ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΟ ΙΡΑΝ.

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΟ ΙΡΑΝ.

Με βάση τα επιβεβαιωμένα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από το CNN.gr και διεθνή μέσα ενημέρωσης, η ισραηλινή επίθεση που έπληξε σχολείο στο νότιο Ιράν είχε ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 85 νεκρούς, στην πλειονότητά τους μαθητές. Πρόκειται για ένα γεγονός που συγκλονίζει κάθε ανθρώπινη συνείδηση.

Η στοχοποίηση ή ο βομβαρδισμός χώρου όπου βρίσκονταν παιδιά συνιστά έγκλημα πολέμου και πράξη που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε με όρους στρατιωτικής σκοπιμότητας ούτε με γεωπολιτικά επιχειρήματα. Όταν τα θύματα είναι μαθητές μέσα σε σχολική μονάδα, δεν μιλάμε για «παράπλευρες απώλειες». Μιλάμε για κατάρρευση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και προστασίας αμάχων.

Καταγγέλλουμε απερίφραστα την επιθετική στρατηγική που ακολουθούν Ισραήλ και ΗΠΑ, οι οποίοι για ακόμη μία φορά λειτουργούν ως αυτοανακηρυγμένοι προστάτες της παγκόσμιας ειρήνης, επιβάλλοντας διά της φωτιάς και  σιδήρου τις επιλογές τους. Η πολιτική της ισχύος που αγνοεί τη ζωή αμάχων είναι ξεκάθαρα εγκληματική.

Σύμφωνα με τις επίσημες ιρανικές δηλώσεις, ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν χαρακτήρισε το πλήγμα «βάρβαρο» και έκανε λόγο για μαύρη ημέρα. Ανεξαρτήτως γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων, ένα σχολείο γεμάτο παιδιά δεν μπορεί να μετατρέπεται σε στόχο στρατιωτικής επίθεσης.

Απαιτούμε:

• Πλήρη και ανεξάρτητη διεθνή έρευνα για τις συνθήκες του χτυπήματος.

• Απόδοση ευθυνών σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο.

• Άμεση παύση κάθε στρατιωτικής ενέργειας που θέτει σε κίνδυνο αμάχους και ιδιαίτερα παιδιά.

Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να παραμένει σιωπηλή όταν η υπεροπλία βαφτίζεται «ασφάλεια» και οι νεκροί μαθητές «αναπόφευκτο κόστος». Η σιωπή ισοδυναμεί με συνενοχή.

Στεκόμαστε στο πλευρό των οικογενειών των θυμάτων και καταδικάζουμε κάθε μορφή κρατικής βίας που παραβιάζει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.

Κανένα στρατηγικό δόγμα και καμία υπερδύναμη δεν έχει το δικαίωμα να γράφει την πολιτική της πάνω στα σώματα παιδιών.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Ανακοίνωση. Ακόμη μία πρόκληση από τους Σκοπιανούς με την ανοχή των υπευθύνων-ανεύθυνων.

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

Την Κυριακή 24.2.2026 στους Σοφάδες Καρδίτσας, στην εκδήλωση για το Καρναβάλι, συνέβη μια σοβαρή πολιτική πρόκληση.

Καλέστηκε και παρουσιάστηκε επίσημα από την δημοτική αρχή αποστολή από τη γειτονική χώρα των Σκοπίων, όπου η παρουσία τους συνοδευόταν από πανό που έγραφε τον όρο "Μακεδονία".

Σαφώς και δεν ήταν ιδιωτική ή αυθόρμητη ενέργεια. Κάποιος τους κάλεσε, κάποιος τους ενέκρινε και κάποιος τους παρείχε δημόσιο βήμα.

Η δημοτική αρχή ως διοργανώτρια δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από την άγνοια.Αν δεν γνώριζε τι θα παρουσιαστεί, πρόκειται για διοικητική ανεπάρκεια,Αν πάλι γνώριζε και το επέτρεψε, πρόκειται για άλλη μία προδοσία εκ των έσω.

Το περιστατικό στην Καρδίτσα δεν ήταν τυχαίο, ούτε μοναδικό γεγονός. Είναι το φυσικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής επιλογής, που στο παρελθόν, νομιμοποίησε τη χρήση του όρου "Μακεδονία" εκτός ελληνικού πλαισίου.Όταν παραχωρείς ιστορικούς όρους, χάνεις τον έλεγχο της ερμηνείας τους.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ δεν αναγνώρισε ποτέ ούτε πρόκειται ποτέ να αναγνωρίσει τη λεγόμενη Prespa Agreement ως έκφραση λαϊκής βούλησης. Ήταν κυβερνητική επιλογή και όχι εθνική συναίνεση. 

Παρόλα αυτά όμως, όσοι θεωρούν αυτή την ψευδο-συμφωνία "δεδομένη", οφείλουν να απαιτούν την εφαρμογή της. Δεν μπορούν να θυμούνται τις δεσμεύσεις όταν τους βολεύει και να σιωπούν όταν παρακάμπτονται.

Ρωτάμε καθαρά και ευθέως. Με ποια κριτήρια έγινε η πρόσκληση; Ποιος εισηγήθηκε τη συμμετοχή; Ποιος έλεγξε τα σύμβολα και τις επιγραφές; Υπήρξε ενημέρωση ή έγκριση του Δημοτικού Συμβουλίου; Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη;

Επίσης πληροφορήθηκαμε πως, παρευρέθηκαν και τρεις βουλευτές. Εφόσον ισχύει αυτό, τι έκαναν για να προστατεύσουν τη χώρα, τη νομιμότητα και την εθνική μας αξιοπρέπεια; Η παρουσία τους δεν μπορεί να είναι απλώς διακοσμητική. Μιλάμε για ένα δημόσιο γεγονός που αποκτά σαφή πολιτικό συμβολισμό.

Η ανοχή δεν είναι ουδετερότητα, η σιωπή δεν είναι ψυχραιμία και η αδράνεια δεν είναι διπλωματία. Το περιστατικό αυτό στέλνει επίσης ένα διεθνές μήνυμα. Ότι το ζήτημα της ονομασίας παραμένει πολιτικά ανοιχτό με συνεχόμενες προκλήσεις από το κρατίδιο των Σκοπίων και ότι η μονομερής χρήση του όρου "Μακεδονία" αποδεικνύει την αστοχία της.

Ωστόσο, η  δημοτική αρχή οφείλει άμεσα, να δώσει δημόσια και συγκεκριμένη εξήγηση.

Να δημοσιοποιήσει τη διαδικασία και τα κριτήρια της πρόσκλησης, να τοποθετηθεί ξεκάθαρα για τη χρήση της ονομασίας και να δεσμευτεί ότι στο εξής δεν θα παραχωρείται θεσμικό βήμα χωρίς πλήρη έλεγχο.

Η ευθύνη είναι διπλή και για την πράξη, και για τη σιωπή. Και αυτή η ευθύνη δεν παραγράφεται πολιτικά.

Όλο αυτό δεν ήταν τυχαίο. Είχε σαφή σκοπιμότητα, να δοκιμαστεί η εθνική αντίδραση και να νομιμοποιηθεί μονομερής χρήση όρων μέσα στην ίδια μας τη χώρα.

