ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΑΣΟΥ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ.

 

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΑΣΟΥ ΙΣΑΑΚ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ.

30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ – 30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΔΟΥΛΩΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ.

Αύγουστος 1996. Λίγους μήνες μετά την εθνική προδοσία των Ιμίων, η Κύπρος δονείται από τα συνθήματα της Λευτεριάς. Η Ελληνική Νεολαία, όπως σε κάθε Εθνικό Προσκλητήριο, τίθεται επικεφαλής. Από την Πύλη του Βραδεμβούργου ξεκινά το κύμα των χιλιάδων μοτοσικλετιστών. Καταλήγει στη Μεγαλόνησο με προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. Χιλιάδες περιφρονούν τις κυβερνητικές εντολές και τη δειλία των βολεμένων. Στέκονται απέναντι στις ορδές των εισβολέων στη Λευκωσία και στη Δερύνεια.

11 Αυγούστου 1996. Ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ επιχειρεί με γενναιότητα να βοηθήσει συμπατριώτη του που δέχεται τη λυσσασμένη επίθεση των βαρβάρων Τούρκων Γκρίζων Λύκων στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας. Ο τουρκικός όχλος τον περικυκλώνει. Τον δολοφονεί με ρόπαλα, πέτρες και λύσσα. Οι κυανόκραυνοι του ΟΗΕ μένουν σιωπηλοί παρατηρητές και συνένοχοι ενός ακόμα  στυγερού εγκλήματος κατά του Ελληνισμού. 

Τρεις μέρες μετά η κηδεία μετατρέπεται σε πάνδημη διαδήλωση που καταλήγει στον τόπο του μαρτυρίου. Οι Τούρκοι ανοίγουν πυρ. Και τότε ξεπροβάλλει ο 26χρονος Σολωμός Σολωμού. Με τσιγάρο στο στόμα, αγέρωχος, με χαλύβδινη θέληση, σπάει τον κλοιό. Δεν ακούει τις φωνές που τον καλούν πίσω. Έχει πάρει την απόφαση του νέου Ευαγόρα Παλληκαρίδη:

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια  

να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά!»

Ανεβαίνει στον ιστό όπου κυματίζει το σύμβολο της ασιατικής εισβολής. Πυροβολείται εν ψυχρώ. Πίπτει. Με το Αίμα του και την Ψυχή του  σκεπάζει ολάκερο το Έθνος.

Τριάντα ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει. Το Αίμα των Μαρτύρων δεν δικαιώθηκε. Οι πολιτικές ηγεσίες Ελλάδος και Κύπρου κάθονται στο ίδιο τραπέζι με τους δολοφόνους, συναγελάζονται και διαπραγματεύονται. Προσβλέπουν σε «λύσεις» που εξομοιώνουν τους από τα βάθη των αιώνων Κυρίους της Ελληνικής Γης με τους εισβολείς. Θα τολμήσουν να χαρακτηρίσουν τους Ισαάκ και Σολωμού «θύματα φανατισμού». Εμείς απαντούμε καθαρά:

Ιδού οι Μάρτυρες και Ήρωες που έπεσαν για το Ιδανικό της Ενώσεως της Μεγαλονήσου με τη Μητέρα Ελλάδα.

Ποιοι είναι οι δικοί σας «ήρωες της ομοσπονδίας» και τι θυσίασαν για την Κύπρο;

Το Αίμα των Ηρώων είναι ιερότερο από το μελάνι των σοφών και τις προσευχές των πιστών. Γι’ αυτό δεν έχουμε δικαίωμα να λησμονήσουμε ποτέ. Σε αυτό το Ελληνικό Αίμα δίνουμε Όρκο:

Ποτέ δεν θα εγκαταλείψουμε τον ιερό Αγώνα για την Ένωση – τον πόθο αιώνων – και τη Δικαίωση των πεσόντων Ηρώων. 

Η μνήμη τους δεν είναι γιορτή. Είναι εντολή και καθήκον. Είναι φωτιά στις φλέβες και στα στήθη μας.

Τάσος Ισαάκ – Σολωμός Σολωμού  

Αθάνατοι.  

Κύπρος Γη Ελληνική.

Γραφείο Τύπου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