Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος
Όπως για τους πιστούς στον Χριστό η Ορθοδοξία είναι η μοναδική οδός προς την διάσωση της Ψυχής τους, έτσι και για τους Εθνικιστές ο Εθνικός Κοινωνισμός είναι η μοναδική οδός για την διάσωση του Έθνους. Ο δικός μας αγώνας είναι Εθνικός, Φιλολαϊκός,υπέρ της Πατρίδος και Πίστεως. Είμαστε τόσο αντικουμμουνιστές όσο και αντικαπιταλιστές. Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Κράτος που υπηρετεί την κοινωνία και όχι τους καπιταλιστές!

 


 

Κράτος που υπηρετεί την κοινωνία και όχι τους καπιταλιστές!

Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην οικονομία που παράγει πραγματικό πλούτο και στην οικονομία που κερδοσκοπεί πάνω στις ανάγκες των ανθρώπων. Ανάμεσα σε εκείνον που δημιουργεί μια επιχείρηση και παράγει και σε εκείνον που καραδοκεί για να αποκομίσει κέρδη μέσα από τις διακυμάνσεις των τιμών, χωρίς να παράγει τίποτα ουσιαστικό.
Αυτή η διαφορά είναι ο πυρήνας του σημερινού οικονομικού προβλήματος. Και το χρηματιστήριο ενέργειας αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι ένα οποιοδήποτε εμπόρευμα. Είναι βασικός συντελεστής της παραγωγής, απαραίτητος για τη βιομηχανία, τη βιοτεχνία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, αλλά και για την καθημερινή ζωή καθενός από εμάς. 
Παρ' όλα αυτά, η τιμή του έχει ενταχθεί σε ένα σύστημα με καθημερινές διακυμάνσεις και δυνατότητες χρηματοοικονομικής κερδοφορίας.
Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας μας παρουσιάστηκε από την Νέα Δημοκρατία, ως μια μεταρρύθμιση που θα έφερνε ανταγωνισμό, επενδύσεις και κυρίως καλύτερες τιμές για τον καταναλωτή. Στην πράξη, όμως, η ενεργειακή κρίση αποκάλυψε πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει μια ολόκληρη οικονομία όταν η τιμή ενός τόσο σημαντικού αγαθού εξαρτάται από τις διακυμάνσεις των αγορών. Ας αναλογιστούμε όμως ποιοι έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να ωφεληθούν από ένα τέτοιο σύστημα.

Όταν ένας μικρός επαγγελματίας καλείται να πληρώσει έναν υπέρογκο λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος, δεν έχει τη δυνατότητα να αντισταθμίσει τον κίνδυνο με χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Όταν ένας αγρότης βλέπει το κόστος της άντλησης νερού να αυξάνεται, δεν μπορεί να μεταφέρει αυτή την επιβάρυνση στην τιμή του προϊόντος του. Όταν μια βιομηχανία δεν γνωρίζει ποιο θα είναι το ενεργειακό της κόστος τους επόμενους μήνες, δυσκολεύεται να σχεδιάσει τις επενδύσεις και την παραγωγή της.

Αντίθετα, οι μεγάλοι διεθνείς οικονομικοί και χρηματοπιστωτικοί όμιλοι διαθέτουν κεφάλαια, τεχνογνωσία και εργαλεία για να εκμεταλλευτούν τις διακυμάνσεις των αγορών. Έτσι, ένα σύστημα που παρουσιάστηκε ως όφελος για όλους δημιουργεί σημαντικές ευκαιρίες κερδοφορίας για τους λίγους που διαθέτουν ήδη μεγάλη οικονομική δύναμη, ενώ το κόστος της αστάθειας μεταφέρεται στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα του καπιταλισμού. Το κεφάλαιο, αντί να κατευθύνεται στην παραγωγή, στις νέες εγκαταστάσεις, στην τεχνολογία και στη δημιουργία θέσεων εργασίας, αποκτά ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη γρήγορη απόδοση μέσω χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Η πραγματική οικονομία υποχωρεί μπροστά στην οικονομία των αριθμών και των χρηματιστηριακών δεικτών.

Όταν ένα βασικό αγαθό μετατρέπεται σε επενδυτική ευκαιρία, τότε γεννάται ένα απλό ερώτημα. Ποιος υπηρετεί τελικά ποιον; Η οικονομία την κοινωνία ή η κοινωνία την οικονομία;
Εδώ βρίσκεται και η δική μας ουσιαστική ιδεολογική διαφορά από τις δύο αντίθετες οικονομικές αντιλήψεις που κυριάρχησαν στη σύγχρονη πολιτική ζωή.Ούτε ασυδοσία του κεφαλαίου ούτε ισοπέδωση των κοινωνικών τάξεων! Από τη μία πλευρά έχουμε τον ανεξέλεγκτο οικονομικό φιλελευθερισμό, ο οποίος θεωρεί ότι η αγορά μπορεί να αυτορυθμίζεται και ότι το κράτος πρέπει να περιορίζεται, ακόμη και όταν διακυβεύονται βασικά κοινωνικά αγαθά. Από την άλλη έχουμε την κομμουνιστική αντίληψη, η οποία επιδιώκει την κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και την ισοπέδωση των κοινωνικών τάξεων.