Μαζί με την παρούσα ανακοίνωση, έχει ήδη αποσταλεί και επίσημη επιστολή, απαιτώντας πλήρη ενημέρωση, διαφάνεια και ανάληψη πολιτικής ευθύνης από τη δημοτική αρχή.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Πέντε Εθνικοκοινωνικοί νόμοι για να ανασάνει η κοινωνία.

  

ΠΕΝΤΕ ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΣΑΝΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

Η Ελλάδα δεν είναι αποικία τραπεζών. Ούτε είναι αγορά κυκλωμάτων και πεδίο ατιμωρησίας.

Αν η πολιτεία δεν μπορεί να προστατεύσει τον νοικοκύρη, τον εργαζόμενο και την οικογένεια, τότε οφείλει να αλλάξει.

Όχι με ευχολόγια αλλά με εθνοκεντρικούς νόμους!

1️⃣ Ο Νόμος της Ιερής Εστίας.

Το Σύνταγμα της Ελλάδας κατοχυρώνει το άσυλο της κατοικίας. Εμείς απαιτούμε να το κατοχυρωθεί και στη πράξη. Τεκμήριο νόμιμης άμυνας σε περίπτωση βίαιης εισβολής. Νομική προστασία του πολίτη που υπερασπίζεται τη ζωή του. Καμία επιείκεια σε οργανωμένες διαρρήξεις και επιθέσεις. Το σπίτι είναι ιερός χώρος. Δεν είναι δικαίωμα του εισβολέα, είναι οχυρό της οικογένειας.

2️⃣ Ιδιώνυμο για τα Κυκλώματα Ναρκωτικών.

Όχι άλλη υποκρισία. Η διακίνηση ναρκωτικών είναι οργανωμένη οικονομική δραστηριότητα με κέρδος πάνω ανθρώπινο πόνο και στην καταστροφή του Έθνους. Ιδιώνυμο αδίκημα για κάθε έμπορο ναρκωτικών. Υποχρεωτική δήμευση περιουσίας.Οικονομική εξάρθρωση μέσω ελέγχου ροών χρήματος. Όποιος δηλητηριάζει γειτονιές και ανθρώπους, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται και αναλόγως.

3️⃣ Καθεστώς Μηδενικής Ανοχής στην Εισβολή.

Η εισβολή αφροασιατών  είναι η πιο κυνική μορφή διάλυσης της Φυλής. Βαρύτατες ποινές χωρίς παραθυράκια. Διεθνής συνεργασία για διάλυση δικτύων, απέλαση ΜΚΟ, δασμούς στις εισαγωγές στα προϊόντα που εισάγουμε από χώρες που διακινούν ανθρώπους και κλείσιμό συνόρων. Προστασία του Ελληνικού Λαού και συντριβή της εισβολής.

4️⃣ Ρήξη με τη Δουλεία του Τόκου – Θεσμικός Έλεγχος των Τραπεζών.

Οι τράπεζες διασώθηκαν με δημόσιο χρήμα του Ελληνικού Λαού. Ο Λαός διασώθηκε με υποσχέσεις και "θα". Το τραπεζικό σύστημα εποπτεύεται από την Τράπεζα της Ελλάδος.        Η κοινωνία απαιτεί πολιτική βούληση. Απόλυτη προστασία πρώτης κατοικίας. Ανώτατα όρια επιτοκίων σε βασικά δάνεια. Έλεγχο στις πρακτικές μεταβίβασης δανείων σε funds. Δημόσια παρέμβαση όπου η κερδοσκοπία απειλεί την κοινωνική σταθερότητα. Συντριβή της δουλείας του τόκου και απελευθέρωση από τη χρηματοπιστωτική ασυδοσία.

Η οικονομία πρέπει να υπηρετεί το Ελληνικό Έθνος. Όχι το αντίθετο!

5️⃣ Νόμος Εθνικής Εργασίας και Παραγωγικής Κυριαρχίας.

Χώρα χωρίς παραγωγή είναι χώρα εξαρτημένη. Κοινωνία χωρίς εργασία είναι κοινωνία εύθραυστη. Προτεραιότητα στην εγχώρια παραγωγή. Στήριξη μικρομεσαίων και βιοτεχνίας. Μέτρα επαναπατρισμού των ελληνικών εταιριών που έδιωξαν οι μνημονιακοί "σωτήρες" μας. Αυστηρός έλεγχος αδήλωτης εργασίας. Ποινές σε εργοδοτική αυθαιρεσία και κοινωνικό dumping.  Η εργασία δεν είναι κόστος. Είναι δύναμη Εθνικής και Κοινωνικής αυτονομίας.

Αυτές είναι ενδεικτικά μόνο 5 νόμοι που πρέπει να αλλάξουμε. 

ΕΜΕΙΣ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ρήξη με την αδράνεια, τη διαπλοκή και την οικονομική υποδούλωση. Η κοινωνία δεν ασφυκτιά από ελευθερία. Ασφυκτιά από την αδυναμία του κράτους να προστατεύσει τον Ελληνικό Λαό. Τίποτα δεν αλλάζει όμως από το καναπέ του σπιτιού μας. Εάν θέλεις ένα καλύτερο μέλλον, 

ΔΙΕΚΔΙΚΙΣΕ ΤΟ!

ΕΝΕ -Εθνικοκοινωνική Νεολαία Ελλάδος & 

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Πλούσιο υπέδαφος, πλούσιες επενδύσεις αλλά ο Λαός θα παραμείνει φτωχός.

  

Πλούσιο υπέδαφος, πλούσιες επενδύσεις αλλά ο Λαός θα παραμείνει φτωχός. 

Για δεκαετίες ο Ελληνικός Λαός άκουγε από τους επαγγελματίες της δημοκρατίας ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πετρέλαιο, ότι όλα αυτά ήταν μύθοι, υπερβολές ή προπαγάνδα μιας άλλης εποχής. Χλεύαζαν όσους μιλούσαν για πλούσιο υπέδαφος και για ενεργειακή αυτάρκεια. Κι όμως, σήμερα οι ίδιοι πολιτικοί χώροι υπογράφουν συμφωνίες με τις καπιταλιστικές αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες για έρευνες και εξορύξεις νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου. Ξαφνικά, εκεί που δεν υπήρχε τίποτα, εμφανίστηκαν φυσικό αέριο, κοιτάσματα και γεωστρατηγική αξία. Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν υδρογονάνθρακες. Το ερώτημα είναι ποιος θα τους διαχειριστεί και ποιος θα ωφεληθεί.

