Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ 1974: Οι Σύγχρονες Θερμοπύλες του Ελληνισμού.

  

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ 1974: Οι Σύγχρονες Θερμοπύλες του Ελληνισμού.

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός έθνους όπου η γεωμετρία των αριθμών καταλύεται από το μέγεθος της ψυχής. Τον Αύγουστο του 1974, στο μαρτυρικό νησί της Κύπρου, γράφτηκε μια από τις πιο ένδοξες και συνάμα τραγικές σελίδες του σύγχρονου Ελληνισμού. Εκεί, στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, στον Γερόλακκο της Λευκωσίας, μια χούφτα ανδρών αρνήθηκε να συνθηκολογήσει με το μοιραίο. Κοίταξαν κατάματα τον θάνατο και επέλεξαν τον δρόμο της τιμής, περνώντας απευθείας στο πάνθεον των ηρώων. Κατά τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, τον «Αττίλα ΙΙ», το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ αποτέλεσε τον κύριο αντικειμενικό σκοπό των εισβολέων. Η αναλογία των δυνάμεων προκαλεί δέος, καθώς περίπου 318 Έλληνες μαχητές, απομονωμένοι και ουσιαστικά αβοήθητοι, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μια πολλαπλάσια τουρκική δύναμη, η οποία υποστηριζόταν από βαριά άρματα μάχης, καταιγιστικό πυροβολικό και αεροπορική υπεροχή. Από τις 14 έως τις 16 Αυγούστου η κυπριακή γη σείστηκε συθέμελα. Υπό την ψύχραιμη και ακλόνητη ηγεσία του Αντισυνταγματάρχη Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, οι υπερασπιστές του στρατοπέδου μετέτρεψαν κάθε σπιθαμή εδάφους σε γραμμή άμυνας. Χωρίς την αεροπορική κάλυψη που θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα και με τις ενισχύσεις που περίμεναν να μην φτάνουν, οι στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ βρέθηκαν να πολεμούν μέσα σε έναν πραγματικό όλεθρο, απέναντι σε έναν εχθρό συντριπτικά ανώτερο σε αριθμούς και μέσα.

Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα που δεν πρέπει να σβήσουν μέσα στον χρόνο. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι έμειναν τόσο μόνοι; Πού ήταν η ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία όταν οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ έδιναν την ύστατη μάχη τους; Γιατί οι εκκλήσεις για βοήθεια δεν είχαν την ανταπόκριση που περίμεναν οι υπερασπιστές του στρατοπέδου; Ποιες αποφάσεις λαμβάνονταν στην Αθήνα την ώρα που οι στρατιώτες έδιναν μάχη μέσα στα χαρακώματα; Ήταν αδυναμία, φόβος, λανθασμένος υπολογισμός, πολιτική ατολμία ή κάτι βαθύτερο; Η Ιστορία οφείλει να εξετάσει αυτά τα ερωτήματα χωρίς φόβο, αλλά και χωρίς εύκολες απλουστεύσεις. Γιατί πίσω από τις αποφάσεις των επιτελείων και των πολιτικών γραφείων υπήρχαν άνθρωποι. Άνθρωποι που περίμεναν βοήθεια, άνθρωποι που πολεμούσαν και άνθρωποι που τελικά έπεσαν. Η μαρτυρία του ίδιου του Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου αποκτά γι' αυτό ιδιαίτερη βαρύτητα. Όπως περιγράφει αργότερα τη στιγμή κατά την οποία οι τουρκικές δυνάμεις κατάφεραν να διασπάσουν την άμυνα, οι άνδρες του συνέχισαν να πολεμούν μέχρι την τελευταία τους πνοή:

«Όταν διατάχθηκε η οπισθοχώρηση, η κατάσταση ήταν πλέον δραματική. Βλέπαμε τα εχθρικά άρματα να ισοπεδώνουν τα χαρακώματα. Οι άνδρες μου όμως δεν έτρεχαν να σωθούν. Πολεμούσαν μέχρι την τελευταία τους πνοή. Φώναζαν "Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο!" και ορμούσαν με τις λόγχες. Εμείς στην Κύπρο δεν ηττηθήκαμε από τον εχθρό...προδοθήκαμε από εκείνους που μας άφησαν μόνους».

Πηγή: Παναγιώτης Β. Σταυρουλόπουλος, Το Χρονικό της Μάχης της ΕΛ.ΔΥ.Κ. 14-16/8/1974.

Οι μαρτυρίες των επιζώντων μεταφέρουν την πραγματική εικόνα εκείνων των ωρών.Ένας ακόμη επιζών, πολεμώντας μέσα στα χαρακώματα της πρώτης γραμμής, μεταφέρει την απόλυτη φρίκη της σώμα με σώμα μάχης:

«Το πυροβολικό μας είχε τυφλώσει, το χώμα είχε γίνει κόκκινο από το αίμα των συντρόφων μας. Θυμάμαι έναν λοχία δίπλα μου, με κομμένο το χέρι, να συνεχίζει να γεμίζει το όπλο με το άλλο και να πυροβολεί. Όταν τελείωσαν οι σφαίρες, βγήκαμε με τα μαχαίρια. Δεν υπήρχε φόβος πια, μόνο μια λυσσαλέα επιθυμία να πάρουμε όσους περισσότερους μπορούσαμε μαζί μας. Κοιτάζαμε τον ουρανό ψάχνοντας την ελληνική αεροπορία, αλλά δεν ήρθε ποτέ. Ήμασταν μόνοι μας, εμείς και η Ιστορία».

Πηγή: Αθανάσιος Χρυσάφης, Οι άγνωστοι στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ.

Μέσα σε αυτή την πύρινη κόλαση η μορφή του Λοχαγού Μηχανικού Σωτήρη Σταυριανάκου υψώθηκε ως αιώνιο σύμβολο ανδρείας. Ο Σταυριανάκος είχε ήδη πάρει μετάθεση για την Ελλάδα, αλλά αρνήθηκε να εγκαταλείψει την Κύπρο, λέγοντας στη γυναίκα του: «Δεν μπορώ να αφήσω τα μεγάλα μου παιδιά», εννοώντας τους κληρωτούς στρατιώτες του. 

Στις 16 Αυγούστου, επικεφαλής μιας μικρής δύναμης στο στρατηγικό Ύψωμα Β΄, ανέλαβε το βάρος της τουρκικής κύριας επίθεσης. Όταν η θέση του περικυκλώθηκε από εχθρικά άρματα μάχης, ο Σταυριανάκος δεν οπισθοχώρησε. Με αστείρευτο θάρρος βγήκε όρθιος από το χαράκωμα και επιτέθηκε, προσπαθώντας να εξουδετερώσει τον πολυβολητή ενός τουρκικού άρματος. Χρειάστηκε η απευθείας βολή του πυροβόλου ενός άρματος για να κοπεί το νήμα της ζωής αυτού του μεγάλου Λάκωνα ήρωα, ο οποίος έπεσε μαχόμενος μέχρι την τελευταία του πνοή. Η θυσία του αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές σελίδες της μάχης της ΕΛΔΥΚ και συμπυκνώνει το μεγαλείο εκείνων των ανθρώπων που δεν εγκατέλειψαν τους συμπολεμιστές τους ακόμη και όταν όλα έδειχναν ότι η μάχη είχε χαθεί.

Πηγή: Αρχείο Πεσόντων ΓΕΣ / Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού.

Το μεσημέρι της 16ης Αυγούστου το στρατόπεδο είχε μετατραπεί σε έναν απέραντο σωρό από ερείπια και στάχτη. Οι απώλειες της ΕΛΔΥΚ ήταν βαρύτατες. Δεκάδες αξιωματικοί και οπλίτες έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι, ενώ για δεκαετίες η λίστα των αγνοουμένων παρέμενε μια ανοιχτή πληγή για τις οικογένειές τους στην Ελλάδα. Η θυσία τους όμως δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο με τον αριθμό των νεκρών. Η αντίσταση των υπερασπιστών του Γερόλακκου καθυστέρησε την τουρκική προέλαση και δυσχέρανε τα σχέδια του αντιπάλου σε μια κρίσιμη στιγμή της εισβολής. Οι «300» της ΕΛΔΥΚ έγιναν σύμβολο μιας μάχης όπου η αριθμητική υπεροχή συγκρούστηκε με την αποφασιστικότητα ανθρώπων που γνώριζαν ότι οι πιθανότητες επιβίωσής τους ήταν ελάχιστες. Κι όμως έμειναν. Πολέμησαν. Και πολλοί από αυτούς δεν έφυγαν ποτέ.

Η μάχη της ΕΛΔΥΚ το 1974 υπερβαίνει τα στενά όρια μιας στρατιωτικής αναμέτρησης και αποκτά βαθιά εθνική και υπαρξιακή σημασία για τον Ελληνισμό. Σε μια περίοδο κατά την οποία η τότε πολιτική και στρατιωτική ηγεσία φάνηκε κατώτερη των περιστάσεων, ο απλός Έλληνας φαντάρος της πρώτης γραμμής κράτησε ψηλά την τιμή των ελληνικών όπλων. Και ακριβώς γι' αυτό η μνήμη των πεσόντων δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να κλείσει η συζήτηση, αλλά για να ανοίξει. Η θυσία τους επιβάλλει να ρωτήσουμε τι πραγματικά συνέβη το καλοκαίρι του 1974, γιατί η Κύπρος βρέθηκε τόσο απομονωμένη, γιατί οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ πολέμησαν με τόσο περιορισμένη υποστήριξη και ποιες αποφάσεις είχαν ληφθεί από εκείνους που βρίσκονταν μακριά από τα χαρακώματα. Δεν είναι προσβολή προς τους νεκρούς να αναζητούμε απαντήσεις. Τουναντίον είναι υποχρέωση απέναντί τους. Γιατί εκείνοι έκαναν το καθήκον τους. Το ερώτημα είναι αν το έκαναν και εκείνοι που είχαν την ευθύνη να τους στηρίξουν.

Σήμερα, οι πολιτικοί μπορούν να εκφωνούν πανηγυρικούς λόγους, να καταθέτουν στεφάνια και να διοργανώνουν τελετές μνήμης. Όμως η πραγματική δικαίωση των νεκρών βρίσκεται στην ιστορική μνήμη και στην αναζήτηση της αλήθειας. Η Λευκωσία παραμένει διαιρεμένη και η κατοχή συνεχίζεται. Το αίμα που χύθηκε δεν μπορεί να μετατραπεί σε μια απλή επετειακή αναφορά. Οι ήρωες του 1974 δεν ανήκουν στο παρελθόν. Καθορίζουν το μέλλον και μας υπενθυμίζουν ότι η ελευθερία, η αξιοπρέπεια και η ιστορική μνήμη απαιτούν ευθύνη. Όσο θυμόμαστε τους ανθρώπους που έμειναν εκεί, στα χαρακώματα του Γερόλακκου, και όσο εξακολουθούμε να αναζητούμε την αλήθεια για τις συνθήκες μέσα στις οποίες πολέμησαν και έπεσαν, η θυσία τους θα παραμένει ζωντανή.

Αθάνατοι οι Ήρωες της ΕΛΔΥΚ.

Ανδρεας Γενιάς Πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 16.8.26

Η Κοίμησή της Υπερμάχου Στρατηγού.

 

Σήμερα, ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η Ελλάδα προσεύχεται με σεβασμό στην Παναγία, την Υπέρμαχο Στρατηγό του Γένους. Η Κοίμησή Της δεν είναι τέλος, αλλά πέρασμα στην αιωνιότητα και διαρκής παρουσία, σκέπη και παρηγοριά για κάθε Έλληνα.

Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια,

ως λυτρωθείσα των δεινών,

ευχαριστήρια αναγράφω Σοι η Πόλις Σου, Θεοτόκε.

Τέλος δεν ξεχνάμε ότι σαν σήμερα, 15 Αυγούστου 1940, ανήμερα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η ιταλική κυβέρνηση του Μπενίτο Μουσολίνι εξαπέλυσε άνανδρη επίθεση εναντίον της Ελλάδας, τορπιλίζοντας την «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου. Από την επίθεση έχασαν τη ζωή τους 9 Έλληνες και τραυματίστηκαν δεκάδες. Η βύθιση της «Έλλης» υπήρξε το προμήνυμα του πολέμου που πλησίαζε. Δεν ξεχνούμε τους νεκρούς και δεν λησμονούμε την ιστορία μας. Λίγους μήνες αργότερα, το ελληνικό «ΟΧΙ» θα περνούσε στην αιωνιότητα.

Χρόνια πολλά λοιπόν σε όλους τους Έλληνες.

Παναγία, σκέπε το Γένος μας, την Πατρίδα μας και τις οικογένειές μας.

ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Το Πιστεύω μας

  

Πιστεύουμε 

σ’ έναν Λαό κυρίαρχο και ισχυρό,γεννημένο από την Ιστορία, ποτισμένο με αίμα Μαρτύρων και Αγωνιστών και σε μια Πατρίδα ελεύθερη και ανεξάρτητη,όχι υποτελή σε ξένες δυνάμεις, σε συμμορίες τοκογλύφων και αυτοκρατορίες της ύλης.

