκριμένες παρέες.

Η απόδοση τιμών από το Κίνημά μας.

Εμείς, ως Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος, σεβόμενοι απόλυτα τον ιερό χώρο και τιμώντας μόνο τη μνήμη των Ηρώων που έδωσαν τη ζωή τους για στον Μακεδονικό Αγώνα, δεν δημιουργήσαμε κανένα πρόβλημα ούτε προκαλέσαμε την παραμικρή αναστάτωση. Αντίθετα, παρακολουθήσαμε με ψυχραιμία το προεκλογικό πανηγυράκι που στήθηκε από βουλευτές της κυβέρνησηςτης ΝέαςΔημοκρατίας, δημάρχους και λοιπούς πολιτικούς, οι οποίοι με πατριωτικές κορώνες προσπαθούσαν να προσεγγίσουν ψήφους.

Μόλις ολοκληρώθηκε η παρουσία αυτού του προεκλογικού θιάσου, καταθέσαμε στέφανο τιμής στις προτομές των ηρώων.

Ψάλλαμε τον Εθνικό Ύμνο δυνατά και βροντερά, ανάψαμε κερί στη μνήμη των ηρώων εκεί όπου φυλάσσονται τα οστά τους και ολοκληρώσαμε την παρουσία μας με απόλυτη ευπρέπεια, σεβασμό και σιωπή, όπως αρμόζει σε Έλληνες Κοινωνιστές και Εθνικιστές. 

Δείτε το βίντεο  You Tube ή στο VK

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ  

Καταγγελία για απόπειρα αποκλεισμού του Εθνικού Πολιτικού Κινήματος Ιερός Λόχος από τις εκδηλώσεις τιμής προς τους Μακεδονομάχους Τέλλο Άγρα και Αντώνη Μίγκα.

  

Καταγγελία για απόπειρα αποκλεισμού του Εθνικού Πολιτικού Κινήματος Ιερός Λόχος από τις εκδηλώσεις τιμής προς τους  Μακεδονομάχους Τέλλο Άγρα και Αντώνη Μίγκα.

Ερωτήματα για τη στάση του Δήμου Έδεσσας – Θα τιμήσουμε τους ήρωες ανεξάρτητα από αποκλεισμούς και διακρίσεις.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα «ερός Λόχος  καταγγέλλει τη στάση του Δήμου Έδεσσας σχετικά με τη συμμετοχή μας στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής προς τους Μακεδονομάχους ήρωες Τέλλο Άγρα και Αντώνη Μίγκα, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 7 Ιουνίου.

Ήδη από τις 21 Μαΐου είχαμε αποστείλει επίσημο αίτημα προς τον Δήμο Έδεσσας, ζητώντας να συμμετάσχουμε στην εκδήλωση με την κατάθεση στεφάνου, δηλώνοντας παράλληλα ότι είμαστε στη διάθεση των αρμόδιων υπηρεσιών για οποιαδήποτε συνεννόηση ή διαδικασία απαιτούνταν.

Παρά το γεγονός ότι το αίτημά μας υποβλήθηκε έγκαιρα, ουδέποτε λάβαμε έγγραφη απάντηση. Αντίθετα, μόλις την τελευταία εργάσιμη ημέρα πριν από την εκδήλωση δεχθήκαμε τηλεφωνική επικοινωνία, κατά την οποία μας γνωστοποιήθηκε ότι δήθεν δεν μπορούμε να συμμετάσχουμε λόγω έλλειψης νομικής υπόστασης του φορέα μας.

Η αιτιολογία αυτή κατέπεσε αμέσως, καθώς αποστείλαμε τα απαραίτητα έγγραφα που αποδεικνύουν τη νόμιμη υπόσταση και λειτουργία του Κινήματός μας. Μετά την αποστολή τους, η αρχική θέση ανασκευάστηκε και μας δηλώθηκε ότι θα υπάρξει μεταγενέστερη απάντηση από τον Δήμο.