Όπως αναφέρεται στον οικονομικό Τύπο και συγκεκριμένα σε ρεπορτάζ της Καθημερινής των τελευταίων ημερών, η Ελλάδα προχωρά σε συμφωνίες με αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς για έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές υψηλού ενδιαφέροντος. Αντίστοιχα δημοσιεύματα κάνουν λόγο για επέκταση της παρουσίας εταιρειών όπως η Chevron και η ExxonMobil στην ελληνική ΑΟΖ. Παρουσιάζεται ως επιτυχία ότι μεγάλοι διεθνείς "παίκτες"  εμπιστεύονται τη χώρα. Όμως πίσω από τα επικοινωνιακά χαμόγελα κρύβεται η ένοχη σιωπή. Ποιο θα είναι το καθαρό όφελος για τον Ελληνικό Λαό; Ποιο ποσοστό των κερδών θα παραμείνει στη χώρα; Ποιος θα έχει τον στρατηγικό έλεγχο;

Μέχρι στιγμής, δεν έχει παρουσιαστεί με διαφάνεια ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το πώς τα έσοδα θα μετατραπούν σε κοινωνικό πλούτο. Θα μειωθεί το κόστος ενέργειας για τα ελληνικά νοικοκυριά; Θα ενισχυθεί η ελληνική βιομηχανία; Θα δημιουργηθεί εθνικό ταμείο πλούτου, όπως έκαναν άλλες χώρες, ώστε οι επόμενες γενιές να έχουν μερίδιο; Ή θα αρκεστούμε σε κάποια δικαιώματα εκμετάλλευσης και φορολογικά έσοδα, ενώ ο κύριος όγκος των κερδών θα φεύγει στο εξωτερικό;

Εύλογα ερωτήματα για όσους τολμούν ακόμα να σκέφτονται φωναχτά. 

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της δικής μας εθνικής θέσης. Δεν είμαστε αντίθετοι στην αξιοποίηση του εθνικού πλούτου. Το αντίθετο. Πιστεύουμε ότι μια χώρα χωρίς ενεργειακή αυτάρκεια είναι χώρα εξαρτημένη. Όμως άλλο πράγμα η εθνική αξιοποίηση και άλλο πράγμα η παραχώρηση στρατηγικών πόρων σε πολυεθνικά μονοπώλια. Όταν ο έλεγχος, η τεχνογνωσία, η εμπορική εκμετάλλευση και η τελική διάθεση του προϊόντος βρίσκονται σε ξένα χέρια, τότε δεν μιλάμε για εθνική ανάπτυξη αλλά για ξεπούλημα της ελπίδας ανάκαμψης της Πατρίδος σε ένα ακόμα μοντέλο εξάρτησης.

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών απέδειξαν ότι αντιμετωπίζουν τη χώρα ως οικόπεδο προς ενοικίαση. Λιμάνια σε ξένα funds, αεροδρόμια σε γερμανικές εταιρείες, ενέργεια σε πολυεθνικά σχήματα. Τώρα και το υπέδαφος. Κάθε φορά ακούμε την ίδια δικαιολογία. Δεν έχουμε κεφάλαια. Δεν έχουμε τεχνογνωσία. Δεν μπορούμε μόνοι μας. Δεν, δεν και πάλι δεν.

Αυτή η λογική της μόνιμης ανικανότητας είναι πολιτική επιλογή και όχι αντικειμενική αδυναμία. Όταν μια χώρα επενδύει δεκαετίες στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή, όταν διαλύει τη βιομηχανική της βάση και διώχνει τους επιστήμονές της στο εξωτερικό, τότε πράγματι καταλήγει να εξαρτάται από άλλους.

Το ενεργειακό ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά γεωπολιτικό. Όταν οι έρευνες και οι εξορύξεις συνδέονται με τα στρατηγικά συμφέροντα υπερδυνάμεων, τότε η χώρα εντάσσεται ακόμη πιο βαθιά σε σφαίρες επιρροής. Η ενεργειακή συνεργασία μετατρέπεται σε δουλικότητα. Και σε μια περιοχή όπως η Ανατολική Μεσόγειος, όπου συγκρούονται συμφέροντα μεγάλων δυνάμεων, αυτό δεν πρέπει να είναι αμελητέο. Η εθνική κυριαρχία δεν διασφαλίζεται με υπογραφές που παραχωρούν στρατηγικά δικαιώματα χωρίς μακροπρόθεσμο εθνικό σχέδιο.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν έχει προηγηθεί ουσιαστικός δημόσιος διάλογος. Δεν γνωρίζουμε τους ακριβείς όρους των συμβάσεων. Δεν γνωρίζουμε τα ποσοστά συμμετοχής του ελληνικού δημοσίου. Δεν γνωρίζουμε ποια ρήτρα προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα σε περίπτωση γεωπολιτικής κρίσης. Ο Ελληνικός Λαός πληροφορείται μέσα από αποσπασματικά δημοσιεύματα ότι έρχονται επενδύσεις δισεκατομμυρίων. Επενδύσεις για ποιον όμως; 

Για τα λαϊκά στρώματα που πληρώνουν πανάκριβο ρεύμα και καύσιμα ή για τους μετόχους πολυεθνικών εταιρειών και τα golden boys;

Η δική μας πρόταση είναι σαφής και Εθνικοκοινωνική. Πρώτον, ίδρυση ισχυρού δημόσιου φορέα υδρογονανθράκων με ουσιαστική πλειοψηφική συμμετοχή του ελληνικού κράτους σε κάθε εκμετάλλευση. Δεύτερον, υποχρεωτική μεταφορά τεχνογνωσίας και συμμετοχή ελληνικών πανεπιστημίων και τεχνικών εταιρειών σε όλα τα στάδια. Τρίτον, δημιουργία εθνικού ταμείου ενεργειακού πλούτου, ώστε τα έσοδα να κατευθύνονται σε μείωση της φορολογίας, ενίσχυση της παραγωγής και στήριξη της ελληνικής οικογένειας. Τέταρτον, στρατηγικός σχεδιασμός για ενεργειακή αυτάρκεια και όχι απλώς για εξαγωγές πρώτης ύλης.

Δεν θέλουμε τα πετρέλαια να μείνουν στο βυθό από ιδεοληψία όπως υποστηρίζουν οι αριστεροί. Θέλουμε να βγουν με όρους εθνικής αξιοπρέπειας. Να αποτελέσουν μοχλό ανασυγκρότησης και όχι άλλο ένα κεφάλαιο στην ιστορία της εκποίησης. Αν επί χρόνια μας έλεγαν ότι δεν υπάρχει πλούτος, σήμερα οφείλουν να εξηγήσουν γιατί αυτός ο πλούτος αξιοποιείται με τέτοιο τρόπο. Αν πράγματι πιστεύουν στην ανάπτυξη, ας απαντήσουν καθαρά τι θα κερδίσει ο Έλληνας εργαζόμενος, ο αγρότης, ο μικρομεσαίος.

