Χρόνια πολλά Θεσσαλονίκη!

  

Η 26η Οκτωβρίου συνιστά έναν από τους πιο εμβληματικούς και πολυδιάστατους σταθμούς στην ιστορική πορεία του Ελληνισμού, όπου η θρησκευτική κατάνυξη συναντά την εθνική παλιγγενεσία. Για κάθε εθνικά σκεπτόμενο Έλληνα, η ημέρα αυτή δεν αποτελεί μια στείρα ημερολογιακή υπενθύμιση, αλλά ένα ζωντανό, διαχρονικό κάλεσμα αυτοσυνειδησίας. Είναι η στιγμή που η μεταφυσική προστασία της Ορθόδοξης Πίστης συγχωνεύεται με την ατσάλινη θέληση ενός έθνους να ορίζει το πεπρωμένο του, θυμίζοντάς μας ότι η επιβίωση της φυλής μας ανά τους αιώνες βασίστηκε στην αδιάσπαστη ενότητα μεταξύ των ιερών παραδόσεων και των εθνικών δικαίων.

Η Θεσσαλονίκη, η καρδιά και το προπύργιο της ελληνικότατης Μακεδονίας, βιώνει σήμερα μια διπλή, μεγαλειώδη επέτειο που σφράγισε τη νεότερη ιστορία. Ήταν ανήμερα της εορτής του πολιούχου της, στις 26 Οκτωβρίου 1912, όταν η ακράτητη προέλαση του Ελληνικού Στρατού κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο ανάγκασε τον Χασάν Ταχσίν Πασά να υπογράψει το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης. Με την είσοδο των ελληνικών μεραρχιών, τερματίστηκαν πέντε αιώνες οθωμανικού σκότους και δικαιώθηκαν οι αιματηροί αγώνες των Μακεδονομάχων. Η απελευθέρωση της συμβασιλεύουσας δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική νίκη, αλλά η πανηγυρική επιστροφή της νύμφης του Θερμαϊκού στην αγκαλιά της μητέρας Ελλάδας, υπό το πνευματικό σκέπασμα του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου.

Ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης δεν υπήρξε ποτέ ένας αποστασιοποιημένος άγιος, αλλά ο αιώνιος «Αμύντωρ» και συμπαραστάτης της πόλης στις πιο σκοτεινές της ώρες. Ως Ρωμαίος αξιωματικός που μαρτύρησε για την πίστη του, ενσάρκωσε το πρότυπο του στρατιώτη-χριστιανού που θυσιάζει τα πάντα για τις ανώτερες αξίες. Η βυζαντινή παράδοση είναι γεμάτη από αναφορές όπου ο Άγιος εμφανιζόταν στα τείχη ως έφιππος πολεμιστής για να αποκρούσει τους βαρβάρους επιδρομείς. Αυτή η πολεμική και ταυτόχρονα πνευματική αρετή του Αγίου Δημητρίου ενέπνευσε τους Έλληνες στρατιώτες το 1912, μετατρέποντας την πίστη σε κινητήριο δύναμη που συνέτριψε την αριθμητική υπεροχή του εχθρού και απέδειξε ότι η Ορθοδοξία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας.

Την ίδια ώρα, η εθνική μας μνήμη στρέφεται με βαθιά συγκίνηση και χρέος προς τη μαρτυρική μεγαλόνησο, την Κύπρο μας, η οποία αποτελεί το πιο ευαίσθητο και ανοιχτό μέτωπο του σύγχρονου Ελληνισμού. Οι αγώνες του κυπριακού ελληνισμού, από τις εξεγέρσεις των προηγούμενων αιώνων μέχρι το έπος των ηρώων της ΕΟΚΑ(του δοξασμένου ήρωα Γρίβα Διγενή)του 1955-1959 για την αποτίναξη του βρετανικού ζυγού και την Ένωση με την Ελλάδα, παραμένουν εγγεγραμμένοι με χρυσά γράμματα στην εθνική μας ιστορία. Μάλιστα, η ίδια η 26η Οκτωβρίου κουβαλά το δικό της βαρύ ιστορικό φορτίο για τη μεγαλόνησο, καθώς στις 26 Οκτωβρίου 1931 κορυφώθηκε η αιματηρή λαϊκή εξέγερση των «Οκτωβριανών» ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία. Οι μαχητικές διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις εκείνων των ημερών στη Λευκωσία και σε άλλες πόλεις, που άφησαν πίσω τους 17 νεκρούς Έλληνες Κυπρίους, υπήρξαν ο πρώτος μεγάλος, οργανωμένος ξεσηκωμός του κυπριακού λαού με ξεκάθαρο στόχο την Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Παρά το γεγονός ότι η τουρκική βαρβαρότητα του 1974 κρατά μέχρι σήμερα το βόρειο τμήμα του νησιού υπό παράνομη κατοχή, η Κύπρος δεν λυγίζει. Η θυσία των παλικαριών που έπεσαν στις αγχόνες, στα πεδία των μαχών, αλλά και στους δρόμους του καθήκοντος κατά τα Οκτωβριανά, μας υπενθυμίζει ότι ο κυπριακός ελληνισμός είναι σάρκα από τη σάρκα μας και η πλήρης απελευθέρωσή του αποτελεί αδιαπραγμάτευτο εθνικό στόχο.

Οι ιστορικοί αυτοί σταθμοί συνδέονται άρρηκτα με το σήμερα, αποτελώντας πυξίδα σε μια εποχή έντονης γεωπολιτικής αβεβαιότητας. Στις μέρες μας, όπου οι απειλές κατά της εθνικής μας κυριαρχίας στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Ανατολική Μεσόγειο εντείνονται, και οι διεθνείς ισορροπίες δοκιμάζονται, το μήνυμα της 26ης Οκτωβρίου είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Οι θυσίες των προγόνων μας στη Θεσσαλονίκη και την Κύπρο μάς διδάσκουν ότι η ελευθερία και η εθνική αξιοπρέπεια δεν παραχωρούνται, αλλά κατακτώνται με ισχυρή αποτρεπτική ισχύ, αμετανόητο πατριωτισμό και άρνηση σε κάθε μορφή συμβιβασμού ή υποχώρησης. Έχοντας ως φάρο την πίστη του Αγίου Δημητρίου και την ανδρεία των απελευθερωτών μας, οφείλουμε να παραμείνουμε σε απόλυτη εγρήγορση, θωρακίζοντας τα σύνορά μας και παραδίδοντας μια Ελλάδα ισχυρή, περήφανη και ακέραιη στις επόμενες γενιές. 

ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ΈΛΛΗΝΕΣ!🇬🇷🇬🇷🇬🇷

ΖΉΤΩ Η ΕΛΛΆΔΑ 

ΖΉΤΩ ΤΟ ΈΘΝΟΣ 

ΖΉΤΩ Η ΟΡΘΟΔΟΞΊΑ 

Τομέας Ηπείρου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