ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ!
"Πρέπει να απαρνηθούμε το να μας καταλαβαίνουν. Δεν είναι απαραίτητο να μας καταλαβαίνουν".
Μια φράση που αποδίδεται στον Φιλίππο Τομάζο Μαρινέττι, τον Ιταλό ποιητή και ιδρυτή του Φουτουρισμού, ο οποίος επιχείρησε να ανατρέψει τις καθιερωμένες αντιλήψεις της εποχής του, τόσο στην τέχνη όσο και στην πολιτική.
Ο Μαρινέττι δεν επιδίωξε να γίνει αρεστός μέσα από την αποδοχή των ήδη διαμορφωμένων αισθητικών αντιλήψεων. Αντιθέτως, επέλεξε τη ρήξη, την πρόκληση και την αμφισβήτηση των καθιερωμένων προτύπων. Η πολιτική του διαδρομή συνδέθηκε με τον ιταλικό φασισμό και τον εθνικισμό, ενώ η καλλιτεχνική του παρουσία χαρακτηρίστηκε από την επιθυμία να εκφράσει κάτι διαφορετικό από εκείνο που η εποχή του θεωρούσε αποδεκτό.
Ανεξάρτητα από τις αντιφάσεις και τις επιλογές της ιστορικής του πορείας, η συγκεκριμένη φράση θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα για κάθε πολιτική κίνηση που επιθυμεί να παραμείνει πιστή στις αρχές της.
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια ιδεολογία όταν εκείνοι που την εκφράζουν φοβούνται μήπως δεν γίνουν αποδεκτοί από την πλειονότητα;
Στη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα, παρατηρούμε συχνά την προσπάθεια ορισμένων να εξασφαλίσουν την κοινωνική αποδοχή μέσα από διαρκείς υποχωρήσεις και "λογικές" προσαρμογές. Ιδέες αποσιωπώνται, θέσεις αποδυναμώνονται, λέξεις αλλάζουν και ιδεολογικές αρχές περιορίζονται, προκειμένου να μην ενοχληθεί το κυρίαρχο ρεύμα του σύγχρονου κόσμου που εν τέλει απλά σαπίζει!
Στην προσπάθεια να γίνουν αποδεκτοί από περισσότερους, κάποιοι καταλήγουν να μικραίνουν οι ίδιοι το πολιτικό τους ανάστημα.
Και το χειρότερο; Πολλές φορές, ακόμη κι αυτές οι υποχωρήσεις δεν εξασφαλίζουν την αποδοχή που επιδιώκουν. Εκείνοι που εγκαταλείπουν σταδιακά τις θέσεις τους για να γίνουν αρεστοί, συχνά διαπιστώνουν ότι η πλειονότητα εξακολουθεί να τους αντιμετωπίζει με δυσπιστία, ενώ ταυτόχρονα έχουν απομακρυνθεί από όσους πίστεψαν αρχικά στις ιδέες τους.
Μια πολιτική κίνηση και ειδικά μία Εθνικιστική Κίνηση δεν μπορεί να οικοδομήσει ταυτότητα πάνω στον φόβο της απόρριψης. Ούτε μπορεί να διατηρήσει τον λόγο ύπαρξής της όταν θεωρεί ως υπέρτατο σκοπό την αποδοχή της από ένα περιβάλλον του οποίου τις αντιλήψεις επιθυμεί να αμφισβητήσει. Λογικές που προσαρμόζουν την πολιτική ρητορική στο να μεταποιήσουν τις λέξεις για την αποδοχή έχει μόνο μια κατάληξη.
Την πολιτική της ανακυβίστησης (κοινώς κωλοτούμπας)!
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να περιφρονούμε την κοινωνία ή να αρνούμαστε τον διάλογο. Σημαίνει ότι ο διάλογος δεν πρέπει να συγχέεται με την υποταγή και η πολιτική διεύρυνση με την ιδεολογική αλλοίωση.
Δεν είναι απαραίτητο λοιπόν να μας καταλαβαίνουν όλοι. Είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε εμείς τι πρεσβεύουμε, γιατί το πρεσβεύουμε και ποια όρια δεν είμαστε διατεθειμένοι να υπερβούμε για χάρη της αποδοχής.
Γιατί, όταν μια ιδέα χρειάζεται να ακρωτηριαστεί για να γίνει αρεστή, το ερώτημα δεν είναι πόσοι θα την αποδεχτούν. Είναι αν θα έχει απομείνει η ίδια ιδέα για να αποδεχτούν!
Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια. Υβριστικά, ανθελληνικά και σχόλια με greeklish, θα διαγράφονται.