Το Ανέφικτο της «Ελληνοτουρκικής Φιλίας»: Το Βαρύ Οθωμανικό Παρελθόν, το Χάσμα της Πίστης και το Χρέος της Ιστορικής Μνήμης.

  

Το Ανέφικτο της «Ελληνοτουρκικής Φιλίας»: Το Βαρύ Οθωμανικό Παρελθόν, το Χάσμα της Πίστης και το Χρέος της Ιστορικής Μνήμης.

Κάθε φορά που η διπλωματική αφέλεια επιχειρεί να ανασύρει από το προσκήνιο το απατηλό αφήγημα της «ελληνοτουρκικής φιλίας», η ίδια η Ιστορία ορθώνεται για να θυμίσει την αμείλικτη αλήθεια.
Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν είναι μια απλή γεωπολιτική εξίσωση που λύνεται με αβροφροσύνες και υποχωρήσεις. Είναι μια διαρκής, δομική και υπαρξιακή αναμέτρηση, χαραγμένη με το αίμα αιώνων και σφυρηλατημένη μέσα από ένα αγεφύρωτο θρησκευτικό χάσμα.
Η σημερινή ημερομηνία, η 30ή Οκτωβρίου, συμπυκνώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο αυτή τη διαχρονική αλήθεια, φέρνοντας στην επιφάνεια δύο κομβικά γεγονότα που, αν και διαφορετικά, φωτίζουν το χρέος μας απέναντι στο σήμερα. 

Το Ιστορικό Φόντο της 30ής Οκτωβρίου.
 
1. Το Ουτοπικό Σύμφωνο του 1930 και το Σήμερα. Σαν σήμερα, στις 30 Οκτωβρίου 1930, ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπέγραφε στην Άγκυρα το Σύμφωνο Φιλίας με τον Μουσταφά Κεμάλ, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να εξασφαλίσει μια περίοδο ειρήνης μετά την καταστροφή του 1922.

2. Η σύνδεση με το σήμερα: Η ιστορία απέδειξε ότι εκείνη η διπλωματική προσέγγιση ήταν μια βραχύβια ψευδαίσθηση. Η φύση του τουρκικού επεκτατισμού δεν άλλαξε ποτέ. Σήμερα, η Άγκυρα αποδεικνύει ότι δεν σέβεται τις υπογραφές της, αμφισβητώντας ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάνης, διεκδικώντας τη «Γαλάζια Πατρίδα» και διατηρώντας σε ισχύ το παράνομο Casus Belli (αιτία πολέμου) κατά της Ελλάδας. Το 1930 μας διδάσκει ότι οι καλές προθέσεις της Αθήνας πάντα προσκρούουν στον αμετανόητο αναθεωρητισμό της άλλης πλευράς.

3.Η Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1944 και το Μήνυμα Ισχύος. Την ίδια ακριβώς ημέρα, στις 30 Οκτωβρίου 1944, η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται από τους Γερμανούς. Η σύνδεση με το σήμερα: Η απελευθέρωση της Μακεδονίας και της πρωτεύουσάς της θυμίζει ότι η ελευθερία αυτού του τόπου δεν μας χαρίστηκε από κανέναν και δεν διασφαλίστηκε από κανένα διπλωματικό χαρτί. Κερδήθηκε με το όπλο στο χέρι και με βαρύ φόρο αίματος.

Σήμερα, που η Τουρκία εγείρει προκλητικές αξιώσεις για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας και αμφισβητεί την κυριαρχία μας, η 30ή Οκτωβρίου 1944 μας θυμίζει το αυτονόητο δικαίωμα και καθήκον μας: να υπερασπιζόμαστε κάθε σπιθαμή ελληνικής γης με ακλόνητη στρατιωτική ισχύ και εθνική ομοψυχία. 

Οι Διαχρονικοί Πυλώνες του Ασύμβατου.  

4.Η Ιστορική Μνήμη της Οθωμανοκρατίας και των Εγκλημάτων της. 
Οι ρίζες της δυσπιστίας ποτίστηκαν με τέσσερις αιώνες οθωμανικού σκοταδισμού και βαρβαρότητας. Η συλλογική μνήμη του ελληνισμού δεν μπορεί να διαγράψει τα εγκλήματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το απάνθρωπο Παιδομάζωμα, ο Απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’ την ημέρα του Πάσχα, οι γενοκτονικές Σφαγές της Χίου και των Ψαρών και χιλιάδες άλλες βαρβαρότητες αποτελούν αιώνιες υπενθυμίσεις της φύσης του δυνάστη.

• Η σύνδεση με το σήμερα: Ο νεοοθωμανικός λόγος της σημερινής ηγεσίας στην Άγκυρα, που εξυμνεί το αυτοκρατορικό παρελθόν των κατακτήσεων, αποδεικνύει ότι η νοοτροπία του κυρίαρχου και του υποτελούς δεν έχει εκλείψει από τη στρατηγική τους σκέψη. 

5.Οι Γενοκτονίες και η Άρνηση της Αλήθειας.
Το σύγχρονο τουρκικό κράτος οικοδομήθηκε πάνω στις στάχτες των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής. Η Γενοκτονία των Ποντίων και η Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, με αποκορύφωμα τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης το 1922, αποτελούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
• Η σύνδεση με το σήμερα: Όσο η Άγκυρα αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει αυτές τις θηριωδίες και να ζητήσει συγγνώμη, κάθε συζήτηση για «φιλία» αποτελεί προσβολή στη μνήμη των νεκρών προγόνων μας, ειδικά όταν οι ίδιοι μέθοδοι γενοκτονίας και εθνοκάθαρσης επαναλήφθηκαν στα Σεπτεμβριανά του 1955 και στην παράνομη εισβολή και κατοχή του 37% της Κύπρου το 1974. 