Πιστεύουμε 

στην Εθνική Κοινωνική δικαιοσύνη,που δεν ανέχεται φτώχεια δίπλα στην χλιδή,ούτε δούλους δίπλα σε αφεντικά και σε μια πολιτεία που δεν μετρά τους ανθρώπους με χρήμα, αλλά με τιμή, έργο και προσφορά.

Πιστεύουμε 

σε μια Ελλάδα που ανήκει στα παιδιά της,όχι στους κατακτητές με χαρτιά,ούτε στους «συμμάχους» με δεσμά και στην ανατροπή και καθαίρεση κάθε εξουσίας που προδίδει το Λαό και που ζει από τον ιδρώτα των πολλών για να τρέφει τους λίγους.

Πιστεύουμε 

σε μια Νέα Ελλάδα – όχι αυτή των κομματόσκυλων  και των τραπεζών, μα της γης, του μόχθου, της πίστης, της αντίστασης και αναμένω την Ανάσταση του Έθνους και την δικαίωση όλων όσων πότισαν με το Αίμα τους το αιώνιο δέντρο της Ελευθερίας.

ΕΠΚ Ιερός Λόχος

Αριστοτέλης Γκούμας. Το πρόσωπο της Βορείου Ηπείρου που χάνεται...

 

Αριστοτέλης Γκούμας. Το πρόσωπο της Βορείου Ηπείρου που χάνεται...

Υπάρχουν επέτειοι που δεν είναι απλώς μια υπενθύμιση ενός τραγικού γεγονότος. Είναι μια υπενθύμιση ενός χρέους. Δεκαέξι χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του Αριστοτέλη Γκούμα, ενός νέου ανθρώπου της Βορείου Ηπείρου, του οποίου η απώλεια άφησε βαθύ αποτύπωμα στον Ελληνισμό. Για εμάς, όμως, ο Αριστοτέλης Γκούμας δεν είναι απλώς ένα όνομα που θυμόμαστε κάθε Αύγουστο. Είναι το πρόσωπο μιας Βορείου Ηπείρου που γνωρίσαμε, περπατήσαμε και αγαπήσαμε.

Ο Ιερός Λόχος ιδρύθηκε το 2012. Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της δράσης του στράφηκε ενεργά προς τη Βόρειο Ήπειρο. Η γεωγραφική εγγύτητα της Θεσσαλονίκης μάς έδινε τη δυνατότητα να βρισκόμαστε συχνά δίπλα στους αδελφούς μας. Δεν περιοριστήκαμε στα λόγια. Βρεθήκαμε στα χωριά τους, στα σχολεία τους, στα σπίτια τους. Διατηρήσαμε για χρόνια φροντιστήριο ελληνικής γλώσσας σε περιοχές που δεν είχαν αναγνωριστεί ως μειονοτικές και όπου τα ελληνόπουλα δεν είχαν το δικαίωμα να φοιτούν σε δημόσιο ελληνικό σχολείο. Μεταφέραμε ρούχα, φάρμακα, παιχνίδια και ό,τι άλλο μπορούσε να προσφέρει μια μικρή ανάσα στις ελληνικές οικογένειες της περιοχής.

Το μεγαλύτερο κέρδος μας, όμως, δεν ήταν αυτά που προσφέραμε. Ήταν αυτά που ακούσαμε. Καθίσαμε με ανθρώπους που μας διηγήθηκαν τις δυσκολίες που έζησαν, τις πιέσεις που δέχθηκαν και την αγωνία τους για το μέλλον του Ελληνισμού στη Βόρειο Ήπειρο. Μέσα από αυτές τις συζητήσεις καταλάβαμε πως η ιστορία δεν είχε τελειώσει με την πτώση του καθεστώτος του Χότζα. Οι προκλήσεις από το αλβανικό κράτος παρέμεναν και πολλοί Βορειοηπειρώτες εξέφραζαν τον φόβο ότι το ελληνικό στοιχείο θα αποδυναμωνόταν σταδιακά μέσα από κοινωνικές, οικονομικές και δημογραφικές πιέσεις.

Η παρουσία του Ιερού Λόχου δεν άργησε να προκαλέσει αντιδράσεις, λόγω και της παράλληλης δράσης με πορείες και συγκεντρώσεις εντός της Ελλάδας. Αρχίσαμε να βλέπουμε δημοσιεύματα σε αλβανικά ιστολόγια που χαρακτήριζαν το Κίνημά μας με βαρείς χαρακτηρισμούς. Η συνέχιση των αποστολών μας γινόταν ολοένα δυσκολότερη και, τελικά, αναγκαστήκαμε να περιορίσουμε τις επισκέψεις μας. Οι δεσμοί μας, όμως, με τη Βόρειο Ήπειρο δεν έσπασαν ποτέ.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, γνωρίσαμε καλύτερα και την υπόθεση της δολοφονίας του Αριστοτέλη Γκούμα. Στις 12 Αυγούστου 2010, δύο χρόνια πριν ξεκινήσει η δική μας παρουσία στην περιοχή, τρεις Αλβανοί από την Αυλώνα εισήλθαν στο εμπορικό κατάστημα του 37χρονου στη Χειμάρρα και απαίτησαν να σταματήσει να μιλάει ελληνικά. Εκείνος αρνήθηκε. Ακολούθησε λογομαχία και επίθεση. Λίγες ώρες αργότερα, καθώς ο Γκούμας οδηγούσε το μηχανάκι του, οι ίδιοι δράστες τον εμβόλισαν με το αυτοκίνητό τους και πέρασαν επανειλημμένα πάνω από το σώμα του, για να βεβαιωθούν ότι είχε πεθάνει, λίγα μέτρα μακριάαπό το σπίτι του. Η δολοφονία συγκλόνισε τότε τους Βορειοηπειρώτες και απασχόλησε έντονα την ελληνική κοινή γνώμη. Για όσους από εμάς γνωρίσαμε αργότερα τους ανθρώπους εκεί, το γεγονός αυτό δεν ήταν απλώς μια παλιά είδηση. Ήταν ένα ακόμη βαθύ τραύμα σε έναν τόπο που κουβαλά ήδη πολλές πληγές.

Η μνήμη του Αριστοτέλη Γκούμα δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια ημερομηνία. Είναι μια αφορμή να θυμόμαστε τους ανθρώπους της Βορείου Ηπείρου, την ιστορία τους, τις δυσκολίες τους και την ανάγκη να μη σβήσει η παρουσία του Ελληνισμού στις πατρογονικές του εστίες. Αυτό το χρέος αισθανόμαστε και εμείς ως Ιερός Λόχος. Όχι μόνο να θυμόμαστε, αλλά να στεκόμαστε δίπλα σε εκείνους που γνωρίσαμε, που μας άνοιξαν τα σπίτια τους και που μας έκαναν να νιώσουμε ότι η Βόρειος Ήπειρος δεν είναι μια μακρινή γωνιά του Ελληνισμού, αλλά ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορικής του συνέχειας.

Δεκαέξι χρόνια μετά, το όνομα του Αριστοτέλη Γκούμα εξακολουθεί να μας υπενθυμίζει ότι η μνήμη δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι ευθύνη. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται, που μιλούν και που μεταδίδουν την ιστορία στις νεότερες γενιές, κανένας δεν χάνεται πραγματικά.

Η μνήμη, όμως, δεν αρκεί από μόνη της. Η "βελούδινη γενοκτονία" που συντελείται στη Βόρειο Ήπειρο —η σταδιακή αποδυνάμωση του ελληνικού στοιχείου μέσα από πιέσεις, διακρίσεις και δημογραφικές μεταβολές— δεν θα ανακοπεί με λόγια και επετείους. Πιστεύουμε ότι η μόνη ουσιαστική λύση είναι η πλήρης στήριξη από την Ελλάδα της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, στη βάση των διεθνών συμφωνιών και με κάθε μέσο που απαιτείται. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει την ανάληψη ισχύος των όπλων, όταν όλα τα άλλα αποδειχθούν ανεπαρκή. Με την Ελλάδα να βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση αδυναμίας και δισταγμών, τίποτε ουσιαστικό δεν μπορεί να αποδώσει. Χρειάζεται αποφασιστικότητα.

Τέλος οι Αλβανοί οφείλουν να καταλάβουν ότι η χώρα αυτή παραμένει ισχυρή και όταν θα κυβερνήσει ο Ιερός Λόχος τότε θα αλλάξουν πολλά και όχι μόνο με την παραβίαση των δικαιωμάτων των αδελφών μας. Η Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου δεν είναι απλώς αίτημα, είναι χρέος απέναντι στην ιστορία, στη δικαιοσύνη και στη μνήμη Εθνομαρτύρων όπως ο Αριστοτέλης Γκούμας.

Ανδρέας Γενιάς  

Πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 9.8.2026

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΑΣΟΥ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ.

 

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΑΣΟΥ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ.

30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ – 30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΔΟΥΛΩΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ.

Αύγουστος 1996. Λίγους μήνες μετά την εθνική προδοσία των Ιμίων, η Κύπρος δονείται από τα συνθήματα της Λευτεριάς. Η Ελληνική Νεολαία, όπως σε κάθε Εθνικό Προσκλητήριο, τίθεται επικεφαλής. Από την Πύλη του Βραδεμβούργου ξεκινά το κύμα των χιλιάδων μοτοσικλετιστών. Καταλήγει στη Μεγαλόνησο με προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. Χιλιάδες περιφρονούν τις κυβερνητικές εντολές και τη δειλία των βολεμένων. Στέκονται απέναντι στις ορδές των εισβολέων στη Λευκωσία και στη Δερύνεια.

11 Αυγούστου 1996. Ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ επιχειρεί με γενναιότητα να βοηθήσει συμπατριώτη του που δέχεται τη λυσσασμένη επίθεση των βαρβάρων Τούρκων Γκρίζων Λύκων στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας. Ο τουρκικός όχλος τον περικυκλώνει. Τον δολοφονεί με ρόπαλα, πέτρες και λύσσα. Οι κυανόκραυνοι του ΟΗΕ μένουν σιωπηλοί παρατηρητές και συνένοχοι ενός ακόμα  στυγερού εγκλήματος κατά του Ελληνισμού. 

Τρεις μέρες μετά η κηδεία μετατρέπεται σε πάνδημη διαδήλωση που καταλήγει στον τόπο του μαρτυρίου. Οι Τούρκοι ανοίγουν πυρ. Και τότε ξεπροβάλλει ο 26χρονος Σολωμός Σολωμού. Με τσιγάρο στο στόμα, αγέρωχος, με χαλύβδινη θέληση, σπάει τον κλοιό. Δεν ακούει τις φωνές που τον καλούν πίσω. Έχει πάρει την απόφαση του νέου Ευαγόρα Παλληκαρίδη:

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια  

να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά!»

Ανεβαίνει στον ιστό όπου κυματίζει το σύμβολο της ασιατικής εισβολής. Πυροβολείται εν ψυχρώ. Πίπτει. Με το Αίμα του και την Ψυχή του  σκεπάζει ολάκερο το Έθνος.

Τριάντα ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει. Το Αίμα των Μαρτύρων δεν δικαιώθηκε. Οι πολιτικές ηγεσίες Ελλάδος και Κύπρου κάθονται στο ίδιο τραπέζι με τους δολοφόνους, συναγελάζονται και διαπραγματεύονται. Προσβλέπουν σε «λύσεις» που εξομοιώνουν τους από τα βάθη των αιώνων Κυρίους της Ελληνικής Γης με τους εισβολείς. Θα τολμήσουν να χαρακτηρίσουν τους Ισαάκ και Σολωμού «θύματα φανατισμού». Εμείς απαντούμε καθαρά:

Ιδού οι Μάρτυρες και Ήρωες που έπεσαν για το Ιδανικό της Ενώσεως της Μεγαλονήσου με τη Μητέρα Ελλάδα.

Ποιοι είναι οι δικοί σας «ήρωες της ομοσπονδίας» και τι θυσίασαν για την Κύπρο;

Το Αίμα των Ηρώων είναι ιερότερο από το μελάνι των σοφών και τις προσευχές των πιστών. Γι’ αυτό δεν έχουμε δικαίωμα να λησμονήσουμε ποτέ. Σε αυτό το Ελληνικό Αίμα δίνουμε Όρκο:

Ποτέ δεν θα εγκαταλείψουμε τον ιερό Αγώνα για την Ένωση – τον πόθο αιώνων – και τη Δικαίωση των πεσόντων Ηρώων. 

Η μνήμη τους δεν είναι γιορτή. Είναι εντολή και καθήκον. Είναι φωτιά στις φλέβες και στα στήθη μας.

Τάσος Ισαάκ – Σολωμός Σολωμού  

Αθάνατοι.  

Κύπρος Γη Ελληνική.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΩΝ. ΧΙΡΟΣΙΜΑ - ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ.

  

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΩΝ. ΧΙΡΟΣΙΜΑ - ΝΑΓΚΑΣΑΚΙ.

Στις 6 Αυγούστου 1945 στις 8:15 το πρωί, το αμερικανικό βομβαρδιστικό Enola Gay πέταξε πάνω από τη Χιροσίμα.  