Η Ελλάδα δεν είναι αποικία ούτε προτεκτοράτο. Είναι ιστορικό Έθνος με δικαίωμα να ορίζει το μέλλον του. Ο υπόγειος πλούτος της Ελλάδος ανήκει στον Λαό της. Κάθε κυβέρνηση που διαπραγματεύεται στο όνομά του οφείλει να λογοδοτεί. Και κάθε συμφωνία που δεσμεύει γενιές πρέπει να κρίνεται με γνώμονα την εθνική κυριαρχία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό είναι το δικό μας μέτρο. Και με αυτό θα κρίνουμε τις υπογραφές που έρχονται.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

Κοπή Βασιλόπιτας 2026

  

Κοπή Βασιλόπιτας 2026

Την Κυριακή 15.2 στα γραφεία του Κινήματός μας στη Θεσσαλονίκη, πραγματοποιήθηκε η κοπή της βασιλόπιτας για το νέο έτος, μέσα σε κλίμα συναγωνιστικής ενότητας και πίστης στον κοινό μας σκοπό. Η παρουσία των μελών και φίλων του Κινήματος έστειλε ένα καθαρό μήνυμα: ότι ο αγώνας συνεχίζεται, με σοβαρότητα, πειθαρχία και αίσθημα ευθύνης απέναντι στο Έθνος.

Ιδιαίτερη τιμή αποτέλεσε για εμάς η παρουσία της 4Ε – Εθνική Εργατοϋπαλληλική Ένωση Ελλάδος, καθώς και του υπευθύνου από το Άρμα, κ. Στεφάνου Γκέκας, ο οποίος μας τίμησε με την παρουσία του και απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό. Η συμμετοχή Συναγωνιστών από συγγενείς ιδεολογικούς χώρους ενισχύει την πεποίθησή μας ότι ο εθνικός και κοινωνικός αγώνας απαιτεί συνεργασία, καθαρές θέσεις και κοινό βηματισμό.

Στην ομιλία του, ο Αρχηγός του Ιερού Λόχου κ.Ανδρέας Γενιάς τόνισε την αναγκαιότητα της ακλόνητης πίστης στον αγώνα για τη σωτηρία του Έθνους. Αναφέρθηκε στα σύγχρονα προβλήματα που δοκιμάζουν την κοινωνία μας – την οικονομική ανασφάλεια, την υποβάθμιση της εργασίας, την αλλοίωση της ταυτότητας – και υπογράμμισε ότι η απάντηση δεν βρίσκεται στην παραίτηση, αλλά στην οργάνωση, στη συλλογική δράση και στην πνευματική ανόρθωση.

Η νέα χρονιά μάς καλεί σε περισσότερη προσφορά, περισσότερη συνέπεια και περισσότερη αυτοθυσία. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι παρευρέθηκαν, όσους στηρίζουν έμπρακτα το Κίνημα και όσους, από κοντά ή από μακριά, στέκονται δίπλα μας.

Με ενότητα, πίστη και αποφασιστικότητα, συνεχίζουμε.

Δείτε το βίντεο της εκδήλωσης στο YOU TUBE ή στο VK

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

17 Φεβρουαρίου 1914 – Η Φλόγα της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.

  

17 Φεβρουαρίου 1914 – Η Φλόγα της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.

Σαν σήμερα, 17 Φεβρουαρίου 1914, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου δεν υπάκουσαν, δεν λύγισαν και δεν δέχθηκαν να "σκεφτούν λογικά" και να γίνουν αριθμοί σε χάρτες που χάραζαν οι Μεγάλες Δυνάμεις στα σαλόνια της Ευρώπης. 

Μετά το άδικο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, που παραχωρούσε την Βόρειο Ήπειρο στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος, οι Βορειοηπειρώτες ύψωσαν το αντρίκιο Ηπειρώτικο ανάστημα τους και κήρυξαν την έναρξη του Αυτονομιακού Αγώνα!

Δίπλα τους στάθηκαν Έλληνες εθελοντές από κάθε γωνιά της πατρίδας. Κρήτες, Μανιάτες, Μακεδόνες, νησιώτες. Άνδρες που είχαν πολεμήσει στους Βαλκανικούς Πολέμους και δεν άντεχαν να δουν Ελληνική Γη να εγκαταλείπεται. Κόντρα όχι μόνο στον αλβανικό στρατό και τους συμμάχους του, αλλά και στις επιλογές της ίδιας της ελληνικής κυβέρνησης του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Και όμως, οι λίγοι έγιναν πολλοί. Οι αδύναμοι έγιναν θηρία! Με μπροστάρηδες αγωνιστές και πολιτικούς ηγέτες της Αυτονομίας, με κορυφαία μορφή τον Γεώργιος Χριστάκης-Ζωγράφος, συγκρότησαν Προσωρινή Κυβέρνηση και απέδειξαν στο πεδίο της μάχης πως η Ελληνική Ψυχή υπερτερεί των συμφωνιών. Νίκησαν σε συγκρούσεις, διέλυσαν τακτικά και άτακτα σώματα, και τέλος ανάγκασαν τους αντιπάλους να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Έτσι φθάσαμε στο Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που αναγνώρισε καθεστώς Αυτονομίας για τη Βόρειο Ήπειρο στις 17 Μαΐου 1914. Ήταν μια δικαίωση του Αίματος και της επιμονής. Ήταν η απόδειξη ότι όταν ο Ελληνικός Λαός αποφασίζει να υπερασπιστεί την τιμή και την ταυτότητά του, μπορεί να ανατρέψει τις επιταγές των ισχυρών.

Όμως, η Ένωση δεν ήρθε ποτέ.

Η Βόρειος Ήπειρος που γνώρισε τρεις φορές την απελευθέρωση από τον Ελληνικό Στρατό, γεύτηκε και τρεις φορές την πικρία της εγκατάλειψης. Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου πέρασαν διώξεις, φυλακίσεις, εκτελέσεις και εξορίες. Στα κολαστήρια του καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα, η ελληνική ταυτότητα έγινε αδίκημα. 

Κι όμως, δεν λύγισε ο Ελληνισμός!

Από τον Βασίλειο Σαχίνη της ΜΑΒΗ μέχρι και τους νεώτερους Εθνομάρτυρες Αριστοτέλη Γκούμα και τον Κωνσταντίνο Κατσίφα η Ιστορία γράφει:

Ετούτη η Γη είναι Ελληνική και Απροσκύνητη!

Μαζί τους, χιλιάδες ανώνυμοι και επώνυμοι Έλληνες που άντεξαν τα στρατόπεδα, τις δολοφονίες, την τρομοκρατία. 

Σήμερα, δεν τιμούμε απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμούμε μια στάση ζωής. Τη στάση εκείνων που αρνήθηκαν να αποδεχθούν την αδικία ως ρεαλισμό. Που προτίμησαν τον Αγώνα από την φρονιμάδα.Που απέδειξαν πως η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από κυβερνήσεις και διπλωμάτες, αλλά από Λαούς με μνήμη, πίστη και αποφασιστικότητα. 

Η έναρξη του Αυτονομιακού Αγώνα της 17ης Φεβρουαρίου 1914 δεν είναι παρελθόν. Είναι παρακαταθήκη. Είναι υπενθύμιση ότι η Βόρειος Ήπειρος δεν είναι απλώς ένας γεωγραφικός όρος, αλλά κομμάτι ζωντανό του Ελληνισμού.

Αιωνία η μνήμη των ηρώων.

Η φλόγα δεν έσβησε. Και δεν θα σβήσει.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Κατάθεση αίτησης για τη διασφάλιση της νομιμότητας σχετικά με την απομάκρυνση του αγάλματος του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη από τον δήμο της Τρίπολης.