6. Το Αγεφύρωτο Χάσμα της Θρησκευτικής Ταυτότητας. 
Στην πορεία των αιώνων, η Ορθόδοξη Πίστη δεν υπήρξε απλώς θρησκεία, αλλά η ίδια η ασπίδα της εθνικής μας επιβίωσης απέναντι στον εξισλαμισμό και την αφομοίωση.
Η σύνδεση με το σήμερα: Σήμερα, η Τουρκία εργαλειοποιεί απροκάλυπτα το Ισλάμ, μετατρέποντας παγκόσμια σύμβολα της Χριστιανοσύνης, όπως η Αγία Σοφία και η Μονή της Χώρας, σε τζαμιά. Αυτή η διαρκής επίδειξη θρησκευτικού σοβινισμού αποδεικνύει ότι η Άγκυρα βλέπει την Ελλάδα όχι ως ισότιμο γείτονα, αλλά ως τον αιώνιο πολιτισμικό και θρησκευτικό αντίπαλο.

Λόγοι Εθνικής Αφύπνισης και Υπερηφάνειας.

Ας πάψουμε, λοιπόν, να εθελοτυφλούμε και να κυνηγάμε χίμαιρες. Δεν είμαστε και δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι με εκείνους που διεκδικούν τη γη μας, τη θάλασσά μας, την πίστη μας και την ιστορία μας! Η γειτονιά στην οποία μας έταξε η μοίρα να κατοικούμε δεν συγχωρεί την αδυναμία, ούτε εξαγοράζεται με υποκρισία. Απέναντι σε μια δύναμη που τρέφεται από τον αναθεωρητισμό και απειλεί την εθνική μας υπόσταση, η απάντηση του Ελληνισμού δεν μπορεί να είναι η υποχωρητικότητα. Η απάντησή μας είναι το ακλόνητο φρόνημα, η πίστη στις αξίες μας και η απόλυτη αποτρεπτική μας ισχύς. Είμαστε οι κληρονόμοι των ηρώων του 1821, των μαχητών του Μακεδονικού Αγώνα, των νικητών του Έπους του '40, της ΕΟΚΑ και των πολεμιστών της Κύπρου το '74!
Το αίμα που κυλάει στις φλέβες αυτού του έθνους έχει μάθει να ορθώνει ανάστημα στα σκοτάδια της σκλαβιάς και να κερδίζει το φως. Τα σύνορά μας είναι χαραγμένα με θυσίες και δεν πρόκειται να υποχωρήσουν ούτε σπιθαμή.
Προς επέκταση μπορεί, προς υποχώρηση ΠΟΤΕ!
Στο δικό μας DNA γράφει ότι είμαστε οι συνεχιστές αυτών που πολέμησαν για την ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ του Έθνους και όχι οι οσφυκάμπτες που πούλησαν Κύπρο και Μακεδονία!

Ας κοιτάξουμε λοιπόν την Ιστορία μας στα μάτια: η ελευθερία, η κυριαρχία και η αξιοπρέπεια της Ελλάδας δεν εξαρτώνται από τις διαθέσεις κανενός γείτονα, αλλά από τη δική μας ακλόνητη απόφαση να παραμείνουμε κυρίαρχοι, υπερήφανοι και ανυπότακτοι στην ίδια μας τη γη!
Απέναντι σε αυτές τις ιστορικές αλήθειες και τις σύγχρονες υπαρξιακές απειλές, η παθητικότητα δεν αποτελεί επιλογή. Η θωράκιση της πατρίδας μας δεν απαιτεί μόνο ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, αλλά και πολίτες με ακλόνητη εθνική συνείδηση που αρνούνται να συμβιβαστούν με το αφήγημα της υποχωρητικότητας. Για κάθε Έλληνα που αντιλαμβάνεται το βάρος της ιστορικής μνήμης και το χρέος προς τις επόμενες γενιές, η συστράτευση με τις καθαρές πατριωτικές δυνάμεις αποτελεί πράξη ευθύνης. Η ένταξη στον Ιερό Λόχο δεν είναι μια απλή πολιτική επιλογή, αλλά μια συνειδητή απόφαση συμμετοχής σε έναν αγώνα για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας, της ορθόδοξης ταυτότητας και των δικαίων του Ελληνισμού. Όταν το μέλλον του έθνους διακυβεύεται, η οργάνωση και η συλλογική δράση είναι η μόνη απάντηση για να παραμείνει η Ελλάδα ισχυρή, υπερήφανη και ανυπότακτη.

ΖΉΤΩ Η ΠΑΤΡΊΔΑ

ΖΉΤΩ ΤΟ ΈΘΝΟΣ

ΖΉΤΩ Η ΟΡΘΟΔΟΞΊΑ

ΖΉΤΩ Η ΝΊΚΗ

ΖΉΤΩ Ο ΑΡΧΗΓΌΣ

ΖΉΤΩ Ο ΙΕΡΌΣ ΛΌΧΟΣ

Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ

🇬🇷🇬🇷🇬🇷

Τομέας Ηπείρου ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