Από το αεροπλάνο αυτό, η δημοκρατική Αμερική έριξε τη βόμβα ουρανίου «Little Boy» πάνω σε μια ζωντανή πόλη γεμάτη ανθρώπους.  Δεν στόχευσαν κανένα στρατόπεδο και κανένα εργοστάσιο όπλων.Στόχευσαν αμάχους.

Τι έκαναν με μία μόνο βόμβα:;

- Σκότωσαν ακαριαία 70.000–80.000  ανθρώπους.  

- Μέχρι το τέλος του 1945 οι νεκροί στη Χιροσίμα έφτασαν περίπου 140.000. 

- Η θερμοκρασία στο επίκεντρο έφτασε τους 4.000 °C. Άνθρωποι εξατμίστηκαν επί τόπου

Άφησαν μόνο τις σκιές τους καμένες σε τοίχους και πεζοδρόμια.  

- Μέσα σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου πέθαναν σχεδόν όλοι.  

- Η συντριπτική πλειοψηφία – πάνω από 90 % – ήταν γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι, εργάτες, μαθητές που εκείνη την ώρα καθάριζαν δρόμους. Οι στρατιωτικοί νεκροί δεν ξεπερνούσαν το 10 %.  

Τρεις μέρες αργότερα, στις*9 Αυγούστου  η ίδια «δημοκρατία» επανέλαβε το έγκλημα στο Ναγκασάκι.  

Άλλοι 70.000–80.000 νεκροί μέχρι το τέλος της χρονιάς.  

Αυτό δεν ήταν πόλεμος.  Ήταν εν ψυχρώ μαζική δολοφονία αμάχων με το πιο τρομακτικό όπλο που είχε κατασκευάσει ο άνθρωπος μέχρι τότε.  

Και το διέπραξε η δημοκρατική  υπερδύναμη της εποχής – αυτή που μιλούσε για ελευθερία, δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα.  

Μετά τη σφαγή, οι νικητές έστησαν δικαστήρια μόνο για τους ηττημένους.  Κανένας Αμερικανός πρόεδρος, κανένας στρατηγός, κανένας επιστήμονας που σχεδίασε και διέταξε αυτή τη μαζική εξόντωση δεν κάθισε ποτέ στο εδώλιο.  

Η δικαιοσύνη των νικητών σκέπασε το έγκλημα.  

Οι επιζώντες έζησαν για δεκαετίες με καρκίνους, λευχαιμίες, παραμορφώσεις, κοινωνικό αποκλεισμό και τη φρίκη της μνήμης.  

Κανείς από τους υπεύθυνους δεν απολογήθηκε ποτέ πραγματικά.

Το έγκλημα δεν άφησε μόνο ραδιενεργό νεκρή ζώνη.  

Άφησε τη μνήμη της βαρβαρότητας και την απόδειξη ότι ακόμα και μια «δημοκρατία» μπορεί να διαπράξει μαζική εξόντωση αμάχων όταν το θεωρήσει συμφέρον.

[Εικόνα "Το μικρό παιδί που κουβαλά το νεκρό αδερφό του στην πλάτη του.]

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ από το ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Ιων Δραγούμης: Ο στοχαστής του Έθνους, του Κράτους και της Κοινωνικής Αναγέννησης!

  

Ιων Δραγούμης: Ο στοχαστής του Έθνους, του Κράτους και της Κοινωνικής Αναγέννησης!

Ο Ίων Δραγούμης δεν υπήρξε απλώς ένας πολιτικός άνθρωπος της εποχής του. Υπήρξε ένας στοχαστής που επιχείρησε να απαντήσει σε ένα βαθύτερο ερώτημα: ποια πρέπει να είναι η σχέση ανάμεσα στο Έθνος, το Κράτος, την κοινωνία και τον άνθρωπο; Η σκέψη του δεν γεννήθηκε μέσα από κομματικούς μηχανισμούς ή από την άκριτη αποδοχή ξένων θεωριών, αλλά από την αναζήτηση ενός ελληνικού δρόμου πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης. Για τον Δραγούμη, το Έθνος δεν ήταν μια απλή διοικητική κατασκευή, ούτε το κράτος η ύψιστη αξία. Το Έθνος ήταν μια ζωντανή ιστορική κοινότητα, ένας οργανισμός που κουβαλά μνήμη, πολιτισμό και συνέχεια.

Στο έργο του Όσοι Ζωντανοί και ιδίως στον Ελληνικό Πολιτισμό, ο Δραγούμης αναπτύσσει με σαφήνεια την αντίληψη ότι η πραγματική ζωή ενός λαού βρίσκεται πέρα από τους κρατικούς μηχανισμούς. Το κράτος δεν δημιουργεί το Έθνος αλλά το Έθνος δημιουργεί το κράτος. Γράφει χαρακτηριστικά: "Τὸ κράτος δὲν εἶναι ἡ ζωή. Τὸ κράτος -κέντρο πολιτικὸ τοῦ ἔθνους- γίνηκε ὄχι γιὰ νὰ ζήσει αὐτὸ τὸ ἴδιο, παρὰ γιὰ νὰ φυλάξει τοῦ ἔθνους τὴ ζωή". 

Και συμπληρώνει στο έργο του "10 άρθρα στον "Νουμά": "Ας λείψη το κράτος, που θα είναι εμπόδιο ή θα παραμορφώνει την εθνική ψυχή. Αν το κράτος στενοχωρεί το έθνος, πρέπει αναγκαστικά ή να αλλάξει μορφή ή να χαθεί. Το κράτος, που εμποδίζει το έθνος, είναι περιττό και βλαβερό".

Γι’ αυτό και η πολιτική του σκέψη στρέφεται εναντίον ενός κράτους αποκομμένου από την κοινωνία, ενός κράτους που λειτουργεί ως απλή γραφειοκρατική μηχανή ή ως εργαλείο κομματικών και οικονομικών συμφερόντων. Οι "Ελλαδίτες πολιτικοί", έγραφε, "κατάντησαν νὰ συνταυτίσουν μὲ τὸ νοῦ τους κράτος καὶ ἔθνος" και να θεωρούν λαό μόνο "κεῖνον ποὺ πληρόνει τοὺς φόρους". Για τον ίδιο, ένα κράτος έχει αξία μόνο όταν υπηρετεί την αποστολή του: να εκφράζει και να προστατεύει τη ζωντανή κοινότητα του λαού. Ο τελικός σκοπός του Έθνους δεν είναι το κράτος, αλλά ο πολιτισμός: "Ώς τόσο τι είναι εκείνο, εξόν από το κράτος του, που έχει να δημιουργήσει το έθνος, ο μόνος δημιουργός; [...] Ὁ πολιτισμός! Νά ἔργο ἄξιο γιὰ τὰ ἔθνη, ἔργο ἀνθρωπιστικό, ἔργο ἀληθινὰ ἀνθρώπινο. Νά ἡ δικαιολογία τῶν ἐθνῶν".

Ο Δραγούμης δεν πίστευε ότι η αναγέννηση ενός έθνους μπορεί να προέλθει απλώς από την αλλαγή κυβερνήσεων ή από την εναλλαγή κομμάτων. Θεωρούσε ότι το πρόβλημα ήταν βαθύτερο: ήταν πρόβλημα κοινωνικής και πολιτικής νοοτροπίας. Η πολιτική, για εκείνον, έπρεπε να ξεκινά από την κοινωνία και όχι από τους μηχανισμούς εξουσίας. Αντιτάχθηκε στον ατομικισμό που απομονώνει τον άνθρωπο από την κοινότητα και υποστήριξε μια αντίληψη όπου ο άνθρωπος ολοκληρώνεται μέσα στους συλλογικούς δεσμούς, στην ιστορία και στον πολιτισμό του. Έγραφε για την ταύτισή του με τη φυλή: "Είτε θέλοντας είτε μη, αισθάνομαι τον εαυτό μου ένα με τους ανθρώπους του έθνους μου. [...] Αγάπησα τη φυλή μου, όταν είδα πως γεννήθηκα σαν άνθος από μέσα της, συμπύκνωμά της. [...] Πηγαίνω να ανακατωθώ με τους ανθρώπους της φυλής μου, να ρίξω όλη μου τη δύναμη στο βάραθρο που λέγεται έθνος, να ξοδέψω τη ζωή μου, νοιώθοντας βαθιά τη φυλή μου".

Ιδιαίτερη θέση στη σκέψη του κατέχει το κοινωνικό ζήτημα. Ο Δραγούμης δεν θεωρούσε ότι ένα έθνος μπορεί να είναι πραγματικά ισχυρό όταν μεγάλα τμήματα του λαού του ζουν στην ανασφάλεια ή αισθάνονται ξένα προς την πολιτεία. Δεν αποδέχθηκε όμως ούτε την αντίληψη του διεθνιστικού σοσιαλισμού, σύμφωνα με την οποία η κοινωνία οργανώνεται αποκλειστικά γύρω από τη σύγκρουση των τάξεων. Η δική του αναζήτηση ήταν διαφορετική: μια κοινωνία συνεργασίας, όπου η εργασία, η παραγωγή και η οικονομική ζωή θα εντάσσονται σε έναν ευρύτερο εθνικό σκοπό.

Για τον λόγο αυτό, η στάση του απέναντι στη Ρωσική Επανάσταση έχει συχνά παρερμηνευθεί. Ο Δραγούμης παρακολούθησε με ενδιαφέρον τις κοινωνικές ανατροπές της εποχής του, γιατί έβλεπε σε αυτές την έκρηξη μιας βαθιάς αντίδρασης απέναντι σε ένα παλιό και φθαρμένο σύστημα. Το ενδιαφέρον του όμως για την κοινωνική επανάσταση δεν σήμαινε αποδοχή του μπολσεβικισμού. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την πίστη του στην εθνική κοινότητα, ούτε υιοθέτησε τον διεθνισμό ή την κατάργηση της εθνικής ιδέας. Η διαφορά ήταν θεμελιώδης: ο μπολσεβικισμός έβλεπε την ιστορία ως παγκόσμια ταξική σύγκρουση, ενώ ο Δραγούμης αναζητούσε κοινωνική δικαιοσύνη μέσα στο πλαίσιο της ιστορικής ζωής κάθε λαού.

Στο ημερολόγιό του, στις 18 Μαρτίου 1919, λίγο πριν από το τέλος, συμπύκνωσε αυτή την ώριμη σύνθεση: "Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να νοιώσω τον εαυτό μου άτομο. Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών. Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος".

Στα τελευταία χρόνια της σκέψης του προσπάθησε να συμπυκνώσει αυτή την αναζήτηση σε μια πολιτική πρόταση που ο ίδιος ονόμασε "Εθνικόν Σοσιαλισμόν". Έγραψε: "Εις τους Έλληνας σοσιαλιστάς θα υπεδείκνυα, αν ήθελον να με ακολουθήσουν: Εθνικόν Σοσιαλισμόν, όχι υπό την γνωστήν έννοιαν, αλλ’ υπό την έννοιαν ότι η εφαρμογή του θα είναι ανάλογος προς το έθνος και προς την κατάστασιν της εξελίξεώς του".

Η φράση αυτή αποτελεί το αποκορύφωμα της πολιτικής του σκέψης. Δεν ήταν κάλεσμα για αντιγραφή ξένων προτύπων, αλλά η προσπάθεια να διαμορφωθεί μια κοινωνική αντίληψη προσαρμοσμένη στην ιστορία και στις ανάγκες του Ελληνικού Λαού. Ο Δραγούμης αναζητούσε μια σύνθεση: ένα Έθνος με ισχυρή συνείδηση, ένα κράτος που υπηρετεί την κοινωνία, μια οικονομία που δεν αποκόπτεται από τον άνθρωπο και μια πολιτική που δεν υποτάσσεται σε ξένα καλούπια. Η πολιτική κληρονομιά του Ίωνα Δραγούμη βρίσκεται ακριβώς σε αυτή την προσπάθεια σύνθεσης. Πέρα από τις διαφορετικές ερμηνείες που έχουν δοθεί στο έργο του, παραμένει ένας στοχαστής που επιχείρησε να απαντήσει σε ένα δύσκολο ερώτημα: πώς μπορεί ένα έθνος να παραμείνει ζωντανό, όταν το κράτος απομακρύνεται από την κοινωνία και όταν η οικονομία απομακρύνεται από τον άνθρωπο; Και η απάντησή του παραμένει ανοιχτή πρόσκληση: ένας ιδιότυπος, Ελληνικός Εθνικός Σοσιαλισμός, ριζωμένος στην ιστορική ζωή του λαού και όχι σε ξένα δόγματα.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 2.8.26

Παράλληλα την Παρασκευή 31 Ιουλίου, ανήμερα της δολοφονίας του Ι.Δραγούμη από τα βενιζελικά τάγματα εφόδου, μέλη του Κινήματος μας παρευρέθηκαν σε εκδήλωση που διοργανώθηκε από πατριωτικούς φορείς στην Θεσσαλονίκη. Στην σεμνή τελετή ο Αρχηγός μας, κ.Ανδρέας Γενιάς για άλλη μία φορά μίλησε για την πολιτική παρακαταθήκη του Δραγούμη, την απόλυτη προτεραιότητα του Έθνους απέναντι στο σύστημα, τη σύγκρουση με το κατεστημένο και τον Ελληνικό Εθνικό Σοσιαλισμό ως τη μόνη απάντηση. 