Μέχρι σήμερα, όμως, καμία επίσημη και έγγραφη απάντηση δεν έχει δοθεί. Καμία σαφής αιτιολόγηση δεν έχει κοινοποιηθεί. Καμία επίσημη θέση δεν έχει γνωστοποιηθεί προς το Κίνημά μας.

Την ίδια στιγμή, μας προτάθηκε να καταθέσουμε στεφάνι μόνοι μας μετά το πέρας της εκδήλωσης. Πρόταση που θεωρούμε προσβλητική και απαξιωτική, καθώς ουσιαστικά μας τοποθετεί εκτός της επίσημης τελετής μνήμης.

Γεννάται, λοιπόν, ένα εύλογο ερώτημα: Με ποια κριτήρια επιλέγονται όσοι συμμετέχουν στις εκδηλώσεις και με ποια κριτήρια αποκλείονται άλλοι νόμιμοι πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς;

Οι εκδηλώσεις μνήμης για τους ήρωες του Μακεδονικού Αγώνα δεν ανήκουν σε καμία δημοτική αρχή, σε κανέναν δήμαρχο και σε κανέναν πολιτικό χώρο. Ανήκουν στην ιστορική μνήμη του Ελληνικού Λαού. Δεν μπορούν να μετατρέπονται σε κλειστές εκδηλώσεις για «ημετέρους», ούτε να λειτουργούν ως πολιτικό πανηγύρι στο οποίο δικαιούνται να συμμετέχουν μόνο όσοι συμφωνούν με τις απόψεις ή τις επιλογές της εκάστοτε δημοτικής αρχής.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος δεν ζήτησε προνομιακή μεταχείριση. Δεν ζήτησε ειδική προβολή. Δεν επιδιώκει να μετατρέψει μια εκδήλωση μνήμης σε πολιτική αντιπαράθεση. Ζητήσαμε το αυτονόητο: να μας επιτραπεί να αποδώσουμε τιμές σε δύο εθνικούς ήρωες μαζί με τους υπόλοιπους φορείς που καλούνται να συμμετάσχουν.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι θα παραβρεθούμε στην εκδήλωση και θα τιμήσουμε με σεβασμό τη μνήμη των Τέλλου Άγρα και Αντώνη Μίγκα, όπως επιβάλλει το εθνικό χρέος απέναντι στους αγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα.

Καλούμε τη δημοτική αρχή να δώσει δημόσια και εγγράφως απαντήσεις για τη στάση της και να εξηγήσει στους πολίτες της Έδεσσας γιατί, παρά το έγκαιρο αίτημά μας και τη νόμιμη υπόστασή μας, επιχειρείται ο αποκλεισμός του κινήματός μας από μια εκδήλωση που θα έπρεπε να ενώνει και όχι να διχάζει.

Η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να υπόκειται σε πολιτικές διακρίσεις. Η τιμή προς τους ήρωες δεν μπορεί να χορηγείται με άδεια κανενός.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται «ξένα χέρια» — χρειάζεται να φέρει πίσω τα παιδιά της.

  

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται «ξένα χέρια» — χρειάζεται να φέρει πίσω τα παιδιά της.

Με αγανάκτηση ακούσαμε τις δηλώσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, κ. Νίκου Ανδρουλάκη, περί ανάγκης για «ξένα χέρια» στην ελληνική αγορά εργασίας. Για ακόμη μία φορά, το πολιτικό σύστημα αυτού του τόπου απέδειξε ότι αντιμετωπίζει τον ελληνικό λαό όχι ως έθνος με ιστορία, κοινωνία και συνέχεια, αλλά ως έναν αριθμό μέσα σε πίνακες οικονομικών στατιστικών.

Αντί να μιλούν για την επιστροφή των εκατοντάδων χιλιάδων νέων Ελλήνων που αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν, αντί να αναζητούν τρόπους να κρατήσουν τη νέα γενιά στον τόπο της, μας λένε με κυνισμό ότι η χώρα «χρειάζεται ξένα χέρια».

Όχι κύριοι.

Η Ελλάδα χρειάζεται πρώτα τα ελληνικά χέρια που έφυγαν.

Χρειάζεται τα παιδιά της που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους για να μπορέσουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Χρειάζεται τους νέους επιστήμονες, τους εργάτες, τους τεχνίτες, τους οικογενειάρχες που έφυγαν όχι επειδή μισούσαν την Ελλάδα, αλλά επειδή το πολιτικό και οικονομικό καθεστώς τούς έσπρωξε στην έξοδο.

Το λεγόμενο brain drain δεν ήταν φυσικό φαινόμενο. Δεν ήταν «η μοίρα της παγκοσμιοποίησης», όπως μας λένε οι επαγγελματίες απολογητές του συστήματος. Ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών. Ήταν αποτέλεσμα του φιλελεύθερου καπιταλισμού που μετέτρεψε την εργασία σε φθηνό αναλώσιμο υλικό και τον νέο άνθρωπο σε οικονομικό μετανάστη μέσα στην ίδια του την εποχή.

Για δεκαετίες, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και οι διάφορες μεταλλάξεις τους κυβέρνησαν με μοναδικό στόχο να υπηρετήσουν τις αγορές, τις τράπεζες και τα μεγάλα συμφέροντα. Διέλυσαν την παραγωγή, εγκατέλειψαν τη βιομηχανία, ξεπούλησαν δημόσιο πλούτο, ισοπέδωσαν τα εργασιακά δικαιώματα και μετέτρεψαν την ελληνική νεολαία σε γενιά χωρίς σταθερότητα, χωρίς οικογένεια, χωρίς προοπτική.

Σήμερα ο νέος Έλληνας εργάζεται αμέτρητες ώρες για μισθούς που δεν επαρκούν ούτε για ενοίκιο. Ζει σε καθεστώς μόνιμης ανασφάλειας. Δεν μπορεί να δημιουργήσει οικογένεια. Δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον του. Και όταν τελικά φεύγει στο εξωτερικό για να επιβιώσει, οι ίδιοι πολιτικοί που τον έδιωξαν εμφανίζονται στις τηλεοράσεις και μιλούν για «ανάγκη εργατικών χεριών».

Η υποκρισία τους δεν έχει τέλος.

Όμως ευθύνη δεν φέρει μόνο ο φιλελεύθερος καπιταλισμός. Τεράστια ευθύνη φέρει και ο μαρξισμός, ο οποίος επί δεκαετίες δηλητηρίασε την ελληνική κοινωνία με ταξικό μίσος, παρασιτισμό και εχθρότητα απέναντι σε κάθε έννοια εθνικής παραγωγής.

Η Αριστερά μίλησε δήθεν στο όνομα του εργάτη, αλλά στην πράξη συνέβαλε στην αποβιομηχάνιση, στην αποδιάρθρωση της παραγωγής και στη φυγή επιχειρήσεων και επενδύσεων από την Ελλάδα. Αντί να δημιουργηθεί ένα εθνικό παραγωγικό μοντέλο που να υπηρετεί την κοινωνία και τον εργαζόμενο, επικράτησαν είτε οι ασύδοτες αγορές είτε οι ιδεοληψίες που αντιμετώπιζαν κάθε παραγωγική δραστηριότητα ως «εκμετάλλευση».

Το αποτέλεσμα το ζούμε σήμερα.

Μια Ελλάδα εξαρτημένη.

Μια Ελλάδα χωρίς παραγωγική αυτάρκεια.

Μια Ελλάδα που εισάγει σχεδόν τα πάντα και εξάγει τα παιδιά της.

Αυτό είναι το πραγματικό εθνικό έγκλημα των τελευταίων δεκαετιών.

Και μέσα σε αυτή την παρακμή, αντί να υπάρξει ένα εθνικό σχέδιο αναγέννησης, ακούμε ξανά τις ίδιες αποτυχημένες συνταγές. Περισσότερη φθηνή εργασία. Περισσότερη διάλυση των μισθών. Περισσότερη υποβάθμιση του Έλληνα εργαζομένου.

Το δευτεροβάθμιο εργατικό σωματειο 4Ε – ΕΘΝΙΚΗ ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ απορρίπτει αυτή τη λογική.

Δεν δεχόμαστε ότι η πατρίδα μας πρέπει να συνηθίσει να ζει χωρίς τα παιδιά της.

Δεν δεχόμαστε ότι η ελληνική νεολαία είναι αναλώσιμη.

Δεν δεχόμαστε ότι η λύση στα αδιέξοδα της οικονομίας είναι η αντικατάσταση της εγχώριας εργασίας αντί της ουσιαστικής στήριξής της.

Εμείς πιστεύουμε σε μια Ελλάδα παραγωγική, κοινωνικά δίκαιη και εθνικά ανεξάρτητη.

Σε μια Ελλάδα που θα στηρίζει την ελληνική οικογένεια και τη μητρότητα.

Που θα δίνει αξιοπρεπείς μισθούς.

Που θα προστατεύει τον εργαζόμενο από την εκμετάλλευση.

Που θα επενδύει στη βιομηχανία, στην αγροτική παραγωγή, στην τεχνολογία και στις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Που θα δίνει κίνητρα επιστροφής στους νέους που έφυγαν.

Που θα εξασφαλίζει κατοικία, εργασία και προοπτική στη νέα γενιά.

Η Ελλάδα διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό υψηλού επιπέδου. Διαθέτει μορφωμένους νέους, ικανούς εργάτες, τεχνίτες, επιστήμονες και ανθρώπους με διάθεση να δημιουργήσουν. Αυτό που λείπει δεν είναι τα χέρια. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση να στηριχθεί ο ελληνικός λαός αντί τα συμφέροντα των λίγων.

Και ας σταματήσουν επιτέλους τα υπόλοιπα κόμματα να παριστάνουν τους ανήξερους. Όλοι μαζί κυβέρνησαν, όλοι μαζί ψήφισαν μνημόνια, όλοι μαζί αποδέχθηκαν ένα μοντέλο οικονομίας που μετατρέπει τον άνθρωπο σε φθηνή μονάδα παραγωγής.

Σήμερα πληρώνουμε τις συνέπειες.

Η νέα γενιά δεν ζητά πολυτέλειες. Ζητά τα αυτονόητα: εργασία, αξιοπρέπεια, σπίτι, οικογένεια και ελπίδα.

Κι όμως, ακόμη και αυτά φαντάζουν άπιαστα μέσα στο σημερινό καθεστώς οικονομικής και κοινωνικής παρακμής.

Εμείς δεν θα συμβιβαστούμε με αυτή την κατάσταση.

Θέλουμε μια Ελλάδα που να κρατά τα παιδιά της κοντά.

Μια Ελλάδα που να δίνει ελπίδα και όχι αεροπορικά εισιτήρια χωρίς επιστροφή.

Θέλουμε οι νέοι Έλληνες να μπορούν να ονειρεύονται εδώ, να εργάζονται εδώ, να δημιουργούν εδώ και να μεγαλώνουν εδώ τις οικογένειές τους.

Γιατί χωρίς τη νεολαία της, η πατρίδα δεν έχει μέλλον.

Και το μεγαλύτερο καθήκον κάθε πραγματικά εθνικής πολιτικής είναι ένα:

Να φέρει πίσω τα παιδιά της Ελλάδας — και να μην τα ξαναχάσει ποτέ.

Το 4Ε καλεί κάθε Έλληνα εργαζόμενο, κάθε νέο άνθρωπο, κάθε άνεργο, κάθε οικογενειάρχη που ασφυκτιά μέσα στη σημερινή κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα, να σταθεί δίπλα μας στον αγώνα για εργασία με αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και εθνική αναγέννηση.

Η ώρα της αδιαφορίας τελείωσε. Η ώρα της συστράτευσης έφτασε.

Όσοι πιστεύουν ότι η Ελλάδα αξίζει κάτι καλύτερο από τη φτώχεια, την ανασφάλεια και τη μαζική φυγή της νεολαίας, ας έρθουν μαζί μας.

Πληροφορίες και επικοινωνία: 4E.ergasia@gmail.com

Γεώργιος Τζουβάρας πρόεδρος του  4Ε-Εθνική Εργατοϋπαλληλική Ένωση Ελλάδας

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 31.5.2026

Η Νιτσιάκος σήμερα. Ποιος αύριο;

  

Η Νιτσιάκος σήμερα. Ποιος αύριο;

Η μεταβίβαση του 70% της ιστορικής ελληνικής εταιρείας Νιτσιάκος στην ουκρανική MHP δεν αποτελεί απλώς μια επιχειρηματική είδηση. Αποτελεί ακόμη ένα επεισόδιο σε μια μακρά πορεία αποδυνάμωσης της ελληνικής παραγωγικής βάσης και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των συνεπειών της οικονομικής παγκοσμιοποίησης που εδώ και δεκαετίες παρουσιάζεται ως μονόδρομος.

Μας λένε ότι πρόκειται για «επένδυση». Μας λένε ότι η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και η παγκοσμιοποιημένη οικονομία φέρνουν ανάπτυξη. Όμως η πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες παραγωγοί, εργαζόμενοι και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες είναι πολύ διαφορετική.

Όταν μια χώρα χάνει σταδιακά τον έλεγχο των βιομηχανιών της, των τροφίμων της, της ενέργειας, των υποδομών και των παραγωγικών της μονάδων, δεν γίνεται ισχυρότερη. Γίνεται εξαρτημένη.

Η οικονομική παγκοσμιοποίηση υποσχέθηκε ευημερία για όλους. Στην πράξη δημιούργησε έναν κόσμο όπου λίγοι πολυεθνικοί κολοσσοί συγκεντρώνουν ολοένα και μεγαλύτερο πλούτο και δύναμη, ενώ τα έθνη μετατρέπονται σε  αγορές κατανάλωσης με φθηνό εργατικό δυναμικό.

Η Ελλάδα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πορείας.

Τις τελευταίες δεκαετίες είδαμε εργοστάσια να κλείνουν, την αγροτική παραγωγή να συρρικνώνεται, την κτηνοτροφία να διαλύεται, την εγχώρια βιομηχανία να υποχωρεί απέναντι στον αθέμιτο διεθνή ανταγωνισμό και κρίσιμους τομείς της οικονομίας να περνούν σταδιακά σε ξένα επενδυτικά σχήματα και πολυεθνικούς ομίλους.

Η περίπτωση της Νιτσιάκος δεν είναι η αιτία του προβλήματος. Είναι το σύμπτωμα.

Για χρόνια το πολιτικό σύστημα εγκατέλειψε κάθε έννοια εθνικού παραγωγικού σχεδιασμού.

Αντί να στηρίξει την ελληνική παραγωγή, επέλεξε να στηριχθεί στις εισαγωγές. Αντί να ενισχύσει τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο, τους φόρτωσε με φόρους, γραφειοκρατία και υψηλό ενεργειακό κόστος. Αντί να δημιουργήσει μηχανισμούς χρηματοδότησης για τις ελληνικές επιχειρήσεις, άφησε τις τράπεζες να κλείνουν τις στρόφιγγες προς την πραγματική οικονομία.

Και όταν οι ελληνικές επιχειρήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με αυτό το περιβάλλον, η εξαγορά από μεγαλύτερους ξένους ομίλους παρουσιάστηκε ως η μοναδική βιώσιμη λύση.

Δεν θεωρούμε εχθρική κάθε ξένη επένδυση. Κάθε επένδυση που δημιουργεί θέσεις εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς για τον Ελληνικό Λαό, που μεταδίδει τεχνογνωσία και παράγει πλούτο είναι καλοδεχούμενη.

Όμως άλλο η επένδυση και άλλο η σταδιακή απώλεια ελέγχου των στρατηγικών τομέων της οικονομίας.

Ένα έθνος που δεν παράγει τα τρόφιμά του, που δεν ελέγχει την ενέργειά του, που δεν διαθέτει ισχυρή βιομηχανία και που εξαρτάται ολοένα περισσότερο από ξένα κέντρα οικονομικής ισχύος, δεν μπορεί να μιλά για εθνική ανεξαρτησία.

Η απάντηση δεν βρίσκεται στον απομονωτισμό αλλά στην οικονομική κυριαρχία.

Χρειαζόμαστε μια νέα εθνική παραγωγική πολιτική που:

• θα στηρίζει τον πρωτογενή τομέα 

• θα μειώνει το κόστος ενέργειας και παραγωγής,

• θα εξασφαλίζει χρηματοδότηση στις ελληνικές επιχειρήσεις,

• θα ενθαρρύνει την εγχώρια μεταποίηση και βιομηχανία,

• θα ενισχύει τη διατροφική αυτάρκεια της χώρας,

• θα προστατεύει στρατηγικούς τομείς από την πλήρη εξάρτηση από ξένα συμφέροντα,

• και τέλος, θα συνδέει την οικονομική ανάπτυξη με τις ανάγκες του Ελληνικού Λαού και όχι με τους δείκτες των παγκόσμιων αγορών.

Η υπόθεση της Νιτσιάκος πρέπει να αποτελέσει αφορμή προβληματισμού.

Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος αγόρασε τη Νιτσιάκος.

Το πραγματικό ερώτημα είναι:

Πόσες ακόμη ελληνικές επιχειρήσεις θα αλλάξουν χέρια πριν η χώρα αποκτήσει ξανά μια σοβαρή στρατηγική παραγωγικής ανασυγκρότησης;

Γιατί χωρίς παραγωγή δεν υπάρχει ισχυρή οικονομία. Και χωρίς οικονομική αυτοδυναμία, η εθνική ανεξαρτησία παραμένει ελλιπής.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

29 Μαΐου 1453.

  

29 Μαΐου 1453. 

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός, αλλά μια ζωντανή μνήμη και πληγή του Ελληνισμού. Η πτώση της Βασιλεύουσας σήμανε το τέλος μιας αυτοκρατορίας, όχι όμως και το τέλος του Έθνους που συνέχισε να πολεμάει, να αντιστέκεται και να δημιουργεί μέσα στους αιώνες.

Σήμερα, η Τουρκία εξακολουθεί να επιδεικνύει ένα σοβινιστικό και αναθεωρητικό πρόσωπο απέναντι στην Ελλάδα, εγείροντας ανιστόρητες διεκδικήσεις, αμφισβητώντας διεθνείς συνθήκες που η ίδια έχει υπογράψει και φθάνοντας μέχρι την απειλή χρήσης στρατιώτικής βίας. Απέναντι σε έναν τέτοιο γείτονα απαιτείται αποφασιστικότητα, εθνική αυτοπεποίθηση και αταλάντευτη προσήλωση, όχι μόνο στην υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων αλλά κυρίως στις διεκδικήσεις μας απέναντι στην Τουρκία. 

Η γλώσσα της υποχωρητικότητας, της δουλοπρέπειας σε συνδιάσμο με την εξωτερική πολιτικής με ζεϊμπέκικα και κουμπαριές, που επί δεκαετίες επέλεξε το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης απέναντι στους σύγχρονους σουλτάνους, δεν μπορεί να αποτελέσει απάντηση στις προκλήσεις της εποχής.

Η ιστορία διδάσκει ότι τα μεγάλα εθνικά ζητήματα δεν εξαφανίζονται όταν παραμένουν άλυτα. Επιστρέφουν πάντοτε μπροστά μας, ζητώντας δικαίωση και ιστορική αλήθεια. Δεν μπορεί να υπάρξει ελληνοτουρκική φιλία όσο η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν εις βάρος του Ελληνισμού και να σεβαστεί πλήρως τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδας και του Κυπριακού Ελληνισμού.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