Εμείς δεν αποδεχόμαστε καμία από τις δύο αυτές αντιλήψεις. Δεν θεωρούμε τον επιχειρηματία εχθρό του εργαζομένου ούτε το κεφάλαιο εχθρό της εργασίας. Αντιθέτως, πιστεύουμε ότι οι διαφορετικές κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις μπορούν και πρέπει να συνεργάζονται προς όφελος της εθνικής οικονομίας που υπάρχει για να υπηρετεί τον Έλληνα. 

Ο επιχειρηματίας χρειάζεται ένα σταθερό περιβάλλον για να επενδύσει. Ο εργαζόμενος χρειάζεται αξιοπρεπή μισθό, ασφάλεια και εργασιακά δικαιώματα. Ο αγρότης χρειάζεται προσιτό κόστος παραγωγής και δυνατότητα διάθεσης των προϊόντων του. Ο βιοτέχνης χρειάζεται πρόσβαση σε ενέργεια και πρώτες ύλες σε λογικές τιμές. Αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να είναι αντίπαλοι. Αποτελούν διαφορετικά αλλά αλληλένδετα μέρη του ίδιου παραγωγικού οργανισμού. Η ευημερία του ενός μπορεί να ενισχύσει την ευημερία του άλλου, εφόσον υπάρχει πλαίσιο συνεργασίας, που επιβάλλεται από το κράτος. 
Εκείνο που δεν αποδεχόμαστε είναι αυτό που συμβαίνει τώρα, δηλαδή η μετατροπή του κεφαλαίου σε ανεξέλεγκτη εξουσία πάνω στην κοινωνία.
Θέλουμε την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά με κανόνες. Θέλουμε την επιχειρηματικότητα, αλλά με κοινωνική ευθύνη. Θέλουμε την ανάπτυξη του πλούτου, αλλά όχι μέσα από την οικονομική εξόντωση των εργαζομένων και των μικρομεσαίων παραγωγών.
Για να πραγματωθεί όμως αυτή η αλλαγή χρειάζεται το κράτος να υπηρετεί την κοινωνία και όχι τους τοκογλύφους. Πρέπει να τσακίσουμε το κράτος που λειτουργεί ως υπηρέτης των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων. Χρειαζόμαστε το Εθνικό Κράτος που θα θέτει τους κανόνες, θα ελέγχει τις στρατηγικές υποδομές, θα προστατεύει την παραγωγή και θα διασφαλίζει ότι η οικονομική δραστηριότητα δεν απομακρύνεται από το κοινωνικό της καθήκον.
Χρειαζόμαστε ενεργειακό σχεδιασμό με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, σταθερότερο κόστος για την παραγωγή, ουσιαστική στήριξη της εγχώριας βιομηχανίας και προστασία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Χρειαζόμαστε μια πολιτική που θα ενισχύει την εγχώρια παραγωγή και θα περιορίζει την εξάρτηση της χώρας από εξωτερικούς οικονομικούς παράγοντες.

Δεν επιδιώκουμε να αφαιρέσουμε την περιουσία εκείνου που δημιούργησε μια επιχείρηση ούτε να καταργήσουμε τις κοινωνικές διαφορές. Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία συνεργασίας, στην οποία ο πλούτος θα παράγεται μέσα από την εργασία, την επένδυση και την παραγωγή και όχι μέσα από την εκμετάλλευση των βασικών αναγκών του Ελληνικού Λαού.
Δεν θέλουμε να καταστρέψουμε τον καπιταλισμό. Θέλουμε να ελέγξουμε το κεφάλαιο, ώστε να λειτουργεί ως εργαλείο ανάπτυξης και όχι ως ανεξέλεγκτη εξουσία.

Η οικονομία υπάρχει για να υπηρετεί τον άνθρωπο, την κοινωνία και κυρίως το Έθνος. Για να εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση, να ανταμείβει την εργασία, να ενισχύει την παραγωγή και να δημιουργεί προοπτική για τις επόμενες γενιές.

Μια πατρίδα δεν κρίνεται από τον πλούτο που συγκεντρώνουν οι λίγοι, αλλά από τη δύναμη, την ευημερία και την αξιοπρεπή διαβίωση ολόκληρου του λαού της.

Ανδρέας Γενιάς Αρχηγός του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε τα σχόλια σας να είναι κόσμια. Υβριστικά, ανθελληνικά και σχόλια με greeklish, θα διαγράφονται.