Αυτή είναι η πολιτική θέση που χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα, αυτό που χρειάζονται οι Έλληνες.Όχι τυπικές δηλώσεις αλλά καθαρή ηγεσία και Όραμα!

Δείτε το σχετικό βίντεο You Tube

Ε.Π.Κ. Ιερός Λόχος.

Αθάνατοι οι Ήρωες Πυροσβέστες μας – Η θυσία τους συντρίβει την κρατική υποκρισία.

  

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Αθάνατοι οι Ήρωες Πυροσβέστες μας – Η θυσία τους συντρίβει την κρατική υποκρισία.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος κλίνει ευλαβικά το γόνυ μπροστά στη θυσία των τριών Πυροσβεστών μας, που έπεσαν στο πεδίο του καθήκοντος. Έδωσαν τη ζωή τους για την Πατρίδα και τον Ελληνικό Λαό.

Για τους δύο Ήρωες του Ρεθύμνου, δύο παλικάρια, συμβασιούχους, που πάλευαν για ένα μεροκάματο με αντίξοες συνθήκες, η μοίρα στάθηκε σκληρή. Παρά την εργασιακή ανασφάλεια, δεν δείλιασαν ούτε στιγμή μπροστά στον κίνδυνο και έμειναν πιστοί στον όρκο τους. Έμειναν στη γραμμή του πυρός μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός τους, πέφτοντας σαν μόνιμοι στρατιώτες της πρώτης γραμμής.Η θυσία τους αναδεικνύει τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες συμβασιούχοι στην Πατρίδα μας. 

Το Κίνημά μας στηρίζει έμπρακτα τον αγώνα τους και απαιτεί δωδεκάμηνη εργασία για την κάλυψη των πάγιων αναγκών, άμεση μονιμοποίηση όλων των εποχικών χωρίς ηλικιακούς αποκλεισμούς, πλήρη αξιοποίηση της πολύτιμης εμπειρίας τους στο πεδίο, καθώς και σύγχρονο εξοπλισμό και μέσα ατομικής προστασίας.

Την ίδια ώρα, ο Ήρωας Υποδιοικητής του Γυθείου απέδειξε τι σημαίνει υψηλό φρόνημα και αυταπάρνηση. Ένας ανώτερος αξιωματικός που δεν επέλεξε να διοικεί από την ασφάλεια ενός γραφείου, αλλά λειτούργησε ως πραγματικός ηγέτης στην πρώτη γραμμή, δίνοντας το παράδειγμα στους άνδρες του και μπαίνοντας ο ίδιος στη μάχη με τις φλόγες για το κοινό καλό.

Για την οικογένεια του ηρωικού Υποδιοικητή, αλλά και των δύο παλικαριών, το κράτος οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων χωρίς δικαιολογίες. Απαιτούμε από την πολιτεία την άμεση καταβολή των προβλεπόμενων αποζημιώσεων, την πλήρη συνταξιοδοτική κάλυψη και στήριξη των εξαρτώμενων μελών, καθώς και την αποκατάσταση των οικογενειών με μέτρα όπως ο διορισμός στο δημόσιο για συγγενείς πρώτου βαθμού, μακριά από γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η θυσία αυτή αποτελεί την πιο ηχηρή και αιματοβαμμένη απάντηση στις ντροπιαστικές δηλώσεις του παρελθόντος. Όπως οι παλαιότερες ύβρεις πολιτικών, σαν του Θ. Πάγκαλου, που χαρακτήριζαν συλλήβδην «μη παραγωγικούς» τους δημόσιους λειτουργούς, καταρρέουν μπροστά στο μεγαλείο αυτών των ανθρώπων.

Οι Πυροσβέστες μας δεν είναι απλοί υπάλληλοι. Είναι οι φύλακες άγγελοι της ελληνικής φύσης και των περιουσιών του Λαού μας, που παράγουν έργο ζωής και θανάτου, ακόμη κι αν το κράτος επιλέγει να τους θυμάται μόνο στις τραγωδίες.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ! Η θυσία τους ας γίνει φάρος εθνικής αφύπνισης.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Λουκέτο στα 11 καταστήματα της MERE – 170 Έλληνες εργαζόμενοι θύματα ξένων κυρώσεων.

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

4Ε – ΕΘΝΙΚΗ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ

Νόμιμο εργατικό σωματείο

Θέμα: Λουκέτο στα 11 καταστήματα της MERE – 170 Έλληνες εργαζόμενοι θύματα ξένων κυρώσεων. Καταγγέλλουμε την υποκρισία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Η 4Ε – Εθνική Εργατοϋπαλληλική Ένωση Ελλάδας καταγγέλλει με αγανάκτηση την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που οδήγησε στο άμεσο κλείσιμο των 11 καταστημάτων της MERE σε όλη την Ελλάδα και αφήνει στον αέρα περίπου 170 Έλληνες εργαζόμενους και τις οικογένειές τους.

Οι συνάδελφοι στα καταστήματα Ευόσμου, Λάρισας, Τρίπολης, Κορίνθου, Αγρινίου, Αμαλιάδας, Τρικάλων, Καλαμάτας, Γιαννιτσών, Πτολεμαΐδας και Βέροιας δεν φέρουν καμία ευθύνη. Δούλευαν τίμια, η εταιρεία πλήρωνε κανονικά και τηρούσε τις υποχρεώσεις της. Σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανεργία, την αβεβαιότητα και τον κίνδυνο να μην μπορέσουν καν να πάρουν τα απαραίτητα χαρτιά για επίδομα ανεργίας, επειδή δεσμεύτηκαν οι λογαριασμοί και τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης.

Αυτή είναι η πραγματικότητα για τον Έλληνα εργαζόμενο: 

Οι αποφάσεις των ξένων κέντρων εξουσίας παίρνονται μακριά από την Ελλάδα, αλλά τις πληρώνουν οι δικοί μας άνθρωποι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις σε ρωσικών συμφερόντων επιχειρήσεις και αφήνει Έλληνες εργαζόμενους χωρίς δουλειά. Την ίδια στιγμή:

- Δεν επιβάλλει ουσιαστικές κυρώσεις στο Ισραήλ για τα εγκλήματα στη Γάζα και τα κατεχόμενα.

- Δεν αγγίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες για τις επεμβάσεις και τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου σε δεκάδες χώρες.

Η υποκρισία είναι απροκάλυπτη. Οι κυρώσεις εφαρμόζονται επιλεκτικά, με βάση τα συμφέροντα των ισχυρών, ενώ ο Έλληνας εργαζόμενος μετατρέπεται σε παράπλευρη απώλεια.

Η 4Ε δηλώνει ξεκάθαρα:

- Οι Έλληνες εργαζόμενοι δεν μπορεί και δεν θα γίνουν θύματα γεωπολιτικών παιχνιδιών.

- Απαιτούμε άμεση παρέμβαση της ελληνικής Πολιτείας για την προστασία των 170 θέσεων εργασίας, τη διασφάλιση μισθών, ασφαλιστικών εισφορών και όλων των εργασιακών δικαιωμάτων.

- Σε περίπτωση οριστικής διακοπής, να εξασφαλιστεί αμέσως η έκδοση όλων των απαραίτητων εγγράφων για τη λύση των συμβάσεων και την υπαγωγή των Ελλήνων εργαζομένων 

στις παροχές της ΔΥΠΑ χωρίς καμία καθυστέρηση.

- Καλούμε όλα τα εργατικά σωματεία και τα εργατικά κέντρα να σταθούν δίπλα στους Έλληνες συναδέλφους της MERE.

Καμία ξένη απόφαση δεν μπορεί να δικαιολογήσει την ανεργία και τη φτώχεια Ελλήνων εργαζομένων που δεν έχουν καμία ευθύνη.

Η υπεράσπιση της εργασίας των Ελλήνων είναι εθνικό καθήκον!

4Ε – Εθνική Εργατοϋπαλληλική Ένωση Ελλάδας

Ιούλιος 2026

Εμείς με το κεφάλι ψηλά και με τα μαύρα λάβαρα μας προχωράμε εμπρός...

 

 

Στεκόμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα, δεν μας φοβίζει ο δυνατός άνεμος ούτε η βροχή ούτε η φωτιά γύρω μας...

Αγωνιζόμαστε για την διάσωση του Λαού μας και των ηθικών μας αξιών, αυτών της Φυλής μας...

Ενάντια στον σύγχρονο κόσμο που θέλει τον άνθρωπο έρμαιο των παθών του και χωρίς αξίες και σεβασμό στην Γη των πατεράδων μας...

Ενάντια στην σηψη και την παρακμή... Έχουμε φτερά από ατσάλι...Και καρδιά σαν πύρινη ρομφαία...

Τα τύμπανα ηχούν και μας καλούνε όλους εμάς που έχουμε χρέος απέναντι στους νεκρούς μας αλλά και στους αγέννητους Έλληνες να αγωνιστούμε...

Ο αετός ψηλά πετάει και δείχνει τον δρόμο...

Εμείς με το κεφάλι ψηλά και με τα μαύρα λάβαρα μας προχωράμε εμπρός...

Το τέλος της σηψης και της παρακμής έρχεται και ο νέος άνθρωπος γεννιέται ξανά από τις στάχτες του...

Εμείς θα δείξουμε τον δρόμο, προς την αναγέννηση και την νίκη του Λαού μας...

Γιάννης Κ από το 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Προς τον Σύντροφο.

  

Προς τον Σύντροφο.

Αγαπητέ πρώην σύντροφε,

Εσύ που πλέον άφησες πίσω σου τη γραμμή του αγώνα ή προσχώρησες σε κινήματα που καμία σχέση δεν έχουν με τις ιδέες μας μόνο και μονο επειδή τα βάφτισαν «τελευταία» ή «μοναδική» επιλογή νιώθω την ανάγκη να σου θυμίσω κάτι.

Θυμήσου τις μάχες που δώσαμε τότε που ήμασταν ελάχιστοι. Τότε που σταθήκαμε όρθιοι απέναντι σε ορδές παρακρατικών και στους πληρωμένους μισθοφόρους του συστήματος.

Ξέρω ότι κουράστηκες, ξέρω ότι η απογοήτευση λυγίζει και τους πιο δυνατούς. Όμως η ιστορία δεν γράφεται με υποχωρήσεις, ούτε με το να διαλέγεις το λιγότερο κακό. Γράφεται από αυτούς που επιμένουν όταν όλα φαίνονται χαμένα.

Μην ξεγελιέσαι από τις «μεγάλες» συγκεντρώσεις και τα εύκολα συνθήματα εκείνων που άλλαξαν ιδεολογική πορεία. Η μαζικότητα χωρίς αρχές είναι απλώς μια ψευδαίσθηση δύναμης. Εμείς μάθαμε να μετράμε τη δύναμή μας με την καθαρότητα των θέσεών μας, με το δίκιο που υπερασπιζόμαστε στο δρόμο.

Ξέρω ότι είναι πιο εύκολο να συνταχθείς με το ρεύμα παρά να πηγαίνεις κόντρα σε αυτό. Αλλά αναρωτήσου: νιώθεις πραγματικά γεμάτος εκεί που είσαι τώρα; Ή μήπως πιάνεις τον εαυτό σου να κάνει εκπτώσεις σε όσα πίστευες, απλώς και μόνο για να ανήκεις κάπου που μοιάζει «νικηφόρο»;

Η πραγματική νίκη δεν είναι να γίνεις μέρος του συστήματος για να το αλλάξεις δήθεν από μέσα. Αυτό είναι το παλιό κόλπο του αντιπάλου για να μας αφοπλίζει.

Οι δικοί μας άνθρωποι, οι δικοί σου άνθρωποι, είναι ακόμα εδώ. Δεν λυγίσαμε, δεν πουλήσαμε τις ιδεες μας, ούτε τις θυσίες που κάναμε μαζί. Η πορτα είναι ανοιχτή και το μέτωπο σε περιμένει.

Χίλιες φορές λοιπόν, λίγοι με καθαρό μέτωπο και αδιαπραγμάτευτες αξίες, παρά ένας ανώνυμος όχλος που άγεται και φέρεται από τα μεγάλα λόγια και τις εφημερες υποσχεσεις. Ο όχλος σκορπάει με το πρώτο ζόρι...οι λίγοι, αυτοί που είναι δεμένοι με κοινή πίστη και κοινούς αγώνες, γίνονται τείχος.

Εκεί που πήγες, έγινες ένας αριθμός μέσα στο πλήθος. Εδώ, ήσουν Σύντροφος.

Μην επιλέγεις την ασφάλεια του όχλου. Έλα ξανά εκεί που η ποιότητα μετράει περισσότερο από την ποσότητα.

ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ

Νικόλαος Τ από το 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος 

Περιμένουμε από αυτούς που δεν πιστεύουν σε Θεό, παρά μόνο στο χρήμα, να σεβαστούν τα μνημεία μας;

  

Περιμένουμε από αυτούς που δεν πιστεύουν σε Θεό, παρά μόνο στο χρήμα, να σεβαστούν τα μνημεία μας;

Κάποιους αιώνες προ Χριστού ακόμη, σχεδόν στην ανατολή της λάμψεως του βασιλείου της Μακεδονίας (του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου), ο γνωστός ρήτωρ Ισοκράτης εξεφώνησε τον περίφημο «Πανηγυρικό» λόγο του. Εκεί μεταξύ άλλων τόνισε τα ελαττώματα της φυλής μας, αλλά και εξήγησε και τα χαρίσματα μας. Σε εκείνον τον λόγο, εξήγησε ότι είμαστε αυτόχθονες σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο, όπου αναπτυχθήκαμε και μαζί μας, δημιουργήσαμε τις τέχνες, τις επιστήμες, αλλά και τα πολιτικά συστήματα διαχειρήσεως των κοινωνιών μας. Έδωσε μάλιστα έμφαση στην Ελληνική παιδεία, η οποία παίζει και τον πλέον καθοριστικό ρόλο στην δημιουργία του εθνικού μας φρονήματος. Ποτέ του δεν είπε ότι «Έλλην είναι ο καθένας που μετέχει της ελληνικής παιδείας», διότι απλούστατα δεν έχει μεγαλώσει και δεν έχει ωριμάσει σε αυτόν τον τόπο. 

Και σήμερα, σε μια εποχή που θα μπορούσαμε να δρέψουμε τους καρπούς των κόπων των προγόνων μας, έχουμε γίνει οι αυτόχειρες που καταντήσαμε να προωθούμε στην εξουσία τους χειροτέρους εχθρούς της πατρίδος μας, αυτούς που δεν έχουν δείξει, ούτε ίχνος σεβασμού στις πατρώες μας αξίες, στην πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια. 

Και περιμένουμε από αυτούς που δεν πιστεύουν σε Θεό, παρά μόνο στο χρήμα και την ψευδαίσθηση της δυνάμεως που αυτό υπόσχεται, να δείξουν σεβασμό στα μνημεία μας, στην ιστορία μας και στους ίδιους τους κατοίκους της χώρας μας, αυτούς που έχουν ποτίσει με ιδρώτα και αίμα αυτή την γη; 

Δυστυχώς τα κάστρα πέφτουν πάντοτε από μέσα. Και η υποκρισία όλων αυτών που παριστάνουν τους κυβερνώντες έχει ξεχειλίσει από τα τρία θανάσιμα αμαρτήματα, της αλαζονείας (μετά από δεκαετίες που λυμαίνονται την εξουσία στην χώρα), της απληστίας (καθώς όλοι κι όλες τους, έχουν φτιάξει περιουσίες που φτάνουν για να περάσουν πλουσιοπάροχα ακόμη και δεκάδες γενεές των κληρονόμων τους) και της αχαριστίας απέναντι στους ανθρώπους που τους πίστεψαν και δυστυχώς τους ψήφισαν. 

Ας ξυπνήσουμε πλέον κι ας καταλάβουμε πλέον ότι μας έχουν κηρύξει έναν εντελώς ανήθικο πόλεμο και ας αναδείξουμε επιτέλους τον Έλληνα ηθικό αγωνιστή που ζούσε πάντοτε μέσα μας. Ας επιδείξουμε επιτέλους τον αυθεντικό Κοινωνιστή που είναι διατεθειμένος να αναλάβει τις ευθύνες του για το καλό του έθνους μας.

Τον Έλληνα Εθνικό Κοινωνιστή!

Γ.Π. από το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Τρία εκατομμύρια ευρώ για τους ρομά.Για τους Έλληνες;

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Δυστυχώς, κάθε μέρα που περνάει μαθαίνουμε, μια νέα απόφαση, ένα νέο "πακέτο", μια νέα "στρατηγική" που έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι για ορισμένους,  η προτεραιότητα  δεν είναι ποτέ ο Ελληνικός λαός. 3 εκατομμύρια ευρώ για την "ενσωμάτωση" Ρομά στην Κεντρική Μακεδονία.  

Ποιοι εγκρίνουν, πού πηγαίνουν και γιατί οι Έλληνες πάντα τελευταίοι;

Η είδηση ότι εγκρίθηκαν 3 εκατομμύρια ευρώ για προγράμματα "ενσωμάτωσης" Ρομά στην Κεντρική Μακεδονία δεν αποτελεί απλή διοικητική απόφαση. Αποτελεί πολιτική επιλογή. Επιλογή που δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις προτεραιότητες του σημερινού πολιτικού συστήματος, ξένοι και παράλληλες κοινωνίες πρώτα, ο Ελληνικός λαός πάντα δεύτερος ή τρίτος.

Ιδιαίτερα ειρωνικό είναι ότι όλο αυτό το πρόγραμμα βαφτίστηκε ξαφνικά "Εθνική Στρατηγική για τους Ρομά 2021-2030". Η γνωστή ατζέντα 2021-2030, που μας επιβάλλουν ως Ευρωπαϊκή υποχρέωση. Ενώ χιλιάδες Ελληνικές οικογένειες δυσκολεύονται να πληρώσουν λογαριασμούς, ενώ νέοι άνθρωποι μεταναστεύουν μαζικά, ενώ οι αγρότες και οι μικρομεσαίοι καταστρέφονται, ενώ οι γειτονιές μας γεμίζουν εγκληματικότητα και παραβατικότητα, το κράτος βρίσκει με ευκολία εκατομμύρια για να "ενσωματώσει" πληθυσμούς που επί δεκαετίες αποδεικνύουν ότι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία.

Διατυπώνουμε τα εξής ερωτήματα, τα οποία απαιτούν άμεση και δημόσια απάντηση,

Ποιοι ακριβώς είναι οι δικαιούχοι αυτών των 3 εκατομμυρίων; 

Ποια ΜΚΟ, ποιοι μεσάζοντες και ποια "προγράμματα" θα τα διαχειριστούν; 

Πόσα από αυτά τα χρήματα θα μείνουν σε μισθούς συντονιστών, "ευαισθητοποιημένων" και "εμπειρογνωμόνων";

Με ποιο κριτήριο δίνεται τόσο μεγάλο ποσό σε συγκεκριμένο πληθυσμό, την ώρα που η επαρχία ερημώνει και τα Ελληνόπουλα σε πολλές περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας σπουδάζουν σε σχολεία με τεράστια προβλήματα, χωρίς επαρκή υποδομή και χωρίς καμία ειδική μέριμνα για την Ελληνική ταυτότητα και την Ελληνική παιδεία;

Πόσες φορές ακόμα θα πληρώσουμε για την "ενσωμάτωση" ανθρώπων που ως επί το πλείστον αρνούνται να σεβαστούν τους νόμους, την ιδιοκτησία, την καθαριότητα και την κοινωνική ειρήνη των περιοχών που διαβιούν; 

Πότε θα δοθούν επιτέλους ανάλογα κονδύλια για την ενίσχυση των Ελληνικών οικογενειών, την αντιμετώπιση της Ελληνικής υπογεννητικότητας, την προστασία της Ελληνικής υπαίθρου και την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών;

Το Εθνικό κοινωνικό μας Κίνημα δεν δέχεται αυτή την πολιτική της αντιστροφής αξιών. 

Δεν δέχεται να θυσιάζεται το μέλλον του Ελληνικού λαού στον βωμό της πολυπολιτισμικής ιδεολογίας και των ευρωπαϊκών "πακέτων".

Πρώτα οι Έλληνες.

Όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη. Όχι με ψίχουλα, αλλά με πραγματικές πολιτικές που βάζουν το Εθνικό Συμφέρον πάνω από κάθε άλλο.

Η πατρίδα μας δεν είναι τσιφλίκι κανενός "προοδευτικού" μηχανισμού.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημά ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ, θα συνεχίσει να καταγγέλλει και να αγωνίζεται για μια Ελλάδα που ανήκει στους Έλληνες.

Μαρία Δήμου για το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος 

Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη συνεχίζει την εθνική προδοσία: Με νόμο φυτεύει αλλοδαπούς στα χωριά μας και επιβάλλει την ισλαμοποίηση της Ελλάδας.

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη συνεχίζει την εθνική προδοσία: Με νόμο φυτεύει αλλοδαπούς στα χωριά μας και επιβάλλει την ισλαμοποίηση της Ελλάδας.

Σήμερα, μέσα από τις δηλώσεις του δικηγόρου Νίκου Καραγιαννακίδης (Δείτε το Video) αποκαλύπτεται η πλήρης έκταση της πολιτικής απαξίωσης που εφαρμόζει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Με τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προβλέπει την υποχρεωτική ίδρυση συμβουλίων σε κάθε δήμο, όπου θα συμμετέχουν κατά προτεραιότητα αλλοδαποί – και αν δεν μπορούν οι ίδιοι, θα τους εκπροσωπούν οι ΜΚΟ που τους «φυτεύουν» μέσα στους δήμους μας. 

Αυτό δεν είναι «ένταξη». Είναι κατοχή. Είναι συστηματική αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα των ελληνικών χωριών και πόλεων. Είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε πολυπολιτισμικό πείραμα, ακριβώς όπως ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωνε παλαιότερα χωρίς ίχνος ντροπής.

Ενώ οι Έλληνες συνταξιούχοι ψάχνουν στα σκουπίδια για να επιβιώσουν, ενώ οι νέοι μας φεύγουν στο εξωτερικό, ενώ οι γυναίκες και οι κόρες μας δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν με ασφάλεια, η ΝΔ και η «woke» κυβέρνησή της εγγυώνται εύλογο βιοτικό επίπεδο στους λαθρομετανάστες – σύμφωνα με αποφάσεις ευρωπαϊκών δικαστηρίων. 1.400 ευρώ τον μήνα στη Γερμανία, λένε. Και στην Ελλάδα; Οι Έλληνες να πληρώνουν φόρους για να συντηρούν αυτούς που δεν ενσωματώνονται, αλλά απαιτούν Σαρία, μαντίλες και παράλληλη κοινωνία.

Πού είναι το εθνικό συμφέρον;

Πού είναι η προστασία της ελληνικής ταυτότητας, της Ορθοδοξίας, της γλώσσας και των παραδόσεών μας; Η Νέα Δημοκρατία έχει επιλέξει να υπηρετεί ξένα κέντρα, ΜΚΟ, Βρυξέλλες και τα συμφέροντα της παγκοσμιοποίησης, αντί του Ελληνικού Λαού. Μετατρέπει τους δήμους σε ορμητήρια αλλοδαπών και τις γειτονιές μας σε γκέτο.

Δεν είναι απλά λάθος πολιτική. Είναι εθνική αυτοκτονία. Είναι προδοσία των αγώνων των Προγόνων μας που θυσιάστηκαν για να μείνει η Ελλάδα ελληνική. Δεν θα επιτρέψουμε να γίνουμε ξένοι μέσα στον τόπο μας ούτε οι κόρες μας και οι γυναίκες μας να φορούν μαντίλα και ούτε φυσικά τα χωριά μας να διοικούνται από συμβούλια όπου η πλειοψηφία θα είναι ξένοι.

Καλούμε τον Ελληνικό Λαό να ξυπνήσει. Η Νέα Δημοκρατία δεν εκπροσωπεί την Ελλάδα. Εκπροσωπεί την αντικατάσταση της Ελλάδας.  Ήρθε η ώρα της εθνικής αντίστασης. Με εθνική ενότητα, με φωνή δυνατή και με αποφασιστικότητα. Η Πατρίδα μας δεν πωλείται. Δεν αλλοτριώνεται. Δεν παραδίδεται.

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες.

Τώρα μόνο Εθνικός Κοινωνισμός!

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Στα μονοπάτια του Ολύμπου και της ιστορίας. Ανάβαση στο βουνό των θεών προς τιμήν του μεγίστου των Ελλήνων.

 

Στα μονοπάτια του Ολύμπου και της ιστορίας. Ανάβαση στο βουνό των θεών προς τιμήν του μεγίστου των Ελλήνων.

Το Σαββατοκύριακο 18/19 Ιουλίου πραγματοποιήσαμε διήμερη εξόρμηση στον Όλυμπο, με διανυκτέρευση στο καταφύγιο Χρήστος Κάκαλος σε υψόμετρο 2600μ περίπου. Η ανάβαση αυτή δεν ήταν μόνο μια ορειβατική εμπειρία αλλά ήταν μια ευκαιρία να βρεθούμε κοντά στη φύση, να δοκιμάσουμε τις αντοχές μας και να ενισχύσουμε τους δεσμούς που δημιουργούνται μέσα από την κοινή προσπάθεια.

Επιλέξαμε η εξόρμησή μας να πραγματοποιηθεί κοντά στην ημερομηνία που παραδοσιακά συνδέεται με τη γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ίσως τον μεγαλύτερο Στρατηλάτη της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας. Ο Μακεδόνας βασιλιάς, μαθητής του Αριστοτέλη, διέδωσε  την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό σε έναν τεράστιο γεωγραφικό χώρο, αφήνοντας μια κληρονομιά που εξακολουθεί να μελετάται και να αναγνωρίζεται μέχρι σήμερα! Το έργο και η προσωπικότητά του αποτελούν αναπόσπαστο κεφάλαιο της ιστορικής πορείας του ελληνισμού.