 

Κατάθεση αίτησης για τη διασφάλιση της νομιμότητας σχετικά με την απομάκρυνση του αγάλματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από τον δήμο της Τρίπολης. 

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος ενημερώνει τους Έλληνες πολίτες ότι κατέθεσε σήμερα επίσημη αίτηση πρόσβασης σε δημόσια έγγραφα προς τον Δήμο Τρίπολης, σχετικά με την απομάκρυνση και τη συντήρηση του αγάλματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από την Πλατεία Άρεως.

Η αίτηση υποβλήθηκε βάσει του άρθρου 5 του Ν. 2690/1999 (Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας), το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε πολίτη και φορέα να λαμβάνει αντίγραφα διοικητικών εγγράφων.

Ζητήσαμε επισήμως:

• Την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με αριθμό και ημερομηνία.

• Το πλήρες πρακτικό της συνεδρίασης.

• Την τεχνική μελέτη που τεκμηριώνει την ανάγκη συντήρησης.

• Τη σύμβαση ή απόφαση ανάθεσης των εργασιών.

• Το εγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης και επανατοποθέτησης του μνημείου.

• Τυχόν εγκρίσεις αρμόδιων υπηρεσιών.

Σύμφωνα με τον νόμο, η Διοίκηση οφείλει να απαντήσει εντός είκοσι (20) ημερών από την κατάθεση της αίτησης.

Η πρωτοβουλία μας έχει χαρακτήρα διασφάλισης της διαφάνειας, της νομιμότητας και της ρητής δέσμευσης ότι ένα μνημείο ύψιστου ιστορικού συμβολισμού θα επιστρέψει στο φυσικό του χώρο.

Παρακολουθούμε θεσμικά το ζήτημα και θα ενημερώσουμε υπεύθυνα την κοινωνία για κάθε εξέλιξη.

Γραφείο Τύπου του πολιτικού φορέα

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Για τη συνεχιζόμενη αιμορραγία της Ελληνικής Εργατικής τάξης.Ο Έλληνας Εργαζόμενος ανάμεσα στους καπιταλιστές και αριστερούς συνδικαλιστές.

  

Για τη συνεχιζόμενη αιμορραγία της Ελληνικής Εργατικής τάξης.Ο Έλληνας Εργαζόμενος ανάμεσα στους καπιταλιστές και αριστερούς συνδικαλιστές. 

Προχθές, ακόμη ένας εργαζόμενος στην Θεσσαλονίκη κατέληξε στο νοσοκομείο αντί να γυρίσει στο σπίτι του. Ένα ακόμη εργατικό ατύχημα. Μια ακόμη υπενθύμιση ότι στους χώρους δουλειάς της Πατρίδας μας η ανθρώπινη ζωή παραμένει αναλώσιμη.

Το ίδιο μοτίβο κυριαρχεί παντού: εντατικοποίηση, εξάντληση, πίεση για παραγωγή χωρίς όρια, ελλιπείς έλεγχοι, διπλοβάρδιες εργαζομένων ακόμη και σε διαφορετικές εργασίες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Το πρόβλημα είναι διαρκές και δομικό.

Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Εθνικής Εργατοϋπαλληλικής Ένωσης Ελλάδος (4Ε), Γεώργιος Τζουβάρας:

«Τα εργατικά ατυχήματα δεν είναι κακή στιγμή. Είναι αποτέλεσμα ενός μοντέλου που μετρά την απόδοση σε αριθμούς και αγνοεί το ανθρώπινο κόστος. Όταν ο εργαζόμενος δουλεύει υπό διαρκή πίεση, με άγχος επιβίωσης και εξαντλητικά ωράρια, τότε το ατύχημα γίνεται αναπόφευκτο.»

Η λεγόμενη ανάπτυξη που μας παρουσιάζουν στηρίζεται σε εξουθενωμένους και τσακισμένους Έλληνες εργαζόμενους.

Η ανταγωνιστικότητα και το κέρδος χτίζεται πάνω στη συμπίεση μισθών και στην ανασφάλεια.

Και η σιωπή επιβάλλεται μέσα από τον φόβο της απόλυσης.

Το Εθνικό Κοινωνικό μας πρόσημο είναι ξεκάθαρο:

Η εργασία δεν είναι πεδίο θυσίας.

Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι κόστος παραγωγής.

Το κράτος και η εργοδοσία οφείλουν να λογοδοτήσουν για κάθε τραυματισμό που θα μπορούσε να είχε αποτραπεί.

Δεν θα δεχτούμε μια κοινωνία όπου ο Έλληνας εργαζόμενος επιστρέφει σπίτι σακατεμένος — ή δεν επιστρέφει καθόλου — για να διατηρηθούν τα περιθώρια κέρδους.

Δεν θα συζητάμε άλλο ψιθυριστά στους διαδρόμους των εργοστασίων!

Δεν θα μένουμε άλλο διασπασμένοι και φοβισμένοι!

Ήρθε η ώρα για οργάνωση στη βάση.

Για Εθνικά σωματεία πραγματικά ανεξάρτητα από εργοδοτικές επιρροές.

Για Εθνική Εργατική ενότητα με πυρήνα την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια.

Καμία ζωή στο βωμό του κέρδους.

Καμία ανοχή στην εργοδοτική και κρατική αυθαιρεσία.

Οργάνωση – Αντίσταση – Αξιοπρέπεια.

ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Ποιοι κρύβονται πίσω από τον Ρουβίκωνα;

  

Ποιοι κρύβονται πίσω από τον Ρουβίκωνα;

Εδώ και πάνω από μια δεκαετία, η αναρχοσυστημική ομάδα Ρουβίκωνας αποτελεί σταθερό στοιχείο της πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας.  Παρεμβάσεις, τραμπουκισμοί, εισβολές, βανδαλισμοί, τρικάκια, μπογιές, πανό. Παράνομες ενέργειες που από τα ΜΜΕ χαρακτηρίζονται τις περισσότερες φορές ως συμβολικές. Κι όμως, ένα ερώτημα επανέρχεται διαρκώς: πώς γίνεται όλη αυτή η δράση να μοιάζει σχεδόν κανονικοποιημένη; Πόσες φορές συνελήφθησαν και πόσες φορές τιμωρήθηκαν;

Είναι γνωστό ότι μέλη του Ρουβίκωνα έχουν προσαχθεί και συλληφθεί δεκάδες φορές. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι συλλήψεις ήταν μαζικές: σε υπουργεία, στο Σύνταγμα, σε δημόσιους οργανισμούς, ακόμη και γύρω από τη Βουλή. Κι όμως, πόσες από αυτές τις συλλήψεις κατέληξαν σε πραγματικές ποινές φυλάκισης; Είναι τυχαίο ότι, παρά τον όγκο των ενεργειών, οι τελικές καταδίκες είναι ελάχιστες και ήπιες;Ή μήπως πρόκειται απλώς για νομικές συμπτώσεις; 

