Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος
Όπως για τους πιστούς στον Χριστό η Ορθοδοξία είναι η μοναδική οδός προς την διάσωση της Ψυχής τους, έτσι και για τους Εθνικιστές ο Εθνικός Κοινωνισμός είναι η μοναδική οδός για την διάσωση του Έθνους. Ο δικός μας αγώνας είναι Εθνικός, Φιλολαϊκός,υπέρ της Πατρίδος και Πίστεως. Είμαστε τόσο αντικουμμουνιστές όσο και αντικαπιταλιστές. Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

Η αρρενωπότητα που μας στέρησαν.

  


Η αρρενωπότητα που μας στέρησαν. 


Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η εικόνα του άνδρα έχει αλλάξει πολλές φορές. Ο αρχαίος Έλληνας δεν έβλεπε τον άνδρα μόνο ως πολεμιστή. Η εκάστοτε πόλη κράτος δημιουργούσε τον ενεργό πολίτη,  τον άνθρωπο που συμμετέχει στην κοινότητα, που γνωρίζει ότι η δύναμη και η ελευθερία συνοδεύονται από την ευθύνη και την πειθαρχία. Ο Όμηρος ύμνησε τον γενναίο πολεμιστή, αλλά μαζί του ύμνησε και τον άνθρωπο που επιστρέφει στην οικογένειά του. Ο Οδυσσέας δεν ήταν μόνο ο πολυμήχανος ήρωας των μαχών και των περιπλανήσεων. Ήταν και ο άνθρωπος που είχε έναν προορισμό: την επιστροφή στην πατρίδα και στους δικούς του!


Αργότερα, μέσα στους αιώνες, η μορφή του άνδρα πήρε διαφορετικές εκφράσεις. Ο ιππότης του Μεσαίωνα συνδέθηκε με την ανδρεία, την πίστη στον λόγο του και την προστασία των αδυνάτων. Ο άνδρας της νεότερης εποχής αποσυνδέθηκε από τις υψηλές Αξίες και συνδέθηκε με την εργασία, τη δημιουργία οικογένειας και την ευθύνη απέναντι στο σπίτι του. Η Αρετή, η Φιλοπατρία, η αυτοθυσία αντικαταστάθηκαν από τον ατομισμό, τον διεθνισμό και την ρουφιανιά.

Οι εποχές άλλαξαν. Τα ρούχα άλλαξαν, τα επαγγέλματα άλλαξαν, η οικογένεια και το φυσιολογικό δέχτηκε λυσσαλέα επίθεση και η τεχνολογία άλλαξε ολόκληρη τη ζωή μας. Ο άνδρας του 2026 δυστυχώς δεν ομοιάζει σε τίποτα του άνδρα της αρχαίας Σπάρτης ούτε φυσικά σε ιππότη ενός μεσαιωνικού κάστρου. Όμως η ανάγκη για άνδρες που μπορούν να αναλάβουν ευθύνη και που αγαπάνε το καθήκον δεν σταμάτησε ποτέ.


Αντίθετα, ίσως σήμερα να είναι ακόμη πιο απαραίτητη.


Γιατί ο σύγχρονος Λευκός Άντρας καλείται να αποδείξει την αξία του όχι μόνο απέναντι σε ένα σύστημα που τον αντιμετωπίζει ως ξένο μέσα στην ίδια του την Πατρίδα αλλά και σε έναν παγκόσμιο μηχανισμό που θηλυκοποιεί τους νέους, μετατρέποντας τους σε πολίτες χωρίς αξίες. Ταυτόχρονα ως Πατέρας έχει πολλαπλούς ρόλους. Από το να κρατήσει το χέρι του παιδιού του μέχρι να αντιμετωπίσει -πολλές φορές μόνος του για να προστατεύσει την Οικογένειά του, την ανεργία, την απογοήτευση, την οικονομική δυσκολία, τον φόβο, την αποτυχία ή την πίεση μιας καθημερινότητας που συχνά λυγίζει τον άνθρωπο. 

Στο σήμερα ο Άνδρας που αγαπά την σύζυγο, ο πατέρας που προστατεύει την οικογένεια, ο νέος που αγωνίζεται να σταθεί στα πόδια του και ο πολίτης που αισθάνεται ευθύνη για την κοινωνία του δεν είναι απαραίτητα διαφορετικές μορφές. Είναι διαφορετικές εκφράσεις μιας ίδιας διαχρονικής ανάγκης: του ανθρώπου που δεν ζει μόνο για τον εαυτό του.


Ίσως λοιπόν το ερώτημα σήμερα δεν είναι αν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Δεν μπορούμε και δεν χρειάζεται. Το ερώτημα είναι τι αξίζει να πάρουμε μαζί μας από αυτό. Και ανάμεσα σε αυτά βρίσκεται η ιδέα ότι ο άνδρας ολοκληρώνεται όταν αποκτά δύναμη σωματική πνευματική για να μπορεί να αγωνιστεί και προστατεύσει ότι αγαπάει.

Και ο καλύτερος τρόπος για να το πετύχει μια πολιτεία αυτό είναι μόνο μέσω του Εθνικού Κοινωνισμού. 


Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026

ΠΟΙΟΣ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΗ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;

 




ΠΟΙΟΣ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΗ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;

Η προσωρινή συναυλιακή εγκατάσταση δίπλα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Νέα Παραλία δεν είναι θέμα καλλιτέχνη. Είναι θέμα δημόσιου χώρου, προστασίας μνημείου και ευθύνης των αρμόδιων φορέων.
Γι’ αυτό ο Ιερός Λόχος Ε.Π.Κ. κατέθεσε επίσημο αίτημα στον Δήμο Θεσσαλονίκης και στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης. Ζητήσαμε συγκεκριμένες απαντήσεις και όλα τα σχετικά διοικητικά και τεχνικά έγγραφα. Το αίτημα πρωτοκολλήθηκε. Τώρα περιμένουμε τις απαντήσεις.
Δεν μείναμε σε μια δημόσια τοποθέτηση ή σε μια ανάρτηση. Καταθέσαμε συγκεκριμένα ερωτήματα στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Το βασικό ερώτημα,
Ποια υπηρεσία ή ποιο αρμόδιο όργανο ενέκρινε τη συγκεκριμένη χωροθέτηση;
Ζητήσαμε τη σχετική απόφαση, άδεια ή έγκριση, μαζί με τον αριθμό πρωτοκόλλου και, όπου υπάρχει, τον ΑΔΑ της "Διαύγειας". 
Ζητήσαμε επίσης να μάθουμε ποιος υπέβαλε το αίτημα, ποια υπηρεσία το εξέτασε και αν υπήρξε συγκεκριμένο σχέδιο ή τεχνική μελέτη για τη θέση της σκηνής, των σκαλωσιών, του φωτισμού, των καλωδιώσεων και του υπόλοιπου εξοπλισμού σε σχέση με το άγαλμα.
Και το σημαντικότερο, η προστασία του μνημείου.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι έχει προκληθεί φθορά στο άγαλμα. Δεν έχουμε ούτε τα στοιχεία ούτε την αρμοδιότητα για κάτι τέτοιο. Αυτό που ζητάμε είναι να μάθουμε τι προβλέφθηκε προληπτικά.
Θέσαμε συγκεκριμένα ερωτήματα,
Τι θα συμβεί σε περίπτωση πτώσης μεταλλικού εξαρτήματος, εργαλείου, προβολέα ή άλλου εξοπλισμού;
Πού θα μπορούσε να καταλήξει ένα αντικείμενο σε περίπτωση πτώσης;
Πώς προστατεύεται το άγαλμα από χτυπήματα ή γρατζουνιές κατά την εγκατάσταση και την αποξήλωση;
Πώς στηρίζονται και αγκυρώνονται οι προσωρινές κατασκευές;
Πώς προστατεύονται τα καλώδια από τριβή ή μηχανική καταπόνηση;
Έχουν εξεταστεί οι πιθανές επιπτώσεις από κραδασμούς και δονήσεις;
Έχει εξεταστεί η θερμότητα που μπορεί να παράγεται από ισχυρά φωτιστικά σώματα;
Έχουν εξεταστεί πιθανοί παράγοντες όπως σκόνη, καπνός, υγρασία, νερά και άλλοι ρύποι;
Πώς προστατεύονται η βάση του αγάλματος, το δάπεδο και ο περιβάλλων χώρος;
Έχει καταγραφεί η κατάσταση του μνημείου πριν από την εγκατάσταση και προβλέπεται αντίστοιχος έλεγχος μετά την αποξήλωση;
Ζητήσαμε επίσης να πληροφορηθούμε γιατί άλλαξε η αρχική χωροθέτηση: ποια ήταν η αρχική διάταξη, ποιος την ενέκρινε, για ποιο λόγο τροποποιήθηκε και ποια είναι η τελική εγκεκριμένη διάταξη.
Δεν ζητάμε την ακύρωση μιας συναυλίας
Ο δημόσιος χώρος μπορεί και πρέπει να φιλοξενεί πολιτιστικές εκδηλώσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι παραμερίζεται η προστασία ενός εμβληματικού μνημείου.
Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν είναι σκηνικό.
Είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα σύμβολα της Θεσσαλονίκης.
Γι’ αυτό ζητήσαμε από τους αρμόδιους φορείς κάτι απολύτως συγκεκριμένο,
να γνωρίζουμε ποιος αποφάσισε, με ποια διαδικασία, με ποια τεχνική τεκμηρίωση και με ποια μέτρα προστασίας.
Το αίτημά μας κατατέθηκε και πρωτοκολλήθηκε επίσημα.
Τώρα περιμένουμε τις απαντήσεις.
Και όταν αυτές δοθούν, θα ενημερώσουμε δημόσια τους πολίτες της Θεσσαλονίκης.
Ζητάμε απαντήσεις.
Ζητάμε διαφάνεια.
Ζητάμε σεβασμό στα μνημεία της πόλης.
Ιερός Λόχος Ε.Π.Κ.

Το επίσημο αίτημα του Ιερού Λόχου.
Ο Ιερός Λόχος Ε.Π.Κ. απέστειλε επίσημο αίτημα ενημέρωσης και χορήγησης εγγράφων προς τον Δήμο Θεσσαλονίκης και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης.
Το αίτημα πρωτοκολλήθηκε με αριθμό πρωτοκόλλου:[220208] Ημ/νία Πρ. 9/9/2026
Παρακάτω δημοσιεύεται αυτούσιο το κείμενο του αιτήματος, όπως ακριβώς κατατέθηκε στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Δεν πρόκειται για περίληψη ούτε για μεταγενέστερη διατύπωση. Είναι το ακριβές κείμενο με το οποίο ζητήσαμε επίσημες απαντήσεις και τα σχετικά έγγραφα.

Θέμα
Επίσημο αίτημα ενημέρωσης και χορήγησης εγγράφων – Χωροθέτηση προσωρινών κατασκευών πλησίον του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου...



Προς κάθε αρμόδιο και υπεύθυνο φορέα,

Ο Ιερός Λόχος Ε.Π.Κ, υποβάλλει το παρόν αίτημα για επίσημη ενημέρωση σχετικά με τη χωροθέτηση και την εγκατάσταση της σκηνής και των υπόλοιπων κατασκευών πλησίον του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης.

Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι το θέμα μας δεν αφορά τον καλλιτέχνη ή τη συναυλία.

Το θέμα μας είναι το ίδιο το μνημείο και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται και προστατεύεται ο συγκεκριμένος δημόσιος χώρος.

Θέλουμε λοιπόν να γνωρίζουμε ποιος έδωσε την έγκριση, ποια διαδικασία ακολουθήθηκε και τι μέτρα προβλέφθηκαν για την προστασία του αγάλματος.

Συγκεκριμένα ζητάμε να μας ενημερώσετε:

1. Ποια υπηρεσία ή ποιο αρμόδιο όργανο ενέκρινε τη συγκεκριμένη θέση της σκηνής και των υπόλοιπων προσωρινών κατασκευών;

2. Να μας χορηγηθεί αντίγραφο της σχετικής απόφασης, άδειας ή έγκρισης που αφορά τη συγκεκριμένη χωροθέτηση και να μας γνωστοποιηθεί ο αριθμός πρωτοκόλλου της. Εφόσον η συγκεκριμένη πράξη έχει αναρτηθεί στη Διαύγεια, παρακαλούμε να μας γνωστοποιηθεί και ο αντίστοιχος ΑΔΑ.

3. Ποιος υπέβαλε το αίτημα για τη συγκεκριμένη χωροθέτηση και ποια υπηρεσία του Δήμου το εξέτασε και το εισηγήθηκε;

4. Υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο ή κάτοψη που να δείχνει πού ακριβώς θα τοποθετηθούν η σκηνή, οι σκαλωσιές, τα φωτιστικά, τα καλώδια και ο υπόλοιπος εξοπλισμός σε σχέση με το άγαλμα;

5. Έγινε κάποιος ειδικός έλεγχος ή αξιολόγηση για τους κινδύνους που μπορεί να δημιουργήσει η συγκεκριμένη εγκατάσταση για το μνημείο;

Ζητάμε επίσης απαντήσεις σε ορισμένα απλά αλλά σημαντικά τεχνικά ερωτήματα:

- Έχει εξεταστεί τι θα συμβεί σε περίπτωση που πέσει κάποιο μεταλλικό εξάρτημα, εργαλείο, προβολέας ή άλλο αντικείμενο από τις κατασκευές; Πού θα καταλήξει σε περίπτωση πτώσης και ποια είναι η απόστασή του από το άγαλμα;

- Κατά την τοποθέτηση και την αποξήλωση των σκαλωσιών υπάρχει κίνδυνος να χτυπηθεί ή να γρατζουνιστεί το άγαλμα; Τι μέτρα έχουν ληφθεί για να αποκλειστεί αυτό το ενδεχόμενο;

- Πώς στηρίζονται και πώς αγκυρώνονται οι προσωρινές κατασκευές; Υπάρχει οποιοδήποτε σημείο που έρχεται σε επαφή ή μπορεί να έρθει σε επαφή με το άγαλμα ή τη βάση του;

- Πού περνούν τα καλώδια και πώς προστατεύονται ώστε να μην τρίβονται, πιέζονται ή προκαλέσουν οποιαδήποτε φθορά;

- Έχει εξεταστεί το ενδεχόμενο κραδασμών ή δονήσεων από την εγκατάσταση, τη λειτουργία και την αποξήλωση του εξοπλισμού;

- Έχει εξεταστεί η θερμότητα που μπορεί να δημιουργείται από ισχυρά φωτιστικά σώματα και η απόστασή τους από το μνημείο;

- Έχει εξεταστεί εάν μπορεί να υπάρξει επιβάρυνση από σκόνη, καπνό, υγρασία, νερά ή άλλους ρύπους;

- Έχουν ληφθεί μέτρα για την προστασία όχι μόνο του αγάλματος αλλά και της βάσης του, του δαπέδου και του περιβάλλοντος χώρου από βαριά οχήματα, εξοπλισμό και στηρίξεις;

- Ποιος είναι υπεύθυνος για τον τεχνικό έλεγχο και την ασφάλεια της συγκεκριμένης εγκατάστασης;

- Έχει καταγραφεί φωτογραφικά η κατάσταση του αγάλματος πριν από την εγκατάσταση και προβλέπεται αντίστοιχος έλεγχος μετά την αποξήλωση;

Για την αλλαγή της αρχικής χωροθέτησης

Εφόσον έχει γίνει γνωστό ότι η αρχική διάταξη της σκηνής επανεξετάστηκε μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν, ζητάμε επίσης να μας γνωστοποιηθεί:

- ποια ήταν η αρχική χωροθέτηση,
- ποιος την ενέκρινε,
- για ποιο λόγο αποφασίστηκε η αλλαγή,
- ποια είναι η τελική χωροθέτηση,
- και να μας δοθεί το αντίστοιχο σχέδιο ή διάγραμμα.

Τέλος, ζητάμε τα σχετικά έγγραφα

Παρακαλούμε να μας χορηγηθούν, όπου υπάρχουν, τα σχετικά έγγραφα, αποφάσεις, άδειες, εγκρίσεις, σχέδια, μελέτες και η σχετική αλληλογραφία μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών και των εμπλεκόμενων φορέων.

Δεν λέμε ότι έχει προκληθεί ζημιά στο άγαλμα.

Αυτό που ζητάμε είναι να γνωρίζουμε τι έχει γίνει προληπτικά ώστε να μην υπάρξει ζημιά.

Μιλάμε για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μνημεία της Θεσσαλονίκης και θεωρούμε αυτονόητο ότι η προστασία του πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα κάθε φορά που πραγματοποιείται οποιαδήποτε μεγάλη προσωρινή εγκατάσταση στον συγκεκριμένο χώρο.

Για τον λόγο αυτό ζητάμε επίσημη, έγγραφη και συγκεκριμένη απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα.

Παρακαλούμε επίσης για την επίσημη πρωτοκόλληση του παρόντος αιτήματος και την αποστολή σε εμάς του αριθμού πρωτοκόλλου, ώστε να υπάρχει επίσημη καταγραφή της υποβολής του.

Με εκτίμηση,

Δήμου Μαρία 
Για τον Ιερό Λόχο
Email ierosloxos12@gmail.com 

Έχοντας προσωπικά την ευθύνη για την υποβολή του παρόντος αιτήματος και για το περιεχόμενό του.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026

Η ΨΗΦΟΣ ΤΟΥ ΛΑΚΩΝΙΚΟΥ ΠΕΙΣΜΑΤΟΣ.

  


Η ΨΗΦΟΣ ΤΟΥ ΛΑΚΩΝΙΚΟΥ ΠΕΙΣΜΑΤΟΣ.

Το καλοκαίρι του 479 π.Χ., στην πεδιάδα των Πλαταιών, δεν συγκρούονταν απλώς δύο στρατοί. Συγκρούονταν δύο διαφορετικοί κόσμοι. Από τη μία οι δυνάμεις του Πέρση Μαρδόνιου, που επιχειρούσαν να υποτάξουν την Ελλάδα, και από την άλλη οι ελληνικές πόλεις που είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους για να υπερασπιστούν την ελευθερία τους. Ύστερα από ημέρες αναμονής, αψιμαχιών και στρατηγικών ελιγμών, η κατάσταση των Ελλήνων είχε γίνει ιδιαίτερα δύσκολη. Η κρήνη της Γαργαφίας είχε χαθεί, το νερό ήταν δυσεύρετο και ο Παυσανίας, αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων, αποφάσισε κατά τη διάρκεια της νύχτας να μετακινήσει τον στρατό σε ασφαλέστερη θέση. 


Η διαταγή δόθηκε στις ελληνικές γραμμές. Όμως ένας άνθρωπος αρνήθηκε να την ακολουθήσει. Ήταν ο Αμομφάρετος, ο Σπαρτιάτης διοικητής του Πιτανίτη λόχου. Ο Αμομφάρετος δεν είχε συμμετάσχει στο πολεμικό συμβούλιο και θεώρησε την υποχώρηση πράξη δειλίας και ατίμωσης. Για έναν άνθρωπο που είχε διαμορφωθεί μέσα στη σπαρτιατική αγωγή, η εγκατάλειψη της θέσης του δεν ήταν μια απλή αλλαγή στρατιωτικού σχεδίου. Ήταν ζήτημα τιμής, καθήκοντος και χαρακτήρα. Η αντιπαράθεση με τον Παυσανία ήταν σφοδρή και κράτησε μέχρι την αυγή. Και τότε ο Αμομφάρετος έκανε κάτι που έμελλε να μείνει στην Ιστορία. Έσκυψε, πήρε μια μεγάλη πέτρα και την έριξε μπροστά στον αρχιστράτηγο. Αυτή, είπε ουσιαστικά, ήταν η δική του «ψήφος». Η δική του απάντηση ήταν ξεκάθαρη: μένουμε.


Για να καταλάβουμε όμως τον Αμομφάρετο, πρέπει να καταλάβουμε τη Σπάρτη που τον δημιούργησε. Ο Αμομφάρετος δεν ήταν ένας τυχαίος άνθρωπος που μια μέρα αποφάσισε να γίνει πεισματάρης. Ήταν προϊόν μιας ολόκληρης

Λακαιδεμόνιας κοινωνικής αγωγής. Η Σπάρτη έδινε ιδιαίτερο βάρος στη διαμόρφωση του χαρακτήρα, στην πειθαρχία, στην αντοχή, στην εγκράτεια και στην προετοιμασία του πολίτη για τις απαιτήσεις της κοινότητας. Η αγωγή μάθαινε στον νέο να αντέχει την κόπωση, τη στέρηση και τη δυσκολία, να λειτουργεί μέσα σε ομάδα και να θέτει το καθήκον πάνω από την προσωπική άνεση. Η σπαρτιατική κοινωνία ήταν ένα αυστηρό και ιδιαίτερο ΕθνικοΚοινωνικό σύστημα, με θεσμούς και αντιλήψεις. Η Σπάρτη καταλάβαινε ότι ο χαρακτήρας δεν δημιουργείται όταν έρθει η κρίση. Δημιουργείται πριν από αυτήν. Ο άνθρωπος εκπαιδεύεται στις μικρές δυσκολίες για να μπορεί να σταθεί στις μεγάλες. Μαθαίνει να πειθαρχεί τον εαυτό του πριν κληθεί να αναλάβει ευθύνη για άλλους. Και όταν έρθει η στιγμή της δοκιμασίας, δεν δημιουργεί τότε τον χαρακτήρα του. Απλώς αποκαλύπτει αυτόν που ήδη έχει χτίσει.


Γι' αυτό και η πέτρα του Αμομφάρετου αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Δεν ήταν απλώς ένα ξέσπασμα πείσματος της στιγμής. Ήταν η έκφραση μιας νοοτροπίας που είχε καλλιεργηθεί μέσα του για χρόνια. Βεβαίως, το πείσμα δεν είναι πάντοτε αρετή. Ο άνθρωπος που επιμένει τυφλά σε ένα λάθος δεν είναι δυνατός, αλλά δέσμιος του εγωισμού του. Η πραγματική δύναμη βρίσκεται αλλού. Βρίσκεται στον άνθρωπο που γνωρίζει γιατί επιμένει, που έχει την πειθαρχία να συνεχίζει όταν ο ενθουσιασμός έχει τελειώσει και που μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας απόφασης. Αυτό είναι το λακωνικό πνεύμα στην ουσία του: λίγα λόγια, καθαρή σκέψη, πράξη, ευθύνη. 


Και αυτή η νοοτροπία δεν αφορά μόνο το πεδίο της μάχης. Αφορά ακόμη και στον σήμερα τον άνθρωπο που καλείται να αντιμετωπίσει μια δύσκολη ζωή. Τον πατέρα που παλεύει για την οικογένειά του, τον άνθρωπο που πέφτει και ξανασηκώνεται, τον νέο που αρνείται να γίνει δέσμιος της ευκολίας, εκείνον που συνεχίζει να εργάζεται πάνω στον εαυτό του όταν κανείς δεν τον βλέπει και κανείς δεν τον χειροκροτεί.


Σήμερα οι Πλαταιές δεν βρίσκονται σε μια αρχαία πεδιάδα. Κάθε εποχή έχει τις δικές της μάχες. Η δική μας εποχή έχει απέναντί της τον ατομισμό, την παραίτηση, την αδράνεια, την ευκολία, την έλλειψη σκοπού και την πεποίθηση ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη ήττα του σύγχρονου ανθρώπου: όχι ότι αντιμετωπίζει δυσκολίες, αλλά ότι πολλές φορές έχει πειστεί πως δεν αξίζει καν να προσπαθήσει. 

Όταν μια κοινωνία παύει να καλλιεργεί χαρακτήρα, αρχίζει να παράγει ανθρώπους που λυγίζουν στην πρώτη δυσκολία. Όταν όμως μαθαίνει στους νέους της να κοπιάζουν, να πειθαρχούν, να σκέφτονται, να αναλαμβάνουν ευθύνες και να μη φοβούνται την αποτυχία, τότε δημιουργεί ανθρώπους ικανούς να σταθούν όρθιοι μέσα στην καταιγίδα. Η Σπάρτη γνώριζε πολύ καλά ότι ο χαρακτήρας είναι η πρώτη άμυνα ενός ανθρώπου και η ποιότητα των ανθρώπων είναι η δύναμη μιας κοινωνίας και κατά προέκταση ενός κράτους. 


Ο Αμομφάρετος, τελικά, δεν έμεινε στην Ιστορία επειδή ήταν απλώς ένας πεισματάρης Σπαρτιάτης. Έμεινε γιατί σε μια κρίσιμη στιγμή η προσωπική του στάση έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης αντίληψης για το καθήκον. Και η καθυστέρηση της κίνησης των ελληνικών δυνάμεων συνδέθηκε με την εξέλιξη της μάχης, καθώς ο Μαρδόνιος επιτέθηκε θεωρώντας ότι οι Έλληνες υποχωρούσαν. Οι Σπαρτιάτες και οι υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις τελικά αντιστάθηκαν, ο Μαρδόνιος σκοτώθηκε και η περσική εκστρατεία στην Ελλάδα οδηγήθηκε στην καταστροφή. Η Ιστορία, βέβαια, δεν γράφεται ποτέ από έναν άνθρωπο μόνο και η νίκη στις Πλαταιές ήταν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και της δράσης ολόκληρου του ελληνικού στρατού. 

Όμως η ιστορία του Αμομφάρετου μας θυμίζει κάτι διαχρονικό: ο άνθρωπος δεν χρειάζεται πάντοτε να είναι ο ισχυρότερος για να επηρεάσει την πορεία των πραγμάτων. Χρειάζεται να είναι αποφασισμένος, πειθαρχημένος και έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του. 


Ο Αμομφάρετος είχε μια πέτρα. Εμείς έχουμε τη δική μας εποχή. Και η δική μας «ψήφος» δεν δίνεται με λόγια, αλλά με τον τρόπο που ζούμε, με τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, με τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες και με την απόφαση να μη γίνουμε άνθρωποι της παραίτησης. Γιατί ο ρους της Ιστορίας μπορεί να αλλάξει από εκείνους που αρνούνται να παρασυρθούν από το ρεύμα. Δεν αλλάζει από αυτούς που συμβιμβάζονται, ούτε από αυτούς που γλύφουν τους δυνάστες του Ελληνικού Λαού. 

Αλλάζει από αυτούς που έχουν θέση τους εαυτούς τους στην υπηρεσία του Έθνους. 

Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους σύγχρονους Ιερολοχίτες του Κινήματος μας.


ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ.

  


Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ. 

Όταν μια κοινωνία συνηθίζει την παρακμή, κάποια στιγμή παύει να τη βλέπει. Την προσπερνά, την αποδέχεται και τότε η παρακμή γίνεται καθημερινότητα.

Τα ναρκωτικά δεν είναι «πρόβλημα κάποιων άλλων». Είναι χτύπημα στη γειτονιά μας, στην οικογένεια, στη νέα γενιά, στο ίδιο το μέλλον της κοινωνίας μας. Και απέναντι σε αυτό δεν χωράει αδιαφορία.

Νέοι άνθρωποι, μην αφήσετε κανέναν να σας πείσει ότι η ζωή βρίσκεται στην εξάρτηση, στην παραίτηση και στην αυτοκαταστροφή. Η ζωή βρίσκεται στη δύναμη να δημιουργείς. Στον αθλητισμό, στη γνώση, στη δουλειά, στη φύση, στη δημιουργία, στην αληθινή φιλία, στην οικογένεια, στην προσφορά και στην προσπάθεια να γίνεις κάθε μέρα καλύτερος και κυρίως στον αγώνα για υψηλές αξίες!

Διαλέξτε έναν τρόπο ζωής που σας κάνει πιο δυνατούς, όχι πιο αδύναμους. Σταθείτε ο ένας δίπλα στον άλλον. Δώστε χώρο στη δημιουργία και όχι στην καταστροφή. Κανένας νέος δεν πρέπει να αισθάνεται ότι είναι μόνος ή ότι δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.

Η παρακμή δεν είναι κανονικότητα. Η εξάρτηση δεν είναι ελευθερία. Η αδιαφορία δεν είναι λύση.

Υπερασπιζόμαστε τη ζωή. Στηρίζουμε τη νέα γενιά. Επιλέγουμε τη δημιουργία.


Ε.Π.Κ. ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2026

Αρνούμαι να Ηττηθώ!

  


Αρνούμαι να ηττηθώ.

Στην καρδιά του Λούβρου στέκει ένα μπρούτζινο σώμα που δεν έχει σταματήσει ποτέ να πολεμά. Ο Ηρακλής του François-Joseph Bosio, με τους μύες τεντωμένους μέχρι το όριο, σηκώνει το χέρι να συντρίψει το φίδι που τυλίγεται γύρω του. Δεν είναι απλώς μια σκηνή από την αρχαία μυθολογία. Είναι μια δήλωση πολέμου που διαρκεί αιώνες. Ο μύθος λέει πως ο Αχελώος, ποτάμιος θεός, μεταμορφώθηκε σε φίδι για να διεκδικήσει τη Δηιάνειρα. Ο Ηρακλής δεν διαπραγματεύτηκε. Δεν υποχώρησε. Έπιασε το τέρας από τον λαιμό και το έπνιξε. Σήμερα το ίδιο σώμα, το ίδιο βλέμμα, η ίδια αποφασιστικότητα στέκονται απέναντι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα ποτάμιο θεό.

Το φίδι σήμερα συμβολίζει το κακό που παίρνει σύγχρονη μορφή. Το ποταπό που ντύνεται με λόγια προόδου. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων που υπόσχεται ασφάλεια με τίμημα την ελευθερία, ειρήνη με τίμημα την αξιοπρέπεια, άνεση με τίμημα την ψυχή. Το φίδι δεν δαγκώνει πια με δηλητήριο. Δαγκώνει με τον ατομισμό, τον φόβο, με την εξάρτηση, με τη διαρκή υπόσχεση πως «αν υποταχθείς, θα είσαι ασφαλής». Ο Ηρακλής — ο Λευκός Άνθρωπος — σηκώνει το χέρι όχι για να διαπραγματευτεί, αλλά για να συντρίψει. Γιατί ξέρει πως ό,τι δεν σκοτώσεις σήμερα, θα σε καταπιεί αύριο. Και την ίδια στιγμή ο πόλεμος μαίνεται μέσα του.

Γιατί το πραγματικό τέρας δεν είναι μόνο έξω. Είναι το σύστημα που σε μαθαίνει να σκύβεις. Η αδυναμία που σε πείθει πως δεν αξίζεις να σταθείς όρθιος. Ο συμβιβασμός που σου ψιθυρίζει πως η Αρετή είναι πολυτέλεια και η αξιοπρέπεια είναι ρίσκο. Είναι ο φόβος που σου λέει «μην μιλάς». Η οκνηρία που σου λέει «άστο για αύριο». Η προδοσία του εαυτού που σου λέει «δεν μπορείς». Κάθε φορά που ο άνθρωπος κοιτάζει τον καθρέφτη και βλέπει όχι τον ήρωα, αλλά τον ηττημένο, το φίδι έχει ήδη κερδίσει μια μάχη.

Ο Ηρακλής δεν πολεμά μόνο το εξωτερικό τέρας. Πολεμά τον εσωτερικό εχθρό που προσπαθεί να τον κάνει να παραδώσει τα όπλα πριν καν αρχίσει η σύγκρουση. Και σε αυτόν τον διπλό πόλεμο δεν υπάρχει ουδετερότητα. Ή στέκεσαι όρθιος, ή γονατίζεις. Ή συντρίβεις, ή συνθλίβεσαι.

Το άγαλμα δεν δείχνει νίκη. Δείχνει αγώνα. Γιατί αυτή είναι η πραγματική νίκη. Να αγωνίζεσαι μέχρι τέλους χωρίς να μεμψιμοιρείς. Ο Ηρακλής με τους μύες τεντωμένους, το πρόσωπο σφιγμένο, το χέρι υψωμένο τη στιγμή πριν το χτύπημα. Δεν υπάρχει εγγύηση επιτυχίας. Υπάρχει μόνο η απόφαση να μην παραδοθείς. Να μην αφήσεις το φίδι — εξωτερικό ή εσωτερικό — να σε συντρίψει!

Σήμερα ο αγώνας δεν γίνεται με ρόπαλο και ασπίδα. Γίνεται κάθε πρωί που ξυπνάς και αποφασίζεις να μην τα παρατήσεις. Κάθε φορά που το σύστημα σε πιέζει να σκύψεις, κάθε φορά που η κούραση σου λέει «φτάνει», κάθε φορά που ο φόβος σου ψιθυρίζει «δεν αξίζει». Κάθε Εθνικιστής και ΕθνικοΚοινωνιστής ανάμεσά μας πρέπει να μάθει ένα πράγμα: να μην τα παρατάει ποτέ. Όχι επειδή είναι εύκολο. Αλλά επειδή η μόνη πραγματική ήττα είναι να σταματήσεις να πολεμάς.  Ο Ηρακλής δεν μας ζητάει να είμαστε υπερήρωες. Μας ζητάει να είμαστε ανυπότακτοι και πιστοί. Να σηκώνουμε το κεφάλι όταν όλα γύρω μας φωνάζουν να το σκύψουμε. Να κρατάμε τη θέση μας όταν ο κόσμος μας λέει πως είναι μάταιο. Να αρνούμαστε, ξανά και ξανά, να ηττηθούμε.  

Αυτός ο πόλεμος δεν τελειώνει ποτέ. Και η μόνη απάντηση που αξίζει να δώσουμε είναι μία:

Αρνούμαι να ηττηθώ.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