Ο Όλυμπος, το βουνό που οι αρχαίοι Έλληνες συνέδεσαν με το δωδεκάθεο, αποτελεί έναν τόπο ιδιαίτερου συμβολισμού. Κάθε βήμα στα μονοπάτια του υπενθυμίζει τη διαχρονική σχέση του ανθρώπου με τη Φύση, την Ιστορία και την πολιτιστική του κληρονομιά. Παράλληλα, η ζωή στο βουνό διδάσκει αξίες που δύσκολα καλλιεργούνται στην καθημερινότητα. Η συνεργασία, η αλληλοβοήθεια, η υπευθυνότητα και η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών μιας ομάδας γίνονται προϋπόθεση για την επιτυχημένη ολοκλήρωση κάθε διαδρομής. Οι κοινές δυσκολίες, οι στιγμές ξεκούρασης και η κοινή εμπειρία μέσα στο φυσικό περιβάλλον δημιουργούν δεσμούς που διαρκούν και ενισχύουν το ομαδικό πνεύμα. Με την ολοκλήρωση της εξόρμησης επιστρέψαμε πλουσιότεροι σε εμπειρίες, έχοντας απολαύσει τη μοναδική ομορφιά του Ολύμπου και έχοντας αποτίσει, με τον δικό μας τρόπο, φόρο τιμής σε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της ελληνικής ιστορίας. 

Οι κορυφές -υπαρκτές και νοητές, δεν κατακτώνται μόνο με τη δύναμη του σώματος, αλλά και με την επιμονή, την πειθαρχία και τη συνεργασία – αξίες που μόνο ο Εθνικος Κοινωνισμός ως κοσμοθεωρία καλλιεργεί σε κάθε άνθρωπο!

Οι επόμενες "κορυφές" είναι μπροστά μας.

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Τομέας Green Nationalist

52 Χρόνια από την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο.

  

52 Χρόνια από την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο.

Πενήντα δύο χρόνια συμπληρώνονται από την τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974, μια από τις πιο τραγικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού. Η κατοχή μεγάλου μέρους της Κύπρου συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ενώ οι πληγές του πολέμου, των αγνοουμένων και του ξεριζωμού παραμένουν ανοικτές.

Η κυπριακή τραγωδία δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο από την τουρκική εισβολή. Προηγήθηκε μια αλυσίδα γεγονότων και λανθασμένων επιλογών που οδήγησαν στον Αττίλα. Η σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας του Ιωαννίδη κορυφώθηκε πριν από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Ο Μακάριος είχε ζητήσει την αποχώρηση των Ελλήνων αξιωματικών από την Εθνική Φρουρά και, μετά την ανατροπή του, προσέφυγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ζητώντας διεθνή παρέμβαση και επικαλούμενος τις ευθύνες των εγγυητριών δυνάμεων. Με αυτό τον τρόπο άνοιξε τον δρόμο για την νομιμοποίηση της εισβολής από την Τουρκία που επικαλέστηκε τις διεθνείς συνθήκες ως νομική βάση για την επέμβασή της.

Βαρύτατες υπήρξαν και οι ευθύνες της χούντας του Δημήτρη Ιωαννίδη. Το πραξικόπημα έδωσε στην Άγκυρα την αφορμή που αναζητούσε, ενώ οι χειρισμοί των ημερών που ακολούθησαν ήσαν προδοτικοί. Διότι ενώ είχε πέντε ολόκληρες ημέρες για να καταστήσει την μεγαλόνησο "αστακό"  δεν το έπραξε και δεν κατόρθωσε να αποτρέψει την απόβαση ούτε να προστατεύσει αποτελεσματικά την Κύπρο, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η κατοχή μεγάλου μέρους του νησιού.

Με την μεταπολίτευση στις 24 Ιουλίου 1974, η νέα κυβέρνηση του Καραμανλη στην κυριολεξία παράτησε τους αδελφούς Κυπρίους αλλά και τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στο έλεος της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής που οδήγησε στα μέχρι σήμερα κατεχόμενα εδάφη. 

Η προδοσία της Κύπρου για εμάς έχει ονόματα που έχουν γραφτεί με μελανά γράμματα στην ιστορία και που δεν δικάστηκαν ποτέ: 

Ιωαννίδης, Μακάριος, Καραμανλής και η στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδος των 

Στρατηγός Γκιζίκης - πρόεδρος Δημοκρατίας, 

Στρατηγός Μπονάνος - Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων

Αντιναύαρχος Αραπάκης - αρχηγός ΓΕΝ , Αντιστράτηγος Γαλατσάνος - αρχηγός ΓΕΣ, Αντιπτέραρχος Παπανικολάου - αρχηγός ΓΕΑ.

Η τραγωδία της Κύπρου υπενθυμίζει ότι ο εχθρός πολλές φορές δεν βρίσκεται μόνο απέναντι μας αλλά κυρίως δίπλα μας με ολέθριες συνέπειες. Η μνήμη των Ηρώων, των πεσόντων, των αγνοουμένων και των προσφύγων, επιβάλλει ιστορική γνώση, αυτοκριτική και κυρίως εθνική στρατηγική για την μοναδική βιώσιμη λύση για το Κυπριακό, που δεν είναι άλλη από την Ένωση μετά της Μητρός Ελλάδος!

Αιωνία η μνήμη των Ηρώων και το αιώνιο ανάθεμα στους προδότες!

ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ 

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Ο φιλάργυρος "Έλληνας" εργοδότης.

  

Ο φιλάργυρος "Έλληνας" εργοδότης.

Στο σήμερα, οι Έλληνες μοχθούν για ένα αξιοπρεπές μεροκάματο. Την ίδια στιγμή, διάφοροι φιλάργυροι εθνοπροδότες επιλέγουν να εισάγουν φτηνά εργατικά χέρια, καταπατώντας ακόμη και εκεί τα εργασιακά τους δικαιώματα με 12ωρη εργασία και χαμηλούς μισθούς, ενώ παράλληλα τους στοιβάζουν σε διαμερίσματα 50-60 τ.μ. σαν τσουβάλια από αλεύρι. Την ίδια ώρα, ο Έλληνας εργάτης που θέλει να δουλέψει δεν μπορεί να βρει μια αξιοπρεπή εργασία. Κι αυτό γιατί ο «Έλληνας» φιλάργυρος εργοδότης προτίμησε να οικονομήσει πέντε δεκάρες παραπάνω, αντί να κοιτάξει το κοινωνικό σύνολο και την ευημερία της οικονομίας αυτού του τόπου. Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι αυτά τα εισαγόμενα φτηνά εργατικά χέρια αποστέλλουν τις οικονομίες τους εκτός χώρας.

Παράλληλα, αυτός ο προδότης, φιλάργυρος και δήθεν Έλληνας εργοδότης προκαλεί και κοινωνική αναταραχή. Στοιβάζει διαφορετικές κουλτούρες σε μικρά διαμερίσματα, όπου οι ίδιοι οι άνθρωποι δεν μπορούν να συμβιώσουν μεταξύ τους, δημιουργώντας κοινωνικό χάος και τρόμο στις ελληνικές οικογένειες που διαμένουν στις ελληνικές γειτονιές. Φυσικά, οι δήθεν ανθρωπιστές δεν βγάζουν άχνα.

Για εμάς τους Έλληνες εθνικοκοινωνιστές, ο Έλληνας εργοδότης που δεν υπολογίζει το μέλλον της κοινωνίας είναι προδότης, και όταν έρθουμε στα πράγματα, θα καταλήξει εκεί που καταλήγουν οι εθνοπροδότες. Και μην ξεχνάτε: όλους αυτούς τους εισαγόμενους εργάτες τους στοιβάζουν στις λαϊκές ελληνικές γειτονιές, μακριά από τις πανάκριβες βίλες τους όπου οι ίδιοι πίνουν τα κοκτέιλ τους.

Έλληνες μη φοβάστε! Ελάτε στην εργατική αντεπίθεση. Ο τσαμπουκάς τους δεν περνάει στους Έλληνες εργαζόμενους!

Νικόλαος Τ από το 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος 

Πρόταση Νόμου προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Θανάση Πλεύρη για την δημιουργία Κρατικού Ταμείου Επαναπροώθησης και Επανένταξης παράνομα εισελθόντων μεταναστών.

  

Πρόταση Νόμου προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Θανάση Πλεύρη για την δημιουργία Κρατικού Ταμείου Επαναπροώθησης και Επανένταξης παράνομα εισελθόντων μεταναστών. 

Στην πολιτική δεν αρκεί να καταγγέλλεις. Δεν αρκεί να φωνάζεις ούτε να περιορίζεσαι σε εύκολα συνθήματα. Η πραγματική πολιτική ευθύνη αρχίζει όταν καταθέτεις συγκεκριμένες, ολοκληρωμένες και εφαρμόσιμες προτάσεις, αναλαμβάνοντας την ευθύνη των ιδεών σου απέναντι στην κοινωνία, στην Πατρίδα και το Έθνος.

Εμείς πιστεύουμε ότι η Πατρίδα μας δεν έχει ανάγκη από ακόμη μία στείρα αντιπαράθεση για ψηφοθηρικούς λόγους. Έχει ανάγκη από ανθρώπους και κινήματα που δεν μένουν στα λόγια, αλλά εργάζονται, μελετούν και παρουσιάζουν λύσεις που μπορούν να αποτελέσουν βάση για έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο. Ως εκ τούτου αποστείλαμε στον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Θανάση Πλεύρη, την πρόταση νόμου που ακολουθεί. Δεν διεκδικούμε το αλάθητο. Διεκδικούμε, όμως, το δικαίωμα οι ιδέες να κρίνονται με βάση την ουσία τους και όχι με βάση το ποιος τις καταθέτει. Γιατί στο τέλος της ημέρας όλα έχουν σημασία όταν είναι επωφελής για την Πατρίδα, το Έθνος και την κοινωνία. 

Πρόταση Νόμου προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Θανάση Πλεύρη: Δημιουργία Κρατικού Ταμείου Επαναπροώθησης και Επανένταξης.

Κύριε Υπουργέ,

Η Ελλάδα, ως χώρα πρώτης γραμμής στην Ευρώπη, αντιμετωπίζει χρόνια τις συνέπειες της παράνομης μετανάστευσης. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες για ενίσχυση των συνόρων και επιτάχυνση των διαδικασιών, το υπάρχον πλαίσιο δεν αρκεί για την ουσιαστική ανακούφιση της ελληνικής κοινωνίας. Προτείνουμε τη θέσπιση ειδικού νόμου για τη δημιουργία του Κρατικού Ταμείου Επαναπροώθησης και Επανένταξης, με στόχο την οικειοθελή και ασφαλή επιστροφή παράνομα εισελθόντων και διαμενόντων μεταναστών στις χώρες προέλευσής τους.

Άρθρο 1: Σκοπός του Ταμείου.

- Τη συγκέντρωση πόρων από ειδική εισφορά σε πρόσωπα που έχουν εισέλθει ή διαμένουν παράνομα στη χώρα.  

- Τη χρηματοδότηση προγραμμάτων εθελοντικής επαναπροώθησης με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.  

- Την παροχή κινήτρου Επαναπροώθησης & Επανένταξης (χρηματικό ποσό) για όσους αποχωρούν οικειοθελώς, σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς όπως ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ).

Άρθρο 2: Πηγές Χρηματοδότησης.

Το Ταμείο θα χρηματοδοτείται κυρίως από:  

- Ειδική ετήσια εισφορά / φόρο σε κάθε πρόσωπο που εισήλθε παράνομα ανεξαρτήτως εθνικότητας, υπολογιζόμενη βάσει διάρκειας παραμονής ή εισοδήματος από εργασία στην Ελλάδα. Η εισφορά αυτή δεν αποτελεί γενική φορολογία, αλλά στοχευμένο μέτρο αποκατάστασης του κόστους που επιβάλλει η παράνομη διαμονή στο ελληνικό κράτος και τους πολίτες.

-Αναδρομική και έκτακτη φορολόγηση σε επιχειρήσεις και εργοδότες που απασχόλησαν παράνομους εργαζόμενους στη μαύρη εργασία. Η φορολόγηση αυτή θα αφορά πρόσφατα έτη και θα λειτουργεί ως αποτρεπτικό μέτρο για μελλοντικές παραβάσεις.

- Πρόστιμα για παραβάσεις του νόμου περί εισόδου και διαμονής αλλοδαπών.  

- Ενδεχόμενη συγχρηματοδότηση από ευρωπαϊκά προγράμματα (AMIF κ.ά.).  

- Άλλες νόμιμες πηγές.

Από τα έσοδα αυτά θα δημιουργηθεί ένας μηχανισμός που θα οργανώνει ασφαλείς επιστροφές σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ) και θα παρέχει μικρό χρηματικό κίνητρο επανένταξης (π.χ. μερικές εκατοντάδες ευρώ) ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ξεκινήσουν μια νέα ζωή στην πατρίδα τους. Έτσι ενθαρρύνεται η οικειοθελή αποχώρηση, μειώνοντας την ανάγκη για αναγκαστικές απέλασεις.

Άρθρο 3: Λειτουργία του Προγράμματος Επαναπροώθησης.

- Εθελοντική συμμετοχή με πλήρη ενημέρωση.  

- Ασφαλής μεταφορά στις χώρες προέλευσης.  

- Χρηματικό βοήθημα επανένταξης  (ανάλογα με το πρόγραμμα του ΔΟΜ και διαθέσιμους πόρους) για την έναρξη νέας ζωής.  