Πώς εξηγείται η ελευθερία κινήσεων; Ο Ρουβίκωνας έχει πραγματοποιήσει παρεμβάσεις σε υπουργεία, σε πρεσβείες, σε μεγάλες εταιρείες, σε δημόσιους οργανισμούς, ακόμη και σε χώρους υψηλής ασφάλειας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι δράσεις ήταν δημόσια ανακοινωμένες, με βίντεο, φωτογραφίες και αναλήψεις ευθύνης. Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι πώς είναι δυνατόν μια ομάδα που δηλώνει ανοιχτά τις ενέργειές της να συνεχίζει να δρα ανενόχλητη; Γιατί δεν αντιμετωπίζεται όπως άλλες πολιτικές ή κοινωνικές ομάδες που διώκονται πολύ αυστηρότερα για σαφώς ηπιότερες πράξεις;

Είναι επίσης γνωστό ότι ο Ρουβίκωνας διατηρεί χώρο στα Εξάρχεια, σε περιοχή όπου εδώ και χρόνια εφαρμόζεται μια ιδιότυπη «ειδική μεταχείριση». Αναρωτιέται κανείς. Γιατί αυτός ο χώρος εξακολουθεί να υπάρχει;

Επίσης χρήματα, χρόνος και οργάνωση: από πού προκύπτουν; Οι δράσεις απαιτούν μετακινήσεις, υλικά, χρόνο και κυρίως τεράστια έξοδα σε νομική υποστήριξη. Πολλοί από τους συμμετέχοντες δηλώνουν ότι δεν εργάζονται, όπως είναι λογικό για τους τεμπέληδες του αναρχικού χώρου. Άρα γεννάται εύλογα το ερώτημα. Πώς χρηματοδοτείται όλο αυτό; Υπάρχουν δωρεές; Υπάρχουν αλληλέγγυα δίκτυα και πηγές που απλώς δεν φαίνονται;

Πολλοί από το πόπολο θαυμάζουν τον Ρουβίκωνα χωρίς να μπορούν καν να σκεφτούν ποιος υπάρχει πίσω από αυτούς και τους συντηρεί. Για εμάς είναι εύκολη η απάντηση και στο ποιος κρύβεται και γιατί το κάνει. 

Για απάντηση θα πούμε μόνο ότι το κράτος και το σύστημα πάντα δείχνει το χειρότερο του πρόσωπο προς τους Εθνικιστές. Γιατί μόνο αυτούς φοβάται. Τα υπόλοιπα εννοούνται.

 Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Αναλώσιμες ζωές στο όνομα του κέρδους: το έγκλημα της Βιολάντα.

 

Αναλώσιμες ζωές στο όνομα του κέρδους: το έγκλημα της Βιολάντα.

Η τραγωδία στο εργοστάσιο "Βιολάντα" στα Τρίκαλα, όπου πέντε εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους από την ισχυρή έκρηξη προπανίου, δεν ήταν αποτέλεσμα μιας “κακής στιγμής”. Ήταν το προϊόν συστηματικής αδιαφορίας, παραλείψεων και ανεπαρκών κρατικών μηχανισμών, όπως ξεκάθαρα καταγράφεται στο επίσημο πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, η έκρηξη προκλήθηκε από πολύμηνη διαρροή προπανίου, η οποία δεν ανιχνεύτηκε ούτε αντιμετωπίστηκε, παρά τον υψηλό κίνδυνο. Το αέριο συγκεντρώθηκε σε υπόγειους χώρους, ώσπου ένας σπινθήρας από τον ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό της εγκατάστασης προκάλεσε την ακαριαία ανάφλεξη. Τρεις υπεύθυνοι — ο ιδιοκτήτης, ο τεχνικός ασφαλείας και ο υπεύθυνος βάρδιας — προσαχθήκαν στον εισαγγελέα με την κατηγορία για ανθρωποκτονία από αμέλεια.

Αυτά τα γεγονότα αποδεικνύουν κάτι που πολλοί προσπαθούν να αγνοήσουν: η ασφάλεια των εργαζομένων θεωρείται κόστος και όχι δικαίωμα. Οι ελέγχοι ασφαλείας, όπου γίνονται, είναι τυπικοί, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Οι μηχανισμοί πρόληψης της πολιτείας είναι ελλιπείς και πολλές φορές ανύπαρκτοι. Και όταν η αμέλεια γίνεται κανονικότητα, οι εργαζόμενοι πληρώνουν με την ίδια τους τη ζωή.

Η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.

Η τραγωδία στα Τρίκαλα φέρνει στο φως μια βασική αλήθεια: το φιλλελεύθερο καπιταλιστικό κράτος αδυνατεί να προστατεύσει τον εργαζόμενο. Κανονικά ο ρόλος του κράτους δεν περιορίζεται στην τυπική θεσμική παρουσία ή στις τυπικές διαδικασίες ελέγχου. Οφείλει να είναι ενεργός, προληπτικός και αυστηρός απέναντι σε κάθε εργοδότη που εκθέτει σε κίνδυνο τη ζωή των εργαζομένων.

Η καθυστέρηση εντοπισμού της διαρροής, η αδυναμία επιβολής αυστηρών κανονιστικών μέτρων και η ανεπάρκεια στην παρακολούθηση επικίνδυνων εγκαταστάσεων αποδεικνύουν ότι οι κρατικοί μηχανισμοί δεν λειτουργούν υπέρ της ασφάλειας των εργαζομένων, αλλά υπέρ της ευκολίας των επιχειρήσεων. Κάθε έκρηξη, κάθε εργατικό ατύχημα, κάθε απώλεια ζωής είναι μια σκληρή υπενθύμιση ότι το κράτος παραμένει ουσιαστικά απών. 

Η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ.

Παράλληλα, η υπόθεση αυτή φέρνει στο φως την ανεπάρκεια του συνδικαλιστικού κινήματος. Οι εργαζόμενοι δεν είχαν ουσιαστικό λόγο στον έλεγχο για την ασφάλεια στον χώρο εργασίας τους, ούτε μηχανισμούς πίεσης που να επιβάλλουν πραγματικά μέτρα προστασίας. Οι κομματικές ενώσεις και οι αριστερές συλλογικότητες που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται τα συμφέροντα της εργασίας συχνά περιορίζονται σε κομματικά, γραφειοκρατικά και θεσμικά παιχνίδια, αφήνοντας τους εργάτες ευάλωτους σε κινδύνους που μπορούν να προληφθούν.

Όσο οι συλλογικότητες δρουν μόνο τυπικά ή επικοινωνιακά, κάθε εργοστάσιο με παραλείψεις ασφαλείας μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα θανάτου. Η αδράνεια αυτή δεν είναι απλά σφάλμα, είναι δομικό πρόβλημα του εργατικού κινήματος, που δεν έχει αναπτύξει πραγματικούς μηχανισμούς προστασίας και πίεσης.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΕΡΓΑΣΙΑ.

Ως Εθνικό Πολιτικό Κίνημα  Ιερός Λόχος, δεν περιοριζόμαστε στην κριτική. Η προστασία των εργαζομένων απαιτεί συγκεκριμένα και εφαρμόσιμα μέτρα όπως:

Υποχρεωτικοί και τακτικοί τεχνικοί έλεγχοι σε όλες τις εγκαταστάσεις με επικίνδυνες ουσίες, με δημόσια καταγραφή και αυστηρές ποινές για παραλείψεις.

Ανεξάρτητοι ελεγκτές ασφαλείας και όχι υπάλληλοι που λογοδοτούν στην ίδια την επιχείρηση.

Πλήρης ενημέρωση και εκπαίδευση εργαζομένων σε θέματα πρόληψης και αντιμετώπισης κινδύνων.

Σύγχρονα συστήματα ανίχνευσης αερίων και αυτοματοποιημένα συστήματα σήμανσης κινδύνου, για την έγκαιρη αντίδραση σε διαρροές και εκρήξεις.

Νομοθεσία με πραγματικές ευθύνες, όπου η παραμέληση των κανόνων ασφαλείας θα οδηγεί άμεσα σε ποινικές διώξεις των υπευθύνων και σε αστική αποζημίωση των οικογενειών των θυμάτων.

Ανασυγκρότηση και εθνικοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος, ώστε να αποκτήσει πραγματική δύναμη, με συλλογικές δράσεις και μηχανισμούς πίεσης που προστατεύουν τη ζωή των εργαζομένων.

Η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια δεν μπορούν να είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου που δουλεύει.

Οι πέντε εργάτριες της Βιολάντα δεν πρέπει να περάσουν στην ανωνυμία της μνήμης.Η τραγωδία τους πρέπει να γίνει μήνυμα για κάθε εργαζόμενο και κάθε συνδικαλιστή: η ζωή μας δεν είναι αναλώσιμη, η εργασία μας δεν είναι θυσία για το κέρδος.

Ως κοινωνία και ως Εθνικό Κοινωνικό Κίνημα, καλούμε το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του, με αυστηρούς ελέγχους και μηχανισμούς πρόληψης και τους εργοδότες να αντιμετωπίσουν την ασφάλεια ως απαράβατο καθήκον και όχι ως κόστος που παραλείπεται.

Η ζωή και η ασφάλεια όλων μας είναι δεν διαπραγματεύεται!

Απαιτούμε σεβασμό, προστασία και αξιοπρέπεια και αυτό είναι ευθύνη όλων.Το μήνυμα είναι σαφές: κανένας θάνατος δεν είναι ατύχημα, κανένας εργαζόμενος δεν είναι αναλώσιμος και κανένα κράτος ή συνδικαλιστική οργάνωση δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τη σιωπή.

Συλλυπητήρια στις οικογένειες των αδικοχαμένων εργατριών.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2026

Ανακοίνωση.

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ.

Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια μας δεν είναι ούτε ατυχήματα ούτε «κακές στιγμές».Είναι πολιτικές συνέπειες.

Το αιματηρό επεισόδιο στη Χίο μεταξύ Λιμενικών και διακινητών από την Τουρκία αλλά και η προκλητική παρουσία των Γκρίζων Λύκων στη Θράκη, συνθέτουν την ίδια θλιβερή εικόνα.Ένα υπόδουλο κράτος χωρίς βούληση να υπερασπιστεί τα σύνορα του, τον Λαό του και την  εθνική συνοχή του.

Η Τουρκία, εδώ και χρόνια, επιδιώκει τη γεωπολιτική αποσταθεροποίηση της Ελλάδας. Εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό, ενθαρρύνει εθνικιστικές και αλυτρωτικές κινήσεις στη Θράκη και στοχεύει στη σταδιακή «Κοσοβοποίηση» μιας ευαίσθητης περιοχής της Πατρίδας μας. Και αντί να βρει απέναντί αντίσταση, βρίσκει ανοχή. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα παρουσιάζεται διεθνώς ως χώρα «ανοιχτών συνόρων», επιδομάτων και μόνιμης φιλοξενίας. Το μήνυμα αυτό δεν είναι ανθρωπισμός. Είναι εθνικό έγκλημα και πολιτική απάτη. Ο Λαός μας δεν αντέχει άλλο να θρέφει αφροασιατικούς πληθυσμούς την ώρα που 

οι Έλληνες εργαζόμενοι φτωχοποιούνται,

οι νέοι ξενιτεύονται,

η ύπαιθρος ερημώνει,

και η κοινωνική συνοχή διαλύεται.

Η αλήθεια που δεν λέγεται είναι απλή.Αυτή η πολιτική δεν γίνεται από ανθρωπισμό. Γίνεται για να εξυπηρετεί τα φτηνά, αναλώσιμα εργατικά χέρια στις φάμπρικες, στις αποθήκες και στα εργοτάξια των καπιταλιστών. Γίνεται για να συμπιέζονται οι μισθοί των Ελλήνων, να διαλύεται η συλλογική διεκδίκηση και να μετατρέπεται η εργασία σε εμπόρευμα χωρίς αξία. Γίνεται για μετατραπεί η Ευρώπη σε απέραντο χωνευτήρι ανθρώπων, όπου θα κυριαρχεί ο άνθρωπος χωρίς ρίζες άρα και χωρίς αντίσταση στην αλλοτρίωση. 

Και μέσα σε όλα αυτά γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα.

Γιατί η Νέα Δημοκρατία αγοράζει όπλα;

Για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και τις γεωπολιτικές ισορροπίες τρίτωνή για να υπερασπίζεται τα σύνορα της Ελλάδας, όταν αποδεικνύεται ότι αυτά παραβιάζονται καθημερινά ακόμη και με ψαρόβαρκες; Όταν ένα κράτος δεν μπορεί να ελέγξει ποιος μπαίνει,δεν μπορεί να μιλά για κυριαρχία.

Η δική μας θέση είναι καθαρή και εθνικοκοινωνικά δίκαιη.

Κλείσιμο και αυστηρή φύλαξη των συνόρων, ώστε να σταματήσει η παράνομη είσοδος.

Απέλαση όλων των παράτυπων μεταναστών, με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο αλλά χωρίς προσχήματα.

Μηδενική ανοχή στην Τουρκία.

Επιβολή ουσιαστικών οικονομικών και φορολογικών κυρώσεων στην Τουρκία, ξεκινώντας από τα τουρκικά προϊόντα, καθώς αποτελεί την κύρια δίοδο των μεταναστευτικών ροών.

Προτεραιότητα στον Έλληνα εργαζόμενο, στην εργασία με αξιοπρέπεια και όχι στη φτηνή εκμετάλλευση.

Η Πατρίδα μας δεν χρειάζεται άλλα προσχήματα!

Χρειάζεται σύνορα, κοινωνική δικαιοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια. Ό,τι ζούμε σήμερα δεν είναι μονόδρομος.

Είναι επιλογή.

Και οι επιλογές αυτές έχουν υπεύθυνους.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Η Αντεπίθεση του Ελληνικού Εθνικού Κοινωνισμού! ΙΜΙΑ 2026

  

Η Αντεπίθεση του Ελληνικού Εθνικού Κοινωνισμού! ΙΜΙΑ 2026

Χθες, κατά την εκδήλωση μνήμης για τα Ίμια στη Θεσσαλονίκη, έγινε για ακόμη μία φορά ξεκάθαρο ότι το κράτος και το παρακράτος λειτουργούν σε αγαστή συνεργασία όταν πρόκειται να στραφούν ενάντια στο εθνικοκοινωνικό κίνημα και ειδικότερα ενάντια στον Ιερό Λόχο.

