Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος
Όπως για τους πιστούς στον Χριστό η Ορθοδοξία είναι η μοναδική οδός προς την διάσωση της Ψυχής τους, έτσι και για τους Εθνικιστές ο Εθνικός Κοινωνισμός είναι η μοναδική οδός για την διάσωση του Έθνους. Ο δικός μας αγώνας είναι Εθνικός, Φιλολαϊκός,υπέρ της Πατρίδος και Πίστεως. Είμαστε τόσο αντικουμμουνιστές όσο και αντικαπιταλιστές. Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026

Εντάξου και Αγωνίσου!

 

Εντάξου και Αγωνίσου!

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Δυστυχώς, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κρατική πραγματικότητα που στερείται κάθε ηθικού και θεσμικού χαρακτηρισμού. Όποια λέξη κι αν επιστρατεύσει κανείς, είναι βέβαιο πως θα αδικήσει το μέγεθος της παρακμής που προσπαθεί να αποδώσει.

Από τη μία πλευρά, ως ευσυνείδητοι πολίτες, καλούμαστε να είμαστε απόλυτα νομοταγείς. Να καταβάλλουμε στο ακέραιο τις ασφαλιστικές και φορολογικές μας εισφορές, γνωρίζοντας πως αν δεν το πράξουμε, θα επιβαρυνθεί ο διπλανός μας, ο συνάνθρωπός μας, τον οποίο αρνούμαστε να αδικήσουμε. Από την άλλη πλευρά, όμως, γεννάται το αμείλικτο ερώτημα: εισφορές σε ποιο κράτος;

Σε ένα κράτος-δυνάστη, που λειτουργεί με όρους στυγνής εκμετάλλευσης, παρακρατώντας από το 10% έως και το 40% των εσόδων που ματώνουμε καθημερινά για να αποκτήσουμε. Σε ένα σύστημα που όχι μόνο δεν μας αμείβει αναλογικά με την προσφορά μας, αλλά μας αναγκάζει να εργαζόμαστε κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, με μισθούς εξόντωσης, την ώρα που η ακρίβεια καλπάζει ανεξέλεγκτα.

Το πιο εξοργιστικό είναι πως αυτή η αφαίμαξη γίνεται χωρίς καμία απολύτως ανταπόδοση. Το κράτος μάς στερεί τα θεμελιώδη: μια Δημόσια Υγεία υπό κατάρρευση, όπου αν δεν πληρώσεις ή αν δεν καταφύγεις σε παράνομες συναλλαγές («φακελάκι») αφήνεσαι στην τύχη σου, και μια Παιδεία αποξενωμένη από τις παραδοσιακές αξίες της κοινωνίας μας, η οποία εργαλειοποιείται για την επιβολή ιδεολογικών ατζεντών (όπως η υπερπροβολή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας) αντί για την ουσιαστική μόρφωση των παιδιών μας.

Αυτή η κρατική αυθαιρεσία ισοπεδώνει τον πραγματικό, τίμιο εργαζόμενο και τον βιοπαλαιστή. Δεν αναφέρομαι στους προνομιούχους «αχυρανθρώπους», στους εγκάθετους ή στους «μπροστινούς» του συστήματος, αλλά σε όλους εμάς που κρατάμε την κοινωνία όρθια. Η ανοχή μας απέναντι σε αυτό το αδιανόητο καθεστώς έχει εξαντληθεί.

Όλα αυτά τα βλέπουμε να κορυφώνονται σε κάθε προεκλογική περίοδο. Όσα υπόσχονται γίνονται αποκλειστικά για τα μάτια του κόσμου, για την υφαρπαγή της ψήφου. Λίγο μετά τις εκλογές, οι εκλεκτοί του συστήματος βγαίνουν ξανά στο προσκήνιο «καθαροί», επιστρατεύοντας νομικές πατέντες, νέα ΑΦΜ και εταιρικούς μετασχηματισμούς, αφήνοντας πίσω τους ακόμα μεγαλύτερα χρέη, τα οποία καλούμαστε να πληρώσουμε εμείς. Από την πολιτική ελίτ δεν πληρώνει ποτέ κανείς το τίμημα των πράξεών της.

Την ίδια στιγμή, τεράστια σκάνδαλα αποσιωπούνται συστηματικά. Από την κατάρρευση και τις αδιαφανείς διαδικασίες οργανισμών όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, μέχρι την εγκληματική συγκάλυψη της τραγωδίας των Τεμπών και τόσων άλλων υποθέσεων που θάβονται στο σκοτάδι. Δυστυχώς, μέρος της ευθύνης βαραίνει και την ίδια την κοινωνία. Ο κόσμος ανέχεται να του στερούν τη ζωή και το μέλλον, συμβιβαζόμενος προεκλογικά με ένα πενιχρό, εξευτελιστικό επίδομα, για να καταλήξει τελικά να ψηφίζει ξανά τους ίδιους δυνάστες του.

Το αποτέλεσμα αυτής της ανοχής είναι ολέθριο. Τα ξένα funds αρπάζουν τις περιουσίες και τα σπίτια των Ελλήνων, διαλύοντας οικογένειες και ζωές, ενώ την ίδια ώρα το κράτος βολεύει με προκλητικό τρόπο τα δικά του «τσιράκια», αφήνοντας τη χώρα έρμαιο στη μοίρα της. Έχουν ξεπουλήσει τα πάντα: νησιά, λιμάνια, αεροδρόμια, τον ίδιο τον εθνικό μας πλούτο.

Είναι κρίμα και ύβρις για τους προγόνους μας, οι οποίοι αγωνίστηκαν και πότισαν με το αίμα τους αυτή τη γη για να την παραδώσουν ελεύθερη. Αντί αυτού, σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας μεθοδευμένης αλλοίωσης της πατρίδας μας, με την ανεξέλεγκτη ροή λαθρομεταναστών και τη δράση εγκληματικών κυκλωμάτων. Όλα αυτά συμβαίνουν με την πλήρη ανοχή —αν όχι συνεργασία— των κρατικών δομών, προκειμένου να πλουτίζουν οι ΜΚΟ που συνδέονται με πολιτικά συμφέροντα.

Μέσα σε αυτό το πνευματικό και ηθικό σκοτάδι, η Ορθοδοξία παραμένει ο αδιάσειστος φάρος μας. Μόνο με βαθιά πίστη στον Θεό και προσήλωση στις ιερές μας παραδόσεις θα καταφέρουμε να ορθώσουμε ανάστημα. Η ιστορία μας έχει διδάξει πως τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς πνευματική θωράκιση και ηθική καθαρότητα.

Πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε κάτι προς πάσα κατεύθυνση: δεν είμαστε ένα κόμμα-διάττων αστέρας, ένα κίνημα-κομήτης που απλώς βρήκε ένα κενό στον πολιτικό χώρο και επιχειρεί, στερούμενο πραγματικής ιδεολογίας, να εκμεταλλευτεί και να παραμυθιάσει τον κόσμο με μοναδικό σκοπό τις βουλευτικές καρέκλες. Αντίθετα, είμαστε το μόνο πραγματικό εθνικιστικό κοινωνικό, πατριωτικό κίνημα που αποδεδειγμένα αγωνίζεται για αξίες, ιδανικά και απαράβατες αρχές.

Εμείς μιλάμε ξεκάθαρα για το τετράπτυχο ΠΑΤΡΙΔΑ - ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ - ΕΡΓΑΣΙΑ. Δεν κρυβόμαστε, δεν στρογγυλεύουμε τον λόγο μας για να γίνουμε αρεστοί στη μάζα, ούτε απαρνούμαστε ή αποκηρύσσουμε τις ιδέες μας για ψηφοθηρικούς λόγους. Προτιμούμε να είμαστε λίγοι και εκλεκτοί, παρά μια άμορφη μάζα χωρίς κανένα ήθος και ιδεολογικό υπόβαθρο. Δεν μπαίνουμε στη διαδικασία στείρων συγκρούσεων με δήθεν «συστημικούς πατριώτες» απλώς και μόνο για να ανεβάσουμε την επικοινωνιακή μας εικόνα, ούτε συνεργαζόμαστε με τυχοδιώκτες που αυτοπροβάλλονται ως όψιμοι μεσσίες.

Απέναντι σε αυτή την ασφυκτική κατάσταση, ξέρουμε καλά πως πολλοί νέοι και εργαζόμενοι λυγίζουν και σκέφτονται να εγκαταλείψουν τη χώρα. Όμως η φυγή στο εξωτερικό δεν είναι λύση. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να τους παραδώσουμε αμαχητί τα άγια χώματά μας. Οφείλουμε να μείνουμε εδώ, στον τόπο μας, να παλέψουμε με πείσμα και να αλλάξουμε αυτή την άθλια πραγματικότητα από μέσα.

Η δική μας ώρα θα έρθει μέσα από τον καθημερινό, ανυποχώρητο αγώνα μας παντού: στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στα πανεπιστήμια, σε κάθε κοινωνικό μετερίζι και δίπλα σε κάθε δοκιμαζόμενο Έλληνα. Η τελική νίκη είναι απλώς θέμα χρόνου, γιατί είμαστε αυθεντικοί και αληθινοί — και η αλήθεια πάντα στο τέλος νικάει.

Με την ευλογία του Θεού και την καθοδήγηση του μοναδικού Αρχηγού μας, του ηγέτη που με συνέπεια και πίστη είναι ο μόνος που μπορεί να μας οδηγήσει στην τελική δικαίωση, συνεχίζουμε ακάθεκτοι.

Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για σιωπή και αδράνεια. Αν θέλεις να σταματήσει αυτή η κατηφόρα, αν θέλεις να προστατεύσεις την πατρίδα, την οικογένεια και την αξιοπρέπειά σου, η λύση είναι μία:

Εντάξου και αγωνίσου μαζί μας στις τάξεις του Ιερού Λόχου! Μόνο με κοινό, ανυποχώρητο αγώνα, με οδηγό την Ορθόδοξη πίστη μας, θα ανατρέψουμε αυτό το σάπιο καθεστώς. Για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία!

Τομέας Ηπείρου του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ
 

Η 2α Νοεμβρίου ως Φάρος Εθνικής Αντίστασης: Το Διαχρονικό Μήνυμα της Ελληνικής Ψυχής στην Ελλάδα του Σήμερα!

  

Η 2α Νοεμβρίου ως Φάρος Εθνικής Αντίστασης: Το Διαχρονικό Μήνυμα της Ελληνικής Ψυχής στην Ελλάδα του Σήμερα!

Η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί μια απλή καταγραφή ημερομηνιών, αλλά την ίδια την πυξίδα που καθορίζει την επιβίωση και την πορεία ενός Έθνους στον χρόνο.
Η 2α Νοεμβρίου κουβαλά στις σελίδες της μερικές από τις πιο λαμπρές, αλλά και διδακτικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας: την ειρηνική ενσωμάτωση του Βόλου το 1881, την απελευθέρωση του Αγίου Όρους και της Αρναίας το 1912, και κυρίως, την έναρξη της επικής Μάχης Ελαίας - Καλαμά το 1940.
Για κάθε Έλληνα πατριώτη, η ημέρα αυτή αποτελεί υπόμνηση χρέους και ζωντανή απόδειξη του τι μπορεί να πετύχει η ελληνική ψυχή όταν αρνείται να συμβιβαστεί με την υποταγή, παραμένοντας ακλόνητα πιστή στο ιερό τρίπτυχο: Πατρίδα, Έθνος και Ορθοδοξία.

Στα ματωμένα χώματα του Καλπακίου, τον Νοέμβριο του 1940, γράφτηκε ένα στρατιωτικό θαύμα που φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της εθνικής ηγεσίας και της ακλόνητης πίστης των Ελλήνων στρατιωτών. Ο Στρατηγός Χαράλαμπος Κατσιμήτρος με τον έμπειρο στρατηγικό του νου και ο Λοχαγός Πυροβολικού Κωνσταντίνος Καντάς, με παροιμιώδη ψυχραιμία και στρατηγική οξυδέρκεια, εγκλώβισαν και συνέτριψαν την πανίσχυρη ιταλική θωρακισμένη μεραρχία «Κένταυρος». Η νίκη αυτή, που επιτεύχθηκε με ελάχιστες ελληνικές απώλειες απέναντι σε μια υπερτερούσα πολεμική μηχανή, απέδειξε ότι η αριθμητική υπεροχή λυγίζει μπροστά στην σωστή προετοιμασία. Σε αναγνώριση αυτής της τεράστιας προσφοράς, το όνομα του ήρωα Στρατηγού δόθηκε τιμητικά στο Στρατόπεδο «Στρατηγού Κατσιμήτρου» στο Πέραμα Ιωαννίνων, αποτελώντας αιώνιο σύμβολο ανδρείας για την περιοχή.

Την ίδια ακριβώς ημερομηνία, το 1912, η ελληνική ιστορία κατέγραψε ακόμα ένα θαύμα με την απελευθέρωση του Αγίου Όρους από τον οθωμανικό ζυγό. Η επικείμενη βουλγαρική απειλή ανάγκασε τον ελληνικό στόλο να δράσει αστραπιαία, και η απελευθέρωση της Αθωνικής Πολιτείας επιτεύχθηκε εντελώς αναίμακτα. Η απουσία εχθροπραξιών και η ειρηνική παράδοση της τουρκικής φρουράς δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα στρατιωτικών χειρισμών, αλλά πήγασε από την ιερότητα του ίδιου του μέρους και την έκδηλη ευλογία του Θεού που προστατεύει το Περιβόλι της Παναγίας. Παράλληλα, την ίδια ημέρα, ο Ελληνικός Στρατός εισερχόταν νικηφόρος στην ιστορική Αρναία Χαλκιδικής, τερματίζοντας αιώνες σκλαβιάς και επιστρέφοντας τη γη αυτή στους νόμιμους κατόχους της, κάτω από τις ευλογίες των Πολιούχων της.

Αυτή η αγωνιστική ορμή του Έθνους πηγάζει κατευθείαν από την πνευματική θωράκιση της Ορθοδοξίας, η οποία σήμερα τιμά τη μνήμη των Αγίων Τριών Μαρτύρων του Αγρινίου, των Αγίων Μαρτύρων Συγκλητικών, καθώς και των Αγίων Ακινδύνου, Πηγασίου, Αφθονίου, Ελπιδοφόρου και Ανεμποδίστου. Οι Άγιοι αυτοί, είτε ως απλοί άνθρωποι του λαού είτε ως ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί, απαρνήθηκαν πλούτη, αξιώματα και την ίδια τους τη ζωή, επιλέγοντας το μαρτύριο προκειμένου να μην προδώσουν τον Χριστό. Η θυσία τους μας διδάσκει ότι η πίστη δεν είναι μια παθητική κατάσταση, αλλά ένα ζωντανό όπλο που ατσαλώνει την ψυχή, νικά τον φόβο του θανάτου και οδηγεί στην πραγματική ελευθερία, θρησκευτική και εθνική.

Το μήνυμα εκείνων των ηρώων και μαρτύρων παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ στην Ελλάδα του σήμερα, μια χώρα που δοκιμάζεται από την πνευματική παρακμή, την εθνική υποχωρητικότητα και την αλλοίωση της ταυτότητάς της. Όσα πετύχαμε στο παρελθόν, τα πετύχαμε γιατί υπήρχε πίστη στον Θεό και στα Όπλα του Έθνους!
Οφείλουμε στους προγόνους μας να μην φανούμε κατώτεροι των περιστάσεων, να μην παραδώσουμε αμαχητί όσα εκείνοι κέρδισαν με αίμα και θυσίες. Έχοντας αυτό το ιερό χρέος ως οδηγό, το Εθνικό Πολιτικό Κόμμα Ιερός Λόχος στέκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Απέναντι στους σύγχρονους κινδύνους της παγκοσμιοποίησης και της εθνικής λήθης, το Εθνικό Κοινωνικό κόμμα μας αντιτάσσει την ακλόνητη προσήλωση στις παραδόσεις μας, κρατώντας τη δάδα της αντίστασης αναμμένη για τις επόμενες γενιές.

ΖΉΤΩ Η ΠΑΤΡΊΔΑ

ΖΉΤΩ ΤΟ ΈΘΝΟΣ

ΖΉΤΩ Η ΟΡΘΟΔΟΞΊΑ

ΖΉΤΩ Ο ΑΡΧΗΓΌΣ

ΖΉΤΩ Ο ΙΕΡΌΣ ΛΌΧΟΣ

ΖΉΤΩ Η ΝΊΚΗ

🇬🇷🇬🇷🇬🇷

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ


Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026

Παρουσία του Κινήματός μας στο ετήσιο μνημόσυνο στη Θεσσαλονίκη στην είσοδο των γραφείων της Χρυσής Αυγής.

  


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

Παρουσία του Κινήματός μας στο ετήσιο μνημόσυνο στη Θεσσαλονίκη στην είσοδο των γραφείων της Χρυσής Αυγής. 

Κλιμάκιο του Κινήματος μας παρέστη σήμερα, 1η Νοεμβρίου 2026, στην επετειακή εκδήλωση μνήμης που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στη Θεσσαλονίκη, στη μνήμη των δολοφονηθέντων Γιώργου Φουντούλη και Μάνου Καπελώνη.

Με την παρουσία μας αποτίσαμε φόρο τιμής στη μνήμη των δύο Συναγωνιστών, εκφράζοντας τον σεβασμό μας προς τις οικογένειές τους και συμμετέχοντας στην εκδήλωση μνήμης και τιμής.


ΑΘΑΝΑΤΟΙ 




Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

1.11.2013

  


ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ – ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΠΕΛΩΝΗΣ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ - ΠΑΡΟΝΤΕΣ- ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Υπάρχουν ημερομηνίες που χαράζονται ανεξίτηλα στη μνήμη και πληγές που δεν κλείνουν με το πέρασμα του χρόνου. Η 1η Νοεμβρίου 2013 είναι μία από αυτές τις ημερομηνίες που συντάραξε για πάντα όσους ανήκουν στο Εθνικιστικό Κίνημα. 

Εκείνο το βράδυ, έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, στη λεωφόρο Ηρακλείου, στο Νέο Ηράκλειο, ο 27χρονος Γιώργος Φουντούλης και ο 22χρονος Μανώλης Καπελώνης έπεσαν νεκροί από τα πυρά ενόπλων. Ο Αλέξανδρος Γέροντας τραυματίστηκε σοβαρά. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, δύο νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, αφήνοντας πίσω τους οικογένειες βυθισμένες στο πένθος και φίλους αντιμέτωπους με μια απώλεια αδιανόητη.

Πίσω από τα ονόματα υπήρχαν πρόσωπα, όνειρα και προσδοκίες. Υπήρχαν γονείς που ήθελαν να δουν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν, να δημιουργούν τις δικές τους οικογένειες, να χαίρονται τις μικρές και μεγάλες στιγμές της ζωής. Υπήρχαν φιλίες, κοινές αναμνήσεις και σχέδια που δεν πρόλαβαν να πραγματοποιηθούν. Γιατί ο Γιώργος και ο Μανώλης δεν ήταν απλώς δύο θύματα μιας ακόμα πολιτικής δολοφονίας από τον αριστερό χώρο. Ήταν δύο νέοι Έλληνες, των οποίων η ζωή διακόπηκε βίαια, προτού προλάβουν να γράψουν τις επόμενες σελίδες της, μόνο και μόνο επειδή ήσαν Εθνικιστές. 

Για να κατανοήσουμε όμως το ιστορικό βάρος εκείνης της νύχτας, πρέπει να επιστρέψουμε στο φθινόπωρο του 2013. Η Ελλάδα εξακολουθούσε να δοκιμάζεται από την μνημονιάκη πολιτική. Η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς θεσμούς είχε κλονιστεί, ενώ η άνοδος της Χρυσής Αυγής είχε τρομοκρατήσει το λεγόμενο "δημοκρατικό" τόξο. Η πολιτική αντιπαράθεση είχε οξυνθεί επικίνδυνα. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από τον Ρουπακιά, είχε δώσει την ευκαιρία που ήθελε το σύστημα. 

Ακολούθησαν μαζικές αντιδράσεις και σοβαρές δικαστικές εξελίξεις. Στις 28 Σεπτεμβρίου συνελήφθησαν ο κ.Μιχαλολιάκος και βουλευτές και στελέχη της Χρυσής Αυγής. 

Η ελληνική κοινωνία βρισκόταν μέσα σε ένα κλίμα έντονης πόλωσης, όπου οι πολιτικές διαφορές είχαν αποκτήσει ιδιαίτερα οξυμένο χαρακτήρα. Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα ακούστηκαν και δηλώσεις που αξίζει να εξετάζονται με την απαιτούμενη ιστορική και πολιτική κριτική. Την ημέρα της δολοφονίας του Φύσσα, η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη δήλωσε από το βήμα της Βουλής: «Από το Πέραμα μέχρι το Κερατσίνι φασίστας δεν θα μείνει». Θα ήταν αυθαίρετο να υποθέσουμε ότι αυτή η ρητορική ακραίου μίσους από έναν βουλευτή, στοχοποίησε  αθώους πολίτες;

Η κριτική αυτή δεν σημαίνει ότι μια πολιτική δήλωση αποδεικνύει ευθύνη για ένα μεταγενέστερο έγκλημα. Σημαίνει, όμως, ότι η υπεράσπιση της δημοκρατίας που ευαγγελίζονται κάποιοι, απαιτεί σταθερές αρχές και όχι επιλεκτική ευαισθησία...

Την 1η Νοεμβρίου, τα πυρά στο Νέο Ηράκλειο πρόσθεσαν δύο ακόμη ονόματα στον κατάλογο των θυμάτων της αριστερής τρομοκρατίας. Ο Γιώργος και ο Μανώλης δολοφονήθηκαν σε μια  επίθεση που καταγράφτηκε από κάμερες  ασφαλείας. Οι άνθρωποι που τους αγαπούσαν βρέθηκαν αντιμέτωποι με το αμετάκλητο γεγονός ότι δεν θα τους ξανάβλεπαν, δεν θα άκουγαν ξανά τη φωνή τους, δεν θα μοιράζονταν μαζί τους τις στιγμές που κάποτε θεωρούσαν αυτονόητες.

Κανένας λόγος δεν μπορεί να περιγράψει πλήρως τον πόνο μιας μάνας που χάνει το παιδί της. Κανένα αφιέρωμα δεν μπορεί να αναπληρώσει την παρουσία ενός ανθρώπου που έφυγε τόσο πρόωρα. Μπορούμε, όμως, να σταθούμε με σεβασμό απέναντι στις οικογένειές τους και να αρνηθούμε να αντιμετωπίσουμε την απώλειά τους ως μια ακόμη ξεχασμένη είδηση.

Ο Γιώργος και ο Μάνος είχαν τις δικές τους πολιτικές πεποιθήσεις και δικαιούνταν να τις εκφράζουν χωρίς να κινδυνεύει η ζωή τους. Η διαφωνία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής ζωής. Η δολοφονία, αντίθετα, αποτελεί την απόλυτη άρνηση του δικαιώματος του άλλου να υπάρχει. Καμία ιδεολογία δεν μπορεί να νομιμοποιεί την αφαίρεση ανθρώπινης ζωής και καμία πολιτική σκοπιμότητα δεν δικαιολογεί τη σιωπή απέναντι σε ένα έγκλημα.

Γι' αυτό και η απαίτηση για δικαιοσύνη παραμένει ουσιαστική. Οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να διερευνούν κάθε διαθέσιμο στοιχείο και να επιδιώκουν τη διαλεύκανση της υπόθεσης, ώστε οι ευθύνες να αποδίδονται σύμφωνα με τον νόμο. Η αναζήτηση της αλήθειας δεν μπορεί να υποκαθίσταται από φήμες, πολιτικές εκτιμήσεις ή θεωρίες που δεν αποδεικνύονται. Η δικαιοσύνη απαιτεί στοιχεία, επιμονή και ισονομία, χωρίς ιδεολογικές εξαιρέσεις.

Για όλους εμάς που αρνιόμαστε να λησμονήσουμε τον Γιώργο και τον Μάνο και τους έχουμε στην καρδιά μας, η μνήμη δεν είναι μια τυπική ετήσια τελετή. Είναι η υπόσχεση ότι τα πρόσωπά τους δεν θα χαθούν πίσω από την ψυχρότητα των αριθμών και των στατιστικών. Είναι η ανάγκη να θυμόμαστε πως η Εθνική Ιδέα που υπηρετούμε, έχει την σφραγίδα ανθρώπων που έδωσαν την ζωή τους για αυτήν. 

Η μνήμη του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη μάς καλεί να επιμείνουμε στη δικαιοσύνη και να συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε. 

Γιώργος Φουντούλης – Μανώλης Καπελώνης.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 1.11.2026

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026

ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΣΧΟΛΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.

  


ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΣΧΟΛΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ.



Δείτε το δημοσίευμα από την Τουρκία και τις εικόνες από σχολική εκδήλωση στο Φετιγιέ, με αφορμή την επέτειο της 29ης Οκτωβρίου, ημέρα ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας. Παιδιά εμφανίζονται με σημαίες διαφόρων κρατών, ενώ παιδιά που κρατούν την ελληνική σημαία  φορούν μάσκες διαβόλου! Την ώρα που στην Ελλάδα που η κυρία Ρεπούση ξανάγραψε την ιστορία της Μικρασιατικής Καταστροφής, εισάγοντας τον διαβόητο όρο «συνωστισμός» για την τραγωδία της Σμύρνης, οφείλουμε να αναρωτηθούμε τι ακριβώς συμβολίζει αυτή η σχολική παράσταση στην Τουρκία.

Απευθύνουμε δημόσια ερωτήματα και ζητούμε απαντήσεις από κάθε αρμόδιο:

- Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών προτίθεται να ζητήσει επίσημες εξηγήσεις από τις τουρκικές αρχές;

- Το Υπουργείο Παιδείας θα εξετάσει το περιστατικό και θα τοποθετηθεί για τέτοιου είδους συμβολισμούς σε σχολικές εκδηλώσεις;

- Η ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα και το ελληνικό προξενείο στην περιοχή θα ζητήσουν διευκρινίσεις;

- Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί αποδεκτό να χρησιμοποιείται η εικόνα της ελληνικής σημαίας σε ένα τέτοιο σκηνικό;

- Ποιος ενέκρινε τη συγκεκριμένη παράσταση και ποιο μήνυμα επιδίωκε να μεταδώσει στους μαθητές;

Η ελληνική πολιτεία οφείλει να ενδιαφερθεί. Η διπλωματία δεν μπορεί να παραμένει σιωπηλή μπροστά σε ερωτήματα που αφορούν την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό της εθνικής μας ταυτότητας.

Γραφείο Τύπου  ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Διαβάστε το τουρκικό δημοσίευμα: ΕΔΩ