- Προτεραιότητα σε όσους συνεργάζονται και δεν έχουν ποινικό μητρώο σοβαρών αδικημάτων.

Τα οφέλη για την Ελληνική Κοινωνία.

Η επιτυχής υλοποίηση του Κρατικού Ταμείου Επαναπροώθησης και Επανένταξης θα επιφέρει άμεσα και μετρήσιμα οφέλη:

- Μείωση της εγκληματικότητας: Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλοδαποί δράστες συμμετέχουν δυσανάλογα σε κατηγορίες όπως κλοπές, διαρρήξεις, ληστείες και ναρκωτικά. Η μείωση του αριθμού παράνομα διαμενόντων θα μειώσει σημαντικά το φορτίο της Αστυνομίας, θα αυξήσει τα ποσοστά εξιχνίασης και θα βελτιώσει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.  

- Μείωση ανεργίας και αύξηση μισθών για Έλληνες: Η παράνομη εργασία σε τομείς όπως η γεωργία, οι κατασκευές, ο τουρισμός και οι υπηρεσίες δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό. Με την οικειοθελή αποχώρηση, θα δημιουργηθούν κενά θέσεων εργασίας που θα καλυφθούν από Έλληνες εργαζόμενους (ιδίως νέους και μακροχρόνια ανέργους), οδηγώντας σε αύξηση μεροκάματων και καλύτερες συνθήκες εργασίας.  

- Ανακούφιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ): Το ΕΣΥ επιβαρύνεται από την παροχή υπηρεσιών σε μη ασφαλισμένους και παράνομα διαμένοντες. Η μείωση του πληθυσμού αυτού θα μειώσει τις δαπάνες, τις αναμονές και θα βελτιώσει την ποιότητα περίθαλψης για Έλληνες πολίτες και νόμιμους κατοίκους.  

- Ανακούφιση της Ελληνικής Αστυνομίας, Λιμενικού και εν γένει του κρατικού μηχανισμού: Λιγότεροι πόροι θα απαιτούνται για κρατήσεις, απέλαση, δικαστικές διαδικασίες και διαχείριση κέντρων. Το Ταμείο θα καλύπτει μέρος του κόστους επιστροφών, καθιστώντας το σύστημα πιο αποδοτικό και λιγότερο επιβαρυντικό για τον προϋπολογισμό.  

- Πρόσθετα οφέλη: Ελάφρυνση σχολείων, κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών. Ενίσχυση του κράτους δικαίου. Αποτροπή νέων ροών. Ανθρωπιστική προσέγγιση μέσω εθελοντικών επιστροφών με στήριξη.

Συμπέρασμα.

Η πρόταση αυτή συνδυάζει αποτελεσματικότητα, δικαιοσύνη και ανθρωπισμό. Δεν στρέφεται εναντίον νόμιμων μεταναστών ή προσφύγων, αλλά ρυθμίζει το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης, καθιστώντας το σύστημα βιώσιμο και δίκαιο για τους Έλληνες πολίτες.

Κύριε Υπουργέ Πλεύρη, σας καλούμε να υιοθετήσετε και να προωθήσετε αυτή την πρόταση νόμου. Είναι ώρα για τολμηρές, πρακτικές λύσεις που θα προστατεύσουν την κοινωνική συνοχή και το μέλλον της Πατρίδας και του Έθνους μας.

Είμαστε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνηση περί της προτάσεως μας.

Ο Πρόεδρος του πολιτικού φορέα 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

κ.Ανδρέας Γενιάς.

Δίπλα στους κερασοπαραγωγούς της Πέλλας – Η αγροτική παραγωγή πεθαίνει, η κυβερνητική αδιαφορία εξοργίζει.

  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ / ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δίπλα στους κερασοπαραγωγούς της Πέλλας – Η αγροτική παραγωγή πεθαίνει, η κυβερνητική αδιαφορία εξοργίζει.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος στέκεσαι με όλες του τις δυνάμεις στο πλευρό των απελπισμένων κερασοπαραγωγών της Πέλλας, οι οποίοι οδηγήθηκαν στην έσχατη πράξη απόγνωσης: να πετάξουν στους δρόμους τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς και να παραδώσουν συμβολικά τα κλειδιά της επιβίωσής τους. Η εικόνα 15 τόνων ποιοτικών κερασιών να σαπίζουν στο οδόστρωμα του Αρχαγγέλου και της Αλμωπίας δεν είναι απλά μια οικονομική ζημιά. Είναι το «κύκνειο άσμα» της ελληνικής υπαίθρου, που στραγγαλίζεται από την αδιαφορία των διοικούντων και την ασυδοσία των μεσαζόντων.

Βασιζόμενοι στις δίκαιες καταγγελίες των ίδιων των παραγωγών, αναδεικνύουμε την τραγική πραγματικότητα:

Οικονομικός Στραγγαλισμός: Οι έμποροι αρνούνται να αγοράσουν την παραγωγή ακόμα και στην εξευτελιστική τιμή των 0,70 ευρώ το κιλό. Η τιμή αυτή δεν καλύπτει ούτε στο ελάχιστο το τεράστιο κόστος παραγωγής, το ρεύμα, τα λιπάσματα και τα μεροκάματα.

Αδιάθετη Παραγωγή: Χιλιάδες τόνοι εξαιρετικής ποιότητας ελληνικών κερασιών μένουν αμάζευτοι στα δέντρα ή πετιούνται στις χωματερές, την ίδια ώρα που οι καταναλωτές στις πόλεις τα αγοράζουν σε πανάκριβες τιμές.

Κερδοσκοπικά Παιχνίδια: Το χάσμα ανάμεσα στην εξευτελιστική τιμή του χωραφιού και την αστρονομική τιμή του ραφιού αποδεικνύει ότι η αγορά λειτουργεί ανεξέλεγκτα εις βάρος του αγρότη και του πολίτη.    

Ως Εθνικό Πολιτικό Κίνημα ΙερόςΛόχος, ξεκαθαρίζουμε ότι ο πρωτογενής τομέας αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της εθνικής μας οικονομίας και της δημογραφικής συγκράτησης της περιφέρειας. Όταν σβήνει ο αγρότης, σβήνει η Ελλάδα.

Απαιτούμε άμεσα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης:

Κατώτατες εγγυημένες τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να εξασφαλίζουν αξιοπρεπές εισόδημα.

Άμεσες αποζημιώσεις για το σύνολο της αδιάθετης παραγωγής που καταστράφηκε λόγω έλλειψης αγοραστικού ενδιαφέροντος.

Αυστηρούς ελέγχους στην αγορά για την πάταξη της αισχροκέρδειας των μεσαζόντων και των καρτέλ.

Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπούν οι περήφανοι Έλληνες αγρότες σε πρόσφυγες στην ίδια τους τη χώρα. Ο αγώνας των παραγωγών της Πέλλας και όλης της Ελλάδας είναι αγώνας όλης της Πατρίδας μας για επιβίωση και αξιοπρέπεια.

Γραφείο Τύπου

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος 

Γιατί αυτοί και όχι εμείς;

  

Γιατί αυτοί και όχι εμείς;

Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με το ΚΚΕ για να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα. Οι εικόνες από το Βίτσι και τον Γράμμο με χιλιάδες νέους να αφήνουν τα σπίτια τους και τις διακοπές τους για να βρεθούν στην κατασκήνωσητης ΚΝΕ, δεν μπορεί παρά να προβληματίζει κάθε πολιτικά σκεπτόμενο πολίτη. Φυσικά αυτό το αποτέλεσμα δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής δουλειάς, οργάνωσης από το ΚΚΕ με τις ευλογίες και τα χρήματα της δημοκρατίας. 

Ιδεολογικά βρισκόμαστε στην απέναντι όχθη το ΚΚΕ. Δεν συμμεριζόμαστε τις ιδέες τους ούτε την αντίληψή τους για την Ελλάδα. Όμως, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί πολιτικά πρέπει να βλέπουμε την πραγματικότητα όπως είναι, γιατί ίσως έτσι μπορούμε να δούμε τι κάνουμε λάθος εμείς οι Εθνικιστές. 

Το ΚΚΕ είναι κυρίαρχο στην παιδεία. Έχει οργανώση κομματικά την νεολαία. Την νεολαία που αύριο θα είναι δάσκαλοι, αξιωματικοί, επιστήμονες, εργάτες, δημόσιοι υπάλληλοι και πολιτικοί. Θα βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, γιατί από σήμερα οργανώνονται, εκπαιδεύονται και αποκτούν πολιτική εμπειρία.

Και εμείς; Στον εθνικιστικό χώρο βλέπουμε την λογική αποχής. «Δεν ασχολούμαι με τις εκλογές», «όλοι ίδιοι είναι», «δεν αλλάζει τίποτα». Αυτή η νοοτροπία δεν οδηγεί πουθενά. Αν εγκαταλείπεις την πολιτική, δεν τιμωρείς, ούτε αλλάζεις το σύστημα. Του χαρίζεις το μέλλον. Καμία ιδέα δεν άλλαξε μια χώρα επειδή έμεινε στο περιθώριο. Οι ιδέες κερδίζουν όταν αποκτούν οργάνωση, στελέχη, νεολαία και πολιτική παρουσία. Όταν δίνουν καθημερινό πολιτικό αγώνα μέσα στην κοινωνία και όχι αγώνα που μένει στάσιμο πανό, στα γκράφιτι και στο διαδίκτυο. 

Γι' αυτό και η νέα γενιά των Ελλήνων δεν πρέπει να μείνει θεατής. Η Πατρίδα δεν έχει ανάγκη από ανθρώπους που σχολιάζουν τα γεγονότα πίσω από μια οθόνη. Έχει ανάγκη από νέους που είναι έτοιμοι να οργανωθούν, να μορφωθούν πολιτικά και να αναλάβουν ευθύνες.

Το Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος πιστεύει ότι ο αγώνας αυτός χρειάζεται ξεκάθαρη ιδεολογία, πειθαρχία και συλλογική δράση. Πιστεύουμε ότι ο Εθνικός Κοινωνισμός αποτελεί μια πολιτική πρόταση που βάζει στο επίκεντρο το Έθνος, την κοινωνική συνοχή, την αξιοπρεπή εργασία και την ανέλιξη του Έλληνα σε όλους τους τομείς.  Απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε νέο Έλληνα και κάθε νέα Ελληνίδα που αρνείται να συμβιβαστεί με την παρακμή. Μην μένετε θεατές. Οργανωθείτε. Αγωνιστείτε. Μπείτε στην πρώτη γραμμή του πολιτικού αγώνα. Γιατί η Ελλάδα δεν θα αλλάξει από όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις, αλλά από εκείνους που αποφασίζουν να τις διαμορφώσουν.

Ο Αγώνας για την Πατρίδα δεν είναι υπόθεση των λίγων. Είναι ευθύνη της νέας γενιάς.

Γιατί όπως έλεγε και ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, κάθε έθνος αξίζει όσο αξίζει η Νεολαία του!

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος

Η Ελλάδα των εξαγγελιών και η Ελλάδα της καθημερινότητας

  

Η Ελλάδα των εξαγγελιών και η Ελλάδα της καθημερινότητας.

Η Ελλάδα σήμερα δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες. Χρειάζεται μια καθαρή, ειλικρινή αποτύπωση της πραγματικότητας.

Υπάρχει μια απόσταση που μεγαλώνει διαρκώς ανάμεσα στην πολιτική εικόνα της χώρας και στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Και αυτή η απόσταση δεν είναι θεωρητική, είναι χειροπιαστή.

Στην Ελλάδα του σήμερα, άλλο ανακοινώνεται και άλλο βιώνεται και εκεί φαίνεται η πραγματική πολιτική, πολύ πιο καθαρά από οποιοδήποτε δελτίο τύπου.

Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο εικόνες που δεν συναντιούνται εύκολα.

Η πρώτη είναι η Ελλάδα των εξαγγελιών. Εκεί όπου ανακοινώνονται μέτρα για το δημογραφικό, για τη στήριξη της οικογένειας, για την αναζωογόνηση της υπαίθρου, για την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα. Εκεί όπου παρουσιάζονται φορολογικές ελαφρύνσεις, κίνητρα για νέους γονείς, και πολιτικές που υπόσχονται ότι η χώρα θα ξαναβρεί την ισορροπία της κ.λπ.

Η δεύτερη είναι η Ελλάδα της καθημερινότητας. Και εκεί τα πράγματα είναι πιο σκληρά.

Τα χωριά αδειάζουν, σπίτια μένουν κλειστά, σχολεία κλείνουν από έλλειψη παιδιών και η περιφέρεια γερνάει αθόρυβα, χωρίς φανφάρες, χωρίς ανακοινώσεις. Οι νέοι φεύγουν προς τα μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό, όχι μόνο για οικονομικούς λόγους αλλά και για τις συνθήκες διαβίωσης.  

Και όσοι μένουν, ζουν με μια συνεχόμενη πίεση. Ενοίκια που ανεβαίνουν, λογαριασμοί που δεν περιμένουν, και εισοδήματα που τελειώνουν πριν τελειώσει ο μήνας.

Το δημογραφικό δεν είναι πλέον μία θεωρία, αλλά η ζοφερή εικόνα του σήμερα. 