Παρότι είχε δηλωθεί εγκαίρως και απολύτως νόμιμα η πρόθεσή μας να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση στον Λευκό Πύργο, με τήρηση όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών, από νωρίς ο χώρος είχε ήδη καταληφθεί από ομάδες του αναρχικού χώρου, οι οποίες βρίσκονταν εκεί υπό την πλήρη προστασία της αστυνομίας, με προφανή στόχο να εμποδιστεί η προσέγγισή μας στο σημείο που είχαμε δηλώσει.

Όταν κινηθήκαμε άμεσα για να διεκδικήσουμε τον χώρο που μας ανήκε νόμιμα, η αστυνομία μπλόκαρε την πορεία μας στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης και προχώρησε σε εκτεταμένες ταυτοποιήσεις και άσκησε ωμή τρομοκρατία, ιδίως απέναντι στα νεαρά μέλη και τους φίλους του Κινήματός μας. 

Η τακτική ήταν ξεκάθαρη: απομόνωση, ψυχολογική πίεση και παρεμπόδιση κάθε πολιτικής παρουσίας. Μας απομόνωσαν εντός του χώρου του λιμανιού, όπου τελικά η εκδήλωσή μας πραγματοποιήθηκε κανονικότατα, με τάξη και αξιοπρέπεια. Παρά την κρατική τρομοκρατία, πλήθος κόσμου – κυρίως νεαρών παιδιών – προσήλθε και έδωσε το παρών, αποδεικνύοντας ότι η μνήμη και η αγωνιστική συνείδηση δεν μπλοκάρονται με κλούβες και ελέγχους.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκαν και άλλες εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη, ακόμη και σε σημεία ελάχιστα μέτρα από καταλήψεις του αναρχικού χώρου, χωρίς καμία απολύτως ενόχληση. 

Για άλλη μια φορά, όλος ο μηχανισμός στράφηκε επιλεκτικά ενάντια στον Ιερό Λόχο. Αυτό δεν είναι τυχαίο, είναι πολιτική επιλογή και φόβος απέναντι σε ένα κίνημα που μιλά για Πατρίδα, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Έθνος και Αξιοπρέπεια.

Δείτε το βίντεο και εδώ: Αντεπίθεση

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε ομιλία από τον Αρχηγό του Κινήματός μας, Ανδρέα Γενιά, ο οποίος αναφέρθηκε στη διαχρονική προδοσία που υφίσταται η χώρα μας από το πολιτικό σύστημα. Τόνισε ότι η ατολμία, η δουλικότητα και η απουσία εθνικής στρατηγικής έχουν μετατρέψει το Αιγαίο σε μόνιμο πεδίο διεκδικήσεων από την Τουρκία.

Δείτε το βίντεο εδώ:

Ομιλία/κατάθεση στεφάνου/Εθνικός Ύμνος

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον βρώμικο και υπονομευτικό ρόλο του ΝΑΤΟ και των αμερικανικών κυβερνήσεων από το 1974 μέχρι σήμερα. Ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει την προσήλωσή του σε αυτούς τους οργανισμούς με αίμα και με χρήμα: με την Κύπρο του 1974, με τα Ίμια το 1996, με τη συνεχή αμφισβήτηση της κυριαρχίας στο Αιγαίο και με την απώλεια του ονόματος της Μακεδονίας. Καταγγέλθηκε επίσης η Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων, μια ένωση συμφερόντων εχθρική προς τους λαούς και την εθνική κυριαρχία.

Ο Αρχηγός μας κατήγγειλε και τους δήθεν «εθνικιστές» που σήμερα ξερογλύφουν τις αμερικανικές κυβερνήσεις και το ΝΑΤΟ, παριστάνοντας τους πατριώτες ενώ στέκονται στο πλευρό των ίδιων μηχανισμών που ευθύνονται για εθνικές ήττες και ταπεινώσεις. Το μήνυμα ήταν σαφές: δεν μπορείς να μιλάς για Πατρίδα όταν υπηρετείς τους δυνάστες της.

Εμείς συναγωνιστές σήμερα δείξαμε ότι είμαστε ενεργο κύτταρο σε ένα κόσμο χάρτινο. Όταν στάθηκα ανάμεσα σας και έβλεπα τον κόσμο να μας κοιτάει όταν περνούσε με απορία σκέφτηκα ότι ναι είμαστε εδώ από όλα τα μέρη της πατρίδας τιμήσαμε στα ιερά νερά μας τους 3 αξιωματικούς που χάσαμε ,ανθρώπους που δεν γνωρίσαμε ποτέ και όμως δώσαμε παρών για την τιμη αυτών των ανθρώπων . Ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει την ατμόσφαιρα μέσα στους Συναγωνιστές και την Ιδέα που ένωσε όλους εμάς από κάθε μεριά της Ελλάδας για να μπορέσουμε να σταθούμε δίπλα ο ένας στον άλλο ,αυτό είναι το πρόβλημα ότι ο αγωνιστής στον κόσμο τους μοιάζει σαν ένα πρόβλημα γιατί δεν έχουν πάρει την μαγιά της εθνικής ιδέας και την λέξη συναγωνισμός κάτω από τα ιερά λάβαρα ανάμεσα σε ανθρώπους που πρώτα η σημαία και όλα τα υπόλοιπα δεύτερα .Δόξα και τιμή στον Ιερό Λόχο αυτά είχα να πω .
(Μήνυμα νεαρού Συναγωνιστή).

Η λιτή τελετή, όπως ακριβώς πρέπει να είναι οι τελετές μνήμης και τιμής, ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνου στη θάλασσα, τιμώντας τους τρεις αξιωματικούς που έπεσαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος εκείνη τη νύχτα στο Αιγαίο:

Χριστόδουλος Καραθανάσης, 

Παναγιώτης Βλαχάκος και 

Έκτορας Γιαλοψός.

Ακολούθησε ο Εθνικός Ύμνος και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή, τόσο για τους ήρωες των Ιμίων όσο και για σύγχρονες απώλειες του λαού μας: για τους φίλους και οπαδούς του ΠΑΟΚ που σκοτώθηκαν στο πρόσφατο τροχαίο δυστύχημα, καθώς και για τις πέντε εργάτριες που έχασαν τη ζωή τους στα Τρίκαλα, στο εργοστάσιο της Βιόλαντα.

Η εκδήλωση έκλεισε με συντεταγμένη αποχώρησή μας, με συνθήματα που δονούσαν από παλμό τον τόπο, αποδεικνύοντας ότι όσο κι αν επιχειρούν να μας φιμώσουν, η φωνή μας θα ακούγεται.

Συγχαρητήρια στην περιφρούρηση και στην νεολαία του Ιερού Λόχου την ΕΝΕ!

Δεν τρομοκρατούμαστε. Δεν υποχωρούμε. Δεν ξεχνάμε.

Η μνήμη των Ιμίων ανήκει στον Ελληνικό Λαό και στη νεολαία που συνεχίζει.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