Είναι τα ερειπωμένα σχολεία, το χωριό που κάποτε είχε ζωή, τα νέα ζευγάρια που σκέφτονται όχι αν θέλουν παιδιά, αλλά αν μπορούν να τα μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια.

Την ίδια στιγμή, η παραγωγή της χώρας πιέζεται. Ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα κόστος που ανεβαίνει διαρκώς και μια αβεβαιότητα που γίνεται μόνιμη κατάσταση. Η ελληνική γη, αντί να ενισχύεται, δείχνει να αποδυναμώνεται και μια χώρα που δεν στηρίζει την παραγωγή της, αργά ή γρήγορα χάνει την αυτοδυναμία της.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, εμφανίζονται συνεχώς νέες “λύσεις” για την καθημερινότητα. Ψηφιακές εφαρμογές, πλατφόρμες, εργαλεία σύγκρισης τιμών, που υπόσχονται να βοηθήσουν τον πολίτη να αντιμετωπίσει την ακρίβεια.

Πρόσφατα, μάλιστα, παρουσιάστηκε και εφαρμογή σύγκρισης τιμών σούπερ μάρκετ, η οποία προβλήθηκε και από την πολιτική ηγεσία ως μέσο ανακούφισης. Η λογική είναι απλή, ο πολίτης να βρίσκει πού είναι φθηνότερα τα προϊόντα και να οργανώνει ανάλογα τις αγορές του.

Όμως εδώ γεννιέται ένα απλό, σχεδόν αυτονόητο ερώτημα.

Όταν το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι το εισόδημα δεν επαρκεί, πόσο βοηθάει μια εφαρμογή που σου λέει πού να ψωνίσεις φθηνότερα;

Επί της ουσίας, ζητάνε από τον Έλληνα να διαχειριστεί την φτώχεια του. Αντί να δίνουν λύσεις, μας γεμίζουν με εφαρμογές. 

Και κάπου εδώ αρχίζει να μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική εικόνα και στην κοινωνική πραγματικότητα. Από τη μία πλευρά, μια μαγική εικόνα εκσυγχρονισμού που μας προβάλλουν και από την άλλη, η πραγματικότητα, τον Έλληνα να μετράει τα ευρώ αν φτάνουν στο ταμείο.

Αυτό όμως που βαθαίνει ακόμη περισσότερο την απόσταση μεταξύ των πολιτικών και του λαού είναι η εμπιστοσύνη που δεν υφίσταται πια.

Γιατί όλο και περισσότερο, υπάρχει η αίσθηση ότι οι αποφάσεις δεν απευθύνονται στον Ελληνικό λαό, αλλά στα αφεντικά της Ε.Ε. Ο πολιτικός λόγος συχνά κινείται περισσότερο για να κερδίσουν εντυπώσεις και λιγότερο προς την ουσία της καθημερινής ανάγκης.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα, γεννιέται και κάτι ακόμη πιο βαθύ, η προσμονή για τον “επόμενο ηγετίσκο που θα τα αλλάξει όλα”.

Αυτή η συνεχής αναμονή ενός νέου ηγέτη, μιας νέας λύσης, μιας νέας αρχής, που όμως ποτέ δεν μεταφράζεται σε πραγματική αλλαγή από τη βάση.

Αυτή η προσμονή, όσο κι αν φαίνεται ελπιδοφόρα, ίσως να λειτουργεί τελικά και σαν παγίδα. Γιατί κρατά την κοινωνία σε στάση αναμονής, αντί να τη σπρώχνει σε απαίτηση και ενεργή συμμετοχή.

Ο Ελληνικός λαός κατάντησε σαν την ανύπαντρη γεροντοκόρη που είναι απελπιστικά διαθέσιμη.  

Και μέσα σε αυτή την απελπισία της, πιστεύει σε ψέματα και πολιτικά είδωλα, γιατί έχει ανάγκη από ένα όμορφο ψέμα. Γιατί η αλήθεια είναι σκληρή και μία. Εαν ο ελληνικός λαός δεν απαιτήσει και δεν αγωνιστεί για το μέλλον που του κλέψανε, το μόνο που κάνει, είναι να ανακυκλώνει το πολιτικό σύστημα μαζί με τα σκουπίδια του. 

Έτσι, η Ελλάδα μας, παραμένει ανάμεσα σε δύο κόσμους. Σε αυτόν που σχεδιάζεται και σε αυτόν που βιώνεται.

Και όσο αυτοί οι δύο κόσμοι δεν συναντιούνται, το πρόβλημα είναι βαθύτερο από το οικονομικό ή το δημογραφικό.

Στο τέλος της ημέρας, ο Ελληνικός λαός δεν ζει με τις προθέσεις αλλά με το αποτέλεσμα.

Δήμου Μαρία για τον Ε.Π.Κ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 21.6.2026

Οι Βούλγαροι έστησαν πλάκα για τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ στις Καρυές Σερρών. Η πλάκα μπήκε. Η πλάκα έφυγε.

  

Οι Βούλγαροι έστησαν πλάκα για τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ στις Καρυές Σερρών. Η πλάκα μπήκε. Η πλάκα έφυγε. 

Η χαρά τους κράτησε λιγότερο από μία μέρα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, Βούλγαροι εθνικιστές τοποθέτησαν αυθαίρετα μαρμάρινη αναθηματική πλάκα στο μισοερειπωμένο κωδωνοστάσιο του εγκαταλελειμμένου χωριού Καρυές (παλαιότερα Μπάνιτσα) ανατολικά της Ορεινής Σερρών. Η πλάκα απεικόνιζε τον κομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ και έγραφε: «Γκότσε Ντέλτσεφ. Σε αυτό το μέρος στις 4 Μαΐου 1903 έπεσε (1872–1903). Βούλγαρος επαναστάτης και βοεβόδας, απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής της Σόφιας. Έζησε και αγωνίστηκε για την ελευθερία των Βουλγάρων στη Μακεδονία και την Αδριανούπολη. Αιώνια η μνήμη του!».

Ποιος ήταν ο Γκότσε Ντέλτσεφ;

Ο Γκεόργκι Νικόλοφ Ντέλτσεφ (Γκότσε Ντέλτσεφ) γεννήθηκε το 1872 στο Κιλκίς και σκοτώθηκε το 1903 στη Μπάνιτσα κατά τη διάρκεια συμπλοκής με οθωμανικές δυνάμεις. Υπήρξε ηγετικό στέλεχος της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (ΕΜΕΟ / VMRO), μιας βουλγαρικής παραστρατιωτικής οργάνωσης κομιτατζήδων που δρούσε στην Οθωμανική Μακεδονία και Θράκη. Οι κομιτατζήδες, με εγκληματικές ενέργειες, επιδίωκαν τη βουλγαροποίηση της περιοχής, σε βάρος του ελληνικού στοιχείου. Στη βουλγαρική ιστοριογραφία θεωρείται εθνικός ήρωας, ενώ τα Σκόπια τον διεκδικούν επίσης ως «Μακεδόνα» επαναστάτη. Η δράση του εντάσσεται στο πλαίσιο του Μακεδονικού Αγώνα, όπου ελληνικές δυνάμεις αντιστάθηκαν σε βουλγαρικούς αλυτρωτισμούς.

Μετά τα δημοσιεύματα, κλιμάκιο του Εθνικού Πολιτικού Κινήματος Ιερός Λόχος επισκέφθηκε άμεσα την περιοχή. Εκεί η πλάκα που παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ δεν υπάρχει πλέον. Οι Βούλγαροι θεώρησαν ότι μπορούσαν να εισέλθουν σε ελληνικό έδαφος, να στήσουν τα δικά τους σύμβολα και να επιβάλουν τις δικές τους ιστορικές αφηγήσεις, χωρίς καμία αντίδραση. Λάθος. Η πλάκα μπήκε – η πλάκα έφυγε. Η χαρά τους κράτησε λιγότερο από 24 ώρες.

Αυτή η ενέργεια δεν ήταν τυχαία. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στη Μακεδονία. Οι γείτονές μας, εμπνεόμενοι από αλυτρωτικές φαντασιώσεις, προσπαθούν να «σημαδέψουν» ελληνικό έδαφος, να ξαναγράψουν την ιστορία και να δημιουργήσουν τετελεσμένα. Δεν θα το επιτρέψουμε. Η Μακεδονία είναι ελληνική. Δεν είναι χώρος για φαντάσματα του παρελθόντος και εθνικές φαντασιώσεις με ιστορικούς αλυτρωτισμούς. Η Ελλάδα φυλάσσεται. Δεν παραχωρείται. Αντίθετα, διεκδικούμε ό,τι εθνικό δίκαιο έχει αφεθεί από τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης.

Ο Ελληνισμός στα Σκόπια και στη Βουλγαρία.

Η ιστορία του Ελληνισμού πέρα από τα σημερινά σύνορα είναι πλούσια, τραγική και ηρωική. Στη Σκόπια, οι Έλληνες αποτελούν μια μικρή αλλά ιστορική μειονότητα, κυρίως απόγονοι Μακεδονομάχων, προσφύγων του Συμμοριτοπολέμου και ντόπιων ελληνικών κοινοτήτων. Επίσημες απογραφές καταγράφουν μερικές χιλιάδες, αλλά ανεπίσημες εκτιμήσεις φτάνουν πολύ υψηλότερα, ιδίως σε περιοχές όπως η Γευγελή το Κρούσεβο και το Μοναστήρι. Πολλοί κρύβουν την ταυτότητά τους λόγω πίεσης, ενώ η χώρα τους χρησιμοποιεί συστηματικά το «μακεδονικό» αφήγημα για να αλλοιώσει την ελληνική κληρονομιά. Οι Έλληνες εκεί αγωνίστηκαν για αιώνες, από την αρχαιότητα μέχρι τον Μακεδονικό Αγώνα, υπερασπιζόμενοι την ελληνικότητα της Μακεδονίας ενάντια σε βουλγαρικές και άλλες επιβουλές. Σήμερα, η ελληνική παρουσία παραμένει ζωντανή μέσα από πολιτιστικούς συλλόγους, εκκλησίες και την ιστορική μνήμη, παρά τις προσπάθειες αφανισμού. Δυστυχώς το ελληνικό κράτους ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά για την τύχη αυτών των Ελλήνων. Αυτό θα αλλάξει ριζικά όταν θα έχουμε την πολιτική δύναμη ως κόμμα. 

Στη Βουλγαρία, ο Ελληνισμός είχε ισχυρή παρουσία. Ελληνικές κοινότητες άνθισαν σε πόλεις όπως η Σόφια, η Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ), η Βάρνα και η Αδριανούπολη. Έλληνες έμποροι, διανοούμενοι και εκκλησιαστικοί άνδρες διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην οικονομική και πολιτιστική ζωή της περιοχής κατά την Οθωμανική περίοδο. Ωστόσο, από τα μέσα του 19ου αιώνα και κυρίως μετά την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας (1870) και την ανεξαρτησία της Βουλγαρίας, ξεκίνησε συστηματική πίεση, βία και εκκαθάριση. Το 1906, βουλγαρικός όχλος κατέλαβε βίαια ελληνικά σχολεία και εκκλησίες. Οι ανταλλαγές πληθυσμών με τη Συνθήκη του Νεϊγύ (1919) και άλλες συμφωνίες οδήγησαν σε μαζικές μετακινήσεις. Σήμερα, η επίσημη απογραφή καταγράφει λίγες χιλιάδες Έλληνες (περίπου 3.900 το 2011, συμπεριλαμβανομένων Σαρακατσάνων), αλλά ο πραγματικός αριθμός και η πολιτιστική κληρονομιά είναι πολύ μεγαλύτερα. Ιστορικά κτίρια, εκκλησίες και μνήμες μαρτυρούν έναν Ελληνισμό που διώχθηκε αλλά δεν εξαφανίστηκε.

Ο Ελληνισμός της διασποράς στα Βαλκάνια δεν είναι «παρελθόν». Είναι ζωντανή απόδειξη της ελληνικής συνέχειας, της ανθεκτικότητας και του δικαιώματος στην εθνική ταυτότητα. Οι απόγονοι αυτών των κοινοτήτων, μαζί με όλους τους Έλληνες, υπενθυμίζουν ότι η Μακεδονία, η Θράκη και τα γύρω εδάφη έχουν ελληνική ψυχή αιώνων. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να την αμφισβητήσει.

Τέλος το μήνυμά μας είναι σαφές: Όσοι σκέφτονται να επαναλάβουν παρόμοιες προκλήσεις, ας καταλάβουν ότι η Ελλάδα δεν είναι αδύναμη. Ο Ιερός Λόχος θα βρίσκεται εκεί για να υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία, την ιστορική αλήθεια και την Μακεδονία. Δεν παραχωρούμε ούτε σπιθαμή γης. Δεν αφήνουμε τις αφηγήσεις των άλλων να σβήσουν τη δική μας ιστορία. Διεκδικούμε κάθε μέτρο Ελληνικής Γης που είναι σκλαβωμένο!

Η Ελλάδα φυλάσσεται.

Η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική.

Ο Ελληνισμός ζει και διεκδικεί.

Γραφείο Τύπου του πολιτικού φορέα 

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος